Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

queriturvtruꝫ ea que a deo arta eſtvt nulli poſſit carnaliter cōmiſceri:(niſi per inciſioneꝫ aut alio ſibi modo violentia inferatur nō ſolū modo leuis ſed forte tam grauis: vt exea mortis periculū timeatur ad matrimoniū cōtrahendū dꝫ idoneaᵈ p̄hiberi Similiterᵉ illa q̄ viro cui nuIpſerat adeo arta eſt vt nunꝙͣ ab eovaleat deflorari ſi ab eo per iudicium eccleſie ſeparata nubat altericui arta non ſit ⁊ per frequētē vſuꝫſecūdi reddatur etiam apta primovtrū ad eum redire debeatꝭ cuꝫ quoprius fedus inierat coniugale. Detalibusᵍ autem nōʰ eſt facile iudicandumſ cum finale iudicium pedeat ex futuro. Honorius tertius. Si vxor dicit virū cui cohabitauit/ per triēiūnō haber̄ potētiā cōeūdi eis hoc iuratibꝰ/ cū ſeptimaimiū ꝓpinquorum matrimoniū ſeparatur.Ittere veſtre nobis exhibitecontinebant ꝙ cū cauſaꝫ matrimonij que inter. m. muliereꝫ ⁊. a.eius virū vertitur (vobis fuiſſet ab.i. papa predeceſſore noſtro cōmiſſa(dicta. m. propoſuit ꝙ octo ānis elapſis dicto. a. fuiſſꝫ matrimonialitercopulata ⁊ diu cohabitaſſet eidemadhuc integraᵏ permanebat ēoſ qͦpredictus vir eius non habebat potentiam cōeundi quare petebat diuortium celebrari. Predictus vexoa. fatebatur ꝙ illam nunꝙͣ cognouerat tamen ſę habere potentiā c̨ognoſcēdiˡ alias aſſerebāt. Uos vero ne id confiterentur in fraudemⁿa matronis bone opiniōis fide dignisⁿ ac expertis in opere nuptialidictam feciſtis inſpici muliere: queperhibuerunt teſtimoniū ipſam adhuc virginem permanere. Hoſtmodum per preſbyterū de cuius parrochia vir exiſtit feciſtis inquiri vtrūipſe aliquā cognouiſſet nec ꝑ ipſaꝫinquiſitionē vobis ꝯſtare potuit aliquā eſſe carnaliter cognitā ab eodem Muliere aūt requirēte diuortiū k dicēte ꝙ mater eſſe volebat etfilios ꝓcreare proponēte vero viro ꝙ paratus erat ſtare conſilio ec

cleſie (iniunxiſtis eiſdem vt agerent/penitentiā de cōmiſſisº E ſic forte/placeret deo qui matrimonij fuit inſtitutorᵖ ⁊ auctor vt opꝰ matrimonij ꝯſumaret/ qui poſt plures terminos ad veſtrā reuerſi p̄ſentiā cōſona voce dixerunt ꝙ nō poterāt carnaliter cōmiſceri. Quocirca mādamus quatenus ſi ita eſt ⁊ cōſtiterit vobis prefatū virū ⁊ mulierē infra p̄dictos octo annos ꝑ ꝯtinuūqtrienniū inſimul habitaſſe ipſis cūſeptimaʳ ꝓpinquoꝝ manu firmātibus iuramento ſe cōmiſceri carnaliter nequiuiſſe ꝓferatis diuortij ſententiam inter eos.De matrimōio cōtracto contrainterdictum eccleſie. Alexā. iij. paduan̄. ep̄o.Matrimoniū cōtra interdictū eccleſie vel̓ iudicis cōtractū ꝓpter hoc ſolū nō dirimitur īponitur tn̄ penitētia ſic cōtrahētibus/ ⁊ ſeparanturdonec cognoſcatur de cauſa interdicti hoc dicitin effectu totus iſte titulus.Ittere quas nobis tua fraternitas deſtinauit/ exp̄ſſe¶declarāt ꝙ cū qͥdā ſororeꝫſiiā iā nubilē cuidā daturūᵍ ī vxoreſea pn̄te ⁊ ꝯſentiēteᶠ p̄ſtito iuramento firmaſſet ⁊ illa non poſt multosdies donaᵛ ⁊ munera viri ẜm morēterre ſpōte recipiēs ip̄m tanꝙͣ propriū viꝝ. ſepe āplexata fuiſſꝫ (tandēmortuo fratre a proprio viriª ſui frēſe deſpōſari ꝑmiſitᵇ: ⁊ ꝙ ab illo cognita fuiſſet mendaciter aſſeuerat Cūqꝫ ei ꝓhibuiſſesᶜ publice ne cuiIllorum vel alicui ſe cōpularet (ip̄aſpretis monitis tuis/ alijᵈ nubere n̄expauit demū cuꝫ ⁊ mulieri p̄cepiſſes vt ad domū matris rediret: ip̄anr̄am audiētiā appellauit ( infra Mādāmꝰ quatenꝰ ſi ē ita p̄fatāmulierē ne mādatūᵉ tuū ꝯtēptibilevideat̉ ad domuꝫ mr̄is redire compellas: ⁊ īpoſita ſibi de tanto exceſꝰſuª penitentia condigna poſtqͣꝫ indomo materna per menſeꝫ ſteterit:ad tertium reuerti ꝑmittas. IdemF

EAATis Idonea ipdiberi ⁊ certe nō. e Sil̓rreſume. ꝑ hoc nouerꝭ qōenē illā eē ſolutā qua q̄ritur vtrū illa que viro cui ⁊c̄.t Debeat quaſi dicat: nō dꝫ hoc intellige tn̄ ẜm diſtinctionē p̄miſſam: an ſit graue periculum ſi reddatur apta vel non. Uin. De talibus. .ſi. sͣ. de in inte. reſti. cū veniſſent. h Non ē facile.qꝛ neſcitur an ſit ata viro prīo ⁊ hocaliquo iure perpēdi nō pōt: ſed potius ꝑ experiētiā fctīſi. sͣ. de dona. apl̓ie. cū ſuis concori Exfude re. du. quedā. etff. fi. cer. pe. ꝓ⁊. ff. qͥ po. ī pig. hal. potior. ff. ad mace l.i. §. i ſnec intellretrotrahat̉ ſꝫ hocideo dicit: qꝛ in dibio ē an ſit mr̄imoniū cū primo/ necītelligas ꝙ tūc primo īcipiat eē matrimoriat eē aptaſibi ſed tūdeclarat̉ fuiſſe mr̄imoniuꝫ. ſi. ff. ſi ſer.ven. ſicuti. §. ſed ērit̉ k. ff. d̓ aui. redo. adeo. §. cū qͥsin fi. ⁊. xxxiij. q. i. r.quiſiſti. ff. qͥ teſtafa. poſ. l. hr̄des palam. §. i. Bttereſę adhuc ītegra) ⁊intellviri potens eradq̄ viruꝫ ęrat: licet eto dici.ff. deat iſteex litieſt. sͣ. cade malta trāfire.q. i. ſi portia.i. ⁊. c. laudabilē: ⁊. xxxiij. q. i. requiſiſti.feſſioni cōiugū ꝯͣ matrimoniū nō eſt credendū ꝓpi̓iulti facerēt. sͣ. de eo ꝗͥ cog. ꝯſan. vx. ſue. ſuper eo.sͣ. e. c. ꝓͣxi. vbi de hoc. o De cōmiſſis. qꝛ infirmiequēter ꝓuenit ex pctō ⁊ ſic cā ceſſante forte ceſſade pe. ⁊ re infirmitas. p Inſtitutor. ſi. xxvi. di. deintͣſ ar. sͣ. ti. ꝓx. de infidelibꝰ. ⁊. xxxij. q. ij. §. his ita. Et qut ꝙ his verbis fuit īſtitutū matrimoniū hoc nūc os ex oſſibſꝫ illa ꝟba ꝓlata ſunt ab adā: vt. sͣ. d̓ biga. d̓ebitū. vn̄ vr̄ ve.yR. eL☞li 8LI vLP

