Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
Cr
Einzelbild herunterladen
 

¶Capitulū .I.Fo. C

illuminatōis vel a qͦ. ip̄m vero de hoc interrogarent. qꝛ etatē habebat. Qd̓ dixerūt parentes timentes nō diſplicere phariſeis. iaꝫ em̄ fuerat cōſpiratū vt qͥ ieſum xp̄m cōfiteret̉ eſſe. eijceret̉ deſinagoga vt excōicatus. Iterū ergo interrogantes eū de modo. querebāt quō poſſent calūniaremiraculū ⁊ dicentibus illis. Da gloriā deo. Nosſcimus qꝛ hic homo pctōr eſt. q. d. a deo recognoſce illuminatōꝫ nō ab iſto. Quibꝰ ille. Si peccator ē neſcio .i. nō ſcio eū eſſe peccatorē ſꝫ iuſtū. Etreplicātibꝰ. illis. Quid fecit tibi. q. d. nūqͥd inuocauit bezebub. ſtomachatus ille de buritia eoruꝫait. Dixi vobis vt audiſtꝭ. Quid ireꝝ vultis audire. Nūquid ⁊ vos vultis diſcipuli eius fieri. q.d. Non q̄ritis vt ſciatis veritatem. ⁊ efficiaminidiſcipuli eiꝰ. ſꝫ vt calūnietis miraculū. ⁊ ideo nolo amplius explicare. Tūc maledixerūt ei dicentes. Tu cū diſcipulis eius ſis. nos moyſi diſcipuli ſumus. Nos ſcimus qꝛ moyſi locutus ē deus.hūc neſcimus vn̄ fit. Quibus ait. In hoc ē mirabile ꝙ neſcitis vn̄ ſit. ⁊ aperuit oculos meos. Scimus qꝛ peccatores deus nō audit .ſ. exaudiendohoc dixit nōdum perfecte mente illuminatuſ aitAug. Nā ⁊ peccatores deꝰ exaudit ⁊ ſi nō mereātur. Uel ẜm Tho. nō exaudit peccatores inquātū peccatores .i. cū petūt illicita. ſecus ſi licita velneceſſaria. Et ſubdit celidonius. Si non eſſet hica deo non poterat facere quicqͣꝫ. Qd̓ audientesphariſei vt blaſphemū eiecerūt extra ſinagogaꝫdicentes. In peccatis natus es totus. ⁊ tu docesnos. xp̄s autem iuueniēs eū in templo interrogauit ſi crederet in filiuꝫ dei. Interroganti illi quiseſſet vt crederet in eū. rn̄dit. Uidiſti eū ⁊ qui tecūloquit̉ ip̄e ē. Et ꝓcidens adorauit eū dicens. Credo dn̄e. Tūc xp̄s dixt. In iudiciuꝫ .ſ. diſcernendiin hūc mundū veni. vt qui nō vident .ſ. gentilesignorantes deū videant credētes in xp̄m. qd̓ poſtea euenit. ⁊ qͥ vident .ſ. iudei veꝝ deū tūc colentes. ceci fiāt in perfidiā lapſi. Et li vt tenet̉ conſecutiue nō cauſatiue. qꝛ aduentus xp̄i nō fuit cauſatiuus cecitatis iudeoꝝ. ſꝫ hoc ſecutum ē in eiusaduentu ex eoꝝ indiſpoſitōne. Cum aūt dicerētphariſei. Nūquid nos ceci ſumus. Rn̄dit. ſi cecieſſetis nō haberetis pctm̄ .i. ſi voſip̄os intelligeretis eſſe ignari veritatis ⁊ q̄reretis ip̄am. nō haberetis peccatū veſtre ꝑfidie. Sed qꝛ dicitis videmus .i. eſtimatis veritatē cognoſcere. pctm̄ vr̄mmanet. Pluribus quoqꝫ alijs cecis xp̄s viſumreſtituit. vt patet math. xi. ibi. ceci vident. tūc ſcꝫilluminati ab eo qn̄ diſcipuli Iohannis venerūtad eum. Math. xv. dicit̉ ꝙ cecos claudos ⁊ alios languentes ante euꝫ poſitos curauit. Et poſteiectionē de templo ementiū ⁊ vendentiū. acceſſerūt ad eū ceci claudi ⁊ ſanauit eos. vt ſcribiturMath̓. xxj.De mortuis abᵐ. §. xix.eo reſuſcitatis. Et primo de filia archiſinagogiqd̓ fuit circa principium ſue p̄dicatōnis vt refertMatheus Harcus ⁊ Lucas. Matheus qͥdembreuius alij plenius. In quo etiā miraculo aliud

