Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CXLVIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū .VI.Fo. CXLVI

⁊ reuertēs ſecūdo ad diſcipulos et inueniēs dormientes p̄ triſticia em̄ et ſomno grauati erāt oculi eorū. dimiſit illos et tercō ad locū reuerſus eūdem ſermonē orādo exp̄ſſit. et vt dicit Lu. ſolus.Apparuit ei angelus de celo cōfortans euꝫ id eſtdicens aliqua verba cōſolatoria illi parti ſenſitiue exterrite ex rep̄ſentatōne ſibi facta pene immēſe quā iam debebat ſuſtinere. O dn̄e dn̄s noſter.paſſio iſta cito tranſibit ⁊ ex ea fructuſ maximusſeq̄tur. redemptio humani generis qd̓ tantū dilexiſti. ⁊ reſtauratio ruine noſtre. ⁊ ideo cōfortet̉cor veſtrū. Et factus in agonia .i. anxietate prolixius orabat. Tantā aūt afflictioneꝫ ſenſit in illaagonia p̄ cōſideratione paſſionis imminentis. ꝙfactus eſt ſudor eius ſicut gutte ſanguinis decurrentis in terrā. Et cū veniſſet poſtea ad diſcipulos ⁊ dormientes inueniſſet. dixit. Dormite iam⁊ requieſcite. Sufficit. ⁊ vt oſtendat ſe volūtariepati depoſito omni timore ait. Surgite eamꝰ verſus noſtros aduerſarios. nō dormiuit Iudas adꝓſequendaꝫ ꝓditionem. Ecce appropinquabitqui me tradet. Adhuc eo loquēte. Ecce turba⁊ Iudas vnus ex. xij. antecedebat eos. Sciebatem̄ iudas locuꝫ dicit Iohā. qꝛ frequenter hieſusillic ꝯueniebat cū diſcipulis. ⁊ p̄cipue diebꝰ feſtisaliquid ſublime docens eos. quos ad capienduꝫmagis volebat eſſe ſemotos a tumultū populoꝝ⁊ ideo vt ait Theophilus. Imaginatus ē iudasꝙ ſolennitate iam inchoata ibi eſſet cū diſcipulisad docendū. Nocte em̄ hieſus extra ciuitatē manebat ſepe. ⁊ ideo nō acceſſit ad domū vbi eū dimiſerat. Non venit aūt ſolus. ſed vt dicit Iohā.accepit cohortem .ſ. militū a p̄ſide ⁊ a pontificibꝰ⁊ phariſeis miniſtros cū laternis ⁊ facibus. ne .ſ.poſſet occulte fugere. ⁊ armis ad reſiſtendū ⁊ offendendū ſi forte turbe deuote ad eū vellent illūde manibus eoꝝ liberare. propterea duxerūt gētiles milites vt magis timerentur pecunia ductiProceſſit ergo hieſus obuiā eis. Et ait vt teſtat̉Iohā. ſolus. Quē q̄ritis. Nō hoc dixit quaſi neſciens. ſꝫ oſtendere volens ꝙ ⁊ cū preſens eſſet eūvidere nō poterāt vel ab alijs diſcernere. ⁊ cumreſpondiſſent. Hieſum nazarenū. Dixit Hieſus.ego ſum. In medio eoꝝ exiſtens ait Criſoſ. excecauit eoꝝ oculos. Ut aūt dixit hieſus. ego ſum.ad vocem iſtā om̄es ceciderūt retrorſum in terrāſimul cū iuda. Qd̓ ideo fecit hieſus ẜm Criſoſto.vt oſtenderet ꝙ nō ſolū cōprehendere. ſꝫ nec eumvidere poſſent niſi ip̄e concederet. Augu. Quidiudicaturus faciet qn̄ iudicandus hoc fecit ⁊ nūcvbiqꝫ ꝑ euangeliū dicit xp̄s. ego ſum. ⁊ a iudeisexpectatur antixp̄s vt retro redeāt ⁊ in terraꝫ cadant. qm̄ deſerentes celeſtia terrena deſiderant.Iterū aūt interrogauit eos. Quē q̄ritis. Criſoſ.Ne quis dicat qm̄ ip̄e iudeos ad hoc induxit vteum occiderēt ſeip̄m in manibus eoꝝ tradēs manifeſte eis oſtēdit oīa q̄ reuocare eos ſufficiebāt.Sed qꝛ ꝑmanebant in malicia ⁊ nullā habebantexcuſationē. tūc in manibus eoꝝ ſe tradidit. Un̄reſpondentibus illis ſecūdo hieſum nazarenumdixit. dixi vobis qꝛ ego ſum. Si ergo me queritꝭ

ſinite hos abire .ſ. diſcipulos meos. q. d. meipſuꝫvobis trado dimittite iſtos vſqꝫ ad vltimā horāait Criſo. ad ſuos dilectionis cōſeruantiā oſtendens. Tūc vt ait Lu. appropinquauit iudas vtoſcularet̉ eū. Nam referente Marco dederat eisſignū traditor dicens. Quēcunqꝫ oſculatus fuero ip̄e eſt tenete eum ⁊ ducite caute. Dicit mgr̄ irhiſtoria ſcolaſtica. ꝙ iacobus minor erat valde ſimilis chriſto in effigie. adeo ꝙ qui non habuiſſetfamiliarem cōuerſationē cum eis. non ſciuiſſet diſcernere alium ab altero. Iudas aūt qui cōuerſatus erat diu cum eis ſciebat diſcernere. Ne ergodatis ſignis alijs de hieſu effigie caperēt iacobūloco eius. ideo dedit ſignū oſculi. ⁊ addit. Ducite caute. ne .ſ. euaderet de manibus eorū. cum tn̄ſceleratiſſimus expertus fuiſſet ꝙ cuꝫ volebat inmedio eoꝝ exiſtentem nemo contingere poterat.Accedens ergo oſculatus eſt euꝫ dicens. Aue rabi. Cui hieſus. amice ad quid veniſti. q. d. Cū tehabuerim vt amicum cariſſimum. quo deueniſtiad tantā offenſaꝫ. Iuda oſculo filiū hominis tradis. vt refert Lu. Oſculū eſt ſignū amoris ⁊ pacis. et tu hoc ſigno proditionē facis. Criſo. Noneſt diſcēdendū a fratrū admonitione qͣꝫuis nihilpropter noſtra verba eueniat. et ſi non perſuaſeris hodie. perſuadebis forſitan cras piſcator pertotam diem rhetia trahens vacua. ſero piſcē capit. Unde et dominus et ſi ſciret iudam nō conuertendū. non deſtitit facere q̄ ſua intererat. propriū nomen ponit dicens iuda quod magis dolētis erat ⁊ reuocantis qͣꝫ prouocati ad irā. Uidentes aūt diſcipuli quod futurū erat .ſ. capturā ih̓udicūt ẜm Lu. Domine ſi percutimus in gladio.ſcꝫ vt defendamus te. Petrus aūt feruentior ceteris non ſpectauit rn̄ſum. ſed extrahens gladiūde vagina ſeruū principis ſacerdotū nomīe malchum. vt dicit Iohannes percutiens. amputauitauriculam eius dextram. Ambro. Cū legit̉ paſſio dn̄i ſi ad diuinitatē eius referimus infirmitatem corporee paſſionis exciditur auricula ⁊ exciditur a petro. qͥ nō ē paſſus xp̄um ꝓphetam extimari. ſꝫ dei filiū docuit fideli confeſſione ſignari.xxiiij. q. i. Si petrus. Iſte ſeruijs vt audacior ceteris voluit extendere manus ad capiendū ih̓mpropter qd̓ petrus intendens ꝑcutere caput declinantis ictū abſcidit auriculam. Om̄es euāgeliſte abſciſionē hanc narrāt. ſꝫ iohan. ⁊ math. addunt rep̄henſionem quā hieſus fecit petro dicēsConuerte gladiū tuū in vaginam. nō em̄ licebitp̄latis eccleſie vti gladio materiali. ſicut licuit invete. teſta. vt patet in phinees ⁊ alijs. ſed gladioſpūali. Calicē quē dedit mihi pr̄ nō vis vt bibaꝫillū .i. paſſionē nō vis vt ſuſtineā. Oīs em̄ qͥ accipit gladiū .ſ. ꝓpria auctoritate ⁊ nō datum ſibi adeo vel a lege. gladio ꝑibit tꝑali. ſi iuſte iudicabitur. vel ſaltim gladio diuine ſententie in alia vita ſi nō penituerit. Aug. xxiij. q. iiij. Ille gladiuꝫaccipit qͥ nulla ſuꝑiori ac legitima poteſtate veliubente vel cōcedente in ſanguinē alicuius armatur. An putas qꝛ nō poſſum rogare pr̄em meuꝫ.⁊ exhibebit mihi .i. ad meā defenſionē pluſqͣꝫ. xij.

T 4