Uꝫ dilectis filijs. h. preſbyte(rok. g. ꝓcuratori. o. clerici. t. capellanū noſtrum conceſſerimꝰ auditorem idē procurator propoſuit ꝙcum dictus p̄ſbyter ſuꝑ inceſtꝰ crimine fuiſſet publice infamatꝰ cōſtātiē.epiſcopus ordinariꝰ iudexei purgationē indixit qui cum ſe purgare nequiuiſſet ab ipſo fuit ſuis eccleſijs ſētentialiter deſtitutꝰ Iquās ipſe nihilominꝰ detinuit per violētiaꝫ occupatas. Cūqꝫ idem preſbiter cuiuſdamcōſanguinei ſui vxorē publice detineret ad petitione plebāi de heniſE quorūdam alioꝝ clericoꝝ conſtā.dioce iudicibus dicimur lr̄as deſtinaſſe vtſi dictus p̄ſbyter ſuꝑ crimineadulterij ⁊ inceſtꝰ coraꝫ ipſis ſe purgare nō poſſꝫ ipſuꝫ penaᵇ debita caſtigarēt qui cum cōſtitiſſet eiſdeꝫ ꝙidem preſbyter pro eo ꝙ in purgatione defecerat ab ep̄o memoratofuerat cōdēnatꝰ ip̄m vtpote cōtum.ceꝫⁱ p̄dictis eccleſijs ꝑ ſnīam priuauerūt maxine cū d̓ īceſtu ⁊ adulterijcrimīe tāꝙͣⁱ d̓ notorio liqueret eiſdēabbati ſancti galli ad que illaꝝ eccleF ſiaruꝫ donatio ꝑtinebat poteſtateꝫAiberā cōcedētes eccīas illas ꝑſontialijs cōferēdi qͥ eas poſtea ſupradicto. o. cl̓ico aſſignauit: ⁊ īfra. Dictꝰvero p̄ſbyter inter cetera reſponditꝙ ꝓceſſus iudicū p̄dictoꝝ debebatmerito retractari. cū lite non cōteſtat̓a ꝓcedere p̄ſūpſerūt cōtra eum adijcteng ꝙ purgationeꝫ indictam abelecto conſtātien̄. curauerit exhibere: ⁊ infra His igit̉ ⁊ alijs pleniꝰ intellectis licet lr̄e ille que ad p̄dictosiudices impetrate dicūtur vel ipſaꝝtrāſcriptū oſtenſuꝫ nō fuerit coramnobis qꝛ tamē ex tenore relationisip̄oꝝ quā dictus ꝓcurator exhibuitac ſi lr̄e ipſe oſtenſe fuiſſent: nobisꝓpſos p̄conſtitit euidēter iudiI
rdīe xceſſuꝫmiſeoꝝ ꝙͣ conceſſioneꝫ eccīaꝝ a p̄dictoabbate de mādato ipſoꝝ factam auctoritate ap. retractamus p̄ſertiꝫ cirelationis ip̄iꝰ ſeries repugnātia cōtineat ⁊⁊ aduerſa. Dicit̉ em̄ ꝙ crimēeiuſdem preſbiteri vſqꝫ adeo publicuꝫ fuerat ⁊ notorium ꝙ nullus inficiationi locus penitus exiſtebat vtpote cuius vniuerſe vicinie populꝰteſtis erat ⁊ tamē ibideꝫ p̄mittitur:(ꝙ eidem p̄ſbytero terminūꝑemptoriuꝫ p̄fixerunt in quo ſi ponet ſuperinfamia predictoꝝ criminū canonice ſe purgaret cū nimiꝝ ſi crimen noctoriumᵐ exiſtebat nō erat illi indicēdaⁿ purgatio: ſed ī eū cōdemnatōisſnīa ꝓmulgāda: ⁊ infra. Si v̓o nullꝰapparuerit legitimꝰ accuſator ⁊ ip̄minueneritis apud bonosᵖ ⁊ grauesſuꝑ p̄dictis criminibꝰ vel ipſoꝝ alteto infamatū purgationem ei canonicam indicatio nō obſtāte ꝙ coraꝫ p̄dicto electo dicitur ſe purgaſſe cumiudicio pēdēte corā iudicibus delegatis nō debuerit ordinariusª purgationē indicere infamato. ¶ Ideꝫ.