Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Libe

ſit ⁊ ꝓpter alienationem furoris/ legitimus nō potuerit interuęnire cōſenſus (mandamus quatēnus ſi remnoueris ita eſſe p̄fatas ꝑſonas cures abinuicem ſeparare. Idem brix ien̄. ep̄o. Solo conſenſu legitimo contrahitur matrimonium ſed verba requiruntur quo ad ꝓbatioellige vel alia ſigna equipollētiaUe frater. ⁊ infra. Goſtijlaſvtrum ex ſolis verbis ⁊ ex qubus matrimoniū cōtrahatur. MNosgitur inquiſitioni. t. t. reſpondemus/ꝙ matrimonium in veritate contrahitur per legitimum viri k mulierisconſenſum ſed neceſſaria ſunt ꝙͣtūad eccleſiam verbaq conſenſum exprimentia de preſenti. Mamª ſurdimuti poſſunt ꝯtrahere matrimoniūper conſenſum mutuuꝫ ſine verbisˡtꝑueri ante annos legitimos ꝑ veroaᵉ ſola non contrahuntꝰ cuꝫ intelligantur minime ꝯſentire. Ideꝫ. Si alter contrahentiuꝫ vtitur verbis dubijsanimo decipiendi muliereꝫ ⁊ eā poſtmodū cognoſcit carnaliter iudicatur ꝓ matrimonio in foroaliſſeciis in penitētiali.UUa nos duxit. f. conſulendos⁊ infra Conſequenter q̄ſiuiſticum quādam mulierēq quidaꝫ aliterinducere nequiuiſſet vt ſibi cōmiſceretur carnalit̓ niſi deſpōſaſſet/ eādēnulla ſolennitate adhibita/ vel aliciius preſentia dixit illilte iohannesdeſponſat) cum ipſe iohannes nonocaretur: ſed finxit ſe vocari iohannem non credens eſſe coniugiuꝫ ſeoꝙ ipſe non vocaretur hoc nomine:nechaberet ꝓpoſitum contrahendiſed cōpulamᶠ tantum exequendi carnalem vtrum inter predictos ſit matrimonium celebratum: cum mulierconſenſerit in eundeꝫ: ⁊ ille diſſenſeFritꝭ ⁊ diſſentiat nec aliud aliquid egerit ꝙͣ ſuperius eſt expreſſum (niſi ꝙRognouerit eandem. Suꝑ quo. t. r.ꝙ cum prefatus vir predictā deſpōſauerit mulierem in ꝓpria perſona⁊ ſub nomīe alieno quo vocari tūc

ſe finxit: ⁊ inter eos ſit carnalis copͥula ſubſecuta (videtur forteᵍ ꝓ coniugio preſumendum: niſi tu nobis exp̄ſſe ſcripſiſſes ꝙ ille non ꝓpoſuitnec conſenſit illam ducere in vxoreꝫqd̓ qualiterʰ tibi conſtiterit nō videmus. Nos autem quid iuris ſit reſcribentes dicimus ꝙ ſi res ita ſe habuerit: videlicet ꝙ ille eam non propoſuit ducere in vxoreꝫ nec vnꝙͣ cōſenſit in predictam perſonam: nō dibet ex illo facto coniugiuꝫ iudicari(cuꝫ in eo nec ſubſtantia coniugaliscontractus: nec forma contrahendicōniugiū valeat inueniri: quoniamex altera paxte dolus ſolūmodo affuit ⁊ defuit omnino conſenſus: ſinequoᵏ cetera nequeunt fedus perficere coniugale.Idē ep̄o beluacen̄.furt conſangunitate ſ:de fam neſti viri quiAd denūciationem vnius. nadios8cet impeditur matrimonium ꝯͣhēdū.Um in tua dioceſi ⁊ infra (ſane/ quia contingit interduꝫ ꝙaliquibus volentibus matrimoniūꝯtrahere bānisˡ vt tuis verbis vtamur in ecclēſijs editis ac nullo contradictore publice cōꝑente licetᵐ fama/ priuatum impedimentū deferatparentele (ū ex parte contrahētiumiuramenta maioꝝ de ſua ꝓpinquitate vt ſuſpitionis tollat̉ materia offeruntur quid tibi ſit faciendum in caſibus hmōi queſiuiſti. Ad qd̓ taliterrn̄. ꝙ ſi perſonaⁿ grauis cui fides ſitadhibenda tibi denunciet/ ꝙ hi quiſunt matrimonio cōpulandi ſe propinquitate contingant: ⁊ de famaºvel ſcandaloᵖ doceat (aut etiam ꝑ teipſum poſſis certificari de planoq(non ſolum debes iuramenta parentum ſponte oblata nō recipere veꝝetiam eos qui ſic contrahere nitunt̉ſi moniti induciˡ nequiuerint cōpellere: vt a tali cōtractu deſiſtant: vl̓ ꝯͣfamaꝫʳ hmōi ẜm tue diſcretionis arbitriū iuramēta exhibeant propin-

