¶ Capitulū. IIII.Fo. IXVIII.

confugit. receptuſqꝫ eſt pompeius in vrbeꝫ tēplūexpugnans. Cūqꝫ ſeptētrionalem aggeribꝰ vallem implerēt: labor eēt imꝑfectꝰ niſi obſeruantisſeptem diebus .i. ſabbatis quibꝰ iudeis oꝑari fasnō ē aggerem fieri p̄cepiſſet. Menſe aūt tercio irruptū ē phanū. Fauſtus autē cornelius ſille filiprimus ingredi auſus eſt. ⁊ irruentes romani prophanauerūt templum. Et alibi legit̉ ꝙ equos iporticibus ſtabulauerūt. ob quā rem tradit̉ pompeiū decetero vnqͣꝫ pugnaſſe quin vinceret̉ qͥ hactenus fuerat fortunatiſſimus ī bello. poſtera dieingreſſus templū pompeius. admiratus ſitum ⁊ornatum ⁊ religionem templi: nil tamen inde tulit. p̄cipiens editijs vt a ſordibus emūdarent templu. Cūqꝫ impoſuiſſet hieroſolimitis tributū hircanoqꝫ pontifice declarato. ariſtobolum captiuūduxit ſecū: duoſqꝫ filios eius ⁊ totidem filias romam. Quo ꝑ ſiciliā ꝓperabat. ⁊ ſirie ⁊ iudee adminiſtrationē ſcauro ꝯmiſit. relictis ſecū cohortibus duabus. ¶ Alexāder ꝟo filius ariſtoboli exitinere fugit. qͥ magna manu armata iudeā poplabatur ⁊ hircano imminebat. Obtinebat autemmunitiſſima loca. alexādriū archanū ⁊ maceronta. ¶ Miſſus ē aūt gabinus in ſyriam vt ſcauroſuccederet: ſub quo etiā marcus antonius militabat. qui cū maxima gente alexandriaꝫ ob ſediſſe⁊ alexandrinū oppidū cōſilio matris. alexandeſe tradidit ei. Et caſtrū quidem gabinus conſilioeiuſdem mulieris funditus euertit. ne alteriꝰ belli fieret receptaculuꝫ. Palpabat em̄ mulier gabinū obſequijs viro ſuo. ⁊ ceteris captiuis metuēqui romā fuerant adducti. poſt hec gabinus curam templi hircano mandante genteꝫ iudeorumin quinqꝫ conuentus diuiſit quaſi per pētarchiaiudee frangens ſuꝑbiam. Eo tꝑe factus ē antipater amiciſſimus gabino ⁊ marco antonio. adeoqꝫ claruit ꝙ data eſt ei vxor neptis regis arabuꝫCipris nomine. ¶ Hic genuit ex ea qͣtuor filios ⁊filiā. primogenitus fuit phaſebus. ſecūdus herodes qui poſtea dictus eſt aſchalonita. tercius ioſippus. quartus dictus ē pheroras. filia dicta ē ſolomia. poſt hec caſu elapſus ē roma ariſtobolus.qui magna manu iudeoꝝ cōflata alexandriū muro recingebat. ad queꝫ debellandum miſſus eſtagabino antonius. Captuſqꝫ iterum ariſtoboluscū filijs romā ꝑductus ē. Illū quidem ſenatus incuſtodiā cohercuit: filios aūt in iudeā remiſit. qꝛgabinus id ſe ſcripſerat ſpopondiſſe vxori ariſtoboli ꝓ caſtroꝝ traditione. Poſt hec cuꝫ gabinusapud egyptum detineret̉. alexander filius ariſtoboli iudeos iteꝝ ad diſſenſionem reduxit. ſꝫ rediens gabinus pacem fecit ⁊ hircano pontificatumcōfirmauit. Mortuo autē gabino miſſus ē preſesſirie craſſus ē roma. vt parthos qͥ iā romanis imminebant reprimeret. In ſumptus ꝟo partite militie fere omne aurū e templo tulit. a quibus pōpeius abſtinuerat duo milia talentoruꝫ. Ob hocauro infuſo in os corruit. eiqꝫ dictū auꝝ ſitiſti aurū bibe. Cui ſucceſſit preſes ſirie caſſius qͥ in om̄ibus cōſilio antipatris vtebat̉ ¶ Eo temꝑe factūē diſſidium inter romauos ꝓ pompeio. ⁊ iulio ce

ſare. Ceſar aūt poſt pompei fugā trās mare yonicum rebuſqꝫ omnibꝰ romaqꝫ potitus ſolutū ariſtobolū cum duabus cohortibus in ſiriaꝫ miſit. ꝑhunc facile ſibi iudeam ſubijcere ratus. Uerumſpes ceſaris fruſtrata eſt. Nam a ſtudioſis. id eſtamicis pompei veneno perijt ariſtobolus. Occiditur quoqꝫ filius eius alexander antiochie ſecuri percuſſus. ẜm pompei literas. accuſatione protribunali prius habita ſuper his que in romanosadmiſerat. Solus auteꝫ ſuperſtes antigonus cūſororibus ſuis ad quendam ptolomeum manneifilium. qui ſub libano morabatur confugit. Accepitqꝫ p̄tolomens minorem ſororem eius nominealexandram in vxorem. Ex qua vt quidam tradunt ſuſcepit filium liſaniam. qui poſtea fuit abiline tetrarcha. ¶ Poſt hec factum eſt prelium inemathia inter partes pompeianas ⁊ ceſarias. dicitur autē emathia ab emath. hec eſt reblata. poſtea dicta antiochia vel epiphania. Huic bello interfuit antipater pater herodis aſchalonite cumiudeis pro patre pompei. Qui antipater cum rediſſet in iudeam timens ceſaris impetum liberosſuos ad arabes cognatos eorum trāſmiſit. Mortuo autem pompeio antipater inclientelam ceſaris ſe contulit. Miſit autem ceſar mitridateꝫ pergameum ad expugnandum peluſiuꝫ. mittens cūeo nicolam ptolomeum ⁊ antipatrem. cuꝫ tribusmilibus iudeorum. Ubi virtus antipatris plurimū enituit. Nam ⁊ primus murum tranſcendit.Etiam memphitas ad ceſaris obſequium prudētia ſua inclinauit. Et inito p̄lio cum egyptijs. pluribus occiſis toto perfoſſus corpore preter ſpemſeruatus eſt ex prelio. habita itaqꝫ victoria ſuorūfactorum apud ceſarem mitridatem teſtem habuit: Marcho antonio etiam in pluribus eum commendante: factus eſt amicus ceſaris. Quem ceſar romana immunitate ſimul ⁊ ciuitate donauiteiuſqꝫ gratia pontificatum confirmauit hircano.Eo tempore Antigonus frater Ariſtoboli dequo ſupra. antipatrum ⁊ Hircanum criminauitapud ceſarem. dicens eorum conſilio fratrem ſuū⁊ patrem interiſſe. Ad hoc antipater proiecta veſte. multitudinem vulnerum demonſtrans. verbis non eſſe opus dixit. cum cicatrices ſe tacentte clamarent ipſum fuiſſe fidelem romanorum cūAntigonus filius fuiſſet eorum. Nullus em̄ ip̄mquo ad vixit a pompeio potuit auellere: nec modo a ceſare quiſqͣꝫ eum eſſet auulſurus. Tunc ceſar cuiuſlibet dignitatis ſub pontifice in iudea dedit antipatro optionem. Qui remiſſa dignitatismenſura: in ceſarem procurator videre declaratꝰeſt. Impetrans quoqꝫ vt euerſa patrie meniā renouare ſibi liceret. Regnum quoqꝫ conceſſit hircano ita tamen ne rex vocaretur. Sextum etiamcognatum ſuum ſirie prefecit ceſar.Poſt hec antiᵐ. §. xxii.pat̓ filiū ſuū maiorē phaſeluꝫ hieroſolimis ſub ſeꝓcuratorem ꝯſtituit ⁊ herodē galilee p̄fecit. Quicū eēt ſtrēnuus. nam principē latronū Ezechiam