Quintus

rit licet parētes reclamarentʰ a qͦbus eaꝫ dicit̉ rapuiſſe. Preterea cūpoſt matrimoniuꝫ carnis cōmixtōeperfectum teſte apoſtolo vxor ſuicorporis poteſtatem nō hēat ſꝫ maritus Recōuerſo ſſi preceſſiſſe matrimonium vel ex ꝓbationibus viri(vel ex mulieris confeſſioneᵏ claruerit poſt matrimoniū ſine aſſenſu viri nō potuit ip̄a monaſteriuꝫ ingredi aūt aliter cōtinētiam ꝓfiteri Nōergo ꝓ eo ꝙ poſt matrimoniū ꝯſūmatum rapta ꝑ vim in monaſteriofuerit viri poterit ꝯſortium declinare; maxime ſi ꝓbari nequeat viruꝫvt mulier ꝓfiteret̉ ꝯtinētiā aſſēſiſſegInno. iij. ep̄o laton̄. M FXy¶ Rapta pōt matrimoniū cōtrahere cū raptore vbi dicitur libera facultas in cōtrahendo.Ccedens ad apo. ſe. et infra¶ Rapta puella legitime ꝯtrahet cum raptoreᵐ ſi prior diſſentiotrāſeat poſtmodū in cōſenſumⁿ: etqd̓ ante diſplicuit. tandem incipiatcōplacere: dūmō ad cōtrahendumlegitime ſint ꝑſone. ¶ In exodo.De furtis. G 1¶ Breue eſt et nō ſūmatur.Ui furatur hominemº: ⁊ vēdiderit: conuictus mortemoriatur.Ex concilio triburicen̄.Furibus et latronibus in peccato obenntibꝰīcramenta eccleſiaſtica deneganda ſunt ſecusſi in morte eos penituit.Ures ⁊ latrones ſi in furādoet depredādo occidunt̉ viſumeſt ꝓ eis nō eſſe orandūᵖ Sꝫ ſi comprehenſi aut vulnerati p̄ſbytero vl̓diaconoq cōfeſſi fuerint: cōmunionemʳ eis nō negamus.¶ Ex penitentiali theodori Ꝙ¶ Cōmittens furtum ex neceſſitate nō multumvrgente peccat. ſed nō grauiter. vnde imponēdaeſt leuis penitentia.

Iquis propter neceſſitatemfamis aut nuditatis furatus.fuerit. cibaria veſtē vel pecꝰ peni 8teatᵍ ebdomadas tresEſi reddiderit: non cogatur ieiunare.¶ Hiero. ſuper ꝑab.¶ Non indicans furem propter lucrū huod abeo conſequitur reus peccati eſt.Ui cū fure ꝑtiturᵗ loccidit aīaAuam: nō furᵛ ſolum ſꝫ ille retenetur: qui furti conſcius querenteIpoſſeſſoreˣ nō indicatª.F¶ Alex. iij. cremonen̄. ep̄o. Oe. y¶ Fur occultus pōt poſt reſtitutionē et pnīamad ſacros ordines promoueri.X litteris tuis īnotuit ꝙ. b. calicē quendā in eccleſia minuscaute dimiſſum rapiens longo tꝑeSetinere p̄ſumpſit: ⁊ infra (mādamꝰquatenus ſi ſpōteᵇ cōfeſſus fuerit:et exinde eccleſie cuiꝰ calix fuerat ſatiſfeceritᶜ nec eſt ſuꝑ hoc nota vel īfamiaᵈ manifeſta reſperſus poſt ꝑactamᵉ pnīam aut congruam ꝑtempenitentieᶠ dum modo alias idoneum ip̄m eſſe cognoſcas ad ſacroſ ordines nō dubites promouereª.De vſuris.¶ Alex. iij. in conci. turon̄.