¶ Nō ſufficit p̄lato de crimībꝰ infamato iurarecū ſe purgat̉ ꝙ ſit īmunis ab illis crimībꝰ. ſed iurare debet ꝙ poſt ſuam ꝓmotionem illa crimnō cōmiſit. Ꝙ¶ Ccepimus lras quibꝰ nobisintimare curaſtisq ꝙ apoſtolico mādato ſuꝑ indicēda purgatiōearchiep̄o biſuntin̄. recepto/ ipſum citaſtis vt decuit qͥ ad diē prefixuꝫ cōparuit corā vobis iuramētuꝫ ꝑurgationis offerēs ſub hac format videlꝫꝙ immunis erat ab illis criminibusuꝑ quibus ſe purgare debebat: ⁊ iya. IIpſe vero ad p̄ſentiā noſtraꝫ accedes humiliter ſupplicauit vt ſaltēſuꝑ purgatione īcontinētie dignaremur tꝑare rigorē qꝛ nō d̓berꝫ aſſerere ꝙ a natiuitateᶜ ſua nunꝙͣ paſſusfuerit lapſuꝫ carnis ¶ Porro cū ab eonō credatur exactū fuiſſe hmōi iuramētū potiꝰ forte p̄ſumimꝰᵈ ꝙ alia d̓mētū potiꝰ forte p̄ſumimꝰᵈ ꝙ alia d̓xxi..S5
irregularitate vt pꝫ hic ⁊ laici etiā ſe purgāt. sͣ. e nos inter. ⁊ ēt fęīe. sͣ. eomoniales bn̄ pōt ēt iurari ſuꝑ cōditione ꝑſone. ff. de iuręiu. l. iij. §. i.¶ Deucti. qꝛ n̄ ē culpa eiꝰ qͥ gignit̉ ſꝫ q̄ gn̄at. lvi. di. naſci d̓ adulterUm dilectis peſtitutus qͥ deficit in purgation d̓pōit̉. vt. sͣ. e int̓⁊. c. cū. p. ⁊ sͣ. de ſymo. dehoc. inſinuatū. ⁊. xxx. di.c. vllſed in caſu iſto nondebuit pͥuariſſꝫ ſuſpēdiofficiſi trvellesequiparare crimē īceſtꝰcrimini ſimonie et hereẜsͣ. e. inter. in pͥn En̄ papanon improbat factū ep̄iconſtan. qꝛ d̓ hoc nō agbatur Sed credo ꝙfecit ep̄s qꝛ p̄ſumptīe cōuictus eſt: ⁊ taliſumptio trāſit in violētam.g Pēa. vt pͥuaret̉ officijſſuis vt dictū ē ī pͥma noh ¶ Contumacē. E malevt ptꝫ ꝑ ſequētia qꝛ nōẜuauerūt ordinē iuris d̓bebāt em̄ inqͥrere ad petitionē eoꝝ qͥ inpetrauerunt inqͥſitioneꝫ vocatop̄ſbytero: vt haberet facultatē ſe d̓fendēdi. sͣ. deaccu. qualit̓ ⁊ qͦn̄. §. deb̓ꝫnon obſtante facto conſtan. epiſcopi. cuꝫ de illonihil eis cōmiſſum fuiſſet ⁊ ſic ordo iurꝭ in īquſitione ẜuari qcirca clericos ſeculares.k ¶ Iuris ordinelſi iurisordo qͥ eſt de ſubſtantiaiudẜuet̉ nilaviꝫ diffi(aliꝰ ordo qͥ non eſt d̓ ſubſtantia iudicioꝝ licet nōẜuet̉ ſententia tenet niſiꝑ appellationē r̄leueturC. de appel. l. i. Io Et hͦꝑabes ꝙ caſſato pͥncipali caſſat̉ acceſſorium: vt.sͣ. d̓ no. o. nū. cū ex īiūcto.⁊ sͣ. d̓ acc. ad petitioneꝫRepugnātia vn̄ nonnt audiēdi. sͣ. d̓ appel.llicitudineꝫ. ⁊. xxxiij. q.j.ij. qd̓ autē Et imputāduꝫ eſt illis qͥ taliter retulerūt: cū poſſent relationeꝫ ſuaꝫ diligētiꝰ auertiſſe. sͣ. de fi. inſtr. imputari⁊. C eo. ti. ſcripture Eiōꝓceſſus illoꝝ ⁊ qͥcqͥd ocLxcaſiōe illiꝰ ꝓceſſus factūē irritat̉ .