Liber
ſuſpitiōisª: ſqͣlitatēqꝫ ꝑſone ꝓpriāinnocētiā ꝯgrua purgatiōe mōſtrauerintꝭ anathematis gladio feriant̉⁊ vſqꝫ ad ſatiſ factionē cōdignā aboībꝰ euitēt̉ (ita ꝙ ſi ꝑ annū in excōicatiōe ꝑſtiterint: extūc velut heretici cōdenēturᵇ. ¶ Moneātur aūt ⁊īducātur: ⁊ ſi neceſſe fuerit ꝑ cēſurāeccl̓iaſticā cōpellātur ſeculi ptātesqͥbuſcūqꝫ fungant̉ officijs: vt ſicutꝭreputari cupiūt ⁊ hr̄i fideles: itadefēſiōe fidei p̄ſtet publice iuramētū ꝙ de terris ſue iuriſditioni ſubiectis vniuerſos hereticos ab eccl̓iadenotatos bona fide ꝓ viribꝰ exterminare ſtudebūt ita ꝙ āmodo qn̄cūqꝫ qͥs fuerit in ptāte ſiue ꝑpetuāſiue tꝑalē aſſumptꝰ: hoc teneat̉ capitulū iuramēto firmareᶜ SSi verodn̄s tꝑal̓ reqͥſitꝰ ⁊ monitꝰ ab eccl̓iaſuā terram purgare neglexeritᵈ abheretica feditate: ꝑ metropolitanū⁊ ceteros cōprouinciales ep̄os excōicatiōis vinculo īnodet̉ Rſi ſatiſfacere cōtēpſerit infra annū ſignificet̉ hoc ſūmo pōtifici: vt extūc ipſevaſallos ab eiꝰ fidelitate denūcietabſolutosᵉ ⁊ terrā exponat catholicis occupādā: qͥ eā exterminatis hereticis abſqꝫ vlla ꝯͣdictiōe poſſideant: ⁊ in fidei puritate cōſeruēt: ſaluo iure dn̄ijᶠ pͥncipal̓ldūmodo ſuꝑhoc ip̄e nullū p̄ſtet obſtaculū: nec aliqd̓ impedimētū opponatieadē nihilominꝰ lege ſeruata circa eos quinō hn̄t dn̄os pͥncipales Catholicivero qͥ crucis aſſūpto caractere achereticoꝝ exterminiū ſe accīxeritᵍilla gaudeāt īdulgētia: illoqꝫ ſctōp̄uilegio ſint muniti: q̄ accedētibꝰterre ſctē ſubſidiū cōcedūt̉ ¶ Credētes p̄terea receptatoresʰ defenſores ⁊⁊ fautoreſ hereticoꝝ excōicationi decernimꝰ ſubiacere firmit̓ ſtatuentes vt poſtꝙͣ qͥs taliū fuerit excōicatiōe nodatꝰ: ſi ſatiſfacere ꝯtepſerit īfra ānū: extūc ip̄o iure ſit factusinfamis (nec ad publica officia ſeucōcilia nec ad eligēdos aliquos ad
hmōi nec ad teſtimoniū admittat̉:(ſit ēt inteſtabilisⁱ: vt nec teſtādi libera hēat facultatē nec ad hereditatiſſucceſſioneꝫ accedat Nullꝰ p̄tereaip̄i ſuꝑ quocūqꝫ negocio: ſꝫ ip̄e aliis rn̄dere cogat̉. Qd̓ ſi forte iudexextiterit: eiꝰ ſnīa nullā obtineat firmitatē: nec cauſe alique ad eiꝰ audientiā ꝑferant̉. Si fuerit aduocatꝰ:nullatenꝰ eiꝰ patrociniū admittat̉ (ſitabell̓io īſtrumēta ꝯfecta ꝑ ip̄ꝫ nulliꝰ ſint momēti ſꝫ cū auctore dānato dānēturᵏ ⁊ ī ſil̓ibꝰ idē p̄cipimꝰ obſeruari. Si v̓o clericꝰ fuerit ab oī officio ⁊ bn̄ficio deponat̉: vt in qͦ maior ē culpa grauior exerceat̉i vindicta Si qͥ aūt tales poſtꝙͣ ab eccl̓iafuerint denotati euitare cōtēpſerītexcōicatiōis ſnīa vſqꝫ ad ſatiſfactionē idoneā ꝑcellāturᵐ Sane clerici nō exhibeat hmōi peſtilentibꝰ eccleſiaſtica ſacr̄a nec eos xp̄iane p̄ſumāt tradere ſepulture: nec elemoſynas aut oblatiōes eoꝝ ꝑcipiant:alioqͥn ſuo pͥuēt̓ officio ad qd̓ nūqͣreſtituāt̉ abſqꝫ īdulto ſe. ap. ſpāliʸ(ſil̓r qͥlibet regl̓aris: qͥbꝰ ēt hoc inſtigat̉: vt eoꝝ pͥuilegiaº in illa dioceſinō ſeruent̉: ī qua tales exceſſus preſumpſerint ꝑpetrare. ¶ Qꝛ vero nōnulli ſub ſpe pietatꝭ virtutē eiꝰ: iuxͣqd̓ apl̓s ait