Capitulū .I.Fo. CII.
pyabolus tenuerat alligatā. xviij. ānis. ex qͥ īuit̉ꝙ oꝑe diaboli inducta erat illa curuitas. Iſta mulier ſignat hūnā naturā quā pōdus terrene ſolicitudinis p̄mebat. nec ad ſuꝑna aſpiciebāt. qꝛ ſolishis q̄ inferius ſunt ītendebat. xlix. diſ. Hinc etem̄Nel aīam peccatricē. Sꝫ curata ē manu xp̄i. id ēgr̄a tangēte mentē ab huius curuitate inſtigatione diaboli ꝓcurata. ¶ Matheus ⁊ Harcus dicunt ꝙ ſeq̄nti die poſt diē palmarū ih̓us a bethania veniēs hieroſolimā cum eſuriret acceſſit ad ficū q̄ erat in via folia tm̄ hn̄tem ſi forte fructuꝫ ibiinueniret. ⁊ quia nō inuenit nō .n. erat tp̄us ficuūmaledixit dicens. Nunqͣꝫ ex te fructus naſcaturQuo dicto ſubito aruit. Et mirantibus diſcipulis dixit ih̓us. ſi habueritis fidem: quecunqꝫ orabitis fiet vobis. In quo on̄ditur xp̄m eſurire. id ēdeſiderare fructu bonoꝝ operū in nobis ⁊ in populo iudeoꝝ ſi forte on̄derit libeꝝ arbitriū. ꝙ nōerat tēpus fructuū innuit dei p̄ſcientiā infallibilēq̄ tamē libertatē nr̄am non tollit. Cū ergo xp̄s nōinuenit in nobis niſi folia verboꝝ nō fructus operū. maledicit demū reprobans. vn̄ ex toto a gratia arefit vt amplius fructū ferre nō valeat. ⁊ populū iudeoꝝ in folijs legaliū quieſcentē ſine fructu fidei reprobauit Gra. xxiij. q. iiij. nabuchodonoſor. §. poſt. ca. de tyrijs ⁊ ſidonys dicit. Sed inhis om̄ibus vicia noſtra mentis humane aſcribūtur arbirtio. ꝙ diuina clemētia ī electis miſericorditer vertit ad bonū in damnādis iuſte relinquitad malū. hec ille. Pietas fidei hoc credere debetnō diſcutere. ¶ De ydropico ſanato narrat Lucas ꝙ iheſus ingreſſus die ſabbati ī domū cuiuſdam phariſei ad manducandū. cū quidā ydropcus ante eū fuiſſet oblatus. interrogauit obſeruātes eum. Si liceret in ſabbato curare. Et cum tacerent apprehenſum ſanauit declarando hoc licere. cum ⁊ ip̄i ſabbato curarent bruta. Et reprehēdit eos vel admonuit de ambitione ⁊ ſuperbia vitanda ſignata in ydropico illo ⁊ etiam auaricia¶ De ſtatere id ē certa moneta puta groſſum velbonon̄. inuento miraculoſe in ore piſcis a Petro.Dicit Matheus. ꝙ cū poſt trāſfiguratione ſuamxp̄s veniſſet capharnaū. acceſſerūt ad petrū quididragma accipiebāt .i. certam pecuniā ꝓ pedagio tranſitus. Et dixerūt ei. mgr̄ veſter nō ſoluitdidragma. Qui rn̄dit etiā .i. ita eſt. Et cū intraſſꝫdomū. preuenit eum hieſus. ⁊ dixit ſimon quid tibi videtur reges terre a quibus accipiūt tributuꝫvel cenſum. a filijs ſuis an ab alienis. Et reſpondente petro ab alienis. ait ih̓us. Ergo liberi ſuntfilij. Ut aūt nō ſcandalizemus eos vade ad mare⁊ mitte hamū ⁊ eū piſcē qui primū aſcenderit tolle. ⁊ aperto ore eius inuenies ſtaterem. ſumens illum da eis ꝓ me ⁊ te. Ubi nota ꝙ ait Ambro. xi.q. i. Hagnū ⁊ ſpeciale documentuꝫ ē quo xp̄ianiviri poteſtatibus ſublimioribus docētur debereeſſe ſubiecti. ne quis cōſtitutōnē terreni regis putet eſſe ſoluendā .ſ. iuſtam. ſi em̄ cenſum filius deiſoluit. quis tu tantus es qui putas nō eſſe ſoluendum. Ubi dicit glo. ꝙ tributū vel cēſus eſt ſignūſubiectionis nō tn̄ plena ꝓbatio. extra de priuil̓.
