¶ Capitulū II.Fo.CX.
ad negationē intelligit ſacerdotes illius populi⁊ ceteros miniſtros tēpli deditos auaricie: qͥbuset xp̄s dixit. nolite facere domū pr̄is mei domūnegociatōis. ⁊ iō a fide vera ſeꝑatos. Qui veroodio et inuidia malignitatis xp̄m ⁊ apl̓os occiderunt. hi ſignant̉ ꝑ occiſores. ꝯtra quos iratꝰ rexceleſtis obſtinatus ī ꝑfidia miſit exercitꝰ ſuos .ſ.ẜm Hiero. romanos ſub principibꝰ Tito ⁊ veſpaſiano. qͥ ꝑdidit eos et diſperſit reliquias remanētes. et ciuitatē hierl̓m principalē incēdit ⁊ ad nihilum reduxit. Et dicunt̉ exercitus dei cum tn̄ eſſent infideles ip̄i romani cū principibꝰ ſuis: qꝛ iuſſu et diſpenſatōe dei excitati ad puniendū illos.vt dicit̉. xxiij. q. v. §. vltimo. et qd̓ ſequit̉. Tūc dixit rex. Ite ad exitus viarū et oēs vocate ⁊cͣ. exponitur de vocatōe qn̄ .ſ. iudeis repellentibꝰ apoſtolos de finibus eoꝝ diſperſi ſunt per orbem adp̄dicandum gentibꝰ. Poteſt tn̄ ſecunda vocatioexponi magis generaliter vt dictū eſt vt inchoata dicat̉ in xp̄o et apl̓is. et terminata ī pace ecc̄iedata cōſtantino ꝯuerſo ad fidē. ¶ Propoſitū tn̄dei ⁊ p̄ordinatio deficere ſeu fruſtrari nō p̄t quirhabeat numerū electoꝝ ſuoꝝ in eccleſia militātiet poſtea triumphanti. vn̄ dixit rex miniſtris ſuis. i. p̄latis eccleſie vel angelis. qͥ p̄poſiti ſunt ī vocatione gentiū quibꝰ reuelat ſecreta ſua ⁊ ordinationes. Et hoc eſt eis dicere. Nuptie mee parateſunt. ſed qui inuitati fuerūt nō fuerūt digni. q. d.p̄parata eſt refectio ſpiritualis ⁊ eternalis ꝑ myſterium incarnatōis. Et multi erāt inuitati et vocati. et p̄cipue iudei per predicatōes exēpla ⁊ miracula oſtenſa. Sed ex quo fecerūt indignos exſua vel negligētia vel malicia. nō ex parte ſua ꝙdeus vult oēs hoīes ſaluos fieri et ad agnitionēveritatis ꝑuenire ait apl̓us. Ite ergo ad exitꝰ viarum. vos .ſ. p̄dicatores. ad gētiles qͥ ẜm Remigium erant in exitibus viaꝝ .i. in erroribꝰ qͥ ſuntextra viā veritatis. Uel ẜm Criẜ. ad oēs peccatores cuiuſcūqꝫ cōditionis qͥ ſunt extra viā virtutum q̄ ducit ad deum et in diuerſis vicijs que dicunt ad diabolū. Uel ẜm Grego. qꝛ in ſcripturaſacra vie actiones dicunt̉ hoīm. exitus viaꝝ intelligi poſſunt defectus actionū. quia illi faciliusad deū veniunt: quos in terrenis actionibꝰ nullaproſpera comitant̉. Et oēs quos inueneritis vocate ad nuptias. Ambro. deus nullius crimē excipit qui peccata oīa donauit. de pe. di. j. Nemo.ſcꝫ veniēti ad has nuptias ꝑ baptiſmū et pnīamUenitur enī nō pedibꝰ ſed fide ⁊ moribꝰ. Egreſſi aūt ſerui. vel apl̓i de iudea ad ciuitatē gentiueuntes. intelligunt̉ vel angeli ab interioribus diuine cōſultationis ad myſteria agenda ibi ꝯprehenſa: ad exitus viarū .i. ad hoīes in diuerſis ritibus cōuerſantes extra verū cultū dei. Cōgregauerunt oēs qͦs inuenerūt bonos et malos. qꝛ ẜmHiero. inter gentiles infinita diuerſitas. Nā aliqui dediti erant honeſtati et vite morali. etſi infideles: et hi dicunt̉ boni. Alij dediti ſceleribus. ethi mali. Ex vtraqꝫ tn̄ genere ad nuptias eccleſiecōuerſi ad fidē cōgregati ſunt. Uel boni dicunt̉:vere cōuerſi ad fidē. Mali ficte accedētes. vt ſy-
mon magus. quos tn̄ p̄lati eccleſie miniſtri regishuius ſimul admiſerūt ad ſacr̄a. qꝛ bonos ſe oſtēdentes fictionē eoꝝ ignorauerūt. vl̓ bonos ⁊ malos. electos et reprobos. qͥ ⁊ ſi vere ꝯuerſi fuerūtvicijs poſtea ſe implicarūt vt Nicolaus vnus exſeptē diaconibꝰ. Et implete ſunt nuptie diſcumbentiū qꝛ eccleſia repleta eſt ꝯuerſoꝝ ad fidē. qd̓p̄cipue fuit qn̄ pace data eccleſie poſt ꝑſecutiōesimperatoꝝ infideliū data eſt facultas ⁊ libertasa cōſtantino edificandi et officiādi publice eccleſias ⁊ idola deſtruendi. et ꝯcilia ꝯgregandi et p̄dicandi publice: impleta eſt domꝰ eccleſie. bonistn̄ et malis immixtis. vn̄ Grego. in omel̓. Hec vita q̄ inter celū et infernū ſita eſt. ſicut ī medio ſubſiſtit: ita vtrarūqꝫ partiū ciues cōiter recipit. qͦstū ſancta eccleſia ⁊ indiſcrete ſuſcipit et poſtmodum īegreſſione diſcernit. Si igit̉ boni eſtis. qͣꝫdiu ſubſiſtitis equanimiter tolerate malos. quiaquiſqͥs malos nō tolerat: ip̄e ſibi per tolerantiaꝫteſtis eſt qꝛ bonꝰ nō eſt. xxiij. q. iiij. Hec vita. ItēGrego. Sponſus ille qͥ vocaturꝰ erat ad nuptias bonos ⁊ malos ꝯgruens inuitatis. naſci voluit de bonis et malis. Quo exēplo diſcāt parentum ſuoꝝ iniquitatē ſibi obeſſe nō poſſe. diſ. lvj.Implete ſunt nuptie .ſ. bonis ⁊ malis. qm̄ ẜm origen̄. bonos et malos oportuit quidē vocari. nonvt mali remanerēt: ſed vt deponerēt veſtimentacōtraria nuptijs: ⁊ vt induerēt veſtimēta nuptialia. de qͥbus apl̓s. Induite vos viſcera miſericordie. benignitatis ⁊cͣ. Intrauit aūt rex vt videretdiſcumbētes. Criẜ. hoc nō dicit̉ qꝛ ip̄e deꝰ alicubi nō ſit: ſed qꝛ vbi vult ꝑ iudiciū aſpicere ibi dicitur pn̄s. vbi aūt nō vult ꝑ iudiciū aſpicere ibi dicitur abſens .ſ. ꝓ eo tꝑe. dies aſpectōis ergo ē dies iudicij qn̄ viſitaturus eſt xp̄ianos. qͥ ſuꝑ menſas ſcripturarū vel ſacramentoꝝ nūc recumbūt.Uidit aūt dicit̉ ibi hoīem. qꝛ videre facit oēs iniudicio demū vniuerſale malos cū malicijs eoꝝ.vn̄ ſubdit. Nō veſtitū veſte nuptiali. Singulariter dicit. Hoīem. qꝛ ẜm Origen̄. vniꝰ generis ſūtoēs qui ſeruāt maliciā poſt fidē quam habuerāt.per veſtē nuptialē intelligit̉ charitas ẜm Greg.quia hanc dn̄s habuit: dum ad ſociandū ſibi eccleſiā veīt. intrat gͦ ad nuptias ſꝫ ſine veſte nuptialiꝰ qͥ: in ecc̄ia fidē habet caritatē nō hꝫ. de qͣ veſtecharitatis dicit̉ in psͣ. de eccleſia. Aſtitit regina adextris tuis ī veſtitu deaurato quo ſcꝫ ad bonosUel ẜm augꝰ. ſine veſte nuptiali venit ad nuptias. qui q̄rit ibi gloriā nō ſponſi ſed ſuā. Uel ẜmHilariū. veſtis nuptialis eſt gratia ſpirituſſanctiet candor celeſtis habitus .i. puritas. de qua dicitur Ecc̄s. omni tꝑe veſtimenta tua ſint candidaid eſt cōuerſatio mūda. Uel ẜm Hiero. veſtis nuptialis eſt obſeruātia legis et euangelij quaſi noui hoīs veſtimentū. qua qui ſub noīe chriſtianoin die iudicij nō habuerit corripiet̉. Un̄ ſubdit̉.Et ait illi. Amice quō huc intraſti nō habēs veſtem nuptialeꝫ. Amicū vocat. quia inuitatus eſtad nuptias vt amicus per fidem. intrat enī ⁊ manet ibi: quia cū alijs chriſtianis cōnumerat̉ et adſacramēta admittit̉. Sed impudentie arguit̉: qꝛ