Liber

ſnīa illiꝰ excōicatōis īmunis ¶ Idē¶ Qui percutit clericū ignorās ꝓbabilit̓ eū clericuꝫ excōicatꝰ nō eſt ignorātiaꝫ tn̄ ꝓbare dꝫ ꝑ iuramētuꝫ ⁊ ſi hoc p̄ſtare recuſat pro excōicato haberi debet.¶Ivero aliqͥs in clericū nutrienteꝫ comaꝫ manꝰ iniecerit violētas ꝓpter hoc nō dꝫ apl̓ico preſentari ꝯſpectui nec etiaꝫ excōication notari dūmodo ip̄m eſſe cl̓icuꝫignoraueritq vl̓ ſi hoc dubiū fueritꝓpria manuᵇ dūtaxat p̄ſtiterit iuramētuꝫ ꝙ euꝫ eſſe cl̓icuꝫ ignoraſſet ab illo aūt ſi p̄ſtare nolueritᶜ iuramētuꝫ. qꝛ violetas manꝰ conſtateuꝫ in clericū inieciſſe: ſicut abexcōmunicato donec de mandato ſummi pon. abſoluat̉ ꝯuenit abſtineri.¶ Percutiēs clericū vel religioſuꝫ excōicatus ē(nec ab alio ꝙͣ a papa abſoluitur preterꝙͣ in mortis articuloOn dubiuꝫ eſt ꝙ hi ¶ Ideꝫ?qͥ violētas manꝰ in cl̓icos vl̓canonicoſ aut cuiuſlꝫ religiōisᵈ cōuerſos inijciunt ex ꝯſtitutioneᵉ cōcilij ſn̄iam excōicatiōis incurrūt. necniſi in articulo mortisᶠ ſine ro. pō.abſolutionis poſſunt bn̄ficiuꝫ impetrare.¶ Idem.¶ Mulieres quę inciderūt in canonē ſi qͥs ſuſui iuris vel delicati de quibus dubitabot̉ ꝙ nōdēte abſoluunt̉ ab ep̄o idē in ꝑſonis que nō ſūpoſſent cōmode accedere ad curiaꝫ ſ⁊ mandansclericū ꝑcuti excōicatꝰ eſt ſicut ꝑcutiēs.Ulieres vl̓ alie perſone q̄ ſuiturisᵍ nō ſunt ab ep̄o dyoce.

abſolui poſſunt ſi manꝰ in cl̓icuꝫ iniecerint violētas. De his vero quimagne ſunt potentie et ita delicatiꝙ laborēʰ veniēdi ad ſe. ap. neq̄untſuſtinere rn̄demꝰ ꝙ ſtatꝰ ꝑſone prius ⁊ veritas negocij eſt intimandaro. pon ⁊ ẜm cōſiliū eiꝰ tales eruntde ꝯmiſſo ſcelere corrigēdi. illi v̓oqͥ non ꝑ ſe ipſos ſꝫ eoꝝ auctoritatevl̓ mādato alij violēter inijciūt manus in cl̓icos ad ſe. ap. ſunt mittendi cū is ꝯmīttat vere cuiꝰ auctoritateᶠ vel mandato delictū ꝯmitti probatur.¶ Idem.¶ Excōicatus per iniectōeꝫ manuū in clericumlꝫ occultus abſoluit̉ per ſolā papā.Orro ſi aliquiᵏ violentas manus in fratres ſuos inijciunt/ ⁊ducti pnīa/ non conuicti ſꝫ priuatim/a te veniā poſtulāt eos monere debes ⁊ inducere vt his quos leſerunt ſꝫcōgrue ſatiſfaciāt ⁊ ap. ſe. cōſpectuirepreſentent cū a te vel alio ſine ſpe. Aciali mandato ro. pon. abſolui nonpoſſint.¶ Idem.¶Ulli ſe pn̄t priuilegio apo. ſę.Itueri: quominꝰ excōicatos vitareᵐ debeāt ⁊⁊ pro violēta manuuꝫ.iniectione in clericos ſicut excōicati Mvitari. ¶ Ideꝫ epiſcopis ⁊ alijs p̄latis per galliam conſtitutis.¶ Etiam priuilegiati tenētur vitare excōicatuꝫ⁊ per iniectionem manuum in clericum excōicati ſunt.