Recepimus. Et qꝛ xp̄s nemini eratᶠ ſubiectus. cūſine peccato eſſet ⁊ ſummus omniū. nō ex debitoſoluit ſꝫ ad tollendū ſcandalū. vn̄ petro dixit. Utaūt nō ſcandaliſemus eos vade. ⁊cͣ. Ubi Grego.xi. q. iij. Inter verba ait. vocandi ſunt ⁊ ipſi detractores ⁊ ſcandaliſati ex ignorātia .ſ. ⁊ trāquille admonēdi. eiſqꝫ ſatiſfieri oībus modis debꝫ. qꝛ dn̄sait ne ſcandalizemꝰ eos ⁊cͣ. vt dictū ē. Si aūt ſibiſatiſfieri ex veritate noluerint: habes ꝯſolationēquā in euāgelio aſpicias .ſ. Math. xv. Sinite illos .ſ. ſcandaliſari. Ceci ſunt ⁊c̄. Notandū etiā vtdr̄. xxiij. q. viij. Tributū. ꝙ petrus nō ē iuſſus dare totū piſcē vel caput eius. qꝛ nō eccīa debet dari imꝑatori. nō pōtificalis apex qͥ more capitis eccleſie p̄ſidet ſubijci regibꝰ pōt. ſꝫ iuſſus ē dare ſtaterē inuentū in ore piſcis. qꝛ de exterioribus rebꝰeccīe q̄ cūctis apparēt tributū reddit eccīa. qd̓ antiqͥtus ꝯſtitutū ē ꝓ pace ⁊ qͥete. qꝛ nos tueri ⁊ defenſare debēt hec ibi. Et ſic vt dicit ibi glo. Nō inſignū ſubiectionis eccīa dat tributum regibus vtaccidit in laicis. cū eccīa nō ſit eis ſubiecta. ſꝫ ī ſubſidiū ⁊ cauſam tuitionis. Ergo nō ē dandū eis ſinō defendāt Et dandū dicit de exterioribus. id ēnō de rebus eccīe q̄ ſunt dn̄o dedicate. ſꝫ de eis q̄adueniūt eis cum tali honore .ſ. tributi ſoluendi.¶ Non ſunt obmittēda miracula q̄ fecit tꝑe paſſionis. Nā cū venientibus turbis ad capiendumeū. ih̓u interrogante quē q̄rerent. Et ip̄is rn̄dentibus iheſum nazarenū. cū dixiſſet ego ſum. ceciderunt omnes cuꝫ ductore ſuo iuda retro ꝓſtrati interrā ⁊ iuſſu ſuo ſurrexerūt. vt oſtenderet non ſibi deficere virtutē euadendi ⁊ eos ꝯterendi. ⁊ adinnuendū ꝙ ex ſua ꝑfidia darētur in reprobū ſenſum. ¶ Auriculā quoqꝫ abſciſam a petro dextrāſeruo pontificis capiti reſtituit vt ſcribit Lucas.Ubi nota qd̓ ait Ambroſius. xxiiij. q. i. Si petrvolens percuſſit aurē. docuit ꝙ aurem in ſpū habere nō deberent .ſ. iudei quā miſterio non habebant .ſ. fidem. Sed bonus dn̄s ⁊ ip̄i refundit auditū ẜm prophetica dicta. demonſtrans ⁊ ip̄osⁱ ſicōuertant̉ poſſe ſanari. qͥ in paſſione xp̄i vulnerati ſunt. eo ꝙ om̄e peccatū in paſſione xp̄i abluat̉.Tollit ergo petrus aurē. Quare petrus. qꝛ ipſeeſt qui claues regni celoꝝ accepit. Ille cōdēnat qͥ⁊ abſoluit. ⁊ infra. Caueamus ne alicui tollat̉ auricula dum legitur paſſio xp̄i. ſi ad diuinitatē eiꝰreferimus infirmitatem corporee paſſionis. exciditur auricula ⁊ exciditur a petro. qui non ē paſſus xp̄m prophetam extimari. ſꝫ dei filiuꝫ docuit.hec ille. ¶ Sed ī morte eius ſol obſcuratus ē. petre ſciſſe. velū templi diuiſum. ⁊ monumentis aꝑtis in reſurrectione ſua multa corpora ſurrexerūtad nūciandū multis veritatē miſterij. Sol enimintelligentie obſcuratur in tanta dedignatōe xp̄i.corda dura vt Centurionis ⁊ aliorum ſciſſa ſuntad compunctionem. Uelum cerimonialiū ablatuꝫ. vt pateant miſteria occulta. ⁊ innumeri mortui peccatis ſurrexerūt ad vitaꝫ ſpūs. ¶ Cōnectimus miraculuꝫ ꝙ piſcatoribꝰ ydiotis ſb̓ito deditꝑitiā p̄dicādi. ptātem miracula faciēdi. Et qd̓ eſtoīm maxīm ī vltīa cena ſeip̄m dedit ī cibū ī ſatr̄o.