Liber

Reterea illi qͥ epiſcopo ignoIranteᵇ auctoritate ſua penſionem annuā de eccleſijs quadaꝫ illuſione ſoluerintᶜ ſiueᵈ receꝑint eis defunctisᵉ in receptione penſiōis nonſunt aliquatenꝰ audiēdi: ſi pōtificisaut alteriꝰ qͥ de iure id facere potueritᶠ auctoritatē ⁊ aſſenſuꝫ ſuꝑ hoc nōinterueniſſe ꝯſtiterit. nō eniꝫ ſimplices ſacerdotes vel clerici poſſunt eccleſias qͥbus p̄ſunt auctoritate ſuap̄ſertim poſt deceſſum ſuum efficerecenſuales. ¶ Idē carnoten̄. ep̄o.¶ Ep̄us eccleſie de manu laici ꝑ ſe erepte nō poteſt ob hoc cenſum imponere.Ccleſiis quas de nouo epi¶ Iſcopi de manibus laicoruꝫ eripiūt p̄ter cathedraticū ⁊ iura omniaque alijs eccleſijsᵍ īponunt̉ exactionē ꝓhibemusʰ imponi.¶