Quintus

i ¶ Aludᵗ dn̄s in beato petro: ⁊ īfra. ¶ Uenerabilis .f. N. quōdam hildeſemen̄. ep̄us lnīa nō ſolūnō obtenta: ſed nec ēt poſtulata eccleſia hildeſemen̄. relicta herbipolen̄. eccleſiam occupauit: ⁊ infra (9.¶ Und̓ magdeburgen̄ ep̄o. dedimus in mādatis: vt cū factū ip̄m nōpoſſet in ꝑtibꝰ illis nō eſſe notoriūᵍ(niſi dictuſ ep̄s īfra. xx. diesʰ ab herbipolen̄. eccleſie admīſtratōe ceſſaret: eū excōicatū publice nunciaret:qd̓ idem magdeburgē. ſtuduit adīplere: ⁊ infra. ¶ Ipſe vero ep̄us innoſtra poſtmodū preſentia cōſtitutus: ⁊ ſi ſuū recognoſceret ⁊ ꝯfiteretur exceſſum: ⁊ nō iudiciū: ſꝫ mīamꝰpoſtularet hoc tn̄ īter alia in ſua excuſatione propoſuit: ꝙ cum dictusmagdeburgen̄. nō eſſet ordinariusiudex eiꝰ nō crediderat ꝙ monitōenō p̄miſſa auctoritate delegata poſſet ꝓcedere cōtra ip̄m. aut ſnīam ineum aliquā ꝓmulgare. Un̄ cum necante factū monitorias nec poſt litteras ab eo aliquas accepiſſet: peccare nō credidit: ſi diuina officiaᵏquātūcūqꝫ ſolēniter celebrauit: preſertiꝫ cū ei nō niſi ꝑ famā de ſnīa cōtra eū ꝓlata ꝯſtaret. ⁊ infra. ¶ Liceaūt in hocᶠ nō videat̉ oīno culpabꝰlis extitiſſe: qꝛ tn̄ in dubijsᵐ via eſteligēda tutior: ⁊ ſi delata in eū ſnīadubitare debuerat: tn̄ potiꝰ abſtinere ꝙͣ ſacram̄ta eccleſiaſtica ꝑtractare. Illud autē qd̓ ſub ſpe venieⁿ diuina ſibi fecit poſtꝙͣ ſe a nobis excōicatū nouerat celebrari: ⁊ cōionifideliū īgeſſit ſe potiꝰ ꝯtra eū facerecredimꝰ ꝙͣ ꝓ eo: cū ſub fiducia pnīenō debuerat deliqͥſſe: ⁊ excōicato n̄vitare multo magis ꝙͣ nō yitariᵇ ꝑtculoſum exiſtat nō vitare ſiquideꝫcū in eo ſit excōicatꝰ ſine delicto nōpōtiſꝫ cū ex alijs pēdeat ſine ſuo delicto poterit nō vitari: ⁊ infra Cuꝫxo mīaꝫ facientes penā quā canō

onē diuina p̄ſumpſerīt officia celebrare/ vel ſi ſecelebrationi ingeſſerint diuinoꝝ: einō duximus infligendā.¶ Excōicatus celebrās a beneficio deponitur.¶ Idem biſuntinen̄. archiep̄o.fRaternitati tue: ⁊ īfra ¶ reſIbyteros aūt et alios clericosqͥ pro ſuis exceſſibꝰ a te nexibꝰ anathematis canōice īnodati p̄ſūpſerūt vel p̄ſumūt officia celebrare diuinalrationabiliter poterꝭ oībuſ bn̄ficijs eccleſiaſticis ſpoliare.¶ ¶ Ideꝫ decano ⁊ priori colonen̄.¶ Collatio bn̄ficij excōicato facta non tenet etſciētertalibꝰ cōferēs a bn̄ficiorū collatione ſuſpēditur Celebrans in loco interdicto/ ſi eſt clericus ſecularis bn̄ficijs priuatur ſi monachus īartius monaſterium detiitur. 