coincidit .ſ. ſanatio mulieris fluxū ſanguinis habentis. Loq̄nte ergo iheſu ad turbas. acceſſit adeū princeps quidā ſinagoge. cuius nomē ẜm Lucam erat yairus. rogās iheſum vt veniret ad domū ſuā ad reſucitandū filiā tūc defunctaꝫ. Nondū puella erat defuncta ſꝫ dimiſerat eā pr̄ laborātem in extremis vt dicūt Lu. ⁊ Mar. Sed Matheus abreuiās dixit iam defunctā. quia hoc citius euenit. Erat aūt puella vnica pr̄i ⁊ xij. ānorū. Cū ergo hieſus iret cū patre puella ad domūeius. mulier quedam quā Ambroſius dicit fuiſſemarthā. q̄ fluxū ſanguinis paſſa erat duodecimannis ⁊ in medicos cōſumpſerat om̄em ſubſtantiam ſuam pro remedijs. nec potuerat curari. ſeddeterius ſe habebat vt dicunt Mar. ⁊ Lu. intraturbē aſſocianteꝫ iheſum ſe iniecit q̄rens tangereveſtimentū xp̄i. cōfidens inde ſanari. Cūqꝫ tetigiſſet fimbriā veſtimenti .i. extemā ꝑtem verſuspedes. ſubito curata eſt. Qd̓ ſciens hieſus qͥ oīaocculta nouerat. ait ẜm Lu. ⁊ mar. Quis me tetigit. Cui Petrus quaſi admirans ait. Preceptorturbe te ꝯprimūt ⁊ dicis quis me tetigit. q. d. Nōvnus ſed multi hoc faciūt. ⁊ hieſus. Tetigit mealiquis. Nam ego noui virtutem ex me exijſſe. ⁊circūſpiciens ſuꝑ turbā vt refert marcꝰ. acceſſitmulier illa cū timore reuerentie ante eū. ſentiensſe ſanatam ⁊ narrans factum. quā hieſus cōfortauit dicens. fides tua te ſaluam fecit. Uade ī pace. Iter aūt ꝓſeq̄nte venit nuncius ad archiſinagogū qͥ diceret filia tua mō defuncta eſt. vt quidvexas magiſtrū. q. d. Nō oportet. ꝙ veniat ad ſanandū. qꝛ iā mortua ē. Nō credebat iſte tāte virtutis eſſe iheſum vt ſuſcitare poſſet. hieſus aūt cōfortans eū ⁊ ad fidem animans ait. Noli timere.Crede tm̄ ⁊ ſalua erit. Demū intrās domum vbiiacebat puella mortua. īuenit tibicines .i. ꝑſonasq̄ canebāt carmē lugubre ad incitandū pn̄tes adfletū. qͥbꝰ xp̄s ait. Recedite. nō ē mortua puellaẜꝫ dormit. qꝛ em̄ ſubito erat ſuſcitāda ac ſi dormiret ⁊ ſine aliqͣ difficultate ⁊ dilatōne ſanāda. ideodixit eā dormire. Sꝫ illi eſtimātes eū loqͥ de ſomno deridebanteū. ꝓpter qd̓ nō meruerūt videremiraculū. Illis ergo eiectis p̄ſentibus ſolū petro⁊ iacobo ⁊ iohanne ⁊ pr̄e ⁊ mr̄e puelle. apprehendit manū puelle dicēs. puella ſurge. Et cōfeſtimſurrexit. cui iuſſit dari māducare. vt oſtēderet vere reſuſcitatā nō fantaſtice. Et cū mādaſſet hͦ occultū teneri. exijt fama huiꝰ in vniuerſam terramillā. Spūaliter hic notat̉ ex xp̄i aduentu ꝯuerſio populi gētilis. ⁊ iudaici poſtea. Filia igit̉ archiſinagogi ē plebs iudaica. cuiꝰ pr̄ fuit moyſeslegiſdator. qͥ cū alijs pr̄iarchis ⁊ ꝓphetis intelligēs ſinagogā infirmā ad mortē. ⁊ nō ſanādam apeccatis niſi ꝑ impoſitōnem manꝰ xp̄i ſuꝑ eā. .i. ꝑmiſteriū incarnatōnis vbi facta eſt vnio vtriuſqͣꝫ nature quaſi quidam contractus. hoc deprecabatur hoc peroptabat. Ueniente auteꝫ chriſtoad eam curandā exemplo ⁊ docrina. ſubintrauitmulier ſanguinis fluxū patiēs .i. gētilitas. cuiꝰ fluxus ſanguīs erat pctī cōtinua ꝑpetratio. Ab hisſanguinibus .ſ. pctōꝝ dauid curari orabat dicēs.