¶ Capitulū. I.Fo.XCVI.

andree facta xp̄o ꝙ vnus ibi puer erat qui habebat quinqꝫ panes. Qd̓ ergo alij tres euāgeliſtetacuerūt ip̄e iohānes exp̄ſſit. Et qd̓ marcus et lucas expreſſerūt de ordinatꝭ turbis ꝑ quinquagenos ad comedendū in ſedendo: matheꝰ et ioh̓esobmiſerūt. nec ex iſta varia narratōe p̄t dici ī euangeliſtis falſitas vel ꝯtrarietas ſicut nec ſi plures recitādo aliqͣ geſta ꝑ vnū. aliqͥ breuius aliquiextenſiꝰ illa narrent de circumſtātijs ¶ Figurat̉aūt in hoc ꝯuiuio ſpūalis refectio q̄ fit ī eccleſiamilitāti ex doctrina quinqꝫ libroꝝ legis moſaice:et ꝓphetaꝝ ⁊ pſalmoꝝ qͣſi duoruꝫ piſciū. Ut em̄dicit gratianꝰ. di. xxxvj. §. ij. Sacr̄a legiſ ⁊ ꝓphetarū xp̄s diſſerēdo expoſuit. et hoc ē frangere panes et piſces ⁊ poſtea eoꝝ ſcīam dedit diſcipuliset ꝑ eos illa fidelibꝰ diſpēſauit. Duodecim cōphini reliquiaꝝ recollecti: ſignant difficilia myſteriaſcripture quoꝝ ppl̓i nō ſunt capaces. q̄ ip̄i doctores ꝑ ſe debēt colligere ⁊ ſpeculari. poſſet etiā exponi de ꝯuiuio ecc̄ie triumphātis. ¶ Altera vicecū turbe cuꝫ xp̄o triduo ꝑmāſiſſent ad audiendūverba eiꝰ ī loco deſerto dixit ieſus. Miſerior ſuꝑturbā qꝛ nō haberēt ad manducandū ⁊ dimittere eos nolebat ieiunos ad ꝓpria ne deficerēt ī vita. Et ex ſeptē panibꝰ qͥ reꝑti ſunt apud diſcipulos ⁊ paucis piſciculis fractis et multiplicatis axp̄o ſaturati ſunt qͥtuor milia hoīm exceptꝭ ꝑuulis ⁊ mulieribꝰ. Et ſuꝑfuerunt. vij ſporte de reliquijs. Signat refectionē ſpiritualē ex. vij. ſacramentis eccleſie quā ꝑcipiūt qͥ ꝑfecte dn̄antur corpori ꝯpoſito ex qͣtuor elemētis. et qͣ paſſionibusſenſitiue ꝑ qͣtuor ꝟtutes cardīales. Mille em̄ ſignat ꝑfectionē: ¶ Poſt miraculū aūt factum dequinqꝫ panibꝰ ⁊ duobus piſcibꝰ vt refert Ioh̓eshoīes viſo ſigno dixerūt. hic eſt vere ꝓpheta quiventurꝰ eſt in mundū .i. meſſias ꝓmiſſus in lege.et ſciēs ieſus qꝛ volebāt eū raꝑe ⁊ facere regē fugit in montē. docēs in hoc vitare dn̄ia qꝛ ꝑiculoſa. Et qꝛ diſcipulis iuſſerat vt ꝑ nauiculā p̄cederent eū tranſfretū. Nauigātibꝰ diſcipulis ſine eoerat nauis eoꝝ ī medio maris q̄ fluctibꝰ iactabatur ꝓpt̓ ventū ꝯtrariū. Circa quartā vigiliā noctis viderūt ieſum ambulantē ſuꝑ aqͣs maris adeos appropinquantē. et extimātes fantaſma eſſe:clamauerūt p̄ timore. ⁊ hortatꝰ eſt eos ne timerētdicēs. Cōfidite ego ſum. Petrꝰ aūt vt refert ſolmatheꝰ dixit. dn̄e ſi tu es iube me veīre ad te ſuꝑaqͣs. dicēte eo. veni. Cū incederet ſuꝑ aqͣs: vidēsventū validū timuit ⁊ inde cepit mergi. Et clamans. dn̄e ſaluū me fac. xp̄s eū ꝑ manu apprehēdit dicēs. modice fidei qͣre dubitaſti? et ceſſauittēpeſtas eo ingreſſo nauim. Magnū hic myſterium de naui eccleſie. q̄ fluctibꝰ tribulationū ⁊ tentationū quatit̉: ſꝫ nō ſubmergit̉ nō deficit. Amb̓.de iſta nauicula ſic ait. xxiiij. q. j. Nō turbat̉ nauis q̄ petrū habet. turbat̉ illa q̄ iudā hꝫ. Etſi ml̓ta illic diſcipuloꝝ merita nauigabāt: tn̄ adhuc ꝓditoris ꝑfidia agitabat. In vtraqꝫ petrꝰ. ſed quiſuis meritꝭ firmꝰ eſt turbat̉ alienis. Caueamus gͦꝑfidū: caueamꝰ ꝓditorē. ne ꝑ vnū multi fluctuemus. Ergo nō turbat̉ hec nauis in qͣ prudentia

