Capitulū IXFo.

XLII

paucis dicis eſſe ꝯceſſum. ꝓculdubio em̄ cum dicis ꝯceſſum: dei gr̄am nō hominis ſufficientiā cōfiteris. Et platōnis ſententiā ſequēs. nec ipſe dubitas hominē in hac vita nullo mō ad ꝑfectiōemſapīe ꝑuenire: ſed intellectu tm̄ viuentibꝰ om̄e qd̓deeſt: ꝓuideutia dei ⁊ gratia poſt hāc vitā poſſeꝯpleri. ¶ Idem ca. xxvij. de porphirio ait. Ur̄avt tuipſe ſcribis oracula xp̄m ſanctū ⁊ immortalēꝯfeſſa ſunt. de qͦ etiā poeta nobiliſſimus .ſ. virgilius poetice quidē. qꝛ in alterius ad vmbrata ꝑſona veraciter tn̄ ſi ad ipſum referas dixit. Te duceſi qua manent ſceleris veſtigia noſtri irrita ꝑpetua ſoluent fortitudine terras.Temporibꝰ ioas §. XV.regis iuda. qui fuit annus centeſimus octuageſimuſſecundꝰ. Et ab initio mundi anno ter milleſimo trigeſimo ẜm ꝯputationeꝫ breuiorem. Ligugus ẜm euſebiū inſignis eſt habitus. qui iura Lacedemonijs ꝯpoſuit. Hic vt refert Iuſtinꝰ lib̓. iij.fratri ſuo polibite regi ſpartanoꝝ ſucceſſiſſe ⁊ regnare ſi vellet potuiſſet: carillo filio eius qͥ natuspoſtumus erat: cum ad etatem adultam ꝑueniſſꝫregnū cum fide ſumma reſtituit: vt ſcirent om̄esquantoplus valerent apud bonos pietatis iuraqͣꝫ opes. Medio aūt temꝑe dum ꝯualeſcit infanleges inſtituit: ſed nihil ipſe lege vlla in alios ſanxit: cuius non ipſe documentū primū daret. Auri argentiqꝫ vſum vt omniū ſcelerum materiamſuſtulit. ppl̓o legendi ſenatū vel creandi quos velet magiſtratus poteſtatē ꝑmiſit. fundos omniūequaliter inter om̄es diuiſit: vt equata patrimonia nemineꝫ potiorem altero redderēt. Cōuiuariom̄s publice iuſſit: ne cuius diuitie vel luxuria inocculto eſſent. Iuuenibꝰ non amplius vna veſtevti toto anno ꝑmiſit. nec aliquē cultius qͣꝫ alterūꝓgredi nec opulentiꝰ epulari. Emi ſingula nonpecunia ſed ꝯpenſatōne mercium iuſſit. Puerospuberes nō in foꝝ ſꝫ in agrum deduci mandauit.vt primos annos nō in luxuria ſꝫ in oꝑe et laboreagerent. Nihil eos ſomni cā ſubſternere: ⁊ vitamſine pulmento degere: nec prius in vrbē redire qͣviri facti eſſent ſtatuit. Uirgines ſine dote nubere iuſſit: vt vxores nō pecunie cā eligerent̉: ſeueriuſqꝫ matrimonia ſua viri cohercerēt cū nullis frenis dotis tenerent̉. Maximū honorē nō diuituꝫ⁊ potentū ſed ſenioꝝ eſſe cenſuit. quare vſqͣꝫ ſenectus locū in orbe terraꝝ honoratiorē habuit. He⁊ alia ſimilia q̄ ſolutis antea moribꝰ dura videbātur: actorem eaꝝ appollinē delphicū finxit: ⁊ indeſe ea detuliſſe. Deinde vt eternitatē ſuis legibusdaret: iureiurādo obligat ciuitatē nihil eos d̓ hislegibꝰ mutaturos: priuſqͣꝫ reuerteret̉ in patriā: etvelle ſe iterum ꝯſulere appollineꝫ vt quid addendum quid diminuendū his legibꝰ videret̉. Profectus eſt aūt cretā vbi voluntariū exiliuꝫ perpetuo egit: ſꝫ ⁊ moriens oſſa ſua in loculo plumbeo⁊ in mari abijci iuſſit: ne forte lacedemonē relataꝫſic putaret lacedemonij iuramēto ſolutos. hͨ Iuſtinus. ¶ Idem. Poſtremꝰ aſſirioꝝ regū fuit ſardanapallus vir muliere comptior. qͥ cum inuentꝰ