5Oſtulaſtis ꝑſe apo ecioceri⁊ infra Con. v. r. ꝙ cū excōicatis cōicari non debeatq clericis excōicationis vīculo īnodatis eccleſiaſtica bn̄ficia ꝯferri nō pn̄t i nec illivalēt ea retinereᵇ licite niſi forſitancū eis fuerit miſericorditer diſpēſatumᶜ cū ea nō fuerīt canoniceᵈ ꝯſecuti. ¶ Illi vero qͥ ſcienter illa bn̄ficia talibꝰ ꝯtulerūt: tādiu debēt a bn̄ficioꝝ collatiōeᵉ ſuſpēdi: donec ſuꝑhoc veniā ꝯſeqͥ mereāt̉ᶠ: vt puniāt̉ īhoc ī qͦ delinq̄re p̄ſūpſerūt. ¶ Queſiuiſtis p̄terea qͣlit̓ puniri debeāt clerici monachi vel moniales eccleſiarum cōuentualiū qͥ poſt latā īterdicti ſnīam ī locis ſuppoſitis īterdictop̄ſumpſerūt hactenus ⁊ adhuc etiānō verent̉ diuina officia celebrareᵍquāuis ꝓpter hoc ſint excōicatōisvīculo īnodati. ¶ Ad hoc breuiterreſpōdemꝰ: ꝙ clerici qͥ talia p̄ſumpſerūt ſunt eccleſiaſticis bn̄ficijs ſpōliandiʰ monachi vero vel monialeſin artioribꝰⁱ monaſterijs ad ꝑagendam pnīam detrudendi¶ Idē decano ⁊ ſubdiacono pictauie. ⁊ magr̄o. p. cano. petragoricē.¶ Ualet collatio bn̄ficij ei facta. qͥ prius fuitꝓ ſedn

poteſt celebrare: ita qͥdem ſi ſuſpendit ip̄m tm̄ a bn̄ficio. Item poterit ne bn̄ficiuꝫ acqͥrere/ ita qꝛ nō īllū bn̄ficio ſuſpendiſſeniſi quo ad ſe niſi ſpāliter ferajoueat̉ ab officio. tūc .n.a: vtbn̄ficium ſequela ē ⁊ iō remouet̉ ab illo. vt. sͣ. de ap. paſtoralis. ar.pre. c. eos. ⁊. c. p̄cedenti niſi ſpāliter ei ꝯſeruaret̉. xxviij. di. p̄ſbyteꝝ.et. l. di. ſtudeat ⁊. c.accedens Quidſi ep̄s ita dicat̉ ſuſpēdo te ab officiovel bn̄ficiornunqͥddebeo abſtine̓ abvtroqꝫ Ita credoſaltē ꝓpter dubiūar. jͣ. e. c. ꝓxi. C. deꝟbo. ſig. cū qͥdamet de con. di. ij. ī calice. ar. ff. d̓ re. dub.ſi is qͥ ducenta. §.cū ita lar. ꝙ neutroſuſpēſus eſt ꝓpterdubiū. ff. de teſta.tu. duo ſunt. ⁊. ff. d̓manumiſ. teſta. cūex pl̓ibus.e ¶ Scd̓ꝫ diſcretōnem. ſ ita pnīa abitraria eſt. xxvi. qvij. tꝑa penitudīset fit hec diſpenſatio aucte dn̄i pape qꝛ ꝑ ſe n̄ poſſetvt dictū ē in ꝓxi. c.iſto ep̄o hēsLlud. ⁊. jͣ. desͣ. d̓ trāſla. ꝙͣto. ⁊c. licꝫ. ⁊ sͣ. d̓ maio.et obedig ¶ Notoriuꝫ. herat tale factū: qd̓exhibebat ſe ocl̓isoīum. vn̄ nō poterat nō eſſe notoriūſi trāfiuit ad eccleſiam illā Sꝫ vtrlicite poteratꝭ vl̓ illiciter hͦ nō erat noquo ad: qꝛ potuit eēꝙ habuit lnīaꝫˡⁱ trāſeūdi a dn̄o papaꝑ lr̄as ſuas. argulxxvi. di. dilectōis(vn̄ in meliorē ꝑtdebemꝰ hoc īterp̄tari. jͣ. d̓ reg. iu. c. ij.qꝛ papa potuitīhͦ obliuiſci: qꝛ ip̄mqn̄qꝫ fallit obxxiij. di. p̄terea.oīm hr̄e memoriapotiꝰ ē di19Sꝙͣ hūanitatis. COde vete. iu. enucl. l. ij. §. ſi qͥd Cōtrariū eſt veꝝ: qꝛ ex quo papa hͦ diffitet̉: ei incūbit ꝓbatio: qd̓ de ip̄ius lnīa trāſiſſet. c. di. ꝯͣ morē. xciij.di. illud. h ¶ Uiginti dies. ſic. sͣ. de falſa. dura.i ¶ Mīam. ſic. sͣ. de tranſla. inter corporalia. verſus fi.k ¶ Officia. ī hͦ deliqͥti qꝛ nec excōicatꝰ nec ſuſpēſus publice vl̓ pͥuatim celebrare dꝫ: nec ſacramēta alia dare. .xxviij. di. p̄ſbyteꝝ ſꝫ aliofficia p̄ter miſſam pōt occulte dicere: nō officiando: ſꝫ qͣſi puata ꝑoua. jͣ. de pe. ⁊ re. ꝙ in te. ⁊. xi. q. iij. ſi qͥs ep̄us dānatur. ⁊. c. ſe.l ¶ In hͦ .ſ. qꝛ nō cōſtabat ei: niſi ꝑ famā de illa excōicatione: ſed fama ꝑ ſe nō ꝓbat. iiij. q. iij. §. itē in criminali. ver. itē ſepe ar ꝯͣ. sͣ. deconſan. ⁊ affi. ſuꝑ eo. vbi ad ſolā fa

