¶ Capitulū .IIII.Fo..XVI.
cundo manꝰ ſue in ſinū miſſe ⁊ leproſe effecte ⁊ viſe cū eduxiſſet de ſinu. ⁊ cū remiſiſſet in ſinū mundate. Tercio ꝙ ſumeret de aqua fluminis egypti⁊ effuſa ꝯuerteret̉ in ſanguinem Exo. iiij. Cunqꝫmoyſes adhuc ſe excuſaret qꝛ impeditioris līgue⁊ tardioris eſſet ⁊ dn̄s ꝯfortaſſet ꝙ ſecum eſſet inore ſuo: adhuc recuſanti ⁊ obſecranti vt mitteretquem miſſurus eſſet: iratus dn̄s dixit ei ꝙ ſociuseiꝰ eſſet aaron frater ſuus vir eloq̄ns qui loqueretur ꝓ eo. Petēs gͦ licentiā ab iethro ſocero ſuo viſitādi frēs .ſ. ī egiptū ducebat ſecū vxorē ⁊ filiosſꝫ in diuerſorio angelus voluit occidere eū ꝓpterincircūciſionē filioꝝ vū circūcidit filios acutiſſima petra ⁊ ſephora dimiſit eū reuerſa ad patremcū filijs. Aaron aūt ex mādato dei occurrēs moſi oſculatus eſt eū et nunciauit ei verba dn̄i ſimulnūciātibꝰ hͨ filijs iſrl̓ ꝓni grās deo egerūt.Moyſes itaqꝫ.§. II.⁊ aaron ingreſſi ad pharaonē ex parte dei dixer̄tei vt dimitteret ppl̓m ſuū iſrl̓ ire ad ſacrificanduꝫExo. v. qui nō audiuit eos ſꝫ p̄cepit his qͥ p̄erantoꝑbus ſuꝑ filios iſrael vt nō darent̉ eis paleeprius dabant̉ ad cōquendos lateres ſꝫ irēt ad colligendū. qꝛ em̄ vacabāt ocio iō vociferabāt ꝓ ſacrificando. ⁊ qꝛ nō reddebāt nūerū ꝯſuetū laterūqꝛ oportebat tp̄s ponere in colligendis paleis flagellati ſunt a miniſtris pharaonis de qͦ ꝯqueſti ſt̓apud pharaonē ⁊ ꝯtempſit eos ⁊ apud moyſen ⁊aaron. ¶ Cū aūt moyſes dn̄o referret afflictione⁊ querelā ppl̓i ꝓpter grauameū ei additū a pharaone pꝰ locutionē eoꝝ Exo. vj. dixit ei dn̄s vt ſignificaret ppl̓o ꝙ educeret eos de illa ſeruitute. qͥnō audierūt eū opp̄ſſi laboribꝰ. Ponit̉ exinde genealogia aliqͦꝝ p̄cipue deſcēdentiū ex leui. int̓ qͦsfuerūt aaron ⁊ moyſes. ⁊ maria filij amram. Filaūt aa on qͣtuor .ſ. eleazar ythamar nadab abiūex vxorē dicta elizabeth filia aminadab ⁊ de tribū iuda. ¶ Cūqꝫ moyſes ſe excuſaret apud deuꝫmittentē eū ad pharaonē dicentē ſe incircūciſumlabijs Exo. vij. Dixit ei dn̄s. Ecce ꝯſtitui te deuꝫpharaonis ⁊ aaron frat̓ tuus erit ꝓph̓a tuus. ip̄.loquet̉ ꝓ te. Iuſſitqꝫ eos ſimul ire ad pharaoneꝫ⁊ corā eo nolente ppl̓m dimittere ſigna face̓. qd̓ eifecerūt. pͥmo ſignū virge ꝯuerſe in ẜpentē. ⁊ cū ſimilia feciſſent magi pharaonis. licet virga moyſideuoraſſet illos magoꝝ: induratū eſt cor pharanis. Secundo fecerūt aliud ſignū .ſ. aquā flumīsꝯuerti in ſanguinē. vn̄ ⁊ piſces mori. et cū ſil̓ia feciſſent magi: induratꝰ eſt pharao. c. vij. ¶ Dicētegͦ moyſe pharaoni vt dimitte̓t ppl̓m ⁊ nō acqͥeſcēti extēdēte manū ſuꝑ fluuiū. aſcendit rana innūcrabilis ꝑ totā egyptū domos lectos ⁊ alia īplensExo. viij. ⁊ eadē fecerūt magi ꝑ incantationē. rogante aūt pharaone moyſen ⁊ aaron vt orarēt ꝓremotione rane. hͦ illis facientibus mortue ſūt rane. ſꝫ induratū eſt cor pharaonis. Exinde moiſesꝑcuſſo virga pulue̓ terre. orti ſunt ſciniphes īnumere. qd̓ nō valentes facere magi dixerunt digitus dei eſt hic. Deinde immiſit flagellū muſcarūque totā egyptū impleuerūt. In terra aū geſſen:
vbi habitabāt hebrei nulla erat. Orāte moyſe adp̄ces pharaonis ꝓmittentis dimittere ppl̓m ceſſauit muſca. ſꝫ induratꝰ pharao noluit dimitte̓. Immiſit poſt hͨ peſtē in iumēta nec ꝓpter hoc dimiſitpꝰ hͦ vlcera in hoībus ⁊ iumētis. ¶ Cū aūt admonitus iterū pharao vt dimitteret ppl̓m ⁊ nollet audire Exo. ix. Deſcēdit grando cū tonitruis ⁊ fulgoribus que deſtruxerūt omnes arbores ⁊ fructꝰ⁊ occiderūt hoīes ⁊ iumēta ſuꝑ q̄ deſcendit grando. In terra aūt geſſen grando nō fuit. Ceſſauitaūt grando oratione moyſi ꝓmittente pharaonedimittere ppl̓m ſed nil fecit. ¶ Cōminatꝰ eſt dominus ꝑ moyſen pharaoni de locuſta immittēda inegyptū niſi ppl̓m dimitteret ⁊ ꝙ induraret cor eiꝰExo. x. Sollicitantibuſqꝫ egyptijs pharaonē vdimitteret ppl̓m ne deteriora paterent̉: voluit ſolum viros dimittere ⁊ nō alios ꝓpter qd̓ venit locuſta et brucus cuiꝰ nō erat numerus q̄ oīa germina deuorauit. qͣ plaga ceſſante ad orōneꝫ moyſi.noluit pharao dimittere eos cū oībus vt ꝓmiſerat: ſꝫ oues ⁊ iumenta retinere. Extendente auteꝫmanus moyſen ad celū. apparuerūt tenebre palpabiles ita vt nō poſſent ſeinuicē videre hoīes tribus diebus nō ſe mouētibꝰ d̓ loco ſuo. In geſſenaūt lux erat. nec ꝓpter hͦ dimiſit ppl̓m ſꝫ cōminatꝰeſt mortē moyſi ⁊ aaron ſi ampliꝰ venirent coraꝫeo. ¶ Predixit dn̄s moyſi ꝙ iſta plaga ſecuturaſcꝫ de morte pͥmogenitoꝝ egypti pharao dimitteret eos ⁊ cōpelleret exire Exo. xj. Un̄ acciꝑent filij iſrl̓ ſub mutuo ab egyptijs vaſa aurea ⁊ argentea q̄ egredientes de egypto ſecū aſportarēt ⁊ hͦ īrecōpenſatione ſuoꝝ damnoꝝ. ¶ Dixit dn̄s admoyſen vt oīs familia de iſrl̓ īmolaret agnū vl̓ hedū qͣrtadecima die menſis illius qͥ erat pͥmus mēſis anni ad veſperū Exo. xij. Et de ſanguine eiuſlinirent vtrūqꝫ poſtē oſtij domꝰ. Qui agnꝰ debebat eſſe anniculus ⁊ īmaculatꝰ. ip̄mqꝫ aſſatū ignidebebāt comedere cū qͥbuſdā obſeruatiōibꝰ. qͦ facto media nocte angelus tranſiens ꝑ egyptū occidit oīa pͥmogenita hoīm ⁊ iumentoꝝ. vbi auteꝫerat ſanguīs ſuꝑ poſtes oſtiū nil fecit. Et ꝓpter hͦpharao cū tota egypto coegerunt ppl̓m iſrl̓ exirede egypto timētes oēs mori. qͥ vaſa aurea ⁊ argētea ⁊ veſtes acceptas ſub mutuo ab egyptijs ſecūaſportauer̄t. Et egrediētes nūero ſexcēta milia viroꝝ. ſine ꝑuulis ⁊ mulieribꝰ cū om̄ibꝰ rebꝰ ſuis etiumentis. de ramaſe venerunt in ſochoth Exod̓.xiij. ¶Mādauit dn̄s moyſi ꝙ oīa pͥmogenita eſſēt ſua. qꝛ mortuis pͥmogenitꝭ egyptioꝝ eoꝝ pͥmogenita ab angelo deuaſtante illeſa remanſerūt. ⁊ſic deinceps omne maſculinū qd̓ pͥmo naſcebat̉ d̓hoīe vel beſtia dn̄o vt ſuū offerebat̉. Sꝫ pͥmogenita hoīm qͥ nō erāt de tribu leui qͥnqꝫ ſiclis redimebant̉. Inſuꝑ etiā de ſolennitate phaſe obẜuādo. vij. diebꝰ ⁊ cū azimis ⁊ de ritu eius qd̓ magisexpͥmit̉ in precedenti cā. Ubi etiā dicit̉ ꝙ fuerūtin egypto. ccccxl. annis. que cōputatio accipit̉:pͥma ꝓmiſſione facta abrahe in meſopotamīa. ꝓceſſerunt aūt ꝑ deſertū verſus mare rubꝝ angeloeos p̄cedente in die in columna nubis ⁊ nocte incolūna ignis. ¶ Cunqꝫ audiſſet pharao penituit
C 2