oēt ab arbatho medoꝝ p̄poſito inter ſcortoꝝ greges femīeo habitu purpurā colonēs: mollicie corporis ⁊ oculoꝝ laſciuia om̄es feminas an̄cedenspenſa inter eas partiēs: indignatus arbathꝰ talifemine tantū viroꝝ ſubiectū: bellū aduerſus euꝫꝯmouit. Qui fugiens ſe recepit in regiā vbi ſtructa ⁊ incenſa pira ſe ⁊ ſuas diuitias ſuccendit hocſolo imitatus virum. ¶ Cycero de eo ait in tuſculanis. Sardanapallus ſepulcro ſuo inſcribi iuſſithec habeo que edi: queqꝫ ex ſaturata libido hauſit. At illa iacent ml̓ta ⁊ p̄clara relicta. Uicto gͦ abarbatho mēdo ſardanapallo. qui ſeip̄m vt dictūeſt cremauit arbathes tranſtulit monarchiam abaſſirijs ad medos ẜm Uin. ⁊ hoc temꝑe Oſie regis iuda. Fuerūt tamen ⁊ poſtea reges aſſirij ſinemonarchia potentes vſqꝫ ad deſtructōnem niniue que videt̉ fuiſſe facta ꝑ nabuchodonoſor regēbabilonis: cuius regnū oīno defecit in balthaſanepote ſuo vel ꝓnepote occiſo a cyro ⁊ dario. Ettunc exaltata eſt monarchia medorum ⁊ ꝑſarum⁊ ẜm hoc dicitur tunc inchoata .ſ. in ſua maximapotentia.Anno manaſſe §. XVI.regis iuda. xiij. lide regnauit giges. de quo dicitTulliꝰ in. iij. de officijs: ꝙ cum eſſet regius paſtorfacta ꝓluuione ymbriū deſcendit in quendā hyatum terre. vbi inuenit hominē quendā mortuumin equo eneo ſedentē. in cuiꝰ digito inuenit quendam annulū ꝑ quē inuiſibilis factus ſtuprū regine intulit. ⁊ adiutrice ea regē dn̄m interemit. Helinandꝰ de interfectōne quidē dn̄i ſui ꝯcordat iuſtinus cū tullio: ſed de inuentōne anuli nuſqͣꝫ repperi ſcriptū alibi niſi in Ambro. de officijs. qͥ hocideꝫ ex cycerone retractat. Huiꝰ gigis anno quinto Mida vel mides cū apud friges regnaret ſanguine thauri potato extinctus eſt. hoc tꝑe archilogus ſymonides ⁊ Ariſtoſenꝰ muſicus inſigneshabiti ſunt. Dicit aūt Ualerius li. vj. ꝙ libros harchilogi poete lacedemonij aſportari ex vrbe iuſſerūt. qꝛ parum pudicam eoꝝ lectōnem arbitrabant̉. Noluerūt em̄ liberoꝝ ſuorum aīos imbni:ne plus moribꝰ noceret qͣꝫ ingenijs ꝓdeſſet. Itaqꝫ ⁊ maximū poetā quia domuꝫ ſibi inuiſam obſcenis maledictis carminū lacerauerūt exilio ml̓ctauerūt. Idem ſymonides poeta āno. lxxx. ⁊ docuiſſe ſe carmīa ⁊ in eoꝝ certamē deſcēdiſſe ſe gloriat̉. Qui cum ad littus nauem appuliſſet. et corpus inhumatū iacens ſepeliſſet: admonitꝰ ab eone ꝓximo die nauigaret: interim remanſit. Quiautem nauigare ceperunt fluctibus ⁊ ꝓcellis obruti ſunt. ¶ Anno manaſſe. lj. zaleucus legiſlatorapud locros frequentibus p̄conijs celebrat̉. Hicvt refert Ualerius libro. vj. cum filius eius adulterio damnatus vtroqꝫ oculo carere deberet: actota ciuitas in honoreꝫ patris aliqͣꝫdiu repugnaret: ad vltimum victus ne lex ſua violaretur: ſuoprius demū filij eruto oculo vtriſqꝫ vſum videndi reliquit. Sicqꝫ mirabilis equitatis temꝑamēto ſe inter miſericordem patrē ⁊ iuſtū legiſlatoreꝫpartitus eſt.

F 4