¶ Capitulū IFo..XII.
ro eſſet. Quibus ingreſſis domū eiꝰ: oīs ppl̓s ſodomoꝝ circūdederūt domū loth. dicētes vt ꝓduceret eis illos iuuenes: intēdētes abuti eis. Lothaūt obtulit eis duas filias ſuas virgines ad vtēdū eis: potiꝰ qͣꝫ illis iuuenibꝰ hoſpitio receptꝭ talēiniuriā facerēt. Qui nolētes audire ſꝫ qͣſi ibi rumpentes oſtiū: angeli introduxerūt loth in domuꝫ⁊ illos om̄s ꝑcuſſerūt cecitatē: vt oſtiū inuenire n̄poſſent. Et p̄dixer̄t angeli ſubuerſionē ſodome fiendā. Et cū nūciaſſet hͨ loth generis ſuis ꝯtēpſerūt. demū duxerūt angeli loth ⁊ vxorē ⁊ duas filias eiꝰ de ciuitate. p̄cipiētes vt in mōtē ſe ſaluuꝫfacerēt: nec retro aſpicerēt. ꝑgentibꝰ autē cū vxorreſpexiſſet retro ꝟſa eſt ī ſtatuā ſalis. Pluitqꝫ deſuꝑ ſodomā ⁊ gomorrā ⁊ alias tres ciuitates ignē ⁊ ſulphurē ⁊ ſubuerſe ſunt ⁊ factū eſt ibi maremortuū. Aſcēdētē aūt in mōtē ⁊ ibi manētē loth:inebriauerūt filie patrē ſuū ⁊ maior cū eo ebrioſecōmiſcēs ꝯcepit ex eo ⁊ peꝑit moab filium. minoridē faciēs ꝯcepit ex eo ⁊ peꝑit filium quē vocauitamon. Hinc ſcias qͣꝫdeteſtabile eſt viciū ſodomiticū ex ip̄a punitiōe de qͦ hēs in. ij. ꝑte ti. de luxuria. Loth qͦꝫ int̓ peſſimos caſte ꝯuerſantē ex liberalitate ⁊ parentela abrae liberatū. incōſulte tn̄ etnō rōnabilit̓ filias offerebat ſodomitis ne gͣuiuspctm̄ cōmitterēt vt dic̄ Iug. di. xiiij. Qd̓ ait. ibi.em̄ ſic dicit. vtrū admittēda ſit cōpēſatio flagitiorū vel quorūcūqꝫ pctōꝝ vt nos cōmittamꝰ minora ne aliqͥs grauiꝰ peccet: hͨ cōpenſatio nō niſi ꝑiculoſiſſime admittit̉. vn̄ nō ꝯſilio loth .i. rōne determinate: ſꝫ potiꝰ ꝑturbatiōi humane tāto malocōmote tribuit̉. ⁊ iō nō imitandus in hͦ. In ꝑſeuerātiā ſignatā in vxore loth puniri: loca remota ꝑſe nō ſufficere ad p̄ſeruandū a pctīs on̄dit̉: cumloth in ciuitate iuſtꝰ fuerit in mōte peccauit. di. xl.Quelibet. Magna crimīa ſeqͥ ex ebrietate innuitur in inceſtu loth. di. xxxv: Sexto. Nec ille excuſant̉ a pctō: etſi gͣuitas minuat̉ qꝛ hͦ fecerūt nō exlibidine: ſꝫ ne defice̓t genꝰ hūanū extimātes om̄esperiſſe vt ſodomoꝝ gentē. Aug. dicit ꝙ culpādueſt loth nō quātū ille inceſtꝰ: ſꝫ quātū illa ebrietasmeret̉. xv. q. j. Inebriauerūt. Aduerte etiā nō ētutū etiā pr̄em dormire cū filiabꝰ. ¶ Abraā autēꝑegrinatꝰ ē in geraris. ⁊ int̓rogatꝰ de ſara dixit eēſororē ſuā Gen̄. xx. Un̄ rex geraris abymelech fecit cā ad ſe adduci vt ſumeret in vxorē. ſꝫ cōminatus eſt dn̄s ī ſomnis abymelech vt moreret̉ ꝓpt̓hͦ. Qui ſe excuſans ignoraſſe ſe illā habe̓ virū iōacceꝑat eā: ⁊ ex iuſſu dn̄i reddidit abrahe. ⁊ q̄renti cām qͣre dixerat eā ſororē nō vxorē. rn̄dit ꝓptervitandū ꝑiculū mortis ſue: deditqꝫ munera abrahe abimelech. Quo ꝓ eo orante ſanatus eſt abylech vxor ⁊ ancille.Centeſimo aūt. §. VI.anno abrahe ſara peꝑit ei filiū quē vocauit yſaac⁊ circūcidit eū octaua die Gen̄. xxj. ⁊ in die ablactatiōis fecit ꝯuiuiū ꝓ eo. Quadā aūt die cū vidiſſet ſara hyſmaelē ludētē cū yſaac. egre tulit itavt diceret abrahe. Eijce ancillā et filiū eiꝰ. nō em̄erit heres cū eo. Qd̓ cū durū videret̉ ip̄i. admo-
nitus tn̄ a deo vt ſare acqͥeſceret: emiſit de domoagar cū filio ſuo hyſmaele. dās eis panes ⁊ vtrēaque. Quā ꝑ deẜtū vagante cū deficeret eis aqͣ ⁊puer ſiti qͣſi deficeret: dimiſit eū ſb̓ vna arboꝝ nevide̓t moriētē. Flētē aūt pueruꝫ dn̄s exaudiuit ⁊angelꝰ iuſſit vt reſumeret eū agar. ⁊ on̄dit ei puteum aq̄. vn̄ refocillati ſūt. habitauitqꝫ hyſmael cūmr̄e in deſerto. ⁊ factus eſt vir ſagittariꝰ. duxitqꝫvxorē de terra egypti. Abymelech aūt inijt feduſcū abraā pacꝭ ⁊ poſterꝭ eoꝝ p̄ſtito iuramēto. ¶ Illū ludū hyſmaelis cū yſaac diu̓ſi vario mō exponūt. Aliqͥ ꝙ inducebat ad adorādas imagīes qͣsfaciebat qͣſi ydolatrādo. alij ꝙ induce̓ volebat adlaſciuias. alij ꝙ iocādo ꝑcutiebat eū. At hinc ſcias malos bonos ꝑſeqͥ ⁊ appetitū ſenſualē lude̓ ⁊ſic ꝑſeqͥ ſpūalē ſeu rōalē: ⁊ iō hmōi familiaritateſvitare oportꝫ. Nō deſerit tn̄ deꝰ malos ī nccͣarijsAug. hyſmael vt ſeꝑaret̉ a ppl̓o dei. nō obfuit mr̄ancilla: ſꝫ frat̓na diſcordia. nec ꝓfuit ptās vxoriscuiꝰ magis filiꝰ erat. qꝛ ꝑ ip̄iꝰ iura ꝯiugalia ⁊ ī ancilla ſeminatꝰ erat ⁊ ex ancilla ſuſceptꝰ ē. diſt. lvj.Itē hiero. Qui ẜm carnē natꝰ eſt .i. hyſmael ꝑſeq̄bat̉ eū qͥ ẜm ſpm̄ natꝰ ē .ſ. yſaac. nūqͣꝫ ꝟo ſpūal̓ ꝑſequit̉ carnalē ſꝫ ꝑcit ei vt ruſticano fratri. ſcit em̄poſſe ꝓfice̓ ꝑ tp̄s. Et ſi qn̄ egyptie filium videritiraſcētē. recordabit̉ illiꝰ pr̄is qui boues creauit etculices. ⁊ in domo magna eē nō ſolū vaſa aurea.et argentea ſed lignea ⁊ fictilia. xxiij. q. iiij. qͥ ẜm.Temprauit deꝰ. §. VII.abraā nō vt cogͦſce̓t ip̄e ꝓmptā eiꝰ obediētiā gen̄.xxij. quā nō ignorabat ⁊ fidē: ſꝫ vt ꝑ hanc ꝓbationē mūdo notā faceret. Uocāſqꝫ euꝫ dn̄s iuſſit vtaſſumeret ſecū vnigenitū yſaac ⁊ iret ad locū quēei on̄deret in qͦ filiū ip̄m īmolaret. Qui ſubito ſurgens iter aſſumpſit cū filiofamilias ⁊ aſino ⁊ tribus diebꝰ ꝯtinuis iter agētibꝰ: ſimul die t̓cia oſtēſo ſibi loco .ſ. cuiuſdā mōtis. dixit ẜuis ſuis vt expectarēt cū aſino ad radicē montꝭ. ip̄e aūt abraaꝫſolus portās ignē ⁊ gladiū cū filio deferēte lignain hūeris aſcēdit. ibiqꝫ ordinata ſtrue lignoꝝ ⁊ ſuper ea impoſito ⁊ patient̓ ferēte cū iā eēt magnuſfactꝰ extēdit gladiū vt occide̓t filiū. ſꝫ angelꝰ eū vocās ꝓhibuit loco eiꝰ īmolauit arietē quē vidit ꝑtergū herentē cornibꝰ ſpinis. ⁊ iurauit ei dn̄s ꝙ ꝓpter hāc ob̓iam multiplicaret ſemē ſuū ſic̄ ſtellasceli ⁊ arenā maris. ⁊ ꝙ in ſemīe ſuo bn̄dicerenturom̄s gētes Gen̄. xxij. Hic ſcias figurari pulcerrīepaſſionē xp̄i. nec abraā dixit mēdaciū cū ait. Expectate donec reuertamur ad vos. qm̄ vt dic̄ ambro. ꝓph̓auit qd̓ neſciuit. Ip̄e .n. ſolꝰ redire diſponebat īmolato filio. Uel meliꝰ. tāta fuit fides eiꝰvt ⁊ mactatū ⁊ cōbuſtū crede̓t a deo reſuſcitādū:Mortua ſara ī ciuitate ebrō abraā plāxit emitqꝫ ab ephrō agꝝ ſuū ī qͦ erat ſpelūca duplex. cccc.ſiclis argēti. vt ſepeliret ī ea ſarā Gen̄. xxiij. In qͦfacto ep̄hron d̓r cōmiſiſſe ſymoniā: qꝛ ſepulcrumſpelunce vendidit vbi iā dicebant̉ ſepulti adaꝫ ⁊eua. xiij. q. ij. Ratōe illiꝰ ſepulcri. lꝫ gratis obtuliſſet ſꝫ nō ex aīo. Abrahā aūt nō cōmiſit ſymoniamqꝛ p̄ciū illud dedit ꝓ agro nō ſepulcro. Sicut nō