¶ Uſura eſt lucrificare fructus reifallit in caſu hic excepto. ¶Lures clericoruꝫ: ⁊ infra Gneralis concilijᵇ decreuit auctoritas: vt nullus conſtitutus ī cleroᶜ vel hoc vel aliud genusᵈ vſureexercere preſumat. Et ſiquis alicuius poſſeſſionem data pecunia ſubhac ſpē vel conditione in pignꝰ acceperit: ſi ſortem ſuam deductis expenſisᵉ de fructibus iaꝫ perceperitabſolute poſſeſſionem reſtituat debitori. Si autem aliquid minus habꝫ: eo recepto poſſeſſio libere ad dominum reuertatur. ¶ Quod ſi poſt

onſenſu ꝯͣbitur. xxvij. q. ij. ſufficiat. OCS 41 8fa¶¶ Sed maritus. sͣ. de ꝯuer. cōiug. quidā intrauit. T. ☞s X jk ¶ Confeſſione gͦ creditur mulieris cōfeſſioni in preiudicium matrimonij ſpiritualis: qd̓ non fit in carnali. sͣ. de eo qui cog. ꝯſang.vxo. ſue ſuꝑ eo Sꝫ alid̓ ē ī mr̄imonio carnalikiud ī mr̄ioīo ſpūali (in matrimoniocarnali nō ſtat̉ cōfeſſioni viri ⁊ vxo.ſi cōtra matrimonium cōfiteanturqꝛ ſepe ad inuiceꝫſcolluderēt̉ ⁊ ſepararentur. vt dicitpredic. decre. ſieo. Sed in ſpūalimatrimonio ſi aliqua de qͣ conſtaꝙ fuerit pͥmo vxorante ingyeſſuꝫ monaſtepoſtea cōfiteat̉ in iudicio.ante ingreſſum coęnita fuerit a virodꝫ ſibi reſtitueo inuito mō aſterium ītrare nō potuit: vt hic d̓r ſimoſi aliter cōfitereturſaluari nō poſſet:niſi ad viꝝ redire(Nō eſt eīm credduꝫ ꝙ illaſit ſihoc. sͣ. de homi. ſignificaſti. ij. vndereddenda eſt viroſuo vbicūqꝫtur virxor GAdiſinē matrjalis nōcredit̉ illis (niſi ſalteꝫ adſit fama publica. xxxv. q. vi. ſiduolſedibi cōfitētur ad dtōeꝫruitutis:pter adulteriumbn̄ credit̉ eis. sͣ. ti.ꝓxi. c. pe. ⁊ sͣ. d̓ diuor. ex lr̄is. Uin.l ¶ Aſſenſiſſe ¶ Arꝙ ſolus cōſenſusſufficit ad hoc vialter ꝯiugū poſſitmonaſteriū ingredi. xxvij. q. ij. agathoſa. vbi de hͦ. ⁊. c. ſi qͥs. ⁊. xxxiij. q. v. qͥ vxorē Dehoc dictū eſt ſatis. sͣ. de cōuer. cōiuga. in. c. vxoratꝰ. ⁊. c. ſequē.Ccedēs. cū raptore ẜm antiquos canones ꝝẜm leges n̄ poterat ror ꝯͣhere cū rapta. xxxvi. q. ij. de puellis. ⁊. c. ſi aūt. ⁊. c.placuit. ⁊. C. de raptu virg. l. vna. §. ſinauteꝫ hodie ſecus. vt hic. ⁊.xxxvi. q. ij. deniqꝫ. ⁊. c. tria. Bernardus.n ¶ Conſenſuꝫ. sͣ. de ſpō. ad id quod. ⁊ sͣ. de d̓ ſpō. impu. de illis. ar.qd̓ me. cā. l. ij. ff. de cōdi. ob tur. ca. ſi ob turpē.Ui furat̉. hoīem .ſ. libeꝝ: qꝛ ſi furat̉ ẜuū hac pena nō tenet̉. ff.☞ad. l. fa. de pla. l. vl̓ ſed ẜm canones hec pena nō imponitur. ꝯͣꝓxi. in archiep̄atū. xxxiij. q. ij. inter hec. Tan.¶ ¶ Ures nō eſſe orandū. qꝛ ī mortali eos deceſſiſſe conſtat. xxiij.q. v. placuit. q ¶ Diaconolin neceſſitate ēt laico. de ꝯſe. diſ. iiij.jͣ. ē. de pe. di. i. quē penitet. ꝟſus fi. ⁊ di. vi. c. i. circa pͥnci.r ¶ Coīonem .i. euchariſtiaꝫ. ſi.