I vero ignorauerit ita ꝙ ignorātia ꝓbabilis fuerit al̓ nō excuſaret̉.sͣ. de cle. ex. mi. apoſtolice. ⁊ sͣ. de eo qͥ re. ep̄i. c. i. ⁊. ij. Quid ſi tonſuraꝫvidit ⁊ eū clericū nō crecincidit in ſnīaꝫ dū tn̄ ille clericus ſit Quidſi inꝟitate nō erat clericus: lꝫ tonſurā deferret: ⁊ illū ꝑcuſſiſti credēs illuꝫclericū ꝓpter conſciētiā teioniſi poſtea certꝰ efficiaris. ar. xi. q. iij. quoniā multos (ſcd̓ꝫ vnū caſuꝫ) quid ſi crediderit ꝑcutere titiū laicū ⁊ in perſonā errāſ percuſſit martinū clericū Ala. dicit ꝙin ſnīaꝫ inciditꝭ qꝛ iniuriari voluit. ff. de iniur. euꝫqui. §. ſi iniuria. ⁊ sͣ. d̓ iniur. c. vl C. dixit ꝙ nonincidit ī canonē qd̓ probat ꝑ hanc lr̄am qꝛ dicithic ſi ꝑcutiat clericū quēcredebat laicū nō eſt excōicatꝰ: vt hic dicit/ ſolaeniꝫ temeritas ⁊ violenqͣ e. c. i. ⁊. jͣ e. veniēs. Artia in hoc conſiderede iniur. illud. §. vlt. ⁊. l.ſeliniuriam tamē fecit vtdicit alaſ per eadē iurapotiꝰ credo opi. alani tutiorē.b ¶ Propria manu Soli ſacramēto creditur qn̄de cōſciētia alicuius dubitat̉ vel queritur vt hicpatet. xxxiiij. q. ij. in lectūxxxi. q. ij. ſi veruꝫ. ff. de remili. nō oēs. §. a barbaris. xvi. q. iij. dilectio. ⁊. xxxv. q. iij. exͣordinaria. ⁊.sͣ. de except. paſtoralis.ę inciderūt in canonē ſi qͥs ſuar. sͣ. qd̓ me. cā. c. vl. cumep̄o idē in ꝑſonis que nō ſūſuis ꝯcor. poſitis ibi.i de quibus dubitabat̉ ꝙ nōe ¶ Noluerit. hoc ip̄o q⁊ mandansiurare nō vult p̄ſumptōēs.z. 5..erſoneſt cōtra euꝫ intmͣ ꝙ tāptdieeꝙͣ excōicatꝰ vitabitur. ſi.sͣ. de heret. excōicamꝰ. §qui vero (cū conſtet ꝙ violētas manus in illuꝫ iniecit ſic enī pro cōuictohabetur qui ſe non purgat. sͣ. de ſymo. de hoc. ⁊ sͣ. de pur. cano. cū. p. ⁊. c.inter. in fi. Item hic habes ꝙ licet clericus nō ẜuet habitum ſuuꝫ adhucretinet priuilegiuꝫ ſuuꝫ nde contra. jͣ. e. in audiētia hoc intellige ante trinam admonitionem illud cū ſuis cōſimilibꝰ poſt qꝛ tūc perdit pͥuilegiuꝫOn dubium. religionis conuerſos. jͣ. e. ex tenore ex eo ꝙ dicit religi¶ Uonis videtur ꝙ conuerſi ſecularium eccleſiarum non habeant hoc puilegium. arg. xxvij. q. i. lex continētie Sed dicendum eſt ꝙ ex quo tradderūt ſe ⁊ ſua diuino obſequio ſiue in