Liber

ctuꝫ referant qui nō perit. Qui aūtcōtrauenire tentauerit: ⁊ qd̓ accepitreddat: ⁊ eccleſie quā taliter aggrauauit tantūdem impendat. ᵍ.¶ Honorius tertius de tiro. ⁊ ioſaphat abbatibus.¶ Eccleſia etiam ciuitatenſis tenet̉ ꝓcurare ep̄ꝫviſitantē quāꝙͣ ipſum ꝓcurauerit.Enerabili fratre nr̄o cenomanen̄. ep̄o accepimꝰ ꝯquerenteꝙ cū cauſa que int̓ ip̄m ex parte vna⁊ abbatē ⁊ ꝯuētū de cultura ex altera ſuꝑ ꝓcuratiōibꝰ quas ab eis petit idē ep̄s noſcit̉ agitari vobis fuerit ab apoſtolica ſede cōmiſſa: dictiabbas ⁊ ꝯuētus ex eo fruſtrari intētionē eiuſdē ep̄i moliunt̉ ꝙ eoꝝ mōnaſteriū in cenomanēſi villaʰ ſitū eſſe dinoſcit̉. ⁊ ipſi ꝓcurationē hactenus nō ſoluerunt ⁊ infra. Diſcre. v.mādamꝰ quatenꝰ niſi aliud rōnabileᵏ oſtēderint: vos eos ad exhibendū eā ſicut ius dictauerit cōpellatis¶ Grego. nonus.ropolitico vel legatiōis viſitat¶ Qui iure metꝓuinciā in ꝓuinciales que ſibi ꝓcurationes denegāt pōt ferre ſnīam.Um nuper archiep̄s beneuē¶ tanꝰ beneuētanā ꝓuinciā viſitaret ⁊ infra. Mādamꝰ quatenꝰ cuꝫeūdē archiep̄m ſiue auctoritateˡ propria ſiue noſtraᵐ beneuētanā ꝓuinciā ꝯtigerit viſitare ꝓcuratiōes rōeviſitatōisⁿ debitas iuxta facl̓tatesᶜeccleſiaꝝ veſtraꝝ exhibeatis eidem.Alioqͥn ſnīaꝫ quā ipſe rite tulerit inrebelles ratā habebimꝰ ⁊ faciemusauctore domino inuiolabiliter obſeruari.¶ Idem.¶ Ad antiquā monetā vel ſi nō eſt in vſu ad eiꝰeſtimationē ſoluēde ſunt pēſiones antique.

Um canonicis maioris eccleſie quandā ſummā pecunie ꝓpēſiōe eccleſie tue debitam aliquotannisᵖ ꝑſolueris: ⁊ ijdem ſummā illā ex integro de meliori moneta exigant ſibi ſolui: tibi damꝰ noſtris litteris in māͣdatis: vt canonicos illosſolutiōe prioris pecunieq: vel ſi nonſit in vſuᶠ eſtimatiōe penſiōis antiq̄facias manere ꝯtētos. ¶ Idem.Propter priuatū oratoriū ꝓcuratio rōne viſitatiōis nō debetur.¶ Uctoritate p̄ſentiū inhibemꝰne qͥs ꝓ eo ꝙ in oratorijs quein grangijs veſtris habetis interdūaliqͦ veſtrū celebrāt ꝓrocurationesque rōne viſitationisᵍ debent̉ a vobis exigere vel extorquere p̄ſumat.De ꝯſecratiōe cccl̓ie vel aliaris¶ Alexan. tertius.¶ Amoto altari vel lapide ꝯtinēte ſigillū reconſecrabitur altare nō aūt eccleſia.¶D hecª ſi altare motuꝫfuerit aut lapis ille ſolūmodo ſuꝑpoſitus qͥſigillūᵇ ꝯtinet ꝯfractusaut etiā diminutusᶜ debet denuo cōſecrariᵈ. Propter hocvero nequaꝙͣ reiterare ſua ꝯſecrationē eccleſia ꝯſueuit: licet id qͥdā canonesᵉ innūere videātur.¶ Inno. iij. tornacen̄. ep̄o.¶ Diebus etiā nō feſtis pn̄t eccleſie ꝯſecrari.Ua. F. ⁊ infra. Inqͥſitiōi. t. t. r.ꝙ in dioce. tua licet tibi eccleſijs dedicationē impēdere taꝫ diebꝰdn̄icis ꝙͣ priuatisᶠ.¶ Idem indroſien̄. ep̄o.

