Liber

ne venire quando lignū dinoſciturmouiſſe ſatis poterit preſertimᵇ inmonaſterio ad altiores ordines ꝓmoueri. ¶ Ideꝫ ep̄o paduano.¶ Summatur vt. sͣ. eo. dilectus.Ignificaſti nobis ꝙ cū .f. clericus equitaret equus cui inſidebat / taꝫ ſe ꝙ ipſuꝫ ꝓiecit in aquā(vn̄ clericus ip̄ꝫ grauiter calcaribusſtimulauit equus vero cuꝫ exiſteretbucca durus p̨̄ter volūtateꝫ ſeſſorisraptus in curſuꝫ (nulierem quādaꝫobuiā habuit quā ex īprouiſoᶜ pedibus interfecit. ¶ Cūqꝫ nos ab eodemclerico feciſſemꝰ inquiri: vtruꝫ equiviciuꝫ prius ſciuiſſetᵈ: illud aſſeruitſe ignoraſſe. ¶ Ideoqꝫ mandamus/quatenꝰ ſi itaᶜ eſt ad cautelaꝫᶠ iniungas eidē penitētiaꝫ cōpetēteꝫᵍ quāꝑacta non impedias quominꝰ in ſuſceptis miniſtret ordinibꝰ ⁊ ad maiores valeat ꝓmoueri. ¶ Idem.¶ Non cenſet̉ homicidaſi quo ꝓhibēte ⁊ cāꝫ nōdāte a ꝯſanguineis homicidiū cōmittitur.Etrus diaconꝰ ⁊ monachꝰ ſancti iohānis d̓ puna: ſua nobisinſinuatōe mōſtrauit ꝙ cum ipſumquondaꝫ in ſeculari habitu ī eccl̓iade rigillo bn̄ficiuꝫ obtinēteꝫ abbasilliꝰ eccl̓ie eodem bn̄ficio ſpoliaſſetcognati ⁊ amici eiꝰ irati plurimuꝫ etcōmoti nocte quadā in domo diaconi cōuenerunt. et cena facta dicebant ꝙ vindictā volebāt ſumere deabbate ſihibiti āt exp̄ſſe ab eodē diacono ne abbatē occiderent aut aliquid ſibi facerent vn̄ ordinis ſui diſcrimen incurrerēt et aīe ꝑetrimētū.(vihilominꝰ irruerūt in euꝫ: ⁊ plagisimpoſitis abierūt ſemiuiuo relicto:qui poſt dies aliquos expirauit: etinfra ¶ Quo circa mādamꝰ quatenꝰſi p̄miſſa noueris veritateʰ ſubnixaſepedicto diacono nō ſolū in diaconatus officio mīſtrare (ſed etiaꝫ adordineꝫ p̄ſbyteratꝰ aſcēdere ſi aliudcanonicū non obſtiterit liberā cōcedas aucto. apo. facultatē/ p̄ſertim ſiſuꝑ hoc nō fuerit reſperſus īfamia:cū ei nō debeat imputari qd̓ cōtraꝓhibitionē eius exp̄ſſam eo cāꝫ veloccaſionē nō dāte auſu ſacrilego fuit ab ip̄ius cōſanguineis attentatū¶ Idem abbati ſancte trinitatis.de meldenberg.