I quis peniteat Ex eo .n. ꝙ pnīa imponit̉: colligit̉ ꝙ modica fueritneceſſitas. Si .n. magna fuiſſet nō imponeret̉ pnīa. ar. de cōſe. di vdiſcipulos. qꝛ in neceſſitate oīa ſunt cōia. ar. xlij. di. ca. i. ⁊. xij. q. i. c. ij. xxiij.q. vij. ꝙ autem. ⁊ .xlvij. di. ſicut hibebuit .n. credere dn̄m ꝑmiſſuꝝ. inſti. deobli. que ex delic. naſcunt̉. §. placuit modica pnīa imponit̉. qꝛ modicumpeccauit Sꝫ qͣre n̄ excuſat̉ mulier a fornicatiōeꝑꝑ neceſſitatē famis. ff.de ritu nup palā. §. nō ēſic̄ a furto ¶ Rn̄. ꝓpt̓ neceſſitateꝫ res fct̄ā ē cōisquā furor ſed in fornicatione nō ē italīmo pōtdꝫ quelibꝫ mala pati ꝙͣmalo ꝯſentire. vt. xxiij. qv. ita ne. Item qͣre excuſor ab hoīcidio ſi ex neceſſitate me defendēdoaliquē occido: ⁊ nō a fornicatione. Rn̄deo nō interficio: īmo potiꝰ ſeip̄ꝫinterficit: qͥ me aggreditar. ff. ſi quadru. paupe.fe dica. l. i. §. cū arietes: ⁊ /ar. sͣ. de homi. c. latoUi cum fure. partitur. ꝑ ꝯſenſum ēt accipiēdo vel occultandotales .n. tenent̉ de furtoinſti. de obli. que ex d̓lic.naſ. §. ſi ꝟo ope.u ¶ Nō fur. hec ſunt ꝟbahierony. exponētis p̄cedentia ꝟba ſalomonis.x ¶ Poſſeſſore .i. dn̄o velquocūqꝫ cuiꝰ interē. ff. d̓ꝟbo. ſigni. interdū.a ¶ Indicat. ⁊ ita habeshic ꝙ qͥs tenet̉ indicarefurē. ff. de recept. l. i. ⁊. ij.C. de fur. ſi ciuile ē. ar. ff.de iur. fiſ. ex qͥbuſdam. §diuus. C. ad. l. cor. de fal.maiorē. C. d̓ his qͥ ad ec.cōfu. pn̄ti. ⁊. §. ꝙ ſi ī fundo. ar. ff. de p̄ſcrip. ꝟ. nōlicet. ff. de ꝯdi. ob turpēcau. l. iiij. §. vl. vbi nō peccat ſi aliqͥd accipiat vt īdicet ſecus ꝟo ẜm canones. vt hic ptꝫ. qꝛ ꝯſentire vr̄ vnde dicit ꝙ vterqꝫ reus eſt.E litteris. ſpōte ar¶ ꝙ mitius agit̉ cumſponte confeſſo ꝙͣ cumꝯuicto. l. di. p̄ſbyteꝝ. xij.q. i. nō dicatis. c ¶ Satiſfecerit. al̓r penitere nō pōt: dūmodo poſſitſatiſfacere. xiiij. q. vi. c. i. ⁊ sͣ. de homi. ſicut. §. eos. ⁊. jͣ. ti. ꝓxi. cum tu.d ¶ Infamia. facti q̄ gͣuat opinionē. ff. de obſeq. a lib. p̄ſtan. l. ij Ea ꝓmotione repellit. lxxxi. di. tātis daniel. xxxiij. di. laici. ⁊ sͣ. de accu. oīpotens.e ¶ Poſt ꝑactā. qꝛ iam incipit eſſe qd̓ nō fuit. l. di. ferrū. ⁊. c. cū exaudiero.Penitentie. sͣ. de tempo. ordina. ex litterarum.a ¶ Promouere. etiam de iure cōi: cuꝫ pctm̄ ſit occultū. sͣ de tempo. ordi.c. vlk p̄cipue ſecundū illos qͥ dicunt ꝙ peccatuꝫ occultū nō reddit hoīeꝫirregularem. Iecundū alios qͥ dicunt cōtrarium. Iloquitur capitulū iſtudde diſpenſatione.Lures. ꝯcilij .ſ. turon̄. cuiꝰ eſt hoc cacis. 5c ¶ In clero. maxime: qꝛ idem eſt de¶ ¶ Albeagerelrultatinſurt gere ⁊ vſurax ar xiij. q. iij. ci. ij. ⁊. ii.