Titulusſecūdus
ente aūt feſto ī tēplo dagō dei eoꝝ philiſtū ꝓducentes eū corā ppl̓o ad tripudiandū. capillis capitis iaꝫ augmētatꝭ. tactꝭ colūnis templi p̄miſſa oratione ait Moriat̉ aīa mea cū philiſtim: corruēſqꝫtemplū occidit ip̄m ⁊ pl̓imos philiſtinoꝝ. Iudicauit āt iſrl̓ ſamſon. xx. annis. ¶ In ca. xvij. hr̄ ꝙquidā noīe michas d̓ mōte effraym: reſtituit mr̄imille centū argēteos qͦs ſibi dederat ī depoſituꝫ.ex quibꝰ illa fieri fecit ſculptile ⁊ quedā ornamenta ſacerdotalia: ediculā ſeu capellā in domo ſua.¶ In ca. xviij. Filij dan volentes ſibi terminosdilatare. miſer̄t nūcios ſeu exploratores adinueſtigandū loca eis aptiora. quibꝰ declinātibꝰ ꝓ hoſpitio ī domū miche: ſacerdos ille declarauit eisquō ibi maneret. demū reuertentibꝰ illis alia viceduxer̄t ſecū ſacerdotē illum aſportātes ydolummiche cū alijs rebꝰ ſecū. vt venientes cū exetcitulachis: ceperūt illos ſecure hītantes ⁊ cum nullohn̄tes ſocietatē. ¶ In ca. xix. ſcribit̉ de leuita qͦdam qͥ ꝑrexit ad ſoceruꝫ ſuum vt recōciliaret ſibivxorem ſuā q̄ irata receſſerat ab eo. Qui amicabilit̓ receptꝰ ab eo. ⁊ benigne recedens ab ip̄o cuꝫvxore ſibi recōciliata. Facto ſero declinauerūt ꝓhoſpitio ad vrbem gabaa. Cunqꝫ a qͦdā fuiſſꝫ indomū inductꝰ. viri peſſimi illiꝰ ciuitatꝭ pulſantesdomum petebāt virū illum ad ſe educi vt eo abuterent̉. Et cum nō acquieſcerēt hoſpiti hͦ p̄cibꝓhibenti: demū leuita ille miſit ad eos ꝯcubinaꝫi. vxorem. q̄ h̓ ꝯcubina dr̄: qꝛ forte nō ducta ſolennitate legali: qͣ tota nocte abutentes de mane an̄oſtium domꝰ corruit mortua. Quā leuita ponēsſuꝑ aſinum ⁊ reuertens ī domū fecit de cadauereeiꝰ. xij. ꝑtes ⁊ miſit ad quālibet tribū ꝑtem vnam¶ In ca. xx. ponit̉ ꝙ abhorrentes tm̄ facinꝰ om̄stribꝰ ꝯgregate ſunt: ⁊ miſer̄t nuncios ad homīestribꝰ beniamin. vt traderent eis hoīes de gabaavt punirent̉. Quibꝰ nolentibꝰ ſꝫ ꝯgregatꝭ in adiutorium eoꝝ: om̄s alie tribꝰ mouer̄t bellum ꝯͣ eos.⁊ in prīo ꝯgreſſu occider̄t illi de tribu beniamī deiſrahelitꝭ reliqͥs. xxij. milia. In ſcd̓o p̄lio iteruꝫ debeniamin viri interfecer̄t de iſraelitꝭ. xviij. milia:⁊ hoc qꝛ ꝯfidebāt ī ml̓titudine ſua. In tercio p̄liopꝰ or̄onem ⁊ humiliatiōeꝫ iſraelite deliberauerūt⁊ occider̄t de tribu beniamin. xxv. milia ⁊ ciuitatem gabaa incender̄t ⁊ alias ciuitates beniamin.Iu. xxj. ⁊ vltimo ca. ꝯtinet̉ ꝙ filij iſrl̓ ꝯgregatiin ſylo planctū fecer̄t ꝓ deletōne ⁊ exterminio tribus beniamin. nō em̄ remanſerāt ⁊ euaſerāt d̓ eisniſi ſexcenti viri: qͥ fugier̄t in deſertū. Reꝑto autēꝙ viri de iabes galaad p̄cepto nō obedierāt edicto vt om̄es deberent ꝯuenire: ſꝫ in terminis ſuisremanſerāt: miſer̄t viros bellatores ꝯͣ eos. qͥ eosgladio expoſuer̄t ſoluꝫ ꝟgines reſeruātes q̄ erātqͣdringente. qͣs dederunt vxores quadringentisde beniamin. Alijs ducentꝭ ꝓuidentes vt in quadam ſolennitate in qͣ multi ꝯueniebāt etiā puelleꝟgines: ſibi ex eis vxores acciꝑent: qd̓ factuꝫ eſt.Sed hͨ hiſtoria de leuita et p̄cedens de michadicit̉ ꝯtigiſſe inter tp̄s ioſue ⁊ tp̄s ottoniel mediotꝑe. ¶Habet̉ pꝰ libruꝫ iudicū liber Ruth ca. vij.ꝯtineus hiſtoriā rei geſte tꝑe vniꝰ iudicuꝫ .ſ. hely
ſacerdotꝭ. de qͦ infra. vicꝫ ꝙ elimelech de bethleēiuda ꝓpter famā ſeu chariſtiaꝫ ꝑegrinatꝰ eſt cumvxore ſua noemi: ⁊ duobꝰ filijs maalon ⁊ chelionin terraꝫ moabitaꝝ. Ibiqꝫ mortuo elimelech: filieiꝰ duxerunt vxores moabitidas: qͣruꝫ vna dictaeſt Orpha altera Ruth. Mortuis illis .ſ. maalon⁊ Chelion. noemi volens reuerti in bethleem dixit nuribus ſuis vt reuerterent̉ ad domū parentum ſuorum: et cum vtraqꝫ vellet eam ſequi: demum orpha dimiſit eam. Ruth vero obfirmatoanimo dixit ſe nunqͣꝫ receſſuram ab ea quocunqꝫꝑgeret. Cum illa gͦ reuerſa eſt in bethleem: temꝑemeſſium quia paupercule erant iuit Ruth ī agrūBoōꝫ ſequens metentes vt colligeret ſpicas remanentes. ⁊ cognito booꝫ bonitatem eius: de ſero dedit ſibi de frumento collecto. Demum quiamaritus qui fuerat Ruth: nullum ꝓpinquioremhabebat qͣꝫ ſibi eſſet booꝫ. cum ille ſponte ⁊ corateſtibus fateret̉ velle eam habere in vxorem ſeruato more qui tunc ſeruabat̉ in huiuſmodi. quiaſcilꝫ ille qui cedebat viri ſuo ſe diſcalciabat. boorꝯtraxit matrimoniū cum Ruth moabitide de qͥbus natus eſt obeth. Obeth autem genuit Ieſſeſeu yſai patrem dauid.De bellogreco .§. III.rum ꝯtra troyanos ⁊ de deſtructōne troye ⁊ cauſa. ẜm Uincen. hiſto. li. iij. c. lxij. ⁊ ẜm helinandūanno quo mortui ſunt iepte et hercules. Alexander qui ⁊ paris priami filius rapuit helenā vxorem Menelai. ⁊ bellum decennale ſurrexit ꝓpterhoc. Al hoc anno vſqꝫ ad quartū annum achasregis iuda qui eſt primus annus vrbis. i. Romecōdite. inueniunt̉ in chronicis anni. ccccxxxviijꝘuis teſte Aug. quidam ſcripſerūt romam conditam fuiſſe ſub Ezechia rege filio achas. Oroſius dicit anno ante vrbem ꝯditam. ccccxxx. ꝓ rapru Helene fuiſſe factam ꝯiurationem grecorū ⁊ꝯcurſum mille nauium extitiſſe ⁊ deinde obſidionem decennem. Porro. Frigius dares qͥ ſcripſithanc hiſtoriam dicit. ꝙ duces grecoꝝ ꝯtra troyafuerunt. xlvij. qui adduxerūt naues mille ducentaſduas. Priamo ꝟo regi troye venerūt in auxilium duces. xxxiij. ¶ Summa autē belli troyanex hyſtoria daretis quaꝫ tranſtulit cornelius iſtaeſt. Caſtor ⁊ pollux audientes ſororem ſuā Helenam pulcerrimam vxorē menelai fratris agamenonis raptam fuiſſe ab alexandro ſeu paride: nauem aſcendētes ſecuti ſunt eam. ⁊ cū in leſbio littore nauē ſoluerent: maxima tempeſtate orta nūqͣꝫ ꝯparuerūt. Quos leſbij vſqꝫ ad troyam queſierunt ⁊ nō inuenientes: crediderunt immortalesdeos factos. Cōuenerunt igit̉ apud athenas duces grecoꝝ. xlvij. cum nauibꝰ mille ducentis duabꝰ. Miſſiqꝫ ſt̓ prīo legati dyomedes ⁊ vlixes adpriamū. vt ſatiſfieret iniurie. Infectoqꝫ negociepugͣtuꝫ ē int̓ eos. et in prīo bello hector filiꝰ pͥamꝓteſilaum interfecit. In ſcd̓o bello patroclū ⁊ minonem ⁊ aiacem telamoniū occidiſſet: niſi euꝫ deſanguīe ſuo recogͦuiſſet. Erat em̄ natus de Eſiona ſorore pͥami. Prime inducie date ſūt grays pe