ſo Quandoqꝫ tamen furioſus per dilucida interualla redit ad ſanaꝫ mētem ⁊ tunc ſi contrahat tenet arg. vij. q. i. ꝙͣuis ⁊. iij. q. ix. indicas. ff. de of.preſi. diuus ⁊. C. de cura. fur. l. penul. Sed pone ꝙ mulier contrahat cumfurioſqſi cōſentiat in eum poſtꝙͣ reuerſus eſt ad ſanam mentem (nūquideſt mat̓rimonium ꝟvidetur ꝙ ſic. jͣ. de eo qui dux. in matri. quā pol. ꝑ adul.cap. i. ⁊. c. venieis. ⁊. jͣ. deconiug. ſer. ꝓpoſuit Io.dixit ꝙ non eſt matrimonium: quia ibi non fuitcōſenſus. xxx. q. ij. verſi.non eſt. ff. de verbo. obli.l. i verum eſt qd̓ dixit io.ſi referas te ad primū cōſenſum. Can. dixit ꝙ eſtmatrimonium: quod intellige non extunc. vt referas te ad primū ſſꝫ vt exnunc ex nouo conſenNUe fraternitati (cōſenſum. xxvij. q. ij. ſuiciat. sͣ. e. cum locu Uerballicet ēlo corFemijne. cū apud(tamē in his qui loqͥ poſſunt non cōtrahitur ſineverbis: per que exprimatur conſenſus que ad hͦinuenta ſunt. xxij. q. ij. isaūt qͥ (vel per aliqd̓ aliuoputa ipſo facto ꝑ qd̓ ītelliguntur conſentireſicut dicit lex de fideicō.ꝙ nutu relinqͥ poſſit: dūtamen poſſit loqui. C. defideicō. in epiſtola. ff. deleg. iij. nutu. Sinē parentes contrahpro flijs preſentibusbus ſufficit nutu eorū taIziturnitas. xxxij. q. ij. honorantur. ff. de ſpon. ſedque patris Et idem credo ſi per alios contrahatui ſubſequēte anuli ſubartatione. vt no. jͣ. ti. ꝓxi.cap. vlt. in prima notula.E in mutis ſolus conſenſus nō ſufficit ſīmo ſignaneceſſaria ſunt cōſenſumexprimētia ⁊ ita hoc idefaciūt ſigna in mutꝭ qd̓ ꝟba in loquētibus. sͣ. e. cūapud ⁊ hͦ ītelligo cū matrimonium contrahit̉ ſolis verbis exprimentibꝰconſenſum mutuum de p̄ſentiſ⁊ hoc exp̄ſſe apparet ex forma conſultationis: dum dicit (vtrum exſolis verbis) ⁊ ad hoc reſpondet ſecꝰ in matrimonio preſumpto vbi. ipſo facto p̄ſumptiue ꝯͣpit̉ matrimoniū. jͣ. eo. is qͣleẜm qd̓ no. jͣ. ti. ꝓxi. c. vl. ⁊ sͣ. de re iudi. tenor.a Nā. ⁊⁊ iſtud nā reſpicit qd̓ dixit. sͣ. ꝑ legitimū viri ⁊ mulieris ꝯſenſuꝫ: qꝛmutꝰ ꝯͣhit per ꝯſenſum. Sine dbicꝭ ſed nō ſigniahd iuſꝰ. sͣ. e cuabio A8 Uerbazo pꝫ ꝙ duo ſunt neceſſaria ad iſtd̓ ſacramētū .ſ. ꝟ̓ba ⁊ ſignavel cōſenſus ⁊ altero ſubtracto nō eſt matrimoniū ſicut dicitur de baptmo. i. q. i. detrahe.kv jad Non ꝯtrahūt. quia non poſſunt reddere debi-

