Liber̄

1 ¶ Ntantū clamor qui aſcēdit ꝯͣacherōtinū archiep̄ꝫ īualeſcitꝙ diſſimulareᵍ ip̄ꝫ vlterius ſine ſcādaloʰ nō valemꝰ nec ſine ꝑiculo tolerare: ⁊ infra (ꝫ aūt ſe. ap. frequētibꝰ clamoribꝰ excitata inqͥſitioneꝫquorūdam exceſſuū ſuorū duxeritcōmittēdā ꝓpter tergiuerſatōneſᵏ:tn̄ ipſius vt d̓r eodē cū inqͥſitoribꝰet examīatoribꝰ colludēteˡ necnoncorruptis teſtibꝰ ⁊ inqͥſitoribꝰ ac examīatoribꝰ ſupradictis: nō ſolū predicti exceſſus remāſerūt hactenꝰ incorrecti (veꝝ etiā peiora prioribuscōmittere nō expauit: ⁊ īfra Diſ. v.mādamꝰ quatenus ſi de hmōi colluſione ac corruptione cōſtiterit ex integro ſuꝑ p̄miſſis ⁊ alijs: alioquinſuper nouisᵐ dūtaxat inquiratis q̄videritis inquirenda.De delictis pueroꝝ¶ Gregorius.¶ Impuberes preter vicium carnis delinquerepn̄t puniuntur. tn̄ mitius ꝙ adulUeris grandiuſculisⁿ peccatū nolūt attribuere qͥdā niFab annis. xiiij. cū pubeſceręº ceperint. ¶ Quod merito crederemꝰ: ſinulla eſſent peccataʳ: niſi q̄ mēbrisgenitalibꝰ admittūtur. Quis veroaudeat affirmare furta medacia etꝑiuria non eſſe peccata. At his plena ē puerilis etas j quāuis in eis nōitaq vt ī maioribꝰ punieda videant̉¶ Alex. iij. ermonen̄. ep̄o.¶ Puer nō debet ita ſeuere puniri ſicut maior.

(nec pater ex delicto filij īpuberis teneturEferente nobis. H. intelleximus: ꝙ cū. N. filius eius d̓cexnis cū alijs pueris ſagittaret (qͥdaꝫnepos eiuſdē. h. ſagitta ꝑcuſſus interijt qd̓ ideꝫ filius eiꝰ cū inter aliosluderet: fortuito caſu d̓r ꝑegiſſe: ꝓpter quod abbas ſancti remigij a p̄fato. h. ſecundū cōſuetudineꝫ illiusterre. c. ſolidos. inſtātius reqͥrebatªet infra. ¶ Unde qm̄ in pueris relīqui ſolet iultūᵇ quod ī alijs ꝓuectōris etatis hūane leges dicūt ſeueriꝰcorrigendū mandamꝰ quatenus ſicōſtiterit filiū predicti. h. infra. xiiijᶜetatis ſue annum eundem exceſſumcōmiſiſſe: memoratū abbatē moneas ⁊ cōpellas: vt ab eodeꝫ. h. predictos. c. ſolidos. ꝓpter illā cōſuetudinem nō exigat: nec ab ipſo pro temporali pena requirat. PDe clerico venatore P¶ Ex concilio aurelian̄.CEt¶ Clerico ꝓhibet̉ venatio cōtra facienti penaimponitur. h. d. cū. c. ſe.¶Piſcopum preſbyteruꝫ autdiaconuꝫ canes aut accipitres/ aut hmōi ad venandum habere non licetᵈ. ¶ Quodſi quis talium perſonarū in hac voluptateᵉ ſepiꝰ detentus fuerit (ſi ep̄iſcopus eſt tribus mēſibus a cōmunioneſſi preſbyter duobus ſi diaconus ab omni officioᶠ ſuſpendatur.¶ Ex eodem.¶ Summatū eſt. sͣ. capi. ꝓximo.