ſeculari eccleſia ſine in regulariliaꝫcēſentur eccleſiaſtice perſone ⁊ ex toto trāſlati ſunt in forum eccleſie vndehabent immunitatem eccleſiaſticā. xvij. q. iiij. quiſquis. Et dicit decretūꝙ tantum duo ſunt genera chriſtianoꝝ bvnum quod dedicatum eſt diuinō obſequio: vt clerici⁊ conuerſi laliud genꝰ vt laici. xij. q. i. duo ſunt. quidam tamen volunt dicere contra: ſed benignius eſt dicere ꝙ ſic vt eoruꝫgaudeant priuilegio quorum vitam et religionem aſſumunt. vt. sͣ. de ſta.nonacho. recolentes.¶ Ex conſtitutione cōcilij. xvij. q. iiij. ſi qͥs ſuadēte in qua conſtitutionenulla fit mentio de conuerſis ſꝫ per hoc quod dicit̉ hic ⁊ infra ex tenoreextēditur ad conuerſos. (ſic quod dicit̉ de monachis extendit̉ ad regulares. sͣ. de poſtula. ex parte. ⁊ ita per conſequens ad omnes conuerſos: vtdictum eſt. jͣ. eo. canonica. Ber. QEf ¶ In articulo mortis ( in alijs caſibꝰ qͥ habētur. jͣ. e. ꝙͣuis vbi de hoc.Ulieres (ſui iuris) vt ſunt ſerui ſed hoc intellige ſecundum diſtinctioneꝫ illius decretalis. jͣ. e. relatum ¶Nec intelligas hoc ꝟbum de filijſfami. qui dum ſunt ī patria poteſtate nō dicūtur ſui inris qꝛ tales debētad curiā mittiiuiſi ſint infra pubertatē. jͣ. eodē ꝙͣuis. ⁊. c. vl. Ber.h ¶ Laboreꝫ veniēdi hoc referas ad arbitriū ep̄i. ar. ff. de verb. ob. conti-

nuus. §. cuꝫ ita. Et ſi videbit̉ ep̄o ꝙ laborē eundi nequeat ſuſtineroꝓpter ꝑiculū more illū abſoluere pōt recepta ſufficiēti cautione:parebit ꝯſilio ſiue reſponſo pape. argu. optimū. sͣ. ti. ꝓxi. c. vlti. ⁊. jͣeo. de cetero. ⁊. c. ſacro Si vero ꝑiculū nō timet̉ ꝯſulat̉ papa an̄qͣabſoluat̉. hoc videt̉ dicere littera iſta. i ¶ Auctoritate velmandato. ſic. sͣ. dereſti. ſpolia. cuꝫ aſedeꝫ. ad finē ( illedicit̉ facere qͥaliuꝫ facit. ff. demini. tuto. ita tn̄. §geſſiſſe. ⁊. xvi. q. vi.cōſuetudo. in fi. ⁊.j. eo. vt fame. §. vl.⁊. C de accuſa. nōiō. ⁊. ff. ad. l. acquil.liber hō. in prin. ⁊ff. d̓ iuriſ. om. iudi.