Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

qui marcus miſſus orator a carthaginenſibusadſenatū ad perſuadendū de permutatōne facienda captiuoꝝ carthaginenſium. cum ip̄oregulo. ꝑſuaſit cōtrarium. vnde ⁊ reuerſus ꝓutꝓmiſerat. iureiurando. crudeli morte necatuseſt.fo. lxxiiij. ⁊. lxxv.De ſecūdo bello punico. quod fuit maximi exterminij vtriqꝫ parti. durante ꝑ. xviij. annos in qͦdux fuit carthaginēſiuꝫ hanibal iunior inimicus maximus romanoꝝ. hic de affrica tranſire volens in ytaliā. in hiſpania obſedit ſaguntie ciuitatē romanis cōfederatam. vt inde occaſionē pugnādi cōtra romanos q̄reret. ne videretur pacem factam cū eis violare. Sagurtini aūt ita fideles fuerūt romanis. vt om̄es cūſuis diuitijs ſe igni exponerent. ⁊ cōſumarent̉potiuſqͣꝫ hanibali ſe traderent. fo. lxxv.De pugna facta apud kannas in Apulia. poſtqͣꝫcū maxima difficultate hanibal intrauit ytaliāin qua pugna tanta ſtrages facta eſt romanorū. vt hanibal tres modios anuloꝝ aureoꝝ. qͥaromanis occiſis accepti ſunt carthaginē mitteret. poſtqͣꝫ ſtragē hanibal ad capiendā vrbēprocedēs. ymbre per maximo ⁊ grādine impeditus eſt.fo. lxxv. in fine.De pluribus ſcipionibus qui claruerunt rome. ⁊p̄cipue de ſcipionis affricani cōmendatione.hic em̄ cū romani qui remāſerant ex maximaſtrage deliberarēt vrbem dimittere ad alia loca ſe trāſferre. Iſte ſcipio cūctos animauit. acpermanendū. ⁊ ſumpto exercitu quē colligerepotuit in affricā ſe cōtulit. carthaginē obſidēspropter qd̓ reuocatus hanibal ad defenſioneꝫciuitatis ytaliā dimiſit.fo. lxxvj.De tercio bello punico ī qͦ deuictꝭ carthaginēſibꝰ⁊ capta vrbe toͣ incēſa eſt ⁊ dirupta. fo. lxxvj.De bello primo macedonico contra philippū regem macedonie ⁊ de bello ſecūdo contra ꝑſeūfiliū philippi. ⁊ de bello ſiriaco ꝯtra antiochū.regem ſirie. ⁊ alijs in quibus romani victorioſi fuerūt.fo. lxxvj. in fiDe duobus grachis fratribus tribunis. ⁊ interfectis ī tumultū populi ꝓ qͦ facto exorte ſunt magne in ciuitate diſcordie. fo. lxxvij. ī prin.De ſeditione magna exorta in vrbe ex occiſioneſaturnini. De triplici bello romanorum. quoddicitur ſeruile. primū fuit capue. ſecūdum ī macedonia. terciū in ſicilia.fo. lxxvij.De bello romanorū ꝯtra Philippū regem macedonie. ⁊ filiū eius. fo. lxxvij. in fi. ⁊ ſequēti.De alio bello. quod dr̄ ſociale qd̓ romani geſſer̄tcōtra latinos qui nō erant ciues romani. ſꝫ ſocij. De terēcio ſcriptore ꝯmediarū. ⁊ quibuſdādictis eiꝰ moralibꝰ.fo. lxxviij.De legatis miſſis a iuda machabeo ad ſenatū ꝓpace ⁊ amicitia cū romanis habenda. vbi multū ꝯmendatur.fo. lxxviij.De bello ꝯtra iugurtā regem.fo. lxxviij.De bello mitridatico contra romanos qd̓ duriſſifo. lxxviij. ī vl. col̓.mū fuit.De bellis ciuilibꝰ rōnorū. qͦrū primū fuit īter ma-

