Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

RQ O.te patre ſe iurauit ducere in vxorenquo volēte ad alia vota migrare (eīepiſcopꝰ cōpellere voluit: vt qd̓ iurauerat adimplerꝫ ſ infra. Quia igitur p̄dicto gu. periculoſum eſt ꝯͣ ſuūiuramētuꝫ venire Cuādamꝰ. f. t. qͣte.ſi hoc tib̓i ꝯſtiterit euꝫ moneasᵏ ⁊ ſinō acqͥeuerit monitis ec. cen. cōpellasˡ vt ipſam niſi ratiōabilis cauſaⁿʸ obſtiterit in vxorem recipiat: ⁊⁊ maritali affectione ꝑtractet. Idē archiep̄is ⁊ ep̄is ⁊ alijs p̄latis per angliam conſtitutis. Per cenſurā eccleſiaſticam pater compellitureſtituere filiogvxoreā invel detinet. COn ē v̓obis ſicut arbitramur incognitū hualiter rex anglorum pro diſcordia que inter ipſum⁊ filios ſuos eſt ſuborta: vxoresⁿ eorū detineat ꝭ infra Mos ſtaqꝫ attēdentes iuſtumk honeſtum eſſe: vt vtri ſuas petāt vxores ſmandamꝰ quatenus eundem regem ad eas reſtituendas ſollicite moneatis: ⁊ ſi iuxtacōmonitionē veſtram filijs ſuis vxores ſuas infra certum terminum nōreſtituerit extunc in quacunqꝫ ꝓuirciarumº veſtrarū detinētur vel trāſferuntur donecᵖ ibi fuerint nulla duina officia p̄ter baptiſmumª paruūum ⁊ penitentias morientiūᵇ ceretis nec permittatis aliquatenꝰ

ML5Idem ep̄o fancte agathe? SA Dictū vnius aſſerentis impedimētū impeditijimoniū ꝯtrahēdū nō iuratū. Reterea de muliere que a viro impętiturſcuius conſanguineus cum ea ſe deliquiſſe ꝓponit ſꝫhoc publiceᶜ confiteri recuſat ꝓptermētum⁊ potentiam mulieris. aliter reſpondemus: vt matrimoniumipſum fieri niſi iuramentuꝫᵈ interueniſſet diſtricte ꝓhibeas ne deteriusinde contingat. Ide ꝓcuratoꝫi ⁊ cano. ſoran. F Si mulier inuita cum aliquo ꝯͣhat nec in eūpoſtea conſentit tenet matrimoniū ſi alteri poſtCę. m.7Xea nEniēs ad apo. ſe mariota ſupplici inſinuatione monſtrauitꝙ quedam adoleſcenteꝫ adamauſiintantum ꝙ vterqꝫ de matrimoniocontrahendo ſub trium perſonaruꝫ.ꝯ teſtimonio preſtiterit iuramentū qd̓parentes mulieris ip̄ius ignorāteseam inuitam ⁊ reclamantēᶜ in vxorēalij tradide runt: queꝫ ita exhorruitꝙ ſe ab eo nullo modo cognoſcit ꝑmiſit ūqꝫ publice fateretꝭ ꝙ a pͥori viro cognita eſſet atqꝫ iurata: ſep̄sſoran̄. cognito/ ꝙ ꝓxima interᵍ eoseſſet linea ꝯſanguinitatis ſipſos abInuicem ſeparquitʰ (Ceteꝝ cum cauſa ipſa tractareturᶠ ⁊ viro cui traditafuerat a parentibus ꝯſentire nolente ⁊ ip̄ſe aliam in vxorem traduxit ⁊

ipſe ſe ad hoc artauit. ff. ſi quis cau. l. ij. §. vl xv. q. i. ſi qͣs inſaniēs (mmo videt̉ ꝙ ſtatim ſit matrimoniū. jͣ. de ꝯdi. appo. de illis. ⁊. jͣ. e. is qui arg.de ritu nup. gener.⁊. fiu. ſed ⁊ ſi. §. q̄ſitū. ⁊. ff. de vſufr.Quidā dixerūt eū nͥlite nuptie ⁊c. xxxi. q. ij. §. i ⁊. c. i. ⁊. sͣeo p̄terea ſeat cōpellitt̉ ꝙ nō ſit cōpellēduseam reciperritate nec ſponſalia p̄ceſſerunt/ nec matrimoniuꝫ(quia cum dixit volo accipere vnam de filiabus titij nulla cum aliqua illarum ſponſalia contractaſunt: quia in perſonā certam conſentire debuit: ſincerta ſpōſalia nō ſumſpōſalia. arg. xxx. q. v. nōſtrates (arg. ff. de teſt. tul. duo ſunt titij ſi dicexheredo vnum de filijsmeis: cum plures habeānullus eſt exheredatꝰ. ff.de libę. ⁊ poſthu. nomīatim & certꝰ debet eſſe heres al̓s non valet teſtamentum. ff. de here. inſti.l. in tempus. §. quot̉. ⁊. ff.d̓ ma. teſta. cū ex pluribꝰ.Dic ꝙ non compelliturex vi ſpōſaliorum: ſed ꝓpter inramentuꝫ forte debet compelli licet ad illārecipiēdā/ non ſe obligauit directe na deteriꝰ īdeꝯtīge̓t. vt no. sͣ. e. p̄tealꝫjͣ. ī gl. q̄ īcipit. arg. ꝯͣriū. b.k Eum moneas ⁊ ſinacquieuerit (ar. ꝙ admonitio ſemper debet precedere vindictā. xij. q. ij. ijligne. ⁊. jͣ. de ſen. ex. ſacrꝭl Compellas (ar. ꝯͣ. jͣ. eo.reqͥſiuit hoc conſueuittelligi pluribꝰ modis (hic dicitur derigore ītelligitur (ibi de miſericordia ne deterius inde congat. arg. sͣ. e. preterea.(vel conditionaliter ſuntcogendi: vt de nolentibus fiant volentes ſed non finaliter. xxiij. q. vi. vi.des ed neutra ſolutio videtur ſufficere: quia iſte mortaliter peccat veniēdo contra iuramentum: ergo poteſt compelli finaliter. xxiiij. q. iij. taꝫ ſacerdotes. ⁊. c. ecce crimina ſed quomodo poteſt iſte excōmunicari: quia nondum venit contra iuramentum poteſt dici ꝙ ille qui iurauit de iure cōmuni compelli debetꝭ vt iuramentum ſeruet: licet nondum ſit tranſgreſſus: qpoſt tranſgreſſionem contrahendo cum alia per verba de pręſenti nō poſet vlterius compelli cum iam fortius vinculuꝫ ſuperuenerit ⁊ eccleſia nōſolū peccata cōmiſſa punire debet: vt dicunt iura predicta ſed etiam committenda prohibere: vt ſi videat aliquem vicinum p̄cipitio vel paratumad peccandum. xciij. di. diaconi. xxiij. q. iiij. ipſa pietas. ⁊. xxij. q. v. hoc videtur alio quin conſentire videtur. lxxxiij. di. quaſi ꝑ totum ẜt ſic debet eccleſia excōmunicare ⁊ facere qd̓ poteſt: quia excōmunicatio eſt medicinalis. ij. q. i. multi. ⁊. xxiij. q. iij. corripiantur. ⁊. c. notandum ⁊ hoc ſoluꝫ beneagitur vt vita hoīm corrigatur. xxiij. q. v. ꝓdeſt hoc quidē ius cōmune eſt(caſus tamem poteſt eſſe vbi non compellit finaliter eccleſia. vt in. c. reqͥſiuit. jͣ. eſ⁊ cauſa redditur in littera ipſius. c. requiſiuit. vt. sͣ. e. preterea. ex caquandoqꝫ detrahitur ſeueritati. vt. l. di. vt conſtitueretur vel poteſt exponi littera ipſius. c. requiſiuit. potius monenda ꝙͣ cogenda .i. prius monē:imida ⁊ poſtea cogenda niſi acquieſcat ⁊ ita non contradicitimō concordat cum iſta tn̄ ſi ꝯͣhat cū alia tenet ꝯͣctus: ⁊ abſoluetur: nec cōpelliturꝭ finaliter.m Rationabilis cauſa. puta conſanguinitas vel affinitas hel aliquid aliud ꝑpetuū impedimentum. ᵐIOn eſt vobis vxores Poſſunt eniꝫ filij regis petere vxores ſuas

per interdictum de libe. exhilimmo de vxore exhibenda. ff. de lib. exhibē. immo. ⁊. C. eo. ti. ad inſtar. C. de nup. ſi inuita ⁊ hoc habet locum cum inuita detinetur vxor ſicut hic Si vero voletineturtunc per officium iudicis vel epiſcoum enim vns detīeiſi inter duos qui ditur filius non daturilictum qͣcunt ſe eſſe patresIvel dominos (⁊ cōtrouerſia eſſet. ff. d̓libe. exhi. l. vlti. Prouinciaruꝫ (Iſic ergo ꝓ delictovnius tota prouīcia interdicitur. vtsͣ. de offi. dele. ſane Donecibi fuerint ergo videt̉ ꝙpoſtꝙͣ inde receſſeriny poſſint celebrare. ar. ff. de poſtiil ꝙimperator. C. ex qͥ.cau. īfa. irro. ⁊ ſi ſeuerior (arg. contraC. e. ti. ad tempus.Dico ꝙ h̓ ē ſuſpenīo iuris cum tēporis diffinitione:⁊ ideo tempore elaſo nō indiget abolutiōeꝫ ⁊ ita illisrecedentibus celebrabūt ſi. lxxxi. diſi qͦui ſunt preſbiteri Uin (ed nunquid tunc poſſuntcelebrare ſubmiſſavoce k ianuis clauſis nō (niſi eſſent pͥlilegiati. jͣ. de pͥuil̓quibuſdam (vel niſi eſſet ep̄s. jͣ. de priuile. qd̓ nonneEt ſinguli in conuentualibus eccleſijs bini ⁊ bini poſſunt dicere horas.ſuas: vt legere videantur potius ꝙͣintare. jͣ. de pen. ⁊mliſta duo ſacramenta ſemper excipiunt̉ſunt ſacramenta neceſſitatis .i. q. i. §. ſꝫ nōricus/ ⁊ melius. xxxij. di. §. verum lvnde etiācipi abſretico. xxiiij. qſi quē forte ſſecus