ꝯ40 b 9. e. 5. QuartusQui cleri. vl̓ vo.

beant propter fauoremª eius ꝓ nōadiectis haberi.Qui clerici vel vouētes matrimonium cōtrahere poſſunt¶ Alexan. iij. remen̄. archiep̄o.y ¶ Diaconus vel ſubdiaconus matrimoniū contrahere nō poſſunt et ſi cōtraxerint etiaꝫ ſi ſint facti irregulares debent ſeparari.E diacono qui in ſabbatod ſancto alium diaconē vul-nerauit; ⁊ vxoremᵇ accepitChoc. t. pru. reſpon. ꝙ ſi cōtrito ⁊ humiliatoᶜ corde ad eccl̓iā redire voluerit dimiſſa illa quā accepit ī vxorē:⁊ abſolutioneᵈ obtenta: iniuncta ſibi penitentia de vtroqꝫ exceſſu poſteam peractaꝫ diſpenſatiueᵉ poterisei diaconatus officiū reddere N ſi ꝑfecte vite ⁊ conuerſatōnis fuerit eūin preſbiterum ordinare. ¶ Subdiāconum autem ſiue homineꝫ interfeceritſiue non: matrimonium nonpoſſe contraherenacrorūj canonuꝫᵍcenſura demonſtrat.¶ Idem cenoman̄. ep̄o.¶ Supdiaconꝭ matrīoniū ꝯͣhere nō pōt. ¶X litterarum tuarum tenoreaccepimus ꝙ lator preſentiūin ſubdiaconatus officio conſtitutus (quandam ſibi in coniugiuꝫ co-

pulauit quam eundeꝫ. abiurarefeciſti. Super quo pru. tue in domino commedantes mādamus quatenus ſi ad monaſticum ordinē trāſire voluerit E tibi poſt laudabilemconuerſationem ipſius viſuꝫ fueriteum ad maiores ordines ꝓmouer̄concedas ꝙ ſi ad religioneꝫ ſe trāſferre noluerit: eū neqꝫ in ſubdiaconatuᶠ miniſtrare neqꝫ ad vlterioreſ)permittas ordines ꝓmoueri: in minoribusᵏ tamen ordinibus poteritminiſtrare. M MMAx. F¶ Idem vxigorem. ep̄o. GS¶ Uotū ſolēne impedit ⁊ dirimit matrionium Spoſt cōtractum hotū ſimplex tm̄ impedit contrictum.hendum ſed non dirimit poſt contran Eminimusˡ: ⁊ infra. ¶ Rn̄. q̄ſi qͥſꝙͣ qͥ ſe religioni deuouihabitu ſuſcepto ꝓfeſſionēᵐ fecit:poſtmodū ſibi aliquā copulauerit:ē cogēdꝰ ab ea recedere ⁊ ad eccīaꝫcui ſe cōtulit ſine ꝯtradictione tranſire ¶ Uerū ſi nec habituꝫⁿ ſuſcepitnec ꝓfeſſionem ſꝫ votū ſolūmodofecit ſe ad religionē trāſituruꝫº ꝓmiſit: lꝫ poſtea matrimoniū ꝯͣxerit:nō ē cogēdꝰ ad religionē trāſire: etmatrīoniale votū reſcindere.¶ Idem lucen̄. ep̄o.¶ Suſceptio habitus extra religionē a nō hn̄teacultatem incorporādi religiōi impedit ī dubio

S oaomn oportet Sunt ⁊ alie conditiones inhoneſte ⁊ turpes de quibꝰhic fit mentio ⁊ illarum quedam ſunt contra ſubſtantiam matrimonnilita vt illis appoſitis non tenet matrimonium/ de quibus hic hēsin prī. ⁊. c. predictis. ſolet aliquādo. Sunt ⁊ alie īhoneſte turpes autimpoſſibiles. vt ſi dicat̉. contraho te cum ſi furtum feceris: ſi homicii irerijs. iſte em̄7untturpes. Idemis ꝓ nōeſt ſi ſit impoſſibil̓trabivt ſi dicocum ſFhiin̄n teteris.fide iniu. ru. teſta. l.cum in ſecundo huiuſmodi conditiones non ſunt contra ſubſtantiaꝫ matrimonij ⁊ de talibus intelligitur qd̓dicitur ī fturpes.iliſsnon adiectis haberi debent. vt dic̄in fine. ⁊ sͣ. e. c. i. qd̓de hmōi conditiōibus intetͣ. ⁊ maſic videt̉ ꝙ oconditio que eſt cōtra natctus: ijſi apponat̉. k hec ēratio cum tria debant eſſe bōa matrinonij: ſaltē quo adpropin .ſ. fid.ples: ⁊ ſacramētixxvij. q. ij. omrqꝫ (per illas tres cōditiones extinguūt̉ila tria bona/ que īquolibet matrimonio neceſſario reqͥruntur aliter non erit matrimonium: vt hic patet ſed contra videturx. q. i. c. ij. vbi tenet contractus non obſtante conditione contra natuactus Et ar. contrā. xxviij. di. diaconi. vbi tenet ordinatiolicet dicat ſe velle habere vxorem: quod eſt contra ordinis ſubſtantiquid ſi dicat profiteor talem religionem: ita ꝙ poſſet ꝓprium habere ⁊ vti matrimonio videtur ꝙ tenet monachatus. jͣ. ti. ꝓx.inſinuanon credo ꝙ teneat monachatus ſub hac conditione: qͥaila ē. ꝯͣ. ſubſtantiam monachatus. sͣ. de ſta. mona. cum ad monaſteri¬oum. in fi ⁊ ar. sͣ. de conuer. coniu. dudum hec fuit opi. H. quā inueniaes. xix. q. vlti. nunc autē alij contradicunt. F 58 2n ¶ Impoſſibiles. fi. sͣ. de pac. c. v̓lti ſic ⁊ in teſtamento turpis corgn adiecta habetur. C. de inſti. ⁊ ſubſti. reprehendenda. ⁊. ff.idam. ⁊. C. de his que pe. no. relin. l. vna. in fi. ⁊. ff. y x5.i. turpia. ff. de vſu ⁊ ha. ſed neqꝫ ſic turpis/ ſiue impoſſibilisiam in alijs contractibus non obligat. ff. de verbo. obli. 59.ter. ⁊. l. ſe. ⁊. ff. de ac. ⁊ obli. non ſolum. inſti. de inuti. ſtipu. §.¶¶ Propter eius fauorem ſic ergo matrimonium res fauorabilis ē.(vnde propter ipſius fauorem pater ⁊ mater in ipſius prerogatiuāad teſtimonium admittuntur qui in alijs contractibus repelluntur.jqui ma. ac. poſ. videt̉. in fi k plura alia ſpecialia ibi obſeruant̉. vtno. sͣ. vt lit. non conteſ. c. i.Ediacono (vxorem. accepit de facto: qꝛ non potuit de iurexxxij. di. erubeſcāt. placuit.¶ Contrito ⁊ humiliato (lias non eſt recipiendus:quia venia nō datur niſi correctis. xxiiij. q. ij. legatur nec poteſt gaudere ſe correctum (niſi prius doleat ſe fuiſſe peruerſuꝫ. xxiij. q. vij. quēm Et dixit lex. delicti enim veniam penitentibꝰ indulgemꝰ.c. de here. manicheos. ⁊. C. de ſum. tri. ⁊ fi. ca. l. vl. ⁊. de pe. di. i. nemi-

nem. ⁊ de con. di. iii. omnis quih dixitſꝫxex ori bicōrſcodit pereet enon videbit lumen ineternum. O.d ¶ Abſolutione obtenta non dicit a quo vnde videtur ꝙ a papa tantumS9xvij. q. iiij. ſi quis ſuadente ⁊ precipue propter atrocitatē facti (vnde etiamſeſſet monariipſum abſoluere non poſſet. jͣ. de ſen. ex. cum illoE ruꝫ vel forte ex iſta indulgentia ſpeciali ipſum potuit abſoluere: quod ē verum vt patet in antiqua.¶ Diſpenſatiue Eita epiſcopi poſſunt etiā diſpenſare cū clericis conſtitutin ſacris ordinibus: ſi cōtrahant de facto. ſic. sͣ. decle. coniug. ſane. ij. Arg.cōtra. sͣ. de biga. nuper.ſed illud intelligitur de illo qui in ſeculari habituvnam habuit de iurexxorem ⁊ in ſacro cōtraxit cūIllo tanꝙͣ cū bigamo nōpoteſt diſpenſari (ar. ꝯͣ. jͣ.c. ꝓxi. Sol. vt ibi. B.¶ Interfecerit. putabatenim forte iſte archiep̄usꝑꝑ homicidiuꝫ ꝙ degradari debeat ⁊ ꝙ amiſiſſꝫordinē: qd̓ nō eſt verum.(qꝛ caracter in anima impreſſus non tollitur. vt. i.q. i. ꝙ quidā vn̄ nō pōt ꝯͣhere Eꝑꝑ delictuꝫ nō ē alicui ſubueniendū. ff. qͥ. excau. ma. ſꝫ ⁊ ſi ꝑ p̄torem. §actio nec ſtulti meliorꝭ cōditionis debēt eē ꝙͣ peri.ti. ff. qd̓ vi aut clam. ẜuꝰ.(nemo em̄ delinquēdo fitmelior. ff. ad. l. fal. precia.⁊. xvi. q. i. legi ſic malefi¶ Suſceptio habidei poſſeſſor nō dꝫ eē meacultatem incorporlioris cōditionis ꝙͣ bonepexeouiū gberſed y.fidei. ff. de peti. hered. ſi apatre. §. ſi predo.g ¶ Canonū. xxxij. di. ſi qͥs eoꝝ. ⁊. c. de illo. ⁊. c. i. ⁊. lxxxiiij. di. cū ī p̄torio. BX litterarū (abiurarę ar. cōtra. sͣ. de co. cle. ⁊ mu. clericos Illud intelligendū eſt vbi ſuſpitio habet̉ de ꝑiurio: vt ſepe faciūt inter ſe cōcubinarij: tunc non exigitur iuramentū: vt ibi ſatis colligitur/ vel illud circacontubernium hoc in diuortio cuiuſcunqꝫ matrīonij. xxxv. q. vi. ab iſto diei ¶ In ſubdiaconatu miniſtrare ar. ꝯͣ. sͣ. c. ꝓxi. vbi diſpenſatur cum illo quipluribꝰ deliquerat ꝙͣ iſte Que fuit ergo ratio ꝙ placuit hoc dn̄o pape vtmaiorē gratiā faceret illi ꝙͣ iſti. Illa potuit eē rō qꝛ nō videbatur vere penitens/ ⁊ preſumptio erat cōtra ipſum de ſua incōtinētia ⁊ cū talibꝰ nō eſtdiſpenſandū: dū ꝓ reuerſioni ſpe praue actionis deſideria concipere nonformidāt. l. di. c. i. ⁊. c. vt cōſtitueret̉ iō papa ꝓhibet ne cū ipſo diſpenſet/cum alias ſuo iure diſpenſare poſſet. vt. sͣ. c. ꝓxilſꝫ ſi intrare voluerit religiSonem: tūc fauore religionis poterit circa ordinē diſpēſare. ſic. jͣ. de apoſta.c. ij. vel de cōſilio loquit̉ cū de iure ſuo ep̄s poſſet diſpenſare cū ipſo. vt. sͣ.pri. ⁊ sͣ. de cleri. coniu. ſane. B.In minoribꝰ. ſi. l. di. placuit. xxv. q. viij. ſi quis preſbiter. B.Eminimꝰ (caſus. Aliqͥs ꝓmiſit trāſire ad religionē ⁊ habitū religionis ſuſcepit poſtea ꝯͣxit matrimoniū queritur quid iuris. reſpō.put ſequitur in littera.m ¶ Profeſſionē que etiā ſola facit monachuꝫ. sͣ. de regula. porrectum vn̄in ſeculo remanere nō debuit nec cōtrahere matrimoniūſimo cōpelli dꝫ redire ad monaſteriū. sͣ. de reg. ſicut. vt hic dn̄ar. xvij. di. quod interrogaſti. ⁊xxvij. q. i. quaſi per totum.n ¶ Nec habitum (maxime qꝛ ſolꝰ habitꝰ nō facit monachū ſꝫ ꝓfeſſio regularis. sͣ. de reg. porrectū niſi geſtaret habitū mōachalē cū alijs ꝑ annū:tūc preſumitur ꝓfeſſionem feciſſe: vt poſtea ei exire non liceat. sͣ. de regu. exparte. ⁊. c. vidua.48 y. 3o ¶ Trāſituꝝ ꝓmiſit ⁊ ita votū fuit ſimplex tm̄: qd̓ per fortius vinculū tob