ſi quis id. §. vll ⁊ qͥcām p̄buit vl̓ opetenet̉. ff. vi bo. rap.l. iiij. §. ſi cū ẜuū. ⁊.sͣ. d̓ homi. ſicut dignuꝫ. §. ij. ⁊ sͣ. de īiur. c. vl. Sꝫ viꝙ ille qͥ mādato alteriꝰ hoc facit nonteneat̉ (maxime ſihabeat ī illo poteſtatē vl̓ ei ſubiectꝰſit arg. ff. d̓ re iudi.nō videt̉. ⁊. l. p̄di.cta. ff. ad. l. acquilliber hō. ij ſꝫ. ꝯͣritveꝝ eſt/ qꝛ p̄ceptūiniuſtum fuit: cuinō debuit obediſꝫ deo potiꝰ. ꝙͣ homini. jͣ. e. relatū. ⁊.xi. q. iij. iulianꝰ nōſemper. ⁊. xxiij. q. iquid culpat̉. in fi.⁊. ff. de vi ⁊ viar. l.i. §. quotiens. et. jͣ.eod̓. vniuerſitatis.(qꝛ nec illa ptās data eſt laico ſuꝑ cl̓icuꝫ. sͣ. e. ſi vero. §. i ſed pone ꝙmādauit ſꝫ an̄ manuū iniectionē penituit (quid erit) rn̄deo: nihilominꝰ in canonē incidit niſi reuocauerit mandatum ita ꝙ reuocatioad ip̄ꝫ ꝑuenerit. ar. ff. man. ſi mandaſſem. ⁊. ff. ad mace. ſi tn̄. ⁊. l. ſi filus. ⁊. ff. qd̓ iuſſu. l. i. rn̄ſo. i. ⁊ sͣ. de ꝓcu. mādato. ⁊. c. ex inſinuationei⁊ sͣ. de reſcri. ex ꝑte. (ſꝫ pone ꝙ mādator an̄ iniectionē manuū moriat̉ (tūc nō erit excōicatꝰ. qꝛ mādatū morte extinguit̉. ff. man. interceteras. §. i. ⁊ sͣ. de of. dele. relatū. ⁊. c. lꝫ. l⁊ eccl̓ia nō ligat ſub terraar. jͣ. e. a nobis. ⁊. xxiiij. q. ij. legat̉. at. a ꝯͣriolitē pone ꝙ nō mādatſꝫratū hꝫ ex poſtfacto nūquid incidit in canone. uidaꝫ dicūt ꝙ ſicqm̄ ratihabitio locū hꝫ ī maleficijs. ff. de vi ⁊ vi. ar. l. i. §. quotiēs. ⁊ff. de his qui no. infa. quid ergo. arg. C. de inceſ. nup. l. iij. ⁊ sͣ. de reſti. ſpo. cū ad ſedē. in filarg. ꝯͣ. ff. mā. ſi vero. §. ſi poſt nō credo ꝙ incaſu iſto incidat in ſnīaꝫ lꝫ ex poſtfacto ratū habeat cū hoc nō fecerit cā ſui ⁊ eiꝰ noīe ſecus ſi potui ꝓhibere ⁊ nō ꝓhibui. de hoc dicet̉.eo. ꝙͣte p̄ſumptiōis. Ber.Orro ſi aliqui q nō ſunt fratres illoꝝ quos leſerunt qm̄ ſi fratres eſſent: ⁊ ſe ad inuiceꝫ ꝑcuſſiſſent abbas eos abſoluere pōtsͣ. e. mōachi. ⁊. jͣ. e. cū illoꝝ vel pōt intelligi de alijs ꝙͣ de monachisqd̓ veriꝰ videt̉ ⁊ loquit̉ ep̄o. ⁊ alia littera hꝫ tuos ⁊ planior eſt lr̄a⁊ ſic eſt in antiqua.l ¶ Satiſfaciant. ar. ꝙ pnīa nō vꝫ ſine ſatiſfactōe. sͣ. de vſur. cū tu. etxiiij. q. i. ſi res. ⁊. xxiiij. q. ij. legat̉. de pe. di. i. nemini.UUlli. vitare sͣ. de pͥui. cū ⁊ plātare. ⁊. c. vt priuilegia ad hūc em̄¶ Eaſuꝫ pͥuilegiū nō extēdit̉ ſꝫ nūquid papa cōicando excōicatoincidit in canonē dic ꝙ nō: licꝫ alias malefaciat/ de hoc dicit̉. jͣ. e. fi