nauigat. Abeſt ꝑfidia fides ſuꝑat. quēadmoduꝫem̄ turbari poterat cui p̄erat is qͥ firmamentū eccleſie eſt. Illic gͦ turbatio vbi modica fides: ibi ſecuritas vbi ꝑfecta dilectio. hͨ ille ibi. Et qd̓ ait ambro. de naui petri q̄ nō turbat̉. intelligit de ꝓprianaui petri qn̄ rhete iaciēs ad iuſſum xp̄i piſciummultitudinē nimiā cōprehendit.De ſacramētoᵐ. §. XII.euchariſtie multiplicit̓ ꝯmēdato ⁊ murmuratiōeiudeoꝝ ⁊ receſſu diſcipuloꝝ ꝓpter hoc. Cū gͦ receſſiſſent alij diſcipuli qꝛ dixerat xp̄s caro mea vere eſt cibꝰ ⁊cͣ. ꝓpter huiꝰ verbū interrogauit. xijapl̓os ſi et illi vellēt abire. Cui petrꝰ ꝓ oībus rn̄dit. Uerba vite eterne habes. ad quē ibimꝰ .ſ. vr̄cōſolemur niſi ad te. vbi Ambro. xxiiij. q. j. Quedignior ait. hic eſt ſolꝰ quē nemo dꝫ deſerere nēomutare. cui bene dicit̉ dn̄e ad quē ibimꝰ ⁊cͣ. Uides executorē celeſtiū p̄ceptoꝝ. qͥ qm̄ hoc nō mutauit hoſpitiū: celeſtiū ꝯſortiū habitatōis emeruit. p̄dicta aūt de ſacr̄o enarrat ſolꝰ ioh̓es. ¶ Poſtmiraculū de quinqꝫ panibꝰ ⁊ tranſfretationē q̄ ſecuntur ſcribit ſolꝰ ioh̓. vicꝫ ꝙ turbe q̄ſierūt eum.Quibus dixit. Queritis me nō qꝛ ſigna vidiſtisſꝫ qꝛ māducaſtis ex panibꝰ meis. ſignās ī eo illosqͥ xp̄m querūt in clero vel religione ꝓpter tꝑaliaet ſubdit dicēs. Operamī nō cibū qͥ perijt: ſed qͥꝑmanet ī vitā eternā .i. oꝑamini taliter ꝙ ꝯſequipoſſitis ꝑmanentē vitā patrie: nō tm̄ vt habeatvitā tꝑalē. Et interrogantibꝰ qͥd facerēt vt oꝑarentur oꝑa pr̄is. Rn̄dit. Ut crederēt ī eū quē miſit pater .i. credēdo diligerēt. Et dicētibꝰ ip̄is. qd̓ſignū daret vt deberēt in eū credere. cū pr̄es eoꝝhabuerint ſignū māne de celo vt crederēt deo etmōiſi vt ab eo miſſo. Rn̄dit ꝙ non moiſes dediteis panē de celo verum. ſed pater ſuus daret panem de celo verum. panis em̄ verus eſt qͥ deſcendit de celo ⁊ dat vitā mūdo: ip̄e .ſ. xp̄s. qͥ tn̄ nō intelligētes ſed de materiali dixerūt. dn̄e da nobisſꝑ hūc panē. Sed declaranit ſe eſſe illū panē viteet qͥ veniret ad eū .ſ. ſumendū nō eſuriret .ſ. mundana. Sꝫ qꝛ nō veniebāt ad eū .ſ. credēdo in eū.iō nō poterāt ꝯmede̓ panē illū. Et ſubdit. Om̄eqd̓ dat mihi pr̄ ad me veniet. et eū qͥ veīt ad meſcꝫ credēdo nō eijciā foras .ſ. extra eccleſiā qꝛ nōveni facere voluntatē meā ſꝫ eiꝰ qͥ miſit me. Et hͨeſt volūtas pr̄is vt ſibi dati ꝑ p̄deſtinationē .ſ. etpn̄tem iuſticiā nō eijciant̉: ſed ī corꝑe ecc̄ie viuātEt ſubdit. Nemo venire p̄t ad me niſi pr̄ qͥ miſitme traxerit eū. et ego reſuſcitabo eū ⁊cͣ. Ubi auguſti. magna gr̄e cōmendatio. Nemo venit niſitractꝰ a deo. Cur iſtū trahat illū nō trahat: noliiudicare ſi nō vis errare. ſi nondū traherꝭ: ora vttraherꝭ. Idē. Si trahimur gͦ inuiti credimꝰ. Noli cogitare te inuitū trahi. Nō em̄ inuitꝰ trahituranimꝰ ſed amore. Ramū viridē oſtēdis oui ⁊ trahis eā. Nuces oſtēdis puero ⁊ trahis eū. Porroſi poete licuit dicere. Trahit ſua quēqꝫ voluptasnō neceſſitas ſed amor inuitās: quāto magis dicimꝰ hoīem trahi ad xp̄m. qͥ delectat̉ iuſticia. delectat̉ veritate. beatitudīe delectat̉ eterna vita.

N 2