g ¶ Impendat. ſic ergo qͦ grauat eccleſiā in ꝓcuratiōe punit̉ in duplū: ⁊ qͥgrauat eā in expēſis punit̉ in quadruplū. xviij. diſ. qm̄. ꝯͣ. jͣ. de immu. eccle.uia pleriqꝫ. ibi ſoluitur.¶ Enerabili. villa. hec allegatio erat potiꝰ ꝯͣ monachos ꝙͣ ꝓ eis: quia¶ Aſi monaſteriū ſitū erat in dioceſi cenoman̄. ſiue in ciuitate cenoman̄.ergo iure cōi ſuberat ep̄oxvi. q. vlti. oēs baſilice. ⁊xviij. q. ij. mōaſteria. ⁊ sͣ.d̓ reli. do. d̓ xeno dochijs.i ¶ Nō ſoluerūt. hec excuſatio vel allegatio nō valebat. qꝛ in ꝓcuratione q̄ratione viſitatiōis debetur nō currit p̄ſcriptio. sͣ.de p̄ſcrip. cuꝫ ex officij. sͣ.eo. cum inſtātia. ſicut necꝯͣ ip̄am viſitationē. aliustamē p̄latus poſſet p̄ſcribere vtrūqꝫ ꝯͣ ep̄m: vt ibidicit. ſic ⁊ ꝯtra ꝓcurationem q̄ debet̉ legatꝭ domini pape nō p̄ſcribit̉. sͣ. e.cū inſtātia. ⁊ ideo dixi ratione viſitatiōis. qꝛ in ꝓcuratione q̄ cōpetit ratione inſtitutionis ſiue ꝯſuetudinis bene currit p̄ſcriptio. arg. xviij. q. ij. c. eleutheriꝰ. ⁊. c. ſeruitiū.k ¶ Ratiōabile. puta priuilegiū. sͣ. e. cū inſtantia.vel ſi allegarēt p̄ſcriptionē noīe alteriꝰ ⁊ ꝓbarētsͣ. de p̄ſcrip. cuꝫ ex officij.al̓s ſe tueri nō pn̄t: vel niſi allegarēt tātam pauꝑtatē ꝙ ipſum ꝓcurare nōpoſſent. tūc enī ſuis ſumꝑtibꝰ dꝫ viſitare. ar. x. q.iij. cauendū. ⁊. xxviij. q. i.iā nūc. de hoc dicit̉. sͣ. eo.cum inſtantia.Um nuꝑ. auctoritate ꝓpͥa. qd̓ ei cōpetit de iure cōi. sͣ. e. ſopite. ⁊ hoc intellige cū ep̄seſt negligēs: al̓s ſe intromittere nō dꝫ. ar. ix. q. iij.cuꝫ ſimꝰ. ⁊. c. conqueſtusin quibus caſibꝰ archiepiſcopꝰ poſſit ſe intromittere auctoritate metropolitica de ſubditꝭ ſuorumſuffraganeoruꝫ. no. sͣ. dem ¶ Noſtra. in qͦ caſu poteſt ſe intromittere qn̄cūqͣꝫ auctoritate pͥuilegij: ⁊offi. ordi. paſtoralis.tūc pōt adiri tā ꝑ appelationē ꝙͣ per ſimplicem querelam: qd̓ non poteſtin alio caſu. ſic. sͣ. de of. leg. cū nō ignoretis.n ¶ Uiſitatiōis. al̓s nō tenet̉. sͣ. e. ꝓcuratiōes.Facultates. q̄ ſꝑ in his ꝯſiderāde ſunt. sͣ. e. ſopite. vbi de hoc.Um canonicis. annis. videt̉ ꝙ duo ſufficiant: qꝛ pluralis elocutioduoꝝ numero ꝯtenta eſt. iiij. q. iij. §. vbi numerus. ⁊ de ꝯſe. di. i. hͨ qͦꝫ⁊ ſi poſt annos liber eſſe iuſſus eſt poſt biēniū liber erit. ff. de manumiſ. telibertas. §. vl. ⁊ ſi data fuerit ꝯditio in diebꝰ ſi nihil adijciat̉: biduo ꝯditionē impleri oportet. ff. de ver. ſig. inter illā. in fi. immo exigit̉ ꝙ legitimo tēpore p̄ſtita ſit ad hoc vt in futuꝝ teneant̉: niſi cauſa eſſet in euidēti. de hocdicitur. sͣ. eo peruenit.q ¶ Pecunie. que ab initio fuit ꝯſtituta: ⁊ nō ad nouā que maior eſt. Sienim moneta diminuta fuiſſet illā recipere nollent. sͣ. e. cū olim cū ergo minorē reciꝑe nollēt: maiorē exigere nō debēt. ff. de dam. infec. qui bona. §. ſir ¶ In vſu. tūc eſtimatōeꝫ illiꝰ ātiq̄ ſoluāt: vt. sͣ. e. olī. ī fi. ſꝫ nūqͥd poſſet ſoluiquiſꝙͣ. ⁊. C. de ſolu. l. pe.pͥma ſi īueniret̉: ſi nō minꝰ valet. ſi ꝟo minꝰ valꝫ ⁊ nō eſt in vſu non pōt ſol

ui: qꝛ reproba moneta nō liberat ſoluētē. ff. de pig. ac. eleganter. §. qͦreprobos. ſi. ff. ad vell̓. ꝙͣuis. §. ſi ꝯuenerit. ff. qͥ ſatiſda. cog. qͦtiēs. b.Uctoritate. viſitationis. talis ꝓcuratio nō p̄ſtat̉ niſi qn̄ ꝑſoInaliter viſitāt locū cauſa correctionis. sͣ. e. ꝓcurationes. ſꝫ ingrangijs iſtis nulla fit viſitatio: licet ibi qn̄qꝫ monachi celebrēt: ſedad caput acceditprelatus cauſa viſitationis: ⁊ ibi nōꝯſueuerunt morari monachi: ſed cōuerſi: cauſa colēdiagros ſuos: ⁊ itacū nll̓a fiat ibi viftatio: nulla ꝓpt̓ h̓ꝙ ibi aliquādo celebrāt debet p̄ſtariꝓcuratio.¶ D hoc altarei. mēſa altarꝭſic exponit̉ de ꝯſe.di. i. ſi motuꝫ. qn̄qꝫtabula ꝯſecrata d̓loco ad locū mouetur: nec tamē deſecrat̉. de ꝯſe. di. i. cōcedimꝰ. qd̓ intelligo quando nō eſtaffixa. ⁊ ꝙ dic̄ motum .i. mutatū quoad formam. ita ꝙformā amiſerit perdiminutionem velaugmētum: cū hecſit forma rei. ar. x.q. ij. §. hoc ius. ideꝫſi mēſa altaris ſitenormit̓ fracta: qͥaꝯſecrandū eſt altare. jͣ. e. qd̓ ī dubijs.⁊. c. ligneis. cōſecratio altaris p̄cipueintelligit̉ in ꝯiūction mēſe .ſ. lapidiſſuꝑioris ⁊ ſtructure inferioris. ⁊ itaſi mēſa fuerit remota vel aliqͥs de lapidibꝰ tangēs mēſam ipſaꝫ execratūeſt altare: ⁊ dꝫ iteꝝꝯſecrari. ſꝫ ſi aliqͥdaddat̉ altari: nō execratur: ſed ſacruꝫtrahit ad ſe non ſacrum. jͣ. e. qd̓ in dubijs.b ¶ Sigillū. qd̓ in lapide fit in ꝯſecratione.Miminutꝰ. enormiter. jͣ. e. qd̓ in dubijs.d ¶ Cōſecrari. ipſuꝫ altare ⁊ nō eccleſia. alia eſt enī ꝯſecratio eccleſie⁊ alia altaris. vt ſeqͥtur in litteta.e ¶ Canones. de ꝯſe di. i. ſi motū. innuit̉ ibi ꝙ eccleſia debeat ꝯſecrari: dū dicit: ſi motū fuerit altare denuo ꝯſecratur eccleſia. ſed exponitur altare .i. menſa ſiue tabula. eccleſia .i. altare. qd̓ eſt dicere ſi motatabula ꝯſecret̉ altare. B.Ua. ꝙͣ priuatis. quolibet ergo die poſſunt fieri ꝯſecrationeseccleſiaꝝ vel altariū. virgines etiā ꝓpter neceſſitateꝫ diebuspriuatis velum ſacrum acciꝑe pn̄t. xx. q. i. deuotis. qꝛ neceſſitas legēnon habet. de ꝯſe. diſtin .i. ſicut. ⁊ sͣ. de ꝯſue. ꝙͣto. ⁊ ſic magna neceſſitas hoc inducit: vt ibi dicitur. ⁊. jͣ. de reg. iur̄. qd̓ non eſt. ordīes vero ſacri non ꝯferunt̉ niſi certis diebus. sͣ. de tem. ordi. ca. i. ⁊. ij. lxxv.di. c. vl. ⁊ chriſma certo tempore cōficit̉. de con. di. iiij. omni temporeqd̓ in ſuꝑficie potiꝰ ꝯͣdicit. ſed exponitur omni tempore .i. omni annō ante paſcha certo die: ⁊ qꝛ iſta certꝭ tꝑibꝰ ꝯferunt̉ dubitauit: anidē eſſet de ꝯſecratiōe eccl̓iaꝝ.