Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

xxxxT?. eꝝoAxves FeMIde o⁊. g. mulierem vertitur accepimusipſis inſpectis nobis innotuit/ ꝙ ꝑdictꝰ iuuenis nōdū. xij. annū attigerat cū p̄fatā. g. accepit vxorē lꝫ niſus fuiſſetˣ: ſicut vterqꝫ cōfeſſus eſtip̄am corrūpere ml̓r tn̄ credit ſe v̓ginē euaſiſſeq verū ipſe anteꝙͣ ad anūxiiij. ꝑueniſſet a memorata mulierreceſſit. ꝙ cu. xvij. annos habeat: eadē ꝓ viro ſibi vēdicare ꝯtēdit ⁊ īfraCōſul. t. t. r. ꝙ ſi mulier ꝑ idoneos teſtesᵇ ꝓbare nequerit ꝙ pꝰ. xiiij. annū etatis ſue vel circaᶜ finē. xiiij. annp̄dictꝰ iuuenis ꝯſenſiſſet in eā ab ipſo iuramētoª recepto ꝙ poſtꝙͣ ad legitima etate ꝑuenit ip̄aꝫ habere nōꝯſenſit vxorē ab īpetitiōe mulieriseū potes ⁊ debes abſoluere ⁊ ad alia vota vtriqꝫ dare licētiā trāſeūdi.A Idē piſano archiep̄o. Si maior inuitus ꝯͣrit ſpōſalia cū minore nōtenetur ipſam expectare donec veniat ad etatemultamX lr̄is. t. fj. accepim ꝙ puellavq̄dā an̄. xij. iurata fuit ⁊ deſpōſataᵇ cuidā puero. ix. vel. x. annoꝝ ſ⁊tꝑe ꝓcedēte de volūtate parētū potiusᶜ ꝙͣ de ſua ſicut aſſerit ad domūpatris pueri adducta vbi nolēs ⁊ inuita minis parētū impulſa mora fecit ꝑᵈ annū ⁊ ampliꝰ ⁊ tandē indercedes: ad domū ꝓpriā eſt regreſſainfra Cū aūt dictꝰ puer nōdum acxiiij. annū ꝑuenerit nec ad eādē canaliterᵉ acceſſuꝫ habuit Giſ. t. t. r. ꝙ ſp̄uella cōmonita: vt donec cōpleatidē puer ānū. xiiij. expectet nō duxerit expectādū: ei ẜm ea q̄ ꝓpoſita ſūtaccipiēdi aliū viꝝ libera tribuasᶠ facultatē. Alexan. iij. Spōſalia ꝯͣcta cū minore ſeptēnio/ ꝑ cohabitationē mutuā poſt ſeptēniū conualeſcūtꝭ et inducūt publice honeſtatis iuſticiā ſoluuntur tamenꝑ mr̄imoniū de p̄ſenti.Uo pueri guillelmꝰ ⁊ guillelma matrimonial̓rᵍ ſunt ꝯiūcti(puero. vt puella ver olvij. annū agēte qͥ ſimul ꝑ tresʰ ān os māſerūt (tuc

ſam alteri. m. noīe copulauit: cū quoꝑ. vij. annos qͥete remāſit: ipſe verotūc reliqͥt eādē: qꝛ credebat eā aliuꝫviꝝ habere: guillel .ſ. cui priꝰ fueratdeſpq̄ſatalpͥor aūt ſpōſus ad anosdiſcretōiſ ꝑueniēs a p̄de tuo ꝯͣhēdicū alia licētiā īpefrauit ꝗ quādā nomine .s. ꝯſobrinā pͥoris in vxorēˡ accepit (cū ea ꝑ aliqd̓ tp̄s exn̄s eā vtipſe fatet̉ carnaliter nō cognouit: lꝫilla ſe ab eo cognitā aſſęueret (cū autē pater męmorate gu. eaꝫ vidiſſet aſecūdo viro relictā: p̄noīatuꝫ gu. cuipriꝰ eam deſpōſauerat cōpulit vt .s.neptē ſulaꝫ oīno dimitteret. ⁊ ad gu.ſuā deſpōſatā rediretᵏ qͥ poſtmodūꝑ biēniū cohabitauit eidē (uia igit̉qͥd tibi faciēdū ſit poſtulas edocerib. rꝙ impediēte puerili etate matrimoniūlint̓ gu. ⁊ gu. nō fuit ⁊ lꝫ idpoſtꝙͣ illa nupſit: alij potuerit aliaducere in vxorē: tn̄ qꝛ dictā. .s. duxitꝯſobrinā mulieris eiuſde ſiue eā cognouerit ſiue nō: nō dꝫ tn̄ cū eadems. ꝓpt̓ publice honeſtatisᵐ iuſticiaꝫremanere nec ad pͥmā hr̄e regreſſuꝫqꝛ alteri fuit legittimeⁿ copulata ſ infra Cū vero vir caputᵇ ſit mulieris.⁊ gu. dicatᵖ ſe n̄ cognouiſſe priꝰ .s. ſupradictā aliā ſi voluerit poterit ducere ī vxorē. ⁊ s. viro legitimo copulari (poſt ſeparationē vero ꝓ vitādoppl̓i ſcādalo vtriqꝫ ad tp̄s eſt penitētia iniūgēda Si vero legitime ꝯſtaret ip̄aꝫ .s. ab eo ſiue poſt ſiue āteaqcognitā extitiſſe. neutri viuente altero dabiturᶠ licētia contrahendi. Remanebit ergo guillelma cumᵍ. m. impoſita ipſi. m. ad tempus penttētiacompetenti: qui pro opiniōe ſua ſola guiſſelmam iudicio eccleſie nō requiſitoᵗ dimiſit. Inno. iij. c. ⁊. p. quōdā filijs. mi Accuſari nō pōt mr̄imoniū qd̓ nō eſt/ vt ſi cūminori ſeptēnio ſit ꝯͣctū benunciari tn̄ pōt impedimētū ne ꝯͣhat̉ in poſt

e nō potuit. sͣ. ti. ꝓxi. ſpōſam. La 6 Rediret redit ille pr̄ ad id qd̓ dānauerat. xxvi. q. v. nęc ml Matrimonium ſed ſponſalia fuerunt tundiuris poteſtate quia ſtnvalet vt ago valeat vt valere poteſt intendebant enim obligari adinuicē(ideo interpretatio fieri debet vt res potius valeat ꝙͣ pereat. sͣ. de fideinſtr. inter dilectos. §. ceterū (t dictū eſt. sͣ. e. a nobis ⁊ hoc patet ꝑ ſequenia (ar. ꝯͣ. ff. de ac. ⁊ ob. obgationū. §. verborū bogatio. 166 Honeſtatꝭ iuſticiā (q̄Iimpedit etiā mr̄imoniuꝫꝯͣhendū: ⁊ dirimit iam cōtractū qͣre ille guillelmusnō pōt hr̄e aliquā de cōſanguinitate gͣuillelme.sͣ. ti. ꝓxi. ad audientiā. iuuenis ſpōſam. ⁊ sͣ. eo. acceſſit. in fi. ⁊. c. litteras (inqͥbuſdā tn̄ ſublata eſt publice honeſtat̉ iuſticia: vtin ſobole ſuſcepta ex ſecūIdis nuptijs ⁊ in ſecundo⁊ tertio genere affinitatꝭ.jͣ. de ꝯſan. ⁊ affi. nō dꝫ.n Legitime .i. ꝑ matrīoniū M tanꝙͣ fortiꝰ vinculū ſoluit ſpōſalia. sͣ. tit.ꝓxi. ſi int̓er. ⁊. jͣ. de ſpōſa.duo. ca. i (alias nō ꝯͣxit legͦitime: qꝛ nō debuit frāgere fidem de qua debetagere penitentiam. vt. c.ſi inter. I 5O 9o Caput. ſic. xxxiij. q. v.cum caput ionde ſibi potius creditur ꝙͣ vxori. sͣ.eo. continebatur. ⁊. xxxiijq. i. ſi quis acceperit. Dicat ſatis fuit de facili credenduꝫ: quia nihiiuriſ acquirebat̉ alterūt̓.(quia ſiue cognouerit ſiue non eam habere nonpoteſt. vt. sͣ. eo. patet (ſecus ſi coitꝰ faceret ad ꝓbationem obligationis.vt. sͣ. de ꝓba. ꝓpoſuiſti.⁊. jͣ. de frigi. ⁊ male. c. i.q Siue antea hoc eſtpoſtꝙͣ fuerit compulſusredire ad guillelmaꝫ ſiueante compulſionem: ſiuepoſt cognouit geyloniōr Dabitur (ſed quarhoc: cum inter ſ̓repha⁊ guillelmum nō fuit matrimonium Poteſt diciꝙ proter ſcandalum: vtinnuit littera precedens(vel potius propter deliM Veb.O..qctum vtriuſqꝫ propt̓ ſpōſalia que preceſſerant inter eos ⁊ ſic orta erat publice honeſtatis iuſticia.vnde non poterant gu. ⁊ ſtephana vlterius carnaliter coniungi ⁊⁊ ideo ꝓhibentur: quia ex certa ſcientia contraxerunt/ ⁊ carnaliter coniuncti fuerunt tamen ſi contrahunt matrimonium tenebit. jͣ. de ma contrac. contrainterdic. ec. c. i.yz Cū. mlniſi voluerit eū repellere p̄textu adulterij. Reqͥſtto (no. ꝙ ſine iudicio eccl̓ie nemo dꝫ dimittere vxorē ſuā (cū hͦ ſitpena q̄ nulli eſt inferēda niſi ꝑ iudicē. xxxiij. q. ij. ſeculares. ⁊ . ī hͦ. c. ⁊. xxxv.q. vi. multoꝝ (ꝙͣtūcūqꝫ etiā īpedimētū ſit manifeſtū. jͣ. de diuor. porro tūc