per ordinatione eccleſie ſue: vt h̓ d̓r (vn̄ nō tenet eo abſente facta ętiam ſiſententia lata fuiſſet. ff. de re iudi. de vnoquoqꝫ. ⁊. ff. de collu. cū nō iuſtoet. l. vlti. vn̄ merito ſpoliādi ſunt illis eccleſijs ꝓpter dolū ⁊ fraudē talit̓ꝑpetratā (dolus tn̄ talit̓ impunitus remanere nō dꝫ ne malicia ſit illis lutroſa. ff. de dolo. l. i. in pͥn. ⁊. l. ne ex dolo nec eſt equū quēqͣ ſuūdolū releuare. ff. ꝓ ſocio. veruꝫ. §.tp̄s ⁊. ff. de re. iur. n̄ fraudātur. in fi. xvi. q. i. legi.et ex eo ꝙ deliquerūt nōdebent eſſe melioris cōditionis. ff. de dona. ītervi. ⁊ vxo. l. iij. §. ij. ⁊. ff. defurt. itaqꝫ fullo. §. ſed nemo. ff. quod vi aut clamſeruus.N tantuꝫ. diſſimulare. ſic. sͣ. eo. c. i.Scandalo tūc ꝟe d̓inqͥrere de exceſſubditorum: cuꝫ ꝑnerit.salit̓. ⁊. lxxxvi.ericulo/ quātuꝫqꝛ q̄agit̉e trahit̉⁊. xi. q. iij. p̄cio ad dilapiem ſi in hoc labok ¶ Cergiuerſatōes ¶eruerſari ē in vniuerſuꝫab accuſatōe d̓ſiſter̄. vtij. q. iij. §. notandū ꝟndpōt exponi. tergiuerſatōnes .i. ꝟſutias ſiue calliditates de qͥbuſ induxitinqͥſitores vt deſiſterētab inqͥſitione.l ¶ Colludēte De colludio puniri dꝫ pena legibus cōſtituta. ij. q. iij. ſiquē penituerit ⁊ nihilominus inqͥret̉ iterū d̓criminibꝰ illis: vt hic d̓r. ⁊sͣ. eo. capit. i Om̄scalūnioſi ꝓ qͣlitate cōmiſſi crimīs extra ordinē puniūtur. ff. ad turpil. l. ⁊ īpͥuatis vt ſi ꝑuatū ſit crimē officio iudicis culpa eiꝰ coercet̉. ff. eo. ſi qͥs. §vlti. ff. de p̄uari. l. ij. Si ꝟo publicū īfamis efficit̉. ff. eo. ſi is qͥ. §. vlti. ff. dep̄uari. l. ij. Ad ſimilitudinē iſtoꝝ vr̄ ꝙ iſte eſſet puniēdus. lꝫ nō dicat̉ p̄uaricator: ſeu calūniator ꝓprie: qꝛ nō lꝫ taliter corrūpere iudicē/ aut etiaꝫ teſtes. sͣ. eo. capitu. ꝓxi. Si de hoc cōſtiterit: tam ille ꝙͣ examīatores: ſiue inqͥſitores ⁊ teſtes puniri poſſent officio iudicis extraordinaria pena: tn̄ n̄dicit ꝙ puniāt̉: ſꝫ iteꝝ inquirat̉ de bis ⁊ alijs vt ī fine puniat̉. Ber.m ¶ Nouis. GBene dicit ſuꝑ nouis: qꝛ de delicto vniꝰ hoīs ſepiꝰ queri nōdꝫ. ff. nau. ca. ſta. lꝫ in fi. ⁊ sͣ. de accu. de his. ⁊. c. licet qꝛ crimina ſemel dimiſſa iteꝝ in vltionē venire nō patimur. xxiij. q. iiij. ſi illic: ⁊ de peni. diſt.iuīa clemētia. ⁊. ij. q. i. c. ꝓhibent̉. §. ab alio delatum.Ueris grādiuſculis id eſt doli capacibꝰ. videlꝫ. vij. an (tales eīꝫ¶et mētiriſ veꝝ dicereꝝ ꝯfiteri ⁊ negare pn̄t: vt dicit Aug. ī ępl̓aad renatū ep̄m: vt hētur in glo. Aug. ſuꝑ ca. de ꝯſe. di. iiij. ꝑuulo ¶ Pubeſcere ante eīm pubertatē que in anno. xiiij. ſolet euenire nō prſumit̉ de quoquā niſi etiā malicia ſuppleat etatē. sͣ. de d̓ſpō. īpu. d̓ illiset. c. vlti. p ¶ Peccata nō eſſe. qͣſi diceret nullus ſcū iuramentū pupillivaleat. ff. de lib. cau. l. vltima ergo pōt deierare Itē pōt ꝯmittere furtuꝫe iureiu. qͥ iuraſſeſū eſt doli capax. ff. de furt. impuberē. Argumētū¶ Sed ibi nō fuit doli capax Tenent̉ ergo tales pueri ex delictis. C. ſi aduer. delic. l. i. ⁊. C. de pe. impunitas ¶ Argumētum. ꝯͣ d̓ ꝯſecra. di. iiij. eoset. C. de fal. mo. lege. i. ⁊. ff. de edil. edic. cū aūt. §. excipit̉. Sꝫ hoc intelligecū nō ſint doli capaces vel quo ad minorē penam.q ¶ Nō ita. Sic ergo rōne etatis mitius agit̉. ff. de minori. auxiliū. §. etiāTSCA

IN YAvi65et. l. ſi ex cā iudicati Iteꝫ nota ꝙ om̄e delictū cadit in puerū poſtꝙͣeſt doli capax: p̄ter delictū carnis. ff. ad ſil. l. i. § impuberes. ⁊. l. excipiūt Argumē. cōtra. jͣ. c. ꝓxiſſed ibi ſoluitur.Eerēte rchͥrebat nn̄ dictꝭ h ad ſedē apoſtolicā appeiaitb ¶ Inultū. xv. q. i. illd̓ (ſꝫ illd̓ ītellige de eo qͥ nō ē doli capax(vn̄ expone inultui. nō ꝑfecte vltum.vt. sͣ. c. ꝓxi. ff. d̓ mino. auxiliū. §. i. ⁊. lſi ex cā. §. ij. ⁊. C. d̓pe. īpunitas. C. ſiaduer. delic. l. i. ⁊. ijff. de dā. īfec. dāni.§. ſi pupillꝰ. ⁊. xxi.q. i. ſꝫ qͥs cuiuſlibꝰ(verūtn̄ nō punit̉.Sꝫ vn̄ hͦ ꝙ nō punit̉ ꝓpter taleꝫ exceſſum nō dicit ꝙnō punit̉ ẜm iuramaxīe cū daret oꝑam illicite rei: ⁊ eētx. annoꝝ Sꝫ diciꝙ ꝓpter illā ꝯſuetudinē pecuniā illam ꝓ tꝑali penanō exigatſi erat īfra. xiiij. annū: cuꝫille puer nihil hēatet pr̄ pro filio nōeſt ꝯueniēdus. Cne fil. ꝓ pa. l. i necdn̄s ꝓ ẜuo. ff. d̓ pecu. lꝫ. §. ex furtiua.(maxīe rōe etatꝭ (⁊qꝛ delictū exͣ venitnō ex aīo lꝫ in culpa fuerit: ⁊ iō noxam nō ꝯmiſit. vn̄hꝫ in integrū reſtitutionē ſi volueritC. ſi aduer. deli. l. i.(⁊ pr̄ ēt eiuſ nomīepetere poſſęt ſi pocūiaria pēa ei eēſibi impoſita. ff. d̓mino. pr̄i ꝓ filio. .i.rūſo Irregularistn̄ fuit effectus/ ⁊ pena ſpūali dꝫ puniri ſiue canonica: ex eo ꝙ dicit/ro tꝑali pena. mitius tn̄ agit̉ cū eo ꝓpter etatē. sͣ. c. ꝓxi.c ¶ Xiiij. annum Ex hoc videtur ꝙ ſi fuiſſꝫ ſupra. xiiij. an. ꝙ abbasillam penā poſſet exigere: forte qꝛ hēbat ibi tꝑalem iuriſditionem.Et pōt ſumi ar. ex hoc ꝙ ab ep̄o hn̄te regalia a pͥncipe ꝓ regularibus illis appellandū ſit ad dn̄m papā ⁊ nō ad pͥncipeꝫ: qd̓ veruꝫeſt (niſi ꝯſuetudo aut pͥuilegiū ꝯtrariū inducat. p̨̄de appella. romana. §. dꝫ (vel forte abbas hoc habuit ex conſuetudine iam p̄ſcriptavt ꝓ homicidio penā pecuniariam exigat. Arg. cōtra. jͣ. de penislicet ſed illud ibi etiam ſoluitur.Piſcopum. nō lꝫ. sͣ. ne cle. vel mona. c. i. xxxiiij. di. quorūdālxxxvi. di. an putatis. ⁊ sͣ. de cēſi. cū apl̓s. ⁊. jͣ. c. ꝓxi.¶ Uoluptate/ gͦ vr̄ ꝙ cā neceſſitatis vel recreationis licituꝫ ſit ꝙpoſſet cōcedi alijs clericis excepto ep̄o: cui oīno nō lꝫ. xxxiiij. di. c. i.dūmodo clamoroſam venationē euitēt. lxxxvi. di. an putatis. ⁊ nōſepiꝰ: vt hic dicit ne ī cōſuetudinē ꝑducat̉ Quedā eīm venatio d̓roͣppreſſiua hoīm: ⁊ hec oīno illicita ē. vi. di. §. bis īta (Et ē adulatoria q̄ fit ꝑ ꝟba k hec ē illicita. lxxxvi. di. qͥ venatoribꝰ. ⁊. xlvi. di. ſūtnōnulli. ⁊. vi. q. i. ſunt plurimi. Et ē arenaria q̄ fit in arena⁊ mala.iij. q. vij. §. tria Saltuoſa clamoroſa licita ē laicis: de qͣ d̓r in. c. anputatis SSꝫ clericis oīno n̄ lꝫ talis venatio: ſꝫ qͥeta vt dictū ē cā neceſſitatꝭ vl̓ recreatōis Ep̄o p̄ſbr̄o piacono vl̓ ſubdiacono qͥ cū diacono eodē gaudet pͥuilegio. vt. sͣ. de ſer. nō or. miramur ex toto ꝓhibet̉: qꝛ de illis fit hic tm̄ ꝓhibitio. f ¶ Officio (plꝰ punit̉ h̓ minor ꝙͣ maior (qd̓ ē ꝯͣ illd̓. xl. di. homo xp̄

L

E96