ditur. ergo iſte ꝓpter famā debuit abſtinere. jͣ. de ſen. ex. cū deſideres. §. i.(ed nō intm̄ culpabilis fuit: ꝙͣtum ſi hͦ pro certo ſciuiſſet: ⁊ iō dicit licꝫ inhoc nō videat̉ oīno culpabilis extitiſſe ſed dicta paucoꝝ ad hoc nō ſufficerent: qꝛ nō faciūt famā. sͣ. de accu. inqͥſitōis nec tenebat̉ credere lꝫ diceretur ei ab aliquibus. xi. q. iij. nō ſoluꝫ. ⁊. c. in cunctis. ⁊. xxiiij. q. iij. ꝙͣ magnū. ⁊. ff. qd̓ cū fal. tuto.l. ij. ⁊. iij. (niſi fama ſuꝑ hͦꝑueniſſet ad eū: ꝓut ſeqͥtur ar. ꝯͣ. ff. de admini tuto. qͥdam decedēs. §. exquo. ⁊. C. de rei ven. ſi fūdū. ⁊ sͣ. de reſcrip. cū cōtingat.m ¶ In dubijs. ſic. sͣ. deſpō. iuuenis: ⁊ de homi.ſignificaſti. ij. ⁊. c. pe. ⁊. c.ad audientiā. vbi d̓ hͦ. ⁊ar. xxiij. q. i. qͥd culpatur.in fi.n ¶ Uenie. ſub ſpe venienullus dꝫ peccare d̓ ꝯſe.di. iiij. qn̄ qͥs arg. ꝯͣ. jͣ. deſen. excom. ſi vere. Oo ¶ Uitari. In hͦ quaſipatit̉. ī alio .ſ. ī nō vitareagit: qd̓ ē in eiꝰ ptāte. ⁊ideo in vno peccat: ī altero nō peccat. qn̄qꝫ tn̄ nōmultū differūt age̓ ⁊ pati poſſe. xvi. q. i. ſi cupis.¶ Canon. xi. q. iij. ſi qͥsep̄s dānat̉. ⁊. c. ſe. ⁊. c. ꝓxi. ⁊ sͣ. eo. latores hanc §mīaꝫ ſolus papa pōt facere. sͣ. eo. clerici.Raternitati. ſpoliareſimo poſſet eoſꝑpetuo deponere. sͣ. eo. latores diſpenſare tn̄ cumeis n̄ pōt: vt dictū ē. sͣ. ę.clerici. Bernardus.beat. xi. q. iij. cū exOſtulaſtis. nō decōicato.b ¶ Retinere (īmo ſi pͥusalia bn̄ficia habebāt. eiſſunt pͥuandi. sͣ. de eta. ⁊quali. or. cum bone.c ¶ Diſpenſatū. nō dicia quo: gͦ vr̄ relicta ptāsdiſpenſandi ep̄is. arg. jͣ.de ſen. excō. nuꝑ. dic. vtsͣ. eo. clerici.d ¶ Canonice ſꝫ ſi nō ſūtilla canonice ꝯſecuti: perdere dn̄t illa. ſic. sͣ. d̓ eta.et q̄lit. cū bone. cuꝫ eſſēt/excōicati. indigni erantꝭAͣet inhabiles ad aliqͣ bn̄tficia percipienda: qꝛ tacōicaLyles nec eligere nec eligipoſſunt. sͣ. de elec. cū inter. r. sͣ. de conſuet. cum dilectus nec impetrare litteras. sͣ. de reſcrip. dilectus. i. e ¶ Acollatione. vt puniatur in quo deliquit. sͣ. de tempo. ordi. ex litteris līmo ⁊ a perceptione proprij beneficij ſuſpendatur: qꝛ ſcienter indigno beneficium contulit. sͣ. de elect. nihil eſt. Ber.f ¶ Mereantur. per ſuum ſuperiorem.g ¶ Celebrare. propter quod ſuſpenſi ſunt ⁊ irregulares: vt no. jͣ. de exceſ.pre. c. vlti. vnde poſſent deponi. sͣ. eo latores.b ¶ Spoliandi. nec auditur ſi dicat ꝙ ſit iniuſte excōmunicatus. ar. sͣ. e. illud (ſicut etiam non auditur cui opus nouum nunciatur nec obtempera.de no. ope. nun. l. i. §. in operis.Di ¶ Actioribus. sͣ. de ſimo. de regularibꝰ. ⁊. c. qͣt