Titulusquartus
non ſicut deum glorificauerūt ſꝫ ſtulti facti ſunt.IIIICapitulumOrtuo Alexandromagno apud babilonem vt refert euIſebius in cron̄. tranſlato poſt eū in multis imperio diuerſi regnauerunt. quod etiaꝫ patꝫex pͥmo libro machabeoꝝ. ca. j. Hinc alexandrinorū naſcit̉ regnū quod eſt egypti. ⁊ ꝑ diuerſas gētes quas alexander tenuerat diuerſi regnauerūt.Primus in egypto ptolomeus lagi filiꝰ cepitregnare anno quinte etatis. cclxvij. Mundi ꝟoquāter milleſimo. dcclxxvij. et regnauit annis. xlMacedonie regnauit philippus qͥ et arrideꝰ frater alexandri annis. vij. Liddiam ⁊ traciā ⁊ helleſpontum liſimachus tenuit. ¶ Cum em̄ vt aitcomeſtor rediſſet alexander babilonem ⁊ ſumptoveneno a ſorore ſua vſum lingue amiſiſſet: volūtatē ſuam ſcripto expreſſit. Et noluit monarchiāſuam in aliquos tranſferre: ne aliquis par ei ī potentia apud poſteros legeret̉. Sed duodecim qͦſab adoleſcētia ſocios habuerat regni ſucceſſoresinſtituit. Hec aūt inſtitutio non ſtetit. nam qͣtuorex eis tm̄ alijs abiectis regnauerūt. ſicut in viſtone quinta danielis comp̄henſum eſt. videlicet dehyrco capraꝝ. qui ſignat Alexandrū ꝑcutientemarietem .i. darium. ex quo hirco poſtea oriebant̉quatuor cornua .jͣ. quatuor reges poſt mortē eiꝰſuccedentes immediate. qͥ inter ſe monarchiā diuiſerunt. Itaqꝫ ptolomeus rex egypti qui cognominatus eſt ſother. cū regno ſuo adieciſſet ſyriaappoſuit etiam vt adijceret ⁊ iudeam. vnde ⁊ aſcēdens hirl̓m die ſabbati ſciens iudeos ea die armanō moturos ſub p̄textu ſacrificandi deo. nullo ꝯͣdicente intrauit ciuitatē. vn̄ ẜm Ioſephum ouidius ſabbarchites iudeos ridiculo appellauit. qͥſuꝑflua ſuꝑſtitione graue damnum ſuſtinuerūt.Ptolomeꝰ igit̉ multos de iudea ⁊ a garizi captiuos trahens ad egyptū redijt ⁊ venditioni exponens eos: a negociatoribus nationū diſtracti ſt̓.et diſperſi: et ꝑ hanc captiuitatem licet non fueritgeneralis. diffuſius diſꝑſi ſunt in nationes. Un̄ īactibus apl̓oꝝ legit̉ cōueniſſe iudeos in hirl̓m exomni natione que ſub celo eſt. Iado aūt pontifici ſummo ſucceſſit filius eius ſymeon iuſtꝰ. ¶ Eotꝑe claruit theophraſtus ph̓s qui vt ait Cicero adiuinitate loquendi nomē accepit. Hic fuit diſcipulus ⁊ ſucceſſor ariſtotelis ẜm Uincen. in ſpec.hiſto. li. vj. ca. ij. De hoc ait Agellius in li. noctiūatticarū. Areſtotile iam ſenio cōfecto egroqꝫ corpore ⁊ ſpe vite tenui: omnis ſectatoꝝ eius cohorad eū acceſſit. orans vt ipſe delege̓t loco ſui ⁊ magiſterij ſucceſſorem quem ſequerent̉. Erant tuncduo in eius ſtudio p̄cipui theophraſtus ex leſboet menedemus ex rhodo. Areſtotiles aūt iuſſit ſibi afferri vinū leſbium ⁊ rhodiū. ⁊ vtrunqꝫ ſatiscōmendauit: ſed leſbium magis. vnde nulli dubium fuit qͥn lepide ſimul ⁊ verecunde ſucceſſoremſibi illa voce: nō vinū delegiſſet. Itaqꝫ areſtotiledefuncto oīs achademia ad theophraſtum cōuolauit. huius theophraſti dicit̉ eſſe illa ꝓbata ſen-
tentia. Expedit iā ꝓbatos amicos amare n̄ amatos ꝓbare. Et illa alia. ex inimico vīdictā ſi te inmicū ſenſerit ꝑdidiſti. Et illa. grauius aduerſarium ſecuritate decipies. Huius qͦꝫ ſnīa fuit. Amātium ceca eſſe iudicia. Scripſit et librū de amicicia. in quo amiciciā omni charitate .i. amori p̄fertſed raram in rebus humanis eſſe teſtatur. Fertuetiam librum de nuptijs quo querit̉ an ſapiēs ducat vxorem eius eſſe. de quo libro habes in terciaparte titulo .j. ca. j.Annoptolomei .§. I.quinto vt ait Euſebius in cron̄. Menander comcus primus fabulam cognomento artē docendoſuꝑauit. Huius menandri iuxta Hiero. eſt illludapoſtoli ad chorinth. Corrumput bonos moresconfabulationes peſſime. Agellius autē refert ꝙmenander iſte a philemone nequaqͣꝫ pari ſcriptre in certaminibꝰ comediaꝝ ſepius vincebat̉. quēcū ſorte habuiſſet obuiū: queſo inquit philemon:cum bona venia dic mihi. Cum me vincis nō erubeſcis. De iſto philemone ſiue alio dicto polemone dicit Ualerius li. ix. ꝙ eum vis immoderati riſus abſtulit. Nam aliquando paratas ficus ī cōſpectu poſitas aſello cōſumente: puerum vt illūabigeret clamauit. Qui cum iaꝫ comeſtis om̄ibſuꝑueniſſet. Quoniā inqͥt tamtardꝰ fuiſti da nūcmerum aſello. ac ꝓtinus vrbanitatē dicti crebroanhelitū cahinnoꝝ ꝓſecutus: ſenile gutt̉ ſalebrisſpūs anguſtia preguauit. ¶ Anno ptolomei. viijregnauit caſſander apud macedones pꝰ philippūarideū ẜm euſebiū in cron̄. Nam olimpias materalexandri vt refert Iuſtinus cū ab epyro ꝓſequēte eam eacide rege moloſſoꝝ ꝓhibita eſt a finibuſmacedonie ab euridice ⁊ arideo. vnde moti macedones ad olympiadem tranſierunt cuius iuſſuet euridice et rex occidit̉. ſex annis poſt alexādꝝpotitus regno. ¶ Hec euridice ẜm oroſiū multaſub noīe viri geſſerat ꝑ caſſandrum. quem flagiooſe cognitū ad ſummū vaſtigiū ꝑ omnes honoꝝgradus ꝓuexerat. Qui ex libidine mulieris multas grecie ciuitates afflixit. ¶ Sed nec olympiainquit Iuſtinus diu regnauit. Nam cum prīcipium cedes paſſim faceret. muliebri magis qͣꝫ regiomore fauorem ſuum in odiū vertit. Audito itaqꝫcaſſandri aduentu diffiſa macedonibus. cū nururoxane et nepote hercule in paduam vrbem ꝯſcēdit. Comitate ſunt eam iadamia eacide regꝭ filia⁊ theſalonica priuigua philippi filia et multe aliematrone. ſpecioſus magis qͣꝫ vtilis grex. Moxcaſſander piduam vrbem obſedit. Qui cū fameet ferro vrgeret olimpiadem. illa longe obſidiōistedio pacta ſalute victori ſe tradidit. Qui cōuocato populo ſciſcitatus eſt quid de ea fieri vellet.mox omnes ſine reſpectu priſtine maieſtatis occidendam decernunt. Olympias aūt vbi obſtinatos ad ſe armatos venire videt veſte induta regali ⁊ duabus ancillis innixa vltro obuiam procedit. Qua viſa ꝑcuſſores attoniti maieſtatis pͥoris et tot in ea concurrentibus regum ſuorum nominibꝰ ſubſtituerūt. donec a caſſandro miſſi ſūt: