Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

Uobꝰ modis. dicit̉ ſybdes pactiōis ⁊ conſenſus. Si aliquis alicuimulieri fidē fecerit pͥactionis nō debetᵏ aliā ducere ſi aliā.duxerit: penitētiā debet agere/ de fide mētita maneat tamē cū illa quaꝫduxit nō enim reſcindi debet tantſacramētū Si aūt fecerit fideꝫ ꝯſeſus: nō licet ei aliā ducere ſi aūt d̓ixerit dimittet ip̄aꝫꝫ adherebit pͥoriᵐ/ Eſt autamⁿ fides pactiōis quado aliꝗs ꝓmittit alicui fidē ꝙ eamducet ſi permiſeritᵈ cum rem ſecū habere vel eriaꝫ ꝓ conſenſu Fides auteꝫ ꝯſenſus eſt quādo ⁊ ſi non ſtringitq manū corde tamē ⁊ ore cōſentitducerę ⁊ mutuo ſe ꝯcedūt vnus alij⁊ mutuo ſe ſuſcipiunt.Ex brocardo libro. xxx. Ponit penitētiā illiꝰ qͥ alterius ſpōſamde p̄ſenti ſibi accepit in vxoreꝫ nec vnꝙͣ invxorē eā habere pōt.¶¶ Ccepiſti illam in vxorem tibiquā alter ſibi deſponſatāq habuerat dimitte illā: qꝛ nunꝙͣᶠ poteſttibi fieri legitima ⁊. xl. dies in pane⁊ aqua qd̓ carenaꝫᵍ vocant cū ſeptē)ſequētibꝰ annis peniteas.Alexan. iij. ſaler. archiep̄o. Spōſalia de p̄ſenti nō ſoluūtur ꝑ ſeq̄nsmr̄imoniū ſetiā carnali copula ꝯſummatuꝫIcet preterᵗ ſolitū ⁊ infra Cōſul. t. t. r ꝙ ſi inter virum ⁊ muliereꝫ legitimijs ꝯſenſus interueniat de preſenti ita quidem ꝙ vnꝰ alteruꝫ in ſuo mutuo conſenſu verbiscōſuetis expreſſe recipiat vtroqꝫ dicente: ego te accipio in meam: ⁊ egote accipio in meum: ſiue ſit iuramētūinterpoſitum ſiue non (non licet mulieri alij nubere: ⁊ ſi nupſerit etiam ſcarnalis copula ſit ſecuta ab eo ſeꝑaraxi debet: ⁊ vt ad primuꝫ redeat eccle. diſtri. compelli ꝙꝙͣuis alit̓ a qͥbuſdā p̄deceſ. nr̄is ſit aliqn̄ iudicatūᵛ. Idem ianuen̄. archiep̄o.

dici dꝫ: ne aliud mr̄imoniū ꝯͣhatꝭ lite pēdenſi ꝯͣxerit dꝫ ſeparari.Ua fraternitas nos conſuluit⁊ infra De his vero qui coraꝫtę ſuper deſponſatione facta ꝑ ꝯſenſum mutuuꝫ de p̄ſenti controuerſiāmouentꝭ appellatione pēdēte quāante ſententiam vel cogͦnitionē cauſe ad ſe. apo. interponunt: accipiuntalias in vxores hoc arbitramur agēdum vt ſi ammodo in tali caſu duxerint appellandum eis in eccleſia publice interdicas ne ante deciſioneꝫˣcauſe aliud contrahāt matrimoniuꝫUſi contra interdictuꝫ eccleſie publice factum venire preſumpſerint matrimonium tam preſumptuoſe contractum poterisª irritare. Inno. iij. mutiū. ep̄o. Qui duas ꝑ ꝟba de preſenti deſpōſatpͥmā de p̄ſenti hꝫ in vxorē: etiā ſi priꝰ ſcd̓aꝫcognouerit nec valet ꝯͣria ꝯſuetudo ⁊ hocmultū addit̉ ad. c. lꝫ. sͣ. e.Nas dudum/ ⁊ infra De conſuetudine que diu ī mutin. obtinuit ciuitate vtrum ſi quis iuraretaliquam ducturuꝫ ⁊ citra carnis copuladeſponſaſſet: ſi conſequēterdeſponſaſſet aliam ⁊ etiam cognouiſſetª primo cognita adiudicareturviro: non que prius extitit deſpōſataſi infralne vero turpisᵇ ſit pars q̄Iſuo non cōgruit vniuerſo ⁊ eccleſiamutinen̄. tenere debeat humiliter ⁊ſeruare. qd̓ beatiᶜ petri ſedē ⁊ ſuā metropoliꝫ ſequi viderit ⁊ docereſi matrimonijs de cetero contrahendis illud te volumus o̓bẜuare: vt poſtꝙͣinter legitimas ꝑſonas cōſenſus lęgitimus interuenerit de preſenti: q̄ſufficit in talibꝰ luxta canonicas ſanctiōes: ſi ſolusᵈ d̓ fuerit cetera etiācū ipſo coitu celebrata fruſtrantꝭ ſi ꝑſone iuncte legitime cū alijs poſteade facto ꝯͣhantꝭ priꝰ qd̓ de iure factū.fuerat nō poterit irritari. Q. X

Uobus. ꝑactiōis ⁊ ꝯͣſenſus hͦ eſt dicere vna eſt fides deſpōſationis de futuro (⁊ altera ꝯſenſus de p̄ſenti.k Non dꝫ tn̄ ſi duxerit tꝫ ⁊ agat penitētiā de fide mētita: vt h̓ d̓r. k. sͣ. deſpō. ſi inter. in fi forſitan triū annoꝝ. xxvij. di. ſi vir.l Sacramētū de iſto ſacramēto habes. sͣ. de biga. debitū qd̓ diſſolui nōdebet ꝑ ſponſalia/ q̄ ſuntminꝰ vinculū. argu. ff. defideiuſ. ſi debitori.m Pi vxori nō obſtante aliqua ꝯſuetudīein ꝯͣrium. jͣ. e. c. vl.n Eſt auteꝫ exponit qd̓dixerat in prī.o Si ꝑmiſerit/ ſi de fornicario coitu int̓el ligas:cōditio turpis eſt/ ⁊ ideoꝑ non adiecta debet haberi. jͣ. ti. ꝓxi. ⁊. c. vl (vndeſi poſtea rē ſecum habuerit: ſtatiꝫ eſt matrimoniūjͣ. ti. ꝓx. de illis. ⁊. c. ꝑ tuaſSi de legitimo ītelligasmulto fortiꝰ tenet mr̄imonium ſi coitus ſubſequatur potius enim videturhortatio .i. ꝙ ꝑmittat eireꝫ ſecum habere. ſi. ff. detute. muto. Ala. CC. dixitꝙ iſtudn. hnō tenet̉ ꝯditionaliter ſed cauſatiueꝫin omni mr̄imonio hͨ ca..ſ. carnal̓ copula dꝫ interuenire ſalteꝫ qͦ ad ꝓpoſitū. xxvij. q. ij. §. cū gͦ. ꝟ. beata maria ſ expone ſiſerit .i. qꝛ ꝑde elec. ſignificſi diligꝭ me au.ꝑ hͦ qd̓ dic̄: ſi ꝑmiſerit ⁊c̄.notat ꝯditionalē fidē pactiōis ꝑ hͦ qd̓ ſeqͥtur: veetiā ꝓ ꝯſenſumotat ſimplice ⁊ abſolutā fidē pactiōis: vel ꝑ vtrūqꝫ notatur ꝯditio/ vel pōt diciꝑ hͦ no. ꝙ fidesiſ. i.ſpōſalia ſub ꝯditōe ꝯͣctaduobꝰ modis trāſit in fidē ꝯſenſus .i. ī mr̄imoniūde pn̄ti .ſ. ꝑ carnalē copulā vel ꝑ ꝯſenſum de pn̄tivt. jͣ. tit. ꝓxi. de illis. ⁊. c. ꝑtuas. Strīgit. forte ꝑ anuliīmiſſionē. xxx. q. v. femine(cū enī ſtringit manū ſignū dilectiōis ē vl̓ forte alludit ꝯſuetudiniuiusloci. Ber. Ccepiſti. deſpōſaAtā ꝑ ꝟba de p̄ſentvt. c. ꝓxi. Rer Nunꝙͣ. tibi pōIqͦis non ꝯualeſcit. ſic. sͣ. de elec. audit̉ꝭ. ⁊. c. dudūab init ion̄⁊ argͣī pͥuatꝰ. ⁊. ff. de reg. iur. l. pe arg. ꝯͣ. sͣ. ti. ꝓx. l. ij.⁊ sͣ. de elecs (arenā. vulgare eſt italicoꝝ: d̓r carena a carenItia hoīm vel etiā cibanā in illis. xl. diebꝰ includūtur in aliqͦ loco ſecreto iuxta eccleſiā vbin̄t ꝯſortiū hoītIcet p̄terꝭ qd̓ d̓r h̓ habuiſti. sͣ. de ſpō. ſi inter. v Iudicatū conſuetudo fuit olim in mutin. ciuitate ſꝫ illa correcta eſt. jͣ. e. c. vl. Ber.an̄ deciſionē) appellatiōe enī pēdēte nihil innouari dꝫ. ij. q. vi.ellatiō⁊. ff. nijē. l. iPoterꝭ irritare .ſi. sͣ. deno. adeſpōu. acmr̄imoniū ꝯͣ intero

eccleſie ꝯͣctū ſit oīno dirimēduꝫ. .xxxv. q iij. ꝯͣdicimꝰ. ⁊. xxxiij. q. iiij.nō oꝫ. ij. ⁊. x. di. vides. ⁊. C. de legi. nō dubiū. ⁊. xxxv. q. ij. imꝑiali. ⁊. (qͥ ꝓ ſua iuriſdi. l. vna arg. ꝯͣ. jͣ. de ma. ꝯͣct ꝯͣ inter. ec. ca. ij. ⁊. iij o cummr̄imoniū interdicit̉ ab eccl̓ia lut cā ꝓdibitiōis eſt ꝑpetuaant tꝑaꝫcognoſcat̉ de impedimē¶i gtppetus ſepant̉ a cpbto quo probato ſeC6parant̉ ex toto la Eita ſnīa diuortij int̓eos. jͣ. de ma. ꝯͣct. ꝯͣdicipinterdic. ec. de muliere ſ⁊ ſic intelligit̉c. ꝯͣdicimꝰ. c. vides⁊. l. nō dubiū ⁊ ſicintellige qd̓ hic dicit. ⁊. c. ad diſſoluēdū (quo nō ꝓbatoremanebūt ſimul.ſi ꝟo cā ꝓhibitionis fuerit tꝑal̓: puta tp̄s in qͦ mr̄imoniū ꝓbibet̉ ꝯͣhi ꝓpter reuerētiā dierū vel cōſenſus defuturo cū alio tūcnō debet ſeꝑari:ſed pnīa eis dꝫ imponi: qꝛ ꝯͣ interdictū eccl̓ie hͦ fecerūtjͣ. de ma. ꝯͣc. ꝯͣ interdi. ec. c. ij tn̄ ne mādatū iudicꝭ ꝯtēptibile videat̉ ſi vultpōt eos ad tp̄s ſeparare: ⁊ ſic intelligit̉. c. nō oportet. ⁊jͣ. de ma. ꝯͣc. ꝯͣ interdic. ec. ca. i interdictū eniꝫ eccleſie nōeſt tāte efficacie vtſeparet̉ mr̄imoniūꝯͣ illd̓ ꝯͣctū (niſi ſubſit cā ꝑpetua tamēpnīa dꝫ ſꝑ īponi ſiue cā ſit ꝑpetua ſiue nō: ꝓpt̓ ꝯtēptūeccl̓e. vt ptꝫ ꝑ iurap̄dicta. jͣ. d̓ ma. ꝯͣct.ꝯͣ inter. ec. ꝑ totū. ⁊F Tuas ouaū.ꝓx. c. iij.cognouiſſet)videbat̉ ꝙ ſcd̓s eſet potior: quia illitradita eēt poſſeſſio ſic̄ ī vēditiōe ⁊donatiōe. C. de revē. qͦtiēs (⁊ ī matrimonio ſpūali. sͣ. deiurepa. qd̓ aūt. ⁊. c.paſtoral̓ (⁊ in obligatiōe pignorꝭ. ff.qͥ po. ī pi. ha. potilſꝫ nō eſt itaſimqͥ potior ē tꝑe potior ē iure. sͣ. d̓ ma. ⁊ ob. c. ī qꝛ iā ꝯͣctꝰ ꝑfectꝰ ē ꝑ ſolūꝯſenſūſlꝫ cū ſcd̓o ꝓceſſū ſit ad carnalē copulā: qͣ mr̄imoniū nō fac̄ſine ꝯſenſu. vt. jͣ. d̓r. ſi. sͣ. de iurepa. cū aūt. ⁊. ff. loca. in oꝑis lꝫ h̓ circamr̄imoniū nō ſtet̉ ꝯſuetudini: al̓s tn̄ ẜuat̉ ꝯſuetudo vt qͥ legitimꝰ ēad mr̄imoniū ꝯſuetudo fac̄ illegitimū. jͣ. de cog. ſpi. ſuꝑ eo.b Turpis ſic. viij. di. qͥ ꝯͣ mores ⁊. xi. di. nolite. ⁊. xij. di. c. i. ⁊ sͣ. de p̄ſcrip. cū nō liceat. c Beati petri ſedē ⁊ ſuā metropolim hͦ ꝟbaſunt. xi. di. nolite. ⁊. xij. di. c. vl. ⁊ sͣ. de poſtu. p̄la. c. i. Et ſi ſolus lſolus ꝯſenſus facit matrimoniū. sͣ. de ſpō. cū locum. ⁊

FOI