abnegātes auctoritatēſibi vēdicāt p̄dicandi: cū idē apl̓sdicat. qūo p̄dicabūt niſi mittāturᵖoēs qͥ ꝓhibiti vl̓ nō miſſi p̄ter auctoritate ab ap. ſe. vl̓ catholico ep̄o loci ſuſceptā publice vl̓ pͥuatim p̄dicatiōis offm̄ vſurpare p̄ſūpſerīt excōicatōis vīculo īnodent̉ ⁊ niſi ꝙͣcitiꝰr̄ſipuerīt: alia ꝯpetētiq pēa plectāt̉Adijcimꝰ īſuꝑ: vt qͥlibet archiep̄usſeu ep̄us ꝑ ſe aut ꝑ archidiaconuꝫſuū aūt alias hōeſtas idoneaſqꝫ ꝑſōas bis aūt ſaltē ſemel ī āno ꝓpriam ꝑrochiā ī qua fama fuerit her̄ticos hītare circūmeat: ⁊ ibi tres autplures boni teſtimonij viros: vl̓ ētſi expedire videbit̉ totā viciniāᶠ iurare ꝯpellat: ꝙ ſi qͥs ibidē her̄ticos
pi⁊ muli. tua nos k intellige ꝙ ſit ꝓbabilis p̄ſumptio ſiue ſuſpitio: alias nōindicit̉ purgatio ⁊ ſic nō obſtat. ij. q. i. primo ita hic reſpicitur infamia.a ¶ Suſpitionis. hoc ſemꝑ eſt attēdēdū: vt ẜm qͣlitatē infamie ⁊ꝑſone īdiir purgatio. ij. q. v. omnibꝰ. ⁊. jͣ. de purga. cano. inter.b ¶ Condemnentur (videtur hic ꝙ aliquis ſit ꝯdēnādꝰ de hereſiſlꝫ nō videat̄ violēta p̄ſūptio ꝯͣ ip̄m(arg. ꝯͣ. sͣ. de p̄ſump. lr̄as.vbi dic̄ ꝙ lꝫ ſit vehemēsp̄ſumptio nō vult papaillū cōdēnare de tā grauicrīe hec violētiſſima ē p̄ſumptio cū pͥmo ꝓbabifuerit ꝓpter infamiā ⁊ ꝙnoluit ſe purgare fuit excōicatꝰ. ⁊ qꝛ ꝑ annū ſtetitin excōicatiōe ꝓ cōuictohr̄. xi. q. iij. rurſus. ⁊. c. qͥcūqꝫ ſecꝰ in alijs criminibus: qꝛ ſi bona alicuiꝰ cōtumacis ꝑꝑ crimē ānotata ſt̓: ſi īfra ānū nō venitbona deuoluūt̉ ad fiſcū(ſꝫ quo ad crimē nō obeſtqn̄ poſt annū poſſit ꝓbare īnocētiā ſuā. ff. d̓ reqͥr.reis. l. annꝰ. Sdicit ꝙ ſtatim ēdus: cū ſepiꝰ eſt admonēdꝰ vt redeat .i. q. vij. cōueniētibus nō ꝯͣdicit: qꝛ lꝫſit cōdēnādus: monēdꝰ ēvt redeat: vt. xxiiij. q. i.dignimꝰ. ī fi.bi d̓ꝙtāduiy nōſunt⁊re fidei exvt impugnet nos vt ibi.nec inas ꝙ ſi ꝓcrīe ſennū in excōicatiōe ꝙhabeerettm̄ qat̄ ꝑ ſuſpitōebereſiFirmare. ſic. sͣ. eo. adabolēdā. §. ſtatuimꝰ. En̄ſolū hͦ iurare tenet̉: ſed iurare dꝫ ꝙ ip̄e idē catholicus ſit. in aut̓. de iureiur.ta. ab his qͥ admicirca pͥn. col. ij.d ¶ Neglexerit. iudex qͥ ngligit facuſticia ercōū.cat̉. xxiij. q. v. admīſtrat.res. E facit litē ſuā. ea. cā⁊. q. ij. dn̄ſ. ⁊. iij. q. vij. qͥ ſine. ar. ⁊ ī aut̓. vt diffe. iu.§. pe. ⁊ vlti. col. ix. ⁊. ij. q.vij. ſicut.e ¶ Abſolutos. jͣ. e. c. vlt Eita papa pōt ꝑꝑ hereſirt. sͣ. eo. ad abolēdādeponere oēs tā laicos ꝙͣ clericos a dignita§. ſtatuimꝰ. ⁊ sͣ. eo. vergētis. vbi de hoc. f ¶ Eꝙ ꝓpter delictū vnius aliꝰ puniri nō dꝫ: qm̄ pena dꝫ tenere ſuos auctores. sͣ. de his q̄ fi. a ma.par. ca. q̄ſiuit. C. de pe. ſancimꝰ & iniquū eſt aliquē alteriꝰ odio p̄grauari. Cde inoffi. teſt. ſi qͥs in ſuo (ar. ꝯͣ. sͣ. e. vergētis. g ¶ Accīxerintiar. ꝙ auctoritate eccl̓ie bellū fieri pōt. xxiij. q. viij. igit̉. ⁊. c. hortatu. xv. q. vi. auctoritatēlxiij. di. adrianꝰ qd̓ veꝝ ē ꝯͣ inimicos fidei ⁊ ꝯͣ illos qui eccleſiā impugnāt.h ¶ Receptatores. ⁊ defenſores ſine qͥbꝰ heretici manere diu nō pn̄t. ar. ff.