qd̓ ſedem ſe conſenſum non habet vt hic dicitꝭ quia etas lilt ignorrat quid videat. C. de fal. mo. l. i.UUa nos mulierē Si iſte deſponſauit iſtā mulierē qͥbuſcunqꝫverbis vſus fuerit potius conſiderādum eſt quid fuerit factūꝙͣ quid dictum argu. sͣ. de app. ad audientiam. ⁊. jͣ. de verbo. ſig. inbis. C. plus va. qd̓agi. ſi quis. Itemſimulatio ſiue doqus non īpedit matrimonium ſpirituale. xxvij. di. qd̓ interrogaſti ergo neccarnale Sed hͦ nōꝓcedūlate nupl̓nuptie. f. de rit. nu.ſimulare ⁊ ꝓpt̓ rationē que inferiusxedditur SSed pono ꝙꝰ aliquis ꝓteletur coram pluribus ꝙ oīa q̄ dic̄ vlfaciet nō faciet aīocontrahēdi matrimonium: ⁊ poſteapublice dicat: conſentio in teliunqͥdeſt hic matrimonium vel non. In caſu iſto dico ꝙ eccleſia iudicare debetꝓ matrimonio: qrecurrenduꝫ eſt adcōmunē verboruꝫintelligētiam. sͣ. e.ex litteris. iltalia eīverba nō poſſuntſeruire ſue intētiōip̄terea ſi ꝓbet ꝙ illa verba proteſtatus fuit primo potuit poſtea recedere ab illa voluntate ⁊ conſentire in illamſ⁊ hoc videt̉ ꝑillud qd̓ poſtea publice fac̄ ⁊ ſi dicatꝙ adhuc temporecōtractꝰ erat in eadem volūtate noncreditur ei: quia cōtra eū debet fieri īterp̄tatio qui dolūadhibet. vt dictuꝫeſt. sͣ. e. ex litterꝭ .i.f Copulāⁱſper hoc videturcōſenſiſſe. jͣ. e. is qͥ(⁊. jͣ. e. de ꝯd. appo.delillis. ⁊ capit. pertuas. Pg Forte. quibuſdam non recte intelligentibus ē dubiū ſed recte intelligētibꝰ nō eſt dubiū.h Qualiter conſtiterit limmo bene potuit cōſtare: qꝛ vir ille hoc eicōfitebat̉ qꝛ hoc dicimur ſcire qd̓ ab alijs audiuimꝰ. xxij. q. v. hoc videt̉ (vel qꝛ ille hoc ei cōfeſſus fuit in penitētiali iudicio: in quo cuilibet eſt credendū. vt. jͣ. de homi. ſignificaſti: qꝛ ſoli ſibi fit preiudicvnde non eſt veriſimile ꝙ ſit immemor ſue ſalutis .i. q. vij. ſaed in iudicio ꝓ tribunali nō crederet̉ ei in p̄iudiciū alterii Nec forma (no) ꝙ ad eſſe matrimonij duo ſunt neceſſaria .ſ. ſubſt.tia ⁊ forma: ſicut ad eſſe hoīs ꝓ ſubſtātia eſt ibi ꝯſenſus. ⁊ ꝓ fo

AIfa5