ſ. ꝯceſſio eccīaꝝ ſi. sͣ. d̓ fi.dicainſtr. īter. mItur notoriū hēs. sͣ. de coha. cle. ⁊ muli. c. vl. nndicēda qꝛ nec ꝓbatione opus erat. ij. q. i. de manifeſta sͣ. de ac. euidetia citatio tn̄ faciendaeſt. xxiiij. q. iij. d̓ illicita. ⁊. ij. q. i. deꝰ oīpotēs k ſnīa ꝓferenda: vt hic d̓r. ⁊ sͣde ap. cuꝫ ſit romana. ⁊. c. de manifeſta nec reqͥrit̉ purgatio vt hic qꝛ illanō hꝫ locū (niſi cū factū dubiū eſt deficiētibꝰ accuſatoribus ⁊ teſtibꝰ vt. sͣ.pꝫ in multis ca nec ꝓbatio. vt. ij. q. i. deus oīpotēs: ⁊. c. ſcelꝰ. de manifeſta⁊ ſic pꝫ ꝙ in notorijs ꝙͣtū ad ſnīam tātū aliq̄ ſunt ꝑtes iudicis. Quādoqꝫ tn̄ recipiūtur ꝓbationes ex habūdāti. sͣ. de elec. bōe. xxiiij. q. i. pudēda
daꝫ ſollicitā dubitationē in aut̓. de tabel. in medio. colla. iiij.o ¶ Apud bonos ⁊ graues no. ꝙ dicit apud bonos ⁊ graues fuerit infamatꝰ ꝑ hͦ videt̉ ꝙ non refert vn̄cūqꝫ orta fuerit infamia ex qͦapud tales iā laborat ſufficit ad purgationē īdicēdaꝫ. xxiiij. q. iij. ecce: ⁊ sͣ. eo. accedēs. Ar. cōtra. sͣ. de accu. qͣlit̓ ⁊ qn̄. xi. q. iij. in cunctisij. qꝛiiioībuſPehec iura ſcd̓o inducta dicūt quidā ꝙſi infamia orta ſia vilibus ⁊ emulisiō cōpellit̉ ad puzationem Alij. diūt qd̓ videt̉ veriꝙ ex quo aliqͥs infamatꝰ eſt apd̓ bonos ⁊ graues cōpelli dꝫ ad purgationēſe apd̓ illosincredibilis remaneat ꝑ iura primoinducta. ⁊. ij. q. iij.oībus (e. c. qͣliter ⁊qn̄ nō contradicit.a ¶ Ordinariꝰ (cuꝫcā illa delegatꝭ iudicibꝰ cōmiſſa fuiſſet k ſic ep̄s nullaꝫhēbat iuriſdictioneꝫ qͣntū ad cauſāea pēdēte bn̄ purgatio tanꝙͣ a nōſuo iudice indictanō vꝫ sͣ. d̓ conſuead aauiētiaꝫ ſcumſuis concor. ⁊ sͣ. d̓offi. le lꝫ (⁊ ita purgatio minus iuſtanō facit fidē. sͣ. eo.ex tuaꝝ nec ēt delegatus tenet̉ ipſūꝫaudire qꝛ eo omiio acceſſit ad ordiariuꝫ. ff. d̓ arbi ſꝫfi. §. vl. ⁊. l. ſe limno videt̉ ꝙ taliscāꝫ ꝑde̓ dēt. ar. C.d̓ aſſer. tol. l. i. §. vl.⁊ argsͣ. de reſcrip.ex tenore.Ccepimꝰ cura.Iſtis (de iſto biſūtiū. habuiſti vt credo. sͣ. de accuſ. lꝫ.ibi cōmiſit papa iquiſitiōeꝫ contraipſuꝫ ⁊ eiſdē iudipus ſcribit. hic.¶ Anatiuitatelīmo oꝑteret vel ſufficeret ꝙ poſt baptiſmū illud viciuꝫXnō cōmiſerit etiaꝫ.4☞ I ſi taliter ſe purgar̄deberꝫ. xxv. di. viſed hodie rigor illiꝰ cauonis nō ẜuat̉ qꝛ d̓fectus.noſtri corꝑis diſtrictionis illiꝰ nō patit̉ manere cēſurā. xxxiiij. di. fraternitatis ſine vicio carnis pauci inueniunt̉. l. di. qꝛ tua qꝛ difficile eſt cōtinere. xxxiij. q. v. qui ſitit Quare dicit papa: ꝙ nō crediturab eo taliter iuramētū exactū: qꝛ nec debuit vt patet. jͣ.d ¶ Preſumimus ar. ꝙ ea q̄ dubia ſunt quo aīo fiant ī tutiorē ꝑteꝫfaciēda eſt interpretatio. jͣ. de reg. c. ij. ff. eo. ti. ſemꝑ in dubijs. ⁊ l. ca