c. ec.rius ꝙ ꝑ illa ꝟba creſcite ⁊ multiplicamini ab ip̄o dn̄o ꝓlata. Cōtinuū triēniū qui enī ſeparātur ꝓptet frigiditatē naturalē ꝑ triēnicōtinuū debēt cohabitare ſimul ⁊ dare operā carnali operi. sͣ. e. laudabilē⁊ in aut̓. de nup. §. ꝑ occaſionē. colla. iiij. Idē tp̄us dico dādū maleficiato: q⁊ ml̓to fortiꝰ cū ſit accidētale illud īpedimētū. r Septīa manu (ſed qͣrerequirūtur iuramēta ꝓpīquoꝝ cū ſufficere debeatiuramētū viri⁊ mulieriscū iuramēto illaꝝ q̄ illaꝫvirginē aſſeuerāt: vt. sͣ. d̓ꝓba. propoſuiſti. ⁊. c. cauſam matrimonij (vl̓ ēt iuramēta ꝓpinquoꝝ ſufficiūt: cū vterqꝫ id confitotur. xxxiij. q. i. requiſiſtilhic vterqꝫ cōfitebat̉ (ſedp iō qꝛ ſepe fallitꝭ ⁊ manꝰ⁊ oculꝰ obſtetricū .xxvij.q. i. nec aliqualiō iuramēta ꝓpinquoꝝ requirunt̉/omīs .n. cautela que adhiberi pōt in talibꝰ ē adhibēda ꝓpter perio⁊ iō circa maiora cautiuſeſt agendū (r. vij. q. ij. c.vl. ⁊. xlij. di. quieſcamꝰ/ etff. ad carbo. l. i. §. ij. ⁊. lxi.di. miramur tn̄ ſi alteruꝫomitteret̉ nihilominꝰ valeret ſnīa: vt. c. requiſiſti.⁊. c. ꝓpoſuiffi. ⁊. c. cauſaꝫſmatrimonij.tm̄ cōtraherentur.t Preſente ⁊ cōſentiēteexp̄ſſe hoc agebat̉/ ꝙ mediāte frē tāꝙͣ ꝑ ꝓcuratorēſpōſalia ꝯͣherētur: qd̓ fieri pōt. ff. de ſpō. l. vl ſal̓sſi ꝑ fratrē tm̄ ꝯͣherētur novalerent niſi ipſa poſteacōſentiret ſꝫ frater tm̄ adhoc obligat̉ vt ſororē inducat vt cū illo matrimoniū cōtrahat. ff. de ꝟ. ob.in illa ſtipulatōe. ⁊. l. quotiens quis alium. Fre. Dona ⁊ mūera (diffeētia ē īter donū ⁊ munꝰff. de ꝟ. ſig. inter donuꝫ. Tanqͣꝫ viꝝ (ſpe futurimr̄imōij nō rei pn̄tꝭ: ⁊ itanō ē mr̄imoniū ℟ hͦ pꝫ ꝑfil⁊ hͦ ip̄o ēt ſi ea abn̄te ꝯͣVcta fuiſſēt ſpōſalia cōſentire videtur ip̄o facto.a Uiri i. ſpōſi. ſic. xxvijoq. ij. gēuit. b Permi22ſit ⁊⁊ male qd̓ face̓ n̄ debu Sit. sͣ. d̓ ſpō. ad audiētiā/ ⁊ 27c. ſpōſā. c Prohibu yiſſes ⁊ bn̄. sͣ. de ſpon. du. ꝰVtua. ⁊. c. ſe. d Alij. ſ. c̄tio.7eie Mādatuꝫ. Mota/ ꝙremūit̉ cā ad eū a quo appellatū ē vl̓ qꝛ n̄ tenuit appl̓o vl̓ qꝛ ip̄a n̄ fuit ꝓſecuta ſuā appellationē ⁊ ep̄s factū ſignificauit pape vn̄ mādat ei vt ſi eſt(ita ip̄aꝫ ꝯpellat redire ad domū mr̄isqꝛ ip̄a ꝯtēpſit mādatū eccl̓ie a tertioviro ꝓpterea n̄ ſeꝑabit̉ (ē h̓ ar ꝙ mādatū iudicꝭ nō ē ꝯtēnēdū. xxxiiij. dc. i. ar. ⁊. viij. q. i. ſciēdū. xi. q. iij. ſi aūt nobiſ. ⁊. c. qn̄ gͦ. ⁊. ff. ne qͥd ī lo. pu. l. vl̓.(⁊ punire ꝯtēptores: vt h̓ pꝫ. ⁊. jͣ. c. ꝓx. ⁊. l. p̄dicta k ar. ff. ſi qͥs ius di. n̄ ob. l.vna al̓s deluſoriū videret̉ edictū iudicꝭ. ff. de re iudi. l. ꝯtūacia. §. ꝯtumax.a Exceſſu .ſ. d̓ fide violata pͥoris ſpōſi ⁊ qꝛ deſpōſari ſe ꝑmiſit a frēſpōſi.⁊ qꝛ mādatū eccl̓ie ꝯtēpſit ⁊ ſic pꝫ ꝙ iudex pōt punire ꝯtumacē vt dictū ē.