XlHLdeliquūt qͥ alioꝝ errores defēdūt ⁊ acriꝰ puniri debēt. xxiiij. q. iij. quialioꝝ ⁊ iō ſil̓i pena cū hereticis puniūtur. xi. q. iij. qͥ cōſentit. ⁊. jͣ. eo. c.pe. in fi. ⁊. C. de his qͥ latro. occul. l. i ēt ſi eēt cōſāguinei. ar. xxvij. q.i. de filia. ⁊ sͣ. e. ſi qͥs ep̄s. vbi de hͦ. i ¶ Sit etiā inteſtabilis. iſti enīvt hic patet a quolibet actu legitimo repellūtur: nec donare nec vendere nec cōtraherepn̄t: ꝓut hͨ oīa tradūtur. C. eo. manicheos.k ¶ Dānētur. ſic. sͣ.e. fraternitatis. vbide hoc. ſi. sͣ. d̓ teſti.licꝫ. Iſic ēt ſcripturavel ſnīa publice excōicati nō valet. sͣ.de re iudi. ad ꝓbādū. ⁊ sͣ. de excep. exceptionē nec reſcriptū. sͣ. de reſcrip. dilectꝰ .i. ⁊ hͦ ē qd̓ ſeturiidē in ſil̓ibꝰ p̄pimꝰ obſeruari. ¶d̓ reſcpͥto īpetratoab excōicato ſecꝰ ē)qꝛ reſcriptū nō ſumit auctoritatē abīpetrāte: ſꝫ a ꝯcedte. de qͦ dic vt. sͣ. d̓excep. pia. ī notulaſed miꝝ. li. vi.l ¶ Exerceat̉. vt. l.di. qꝛ tua lh̓ hēs ar.ꝙ qͥ ī maiori dign̄tate eſt plꝰ punit̉: ⁊ita circūſtantie aggrauāt vīdictā. ar.xxxij. q. v. qͥ viderit.⁊. xxv. q. i. nulli fas⁊. xl. di. hō xp̄ianꝰ.(Crimē enī augeturꝑ dignitatē. ff. d̓ remili. oē delictū. §. i.xix. diſ. nulli. ⁊ quimagnꝰ ſine ꝯꝑatione creatuſ fuit ſinvenia dānatꝰ ē. depe. di. ij. §. pͥncipienī. ⁊ sͣ. de iureiur.cū qͥdā. (ibi hoc ſoluitur. B.m ¶ Percellāt̉ qͦqͥ ꝑticipat excōicato ſciēter ⁊ n̄ ſe corrigit ede ſentē. excō. ꝙdubijs. xi. q. iij. quicōmunicat.n ¶ Ap. ſpāli Hh reſeruat ſibi papa aſolutionē ſiue reſtōnē taliū: gͦ ꝑ hͦ alijsꝓhibuiſſe vr̄. fi. sͣ.de p̄bē. d̓ multa. inſic econuerſo lex quo ſibi non reſeruat alijs indulgere videtur. jͣ. defi. ⁊. c. graue. in fi.ſen. ex. nuꝑl ⁊ ē ad hͦ ar. ꝙ ep̄i diſpēſare pn̄t vbi papa nō reſeruat fibi diſpēſationē Quare gͦ papa ſibi ſpāliter reſeruauit talē reſtōnēniſi vt alijs ꝓhiberet. ⁊ lꝫ ep̄s ip̄m reſtituere ad officiū ſuū nō poſſittn̄ recōciliare pōt ip̄ꝫ eccl̓ie. sͣ. e. ad abolēdā. §. i. vbi d̓ hͦ o ¶ Priuilegia. p̄textu p̄uilegioꝝ ꝑticipare excōicatꝭ nō pn̄t. jͣ. de ſen. ex. nulli.ī hͦ cāu pn̄t ab ep̄o loci tāꝙͣ a delegato a papa pūiri. sͣ. e. ad abolēdāīfi. vbi d̓ hͦ. p ¶ Niſi mittāt̉. sͣ. e. c. ꝓx. vbi d̓ hͦ. Ala. q ¶ Alia. cōpetēti. ꝓut viſuꝫ fuerit ſuꝑiori. sͣ. d̓ of. dele. d̓ cāis. r ¶ Cotā viciniā