ſi nō apparetar letaliter ſi etiā ꝑcuſſus ab alijs obijt ⁊ nō aparet ex cuiꝰ vulnere deceſſerit idē ſi ꝑcuſſerit nletaliteriſi animū occidendi habuit et ex aliorumvulneribus ꝑcuſſus expirauit.Ignificaſtiᵐ nobis ꝙ cū qͥdāmaleficus ingreſſus eccleſiaꝫeuchariſtiā cū altariū ornamētis etlibris eccleſiaſticis extra eccleſiamaſportaſſetꝭ l. p̄ſbyter eccleſie canōicus regularis p̄fatum iniqͥtatis filium (foſſorio arrepto ꝑcuſſit (ſꝫ ſi admortē fuit ictus hmōi tu ⁊ ipſe penitus ignoratis quē ꝑrochiāi eccleſievidetes ornamēta eccleſie aſportātem: arreptis gladijs ⁊ fuſtibus ī eodem loco ꝓtinus occiderūt: et infra¶ Nos in p̄miſſo caſu credimꝰ diſtinguendū ivtrū cōſtare poſſit ꝙ prefatus ſacerdos nō inflixit ꝑtuſſioneꝫletalē de qua ſi alioꝝ nō fuiſſēt vulnera ſubſecuta ꝑcuſſus minime īterijſſet ⁊ ſi ꝑcuſſor voluntatē nō habueritⁿ occidēdi neqꝫ ipſius ſtudiocōſilio vel mandatoº ꝓceſſerul̓ alijcōtra illū Et quidē ſi hoc ita ſe habet: qd̓ forſan ex eo poſſet oſtēdi ſicerta apparuiſſet ꝑcuſſio ab eodeꝫīflicta tā modica ⁊ tā leuis ī ea parte corꝑis in qua qͥs de leui ꝑcuti nōſolet ad mortē: vt ꝑitoꝝ iudicio medicoꝝ talis ꝑcuſſio aſſereret̉ nō fuiſſe letalis cū de ceteris credendūᵖ ſit/ipſi hͥ nō accuſat̉ vl̓ denūciat̉ ab aliſquo: ſꝫ ꝑ ſeip̄m cōſiliuꝫ appetit ſalutare poſt pnīam ad cautelā iniūctāin ſacerdotali poterit officio mīſtrare maxime religiōis accedēte fauore: cū ſit canonicus regularis: ⁊ ſineoī ſcādalo poſſit ſacerdo tale officiūcelebrare. ¶ Quodq ſi diſcerni nonpoſſit ex cuiꝰ ictu ꝑcuſſus interijt: inhoc dubioᶠ tanꝙͣ hoīcida dꝫ haberi ſacerdos ⁊ ſi forte homicida nonſit: a ſacerdotali officio abſtinere dꝫcum in hoc caſu ceſſare ſit tutiꝰ ꝙͣtmerę cęlebrare (ꝓ eo ꝙ ī altero nulum iin reliquo vero magnū ꝑiculūtimeat̉: ⁊ īfra Si v̓o quēadmodū ꝑhibetur ſacerdos iſte prius ab illopercuſſus ſacrilego mox eū cū ligone in capite repercuſſit (ꝙͣuis viꝫ virepellereꝫ omnes leges et omīa iuraꝑmittātꝭ qꝛ tn̄ id dꝫ fieri cū moderamine intulpate tuteleᶠ non ad ſume

vboꝝ que hic ſunt:ſi putator. ⁊ inſtitu. eo. §. ſi pualias imputaret̉. l. diſt. ſepe. in pͥn qꝛ nō adhibuit diligentiā quā debuitsͣ. eo. ad audientiam. b ¶ Preſertim .i. maxime qm̄ alibi poſſꝫ ſine diſpenſatione: qꝛ ſibi imputari nō dꝫ ꝙ fortuitos caſus qͥ p̄uideri nō pn̄tnon preuidit. jͣ. e. ca. vltimo.Agnificaſti. improuiſo (⁊ ſic nō affuitꝯccidendi voluntas.d ¶ Sciuiſſet (qꝛ ſi ſciretnō fuiſſꝫ abſqꝫ culpā cūſciret ſe non ſufficere adeius retētionem. ff. ad. l.aqͥl. idē iuris. §. i. cū affeEctare quiſqꝫ nō debeat:in quo intelligit vel ītelligere dꝫ infirmitatē ſuāalijs ꝑiculoſaꝫ futuramvt ibi d̓r. inſti. eo. §. īpetu quoqꝫ. ꝟ. ſꝫ ⁊ ſi. ⁊ sͣ. edilectus. arhic eīm leuiſſima culpa fecit hoīeꝫ iregularē. sͣ. eo. ꝯtinebat̉e ¶ Si ē ita Sꝫ qͣliter cōſtabit d̓ hoc: qꝛ forſitanſolus erat. Ob defectūꝓbationis ꝑ iuramētuꝫꝓpriū faciet fideqꝛ ſolū deuꝫ hꝫ vltōreꝫ. C. d̓e reb. credi. l. ij. k. precipuecū conſcīa alicuiꝰ querit̉ſtat̉ iuramēto ipſiꝰ. jͣ. deſē. ex. ſꝫ ꝟo. ij. ⁊ sͣ. de teſti.pn̄tiuꝫ. ⁊ sͣ. de excep. paſtoralis. ⁊ sͣ. qͥ ma. accu.po. cū in tua. ⁊ xxxi. q. ij.ſi verū ē Ep̄cipue ſi ē bone fame: vt. ff. de re mi. n̄om̄s. §. a barbaris E ſuper hoc poteris adiūge̓cōpurgatores: ꝓpter excellentiā ordiniſ .jͣ. d̓ p̄liga. ca. ex tuaruꝫ qꝛ circmaiora cautius ē agendum. vij. q. vl. c. vl. ⁊. ff. d̓carb. edi. l. i. §. ij. ⁊. xlij. di.f ¶ Ad cautelā. jͣ. eo. ſigniuieſcamus.ficaſti ꝓpter ambiguumduplicitatis. xxiij. q. v. excōicatoꝝ (ſicut ad cautelam qn̄qꝫ aliqͥs abſolutur jͣ. de ſen. ex. venerabili. ⁊ sͣ. de ap. ad pn̄tiam.⁊. sͣ. d̓ teſti. veniēs. ij. ī fi.g ¶ Cōpetenteꝫ. apitrioſuꝑioris: ⁊ leicū ī culpa nō fuerit̉.Etrus. noueris veritate k qͣliter poterit ei de hoc ꝯſtare: dic vtdixi. sͣ. e. c. ꝓxi. E ſi infamatꝰ eēt ſe expurget. jͣ. d̓pur. ca. ex tuargͣueſcādaluꝫ eēt. sͣ. e. ex lr̄is.⁊. jͣ. ca. ꝓxi. ar.i ¶ Preſertim .i. tm̄. qꝛ ſieēt īfamatꝰ: dꝫ ſe expurzare. vt dixi.k ¶ Cōtra ꝓhibitiōeꝫ. ſic ⁊ sͣ. d̓ ſimo. ſicut. ij īmo ēt ſi nō ꝓhibuiſſꝫ dūmōtn̄ nō dediſſet ꝯſiliū nō teneretur .i. q. iiij. qꝛ p̄ſulatꝰ. vbi eſt ſimilis caſuo

preſenti. circa pͥnci. qd̓ videtur potius anit qꝛ ſi eo audiente ⁊nō cōtradicente: ⁊ tacite talia dicebāt cōſentire preſumeret̉ vn̄ imputaret̉ ei vin. l ¶ Cauſam vel occaſionē Nō ītelligas ita iſtd̓large: ne ſit cōtra. xxiij. q. v. cū homo. ⁊. c. de occidēdis (ſed de cā vl̓occaſione ꝓpinqua. arg. sͣ. eo. ad audientiam. ⁊. c. de cetero. qꝛ ī viritate ꝓpter eū fu¶ Irreit occiſus.aſelicꝫ abIgnificaſti.paretIſtudio .i. ſugletalitergeſtione vl̓ adhortatione. .sͣ. e. ſicut.§. qui vero ea. jͣ. deexceſ. prela. ex lr̄is.Bernardus.n ¶ Habuerit (ar.ꝙ volūtas imputatur ī homicidiolicet ex ſuo vulneremortuus nō fueriar. i. q. iiij. qꝛ preſulatus.o ¶ Mandato. dehoc dictum eſt. sͣ.e. ſicut.¶ Credenduꝫ. ſitar. ꝙ ī iudiciocuilibet eſtdum: qꝛ nō eſtyſimile ꝙ ſit immemor ſue ſalutꝭ .i. q.vij. ſancinyoLq ¶ Quod ſi diſcerini. eādem di/ pōitlex. ff. ad. l. aqͥl. iteꝫmela. §. ſꝫ ſi plureſYn̄ hoc ſumptū fuit Gin hoc ē diuſitas ꝙ ſi vnꝰ pr̄mo ꝑcuſſit ⁊ altepoſtea occiderit pͥmus nō tenet̉ (niſide vulnerato: ſcd̓stenet̉ tanꝙͣ de occiſo. ff. e. huic ſcripture. §. i. ⁊. l. itē mela. §. celſus (ecus:ẜm canōes vt het. xxiij. q. vl. c. vlt̓.r ¶ Dubio. ī dubeīm viam debemeligere magis tutiorē: vt hic d̓r. ⁊. jͣd̓ reg. iu. c. ij. ⁊. jͣ. e.ca pe. ⁊ sͣ. e. ad audientiam. vbi d̓ hͦ.¶ Repellere. jͣ. d̓ſen. ex ſi ꝟo .i. diſtius naturale. ff. devi ⁊ vi ar. l. i. §. viꝫvi. ff. ad. l. aqͥl. ſciētiam. §. qͥ cū alitert ¶ Tutele. C. vn̄ viIl. i. ⁊. jͣ. de ſen ex. vtfame. §. vl̓ tn̄ ſi defendens ex ꝓpoſito nō excedat modum nō tenetur.xxiij q. iij. nō inferenda. ⁊. ff. ad. l. aqͥl. ſi ex plagis. §. tabernariꝰ necdicitur excōicatus qͥ excedendo moduꝫ nō ex ꝓpoſito reꝑcutit cleIr.ricum. arg. sͣ. de reſti. ſpo. olim .i. in fi. ⁊. jͣ. de ſen ex. ppendimcōtra ꝙ nō liceat vim vi repellere xlvi. di. ſeditionarios. xx

iij. q. i. §.