riū ⁊ ſillā ⁊ de ābitione marij: vn̄ multe occiſiones ſecute ſunt erga emulos ſuos. fo. lxxix.De ſilla aduerſario marij. ⁊ crudelitate eiꝰ. hic reuerſus ex aſia ad vrbē cōtra ꝑtes marij dimicans innūerabiles occidit.fo. lxxx.De bellis ciuilibus ſertorij ⁊ kateline e qͥbus ſertoriꝰ fuit marianꝰ. katellina ſillanus fo. lxxx.De katellina ⁊ moribus eius peſſimis. fo. lxxxj.De p̄lijs inter pompeiū ſillanū. ⁊ iulium ceſaremmarianum. qui pōpeius gener fuit Iulij ceſaris.fo. lxxxj.De cathone qͥ audiēs pōpeiū cuiꝰ ꝑtē fouebat deuictū. ⁊ decapitatū. ⁊ iuliū ceſarē in oībus proſperare ſeip̄m occidit. ⁊ de pluribꝰ alijs hoc nofo. lxxxj.mine cathonis vocatis.De iulio ceſare ⁊ moribus eius. ⁊ p̄lijs glorioſis.⁊ interfectōe eius. fo. lxxxij. in principio.De origine ciuitatis florentie. ⁊ a qͥbus fuit edificata, ⁊ quo tꝑe. fo. lxxxij. in vl. col̓. ⁊ ſequen. Extū capitulū de octauiano imꝑatore. ⁊ſapientibus qui tūc claruerūt ⁊ primo deqͥnqꝫ p̄lijs q̄ geſſit. primū ꝯtra marcū antoniūſecundū cōtra brutū ⁊ caſſiū: terciū cōtra luciūantoniū ꝯſulē. quartū cōtra ſextū pompei magni filiū. qͥntū cōtra marcū eundē antoniū. exeo ꝙ repudiās antoniꝰ ſororē octauiani quamhēbat ī vxorē. ⁊ cleopatraꝫ reginā egypti locoeiꝰ acceꝑit vxorē. qͥ bello nauali ⁊ terreſtri euꝫdeuicit. ⁊ illi ſeip̄os occiderūt .ſ. antoniꝰ ⁊ cleopatra Incipit. Ꝙͣuis. fo. lxxxiij. ī. iij. col̓.De forma Octauiani venuſtiſſima et moribuseius.fo. lxxxiiij.De liberalitate eius ⁊ hūilitate. fo. lxxxiiij.De pietate ⁊ eqͥtate ip̄iꝰ ī ſubditos. fo. lxxxiiij.De parſimonia eiꝰ ⁊ eloq̄ntia.fo. lxxxiiijDe vicijs ⁊ laſciuijs ip̄ius octauiani fo. lxxxiiij.De ſapientibus qui claruerūt eo tꝑe. ⁊ primo demarco varrone. qͥ poſuit tria genera theologie⁊ dictis eius moralibusfo. lxxxiiij.De valerio maximo. qͥ libruꝫ edidit de virtutibꝰ⁊ vicijs ⁊ ſententijs eiꝰ notabilibꝰ. fo. lxxxv.De marco tullio cicerone eloquētiſſimo latinoꝝqͥ gayete occiſus eſt. ⁊ dictis eius moralibꝰ indiuerſis librisfo. lxxxv. in vlt. col̓. ⁊ ſe.De ſaluſtio ciue romano ⁊ quibuſdā dictis eiꝰ exiugurtino ⁊ cathelinario ⁊ inuectiuis eiꝰ ad ciceronem et ecōtra.fo. lxxxvij.De ꝟgilio poeta nobiliſſimo et libris eiꝰ .ſ. buccolica georgica ⁊ eneidos. ⁊ dictis notabilibꝰ exip̄is librꝭ ⁊ d̓ erroribꝰ eiꝰ ⁊ laſciuia. fo. lxxxvij.De Ouidio poeta ⁊ quibuſdam dictis notabilibus ex libris eius.fo. lxxxviij.De or̄o poeta ⁊ dictis eiꝰ notabilibꝰ fo. lxxxviij.Ꝙ ſub tempore octauiani .ſ. āno. xlij. imperij einatus eſt xp̄s qui octauianus. xij. ānis poſteaſuꝑuixit. ⁊ ei ſibillla oſtendit in die natiuitatisOpuerum hieſum natuꝫ in gremio matris circaſperam ſolis.fo. lxxxix. ī prin.De natiuitate mr̄is xp̄i ⁊ quō xp̄s deſcēdit ex tribū leuitica ⁊ regali.fo. lxxxix.