Titulusquartus

roris pudicicie oſtendit. Huius virtute admonita ciuitas libertatis hypplā expulit regno ⁊ egit īexilium. ¶ Helinandus ad inuidiā vſqꝫ policratis ſamioꝝ tyranni abundantiſſimis bonis ꝯſpicuus vite fulgor exceſſit: nec ſine cā. Oīs em̄ conatus eius placido excipiebat̉ itinere. ſpes circūcupite rei fructū app̄hendebat ſemel dūtaxat vultum mutauit ꝓ breui triſticie ſalebra ſucceſſum.cū anulū admodū ſibi gratū in ꝓfundū de induſtria aque: ne oīs incōmodi expers eſſet abiecit.quē tn̄ ꝯtinuo recuꝑauit capto piſce qͥ eū deuorauerat. Sed hunc cuiꝰ felicitas ſꝑ plenis velis ꝓſperū curſum tenuit orētes darij regis p̄fectus inexcelſiſſimo micalenẜ montis vertice cruci affixitex quo putres eius artus ⁊ tabido cruore mēbramanantia ſamos amara ſeruitute aliqͣꝫdin preſſaliberis ac letis oculis aſpexit. ¶ Huiꝰ cambiẜ anno ſexto ẜm Euſebiū in cron̄. xxviij. dinaſtia quaꝑſe obtinuerāt egyptū defecerūt. Sicqꝫ ceſſauitad tempus regnū illiꝰ regiōis. obtinuit qͥppe eamcambiſes et ſucceſſores eius vſqꝫ ad dariū filiumxerſis annis centum vndecim hic cambiſes edificauit babilonem in egypto.Inno aūt octaᵐ. §. VII.uo cambiſis: pittagoras ph̓s clarꝰ habet̉ ẜm Eiſebiū in cron̄. de quo aug. de ciui. dei ait. ytalicuꝫph̓oꝝ genus illius partis ytalie q̄ qͦndaꝫ magnagrecia dicebat̉. auctorē habuit pittagorā ſaminꝫa quo etiā ferunt ip̄m ph̓ie nomen exortū. Nā cūante ſapientes appellarent̉ qͥ modo qͦdā vite laudabilis alijs preſtare videbant̉: ille interrogatusquid ſe ꝓfiteret̉: ph̓m ſe eſſe reſpondit .i. ſtudioſūvel amatorem ſapientie. qm̄ ſe profiteri ſapientēarrogantiſſimū iudicabat. Iuſtinus de eo. hic ſamius demarato locuplete negociatore natꝰ: magniſqꝫ ſapientie incrementis formatꝰ. Longe patre ditior eo ꝙ negociator pater tanta neqͥuit acquirere: quanta filiꝰ cōtemere maluit qͣꝫ habereQui egyptū primo. mox babiloniā ad diſcendiſyderū motus originēqꝫ mūdi ſpectandā ꝓfectꝰ.ſummā ſcientiam ꝯſecutꝰ eſt. Inde regreſſus cretam et lacedemoniaꝫ ad cognoſcēdas mynois .i.ligurgi leges contēdit. Quibus oībus inſtructꝰcrotonā venit. ppl̓mqꝫ in luxuria lapſum auctoritate ſua ad vſū frugalitatꝭ reuocauit. Laudabatquotidie virtutē: ⁊ vicia luxurie caſumqꝫ ciuitatum hac peſte ꝑditarū enūerabat. Tantūqꝫ ſtudiū ad frugalitatē ꝑdiſcendā multitudineꝫ ꝓuocauit vt aliquos ex eis luxuriatos eſſe incredibile videret̉. Matronaꝝ quoqꝫ ſeꝑatā a viris doctrinā ⁊ pueroꝝ a parentibus frequenter habuit.Docebat aūt nunc has pudiciciaꝫ et obſequia inviros: nunc illos modeſtiā ⁊ literarū ſtudiū. interhec velut genitricē virtutū frugalitatē omnibusingerebat. Conſecutuſqꝫ diſputationū aſſiduitatē. orat vt matrōe auratas veſtes ceteraqꝫ dignitatis ſue ornamenta velut inſtrumēta luxurie deponerēt. oīaqꝫ delata in iunonis edem ip̄i dee cōſecrarēt. aſſerens vera ornamenta matronaꝝ pudiciciā non veſtes eſſe. Hic cū annos. xx. crotone

egiſſet: methapontū emigrauit ibiqꝫ deceſſit. Cuius tanta admiratio fuit vt ex domo eius tēplufacerēt: eūqꝫ ꝓ deo colerent. ¶ Ualerius de eo lbro. v. Pittagore tanta veneratio ab auditoribtributa eſt: vt q̄ ab eo acceꝑant ī diſputatōnē dedicere nephas extimarēt. Quin etiā interpellatad reddendā cauſam hoc ſolū reſpondebāt: pittagoram dixiſſe. Hic egyptū petens eoꝝ ſcientiādidicit: deinde ad ꝑſas ꝓfectus magicā artem ꝑcepit. Tullius de eo tauromitanū iuuenem libidne flagrantē cum audiſſet pittagoras ad oſtiumamice meretricis inſanire: iuſſit pſalteria tria canere ꝑ ſpondeum. ⁊ ita eū ad ſanā mentē reuocauit. Et hiero. in li. ꝯͣ Iouinianū dicit pirtagore filiā ꝟginē choro ꝟginū p̄fuiſſe: ⁊ caſtitatꝭ eas īſtrixiſſe doctrinis. Ideꝫ hiero. ſuꝑ ecc̄s. pittagoricorū diſciplina eſt tacere ꝑ qͥnq̄nniū ⁊ poſtea erudtos loqͥ. Idē inutile eſt crebro videre ꝑ q̄ captꝰ eset eoꝝ exꝑimento te cōmittere qͥbꝰ difficulter caras. Nā ⁊ pittagorei frequētiā huiuſcemodi declinantes: in ſolitudine ⁊ locis deſertis habitauereHic etiā dicit ⁊ bene ph̓iam eſſe meditationē motis qͦtidie de carcere corꝑis nitentē aīe educere libertatē. Hic pittagoras ẜm Uincē. ſpe. hiſt. apigrecos pͥmus inuenit aīas īmortales eē. ⁊ de alijcorꝑibus trāſire ad alia Un̄ pͥmo dicit ſe fuiſſe eiforbiū. ſcd̓o talidē. tercio hermoniū. quarto pinūad extremū pittagorā. et poſt certos tēpoꝝ curriculos ea q̄ fuerāt rurſum fieri: nihilqꝫ in mundofieri nouū. diſcētias reminiſcētias eē. In his aūtplurimū errauit. ſūt em̄ hͨ ꝯͣ fidē catholicā. ex qͥbdeprehendit̉ qͣꝫ veruꝫ ſit illud ſalomōis in li. Sapiētie. Uani ſūt oēs hoīes in quibꝰ nō ſubeſt ſcīadei. vera ſentiēs de cūctis credēdis ⁊ agendis.Poſt cambiſeꝫ §. VIII.regnū ꝑſarū obtinuerūt duo ex ſeptem magis. iōeſt ſapientibus: qui iudicabāt regnuꝫ perſaꝝ perhunc modū. Ipſe cambiſes cum vidiſſet in ſomnis fratrem ſuū mergum noīe quaſi regnaturumin ſolio aureo reſidentem. euigilans a ſomno ext̓ritus fecit eum occidi. ad quod faciendū cōmetēelegit vnū ex ſeptem magis. Quo facinorē ꝑpetrato facti penitens ⁊ ſe fratricidam clamitās eodem gladio quo fratrem occiderat ſe tranſuerberauit. Hic aūt magus mortuo cābiſe vt refert hyſto. ſco. panthei filiam cambiſis ducens in vxorēſumpſit regnū. ſimulans nō velle ipſe regnare: ſꝫregnuꝫ ꝯſeruare mergo cambiſis germano. quiapuer tunc erat tanqͣꝫ viuus eēt quem occiſum nouerat. hic aūt dicebat̉ erineides. Cum aūt ptꝰ ſeptem menſes regni ſui moreret̉: ſubſtituit ſibi fratrem iuuenem elegantem et forma et viribus. dicens hunc eſſe mergū filiū Cyri et fratrem cambiſis. erat em̄ multuꝫ ſil̓is mergo. et apud ꝑſas ſubſpē maieſtatis ꝑſona regis occultat̉ vt raro vidiatur. Sed vnus ex ſeptē magis ſuſpicatꝰ illuꝫ nōeſſe mergū int̓rogauit fillā q̄ vnā erat ex ꝯcubiniregꝭ an ille eēt cyri filiꝰ: aut erineidis fr̄. Cūqꝫ diceret ſe hͦ neſcire. docuit ei modū ad cogͦſcēdū admonens eam videlicet vt cum de nocte cū eo dor