Titulusquartus

Quidam autē dictus eleazarus quē cōmeſtor dicit fratrē iude videns vnā ex beſtijs ornatā culturegio et ceteris eminentiorē. arbitratus ibi regēreſidere: tranſiens ꝑ medios hoſtes acceſſit et ponens ſe ſub corpore eius gladio vulnerauit q̄ cadens mortua oppreſſit eum. Uidentes aūt iudascum ſuis virtutē regis ⁊ impetū exercitus: diuerterunt ſe ab eis. cāſtraqꝫ regis aſcenderuūt ꝯtraeos in hieruſalē. Cūqꝫ manerēt in obſidione: audiens liſias ꝙ philippus quē antiochus moriēscōſtituerat ſuper negocia regni veniſſet ⁊ antiochie dominiū ſumpſiſſet: ſuaſit regi vt pacē faceret cum iuda ⁊ ſocijs. et vt dimitterēt eos ſeruarelegitima ſua. quia ꝓpter hoc ſe rebellauerāt a patre ſuo. et p̄cipue qꝛ incumbebat eis ꝓuidere deregno. Quod ſecutū eſt. Cunqꝫ menelaus (de qͦſupra) ſollicitaret regem antiochū ad bellū cōtraiudam ſub ſpecie pietatis. vt ſperans ſe inde cōſtitui in principatū. Liſias dixit regi hūc eſſe cauſam omniū maloꝝ. ꝓpter quod rex iratus iuſſiteum occidi et de alta turri in cineres p̄cipitari. vthabet̉. ij. machab̓. xj. cā. Sed facta pace rex ipſeſubito cōtra iuramentū ſuꝑ hoc factuꝫ egit. mandans deſtrui murū per gyrum arcis ſyon. Et feſtinus reuertens antiochiā inuenit philippū ciuitati dominantē. Sed pugnās cōtra eum vi obtinuit ciuitatem.Anno autē. cli. §. XVI.exijt demetrius ſeleuci filiꝰ ab vrbe roma. et aſcēdit cum paucis viris in ciuitatē maritimā. iſte demetrius erat frater conſobrinus antiochi vltimiNam ſeleucus pater iſtius demetrij ⁊ antiochusepiphanes pater huiꝰ antiochi eupatoris erangermani. Sed mortuo ſeleuco nō demetrius filius eius ſed antiochus frater ſeleuci vſurpauit ſibi regnū ſyrie: ⁊ demetrius romā acceſſit. Reuerſus ergo demetrius ad regnū patris. exercitus qͥerāt cum liſia et antiocho filio antiochi ꝯprehenderunt ip̄m liſiam et antiochū. et ad petitionē demetrij occiſi ſunt ip̄e liſias et antiochus ab exercitu. Poſtqͣꝫ autē demetrius regnū ſyrie accepit.acceſſit ad eum quidā de genere ſacerdotali peſſimus noīe alchimus. qui vt dicit̉. ij. macha. xiii.fuerat ſummus ſacerdos ⁊ obtulit regi coronamauream et quedā alia. oſtendens ſe intendere vtilitatibus regis ⁊ populi iudeoꝝ. ꝯquerens ſibiiniuſte ſacerdotiū ſublatū. et accuſauit iudā machabeum in multis. Tūc miſit rex bachidē cumexercitu ⁊ alchimū cōſtitutum ab eo ſacerdotemſummū. et ſimulauit alchimus ſe velle facere pacem cum iuda et ſuis et decepit eos: multos occidens ip̄e cum bachide de populo. ſatiſqꝫ agebatalchimus ꝓ principatu ſacerdotij fui. et cum nōpoſſet p̄ualere cōtra iudam: reuerſus ad regē accuſauit eum in multis. Et miſit demetrius nichanorem cuꝫ copijs qͥ erat principalior ex ducibusregis vt caperet iudam et diſperderet ſuos et alchimū cōſtitueret ſummū ſacerdotē. Qui nichanor veniens audita virtute iude ⁊ ſocioꝝ. fecit pacem cū eo: et habitabāt ſimul hieroſolymā. Qd̓

perpendens alchimus charitatēqꝫ eoꝝ adinuicēvenit ad demetriū regem hoc referens. Qui iratus ſcripſit ſe grauiter ferre illā amiciciā. et ꝙ mitteret ſibi iudam ad eum vinctū. Qui cum ꝗrereteum inſidioſe capere: iudas aduertēs cauit ſibiprocedēs ergo aperte cōtra eum. et cum ſacerdotes oſtenderēt hoſtias quas ꝓ rege offerebāt: irriſit et extendens manū ꝯtra templū dixit ſeip̄mincenſurū: niſi traderēt ei iudam in manus ſuasAudiēs aūt nichanor in hieroſolymis eſſe quendam venerabilē virū qui ꝓ affectu pater iudeorum dicebatur raziam dictū. miſit ad domū eiusplures vt cōprehenderēt eum. et cum in ꝓcinctueſſet vt caperetur gladio ſe razias ꝑcuſſit. et cumex vulnere mortuus nō eſſet: e muro ſeip̄m proiecit in turbas. Sed adhuc ſpirans erexit ſe ſuprapetram ſtans. et inteſtina que egrediebāt̉ de corpore manibꝰ ſuis apprehendēs ꝓiecit in turbasinuocans dominatorē vite ⁊ ſpiritus: vt hmōi illi iterū redderet et ſic vita functus eſt. ¶ Preparantibus demū ſe ad bellū: nichanor ſuperbia elatus cogitabat Iudam cōterere: cōfiſus ſua virtute et multitudine. Iudas aūt in dn̄i auxilio cōfidens ſocios hortatur ad idem. armans ſociosnō clipei haſteqꝫ munitione: ſed ſermonibꝰ optimis. narrans in ſomnis ſe vidiſſe oniam orantēpro populo: et hieremiā cum eo dantem ſibi gladium aureū et dicentē. accipe ſanctū gladiū munus a deo: in quo deijcies aduerſarios. Manuergo pugnantes iudas cum ſuis ſed cordibꝰ deum exorantes: ꝓſtrauerunt. xxxv. milia de exercitu nichanoris ip̄o etiā interfecto. Ec abſcindentes caput nichanoris ⁊ manū extenſam ꝯtra templum ſuſpenderūt. linguā autē eius minutatiminciſam auibus ꝓiecerunt. Sicqꝫ reuerſi cū maxima victoria in hieruſalē gratias deo egerunt.et ſtatuerūt annuatim feſtum agi de tanta victoria. Et hic eſt finis ſecundi libri machabeorum.Audiens aūt iudas nomen romanoꝝ qꝛ ſuntpotentes viribꝰ et acquieſcūt ad oīa que poſtulantur ab eis. Et quicūqꝫ acceſſerint ad eos ſtatuerunt cum eis amicicias ⁊ p̄lia intelligētes eorum etiā virtutes bonas q̄ ibi narrant̉ in ip̄o caviij. Elegerūt ip̄e iudas cōmuni cōſilio ſuoꝝ eupolemium filiū Iohannis et Iaſonē filiū eleaꝫari in oratores ſuos: et miſerūt romā vt ſtatuerencum eis amiciciā ⁊ ſocietatē. Et applicantes advrbem intrarūt curiam exponētes in cōſilio cauſam ſue legatōis. et placuit romanis cum eis pacem ⁊ ſociētatē inire. vnde et in tabulis ereis reſcripſerunt romani iudeis et ecōuerſo auxiliū ferre bellatoꝝ/ cui prius ingruerit bellū contra eos.Interea demetrius audita morte nichanorisremiſit iterū in iudeā bachidem ducē exercitusalchimū: qui veniētes mouerunt caſtra cōtra iudam. pluribꝰ aūt de exercitu iude ex timore multitudinis inimicoꝝ recedentibus ab eo: remanſiſcum octingentis ſolū. Qui ſuaſus a ſocijs declinare certamen et ſe ſubtrahere noluit: ſed procedens ad pugnam ſuperatus eſt exercitus eius eſip̄e occiſus. Ubi notandum. ꝙ poſt pacē factam