¶ Titulusquintus
verbum. ⁊ quia matrē ei cōmendaret. Uel etiamquia ꝑ hos tres ſignant̉ tres ſtatus eccleſie ſaluādoꝝ .ſ. p̄latoꝝ. actiuoꝝ ⁊ ꝯtēplatiuoꝝ. vel ꝯiugatoꝝ cōtinentiū ⁊ ꝟginū. qͥ tamē habeāt tres cōditiones q̄ notant̉ in interp̄tatione nominū eorumvt ſit petrus qͥ interp̄tat̉ diſcalciatus ꝑ ꝯtemptūterrenoꝝ. iacobus qui interp̄tat̉ ſupplātator. ſcꝫtemptationū demonū. ⁊ iohannes dilectus qͥ interp̄tat̉ in quo ē gratia ꝑ amorem diuinoꝝ. Aſcēdit in montē excelſum. qꝛ deſerenda ē vallis cogitationis terrenoꝝ. vt aſcendat̉ in montē contēplationis. Seorſum addit matheus in loco ſolitario. nō ſolū ab homībus ſꝫ a fantaſijs corꝑaliū.Et vt dicit Luc. Facta eſt vt oraret ſpecies vultus eius altera. Dama. Aliter orāt ſerui aliter dominus. Oratio ſerui ē per intellectus aſcenſuꝫ indeū. ſꝫ ſacer ītellectus xp̄i qui ẜm ypoſtaſim eratdeo vnitꝰ ē manuducens nos ad aſcenſuꝫ in deūid ē inducens nos exemplo ad orandū ⁊ deū venerandū ⁊ alliciens tirannū diabolū explorant.ſi deus eſſet. ⁊ or̄o eſt diuine glorie reuelatio .i. dicit euangeliſta. Facta ē ſpēs eius altera. pro quomatheus trāſfiguratus ē an̄ eos. Non ꝙ amitteret corꝑis formā ſuā. ſꝫ quadam gloria ſplendidaſuꝑueniente. nō ab extra vt in moyſe. ſꝫ abintra.Cū em̄ ait Dama. ẜm ypoſtaſis vnionē vna ⁊ eadem ſit gloria verbi ⁊ carnis. trāſfigurat̉ non qͣſiaccipiēs qd̓ nō erat. ſꝫ qd̓ erat manifeſtās diſcipilis. gloria .ſ. anime redūdante ad corpus. vnde ⁊declarans euāgeliſta math̓. ait. Et reſplenduit facies eius vt ſol. qd̓ inſenſibilibus ſol. hoc in intelligibilibus deus. ⁊ ſicut ſol qͥ ē lucis fons defacilivideri nō pōt. Lux aūt eius qͥ ad terrā ex eo prouenit aſpicit̉. ſic facies xp̄i intenſius fulget qͣꝫ ſol.Ueſtimēta eius facta ſunt alba vt nix. Mar. addit. qͣlia fullo non poteſt facere ſuꝑ terrā adeo alba erāt. illuſtratio faciei ſignat fulgorē anime. albedo veſtimentoꝝ gloriā ⁊ puritatem corpoꝝ reſurgentiū ſanctoꝝ q̄ ꝑ exercitiū humanū fieri nōpoſſent. Et ecce duo viri loq̄bantur cū illo moyſes ⁊ helias viſi in maieſtate. Dama. vt vnꝰ oſtēderetur dn̄s noui ⁊ veteris teſtamēti. ꝯtra hereticos aſtiterūt de vtroqꝫ teſtamēto homines. diſcipuli .ſ. ⁊ prophete. ⁊ vt oſtendatur dn̄s viuorū ⁊mortuoꝝ. apparuerūt vnus moyſes iam mortuqui vel corpus reſuſcitatū aſſumpſit auima eiusvel melius anima eius de limbo exiens in corꝑede aere aſſumpto in effigie eius apparuit. ⁊ helas adhuc viuus de paradiſo terreſtri illuc adductus tanqͣꝫ famuli dn̄i aſſiſtentes in gloria. Uiſi īmaieſtate .i. in magna gloria. Oportebat em̄ aitDama. vt videntes cōſeruoꝝ gl̓iam et fiduciammirarent̉ diſcipuli pueri dn̄i condeſcenſionē. zelarent vero eos qͥ prius laborauerūt viſuri amenitatem futuroꝝ bonoꝝ ⁊ magis fortificarent̉ inagonibus. Apparuerūt etiā illi vt oſtenderet̉ eūnō eſſe aduerſariū legis ⁊ dei. nā ſi hoc eſſet. moyſes legiſlator qui pro gloria dei zelatus ē. ⁊ ſimiliter helyas non ei aſtitiſſent. ⁊ vt īduceret diſcipulos ad imitandū illos qui multotiēs ꝓ deo morti ſe expoſuerūt. vt ī regimine eēt mites vt moy
ſes zelantes vt helias. Dicebant aūt vt ait Luc.de exeeſſu eius quē completurus erat in hieruſalem .i. exceſſiuam charitatem quaꝫ oſtenſurꝰ eratin paſſione. exceſſiuam humilitatem quā exhiberet in morte. exceſſiuū dolorem quem pateret̉ incruce. Ambro. Tres eligūtur qui aſcēdunt in mōtem. quia nemo poteſt reſurrectionis videre glriam. niſi qui miſteriū trinitatis incorrupta fideſinceritate ẜuauerit. Trāſfigurauit aūt ſe ait Beda vt gloriā future vel ſue vel noſtre reſurrectionis oſtenderet. Et dicit Lucas. ꝙ petrus ⁊ qͥ cueo erant grauati ſomno. Criſoſt. ſomnū vocat ingeſtum eis nimiū ſtuporem ex illa viſione. Necem̄ nocturnum tempus erat ſed lucis excellentiagrauabat oculoꝝ debilitatem premit em̄ incomhenſibilis ſplendor diuinitatis. noſtri corꝑis ſeſus. Ambroſiꝰ. Et fortaſſe in deo grauati ſomnerant vt reſurrrctionis viderent ſpeciem poſt qͥetem. Et vigilantes viderunt maieſtatem eiꝰ eduos viros qui ſtabant cum eo p̄dictos videliEt cum diſcēderēt ab eo .ſ. illi duo ait petrus aciheſum. Domine bonū eſt nos hic eſſe. Extimabat em̄ petrus diuinū imminere tēpus regni dei.Si vis ait matheus. ideo conditionaliter loquitur. quia pluries reprehenſi fuerant. abſolute ptentes. Faciamꝰ hic tria tabernacula. Tibi vnimoyſi vnū ⁊ helie vnū ip̄i vero ī tabernaculo xp̄Et ſubdit Lucas. Neſciens quid diceret Dam.non eſt petre bonum tibi ꝙ xp̄s ibi moretur. quoniā ſi ibi manſiſſet. nequaqͣꝫ tibi facta ꝓmiſſio cōſequeretur effectum nec claues obtinuiſſes regnnec mortis tirannides abolita eſſet. Nō aūt dn̄tabernaculorū ſꝫ vniuerſitatis eccleſie conſtructorem ꝯſtituit. verba tua tui diſcipuli oues tue mdabūt effectui. xp̄o tabernaculū cōſtruentes. heaūt nō ex intentione petrus ꝓferebat ſꝫ inſpiratne ſpūs reuelantis futura. Neſciebat petrus qͥddiceret. nōdū em̄ aderat tempꝰ finis ſeculi. nec pticipande a ſanctis ꝓmiſſe ſpei. nec xp̄m oportebat deſiſtere a mūdi dilectione volentē mori p̄eo. nec decebat fructū incarnationis ꝑſtringi aopus exiſtentiū in mōte ſꝫ ⁊ diffundi ad oēs credentes qd̓ ꝑ paſſionē erat ꝯſumandū. Titꝰ. igrabat etiā petrus qd̓ dixerat qꝛ nō oportet tributria tabernacula facere nō em̄ cōnumerant dn̄famuli nec creature creatori. Neſciebat qͥd diceret petrus. Quia vt ait Ambro. nō capit humana cōditio in hoc corruptibili corꝑe facere tabelnaculū deo ſiue in animo ſiue in corꝑe ſiue ī alioquolibet loco. vel ẜm Criſoſ. audiebat petrus.oportebat eū mori. videbat aūt multā diſtatia⁊ ſolitudinē vn̄ ꝯſiderauit ꝙ plurimā haberet icus tutelā. ⁊ ideo dixit bonū ē nos hic eē. aderaquoqꝫ moyſes qui nubem intrauit ⁊ helyas qumonte ignem deduxit. nec eſt contrariū quod dicit Luc .ſ. petrum iſta locutum poſtqͣꝫ moyſes ehelias diſceſſerunt. Matheus autem ⁊ Marcuita coniūxerūt petrum hec ſuggeſſiſſe quaſi mōſes ⁊ helias adhuc loquerentur cum domino .nem̄ expreſſerūt ꝙ tunc ſed tacuerūt potius queiſte addidit .ſ. ꝙ illis diſcedētibus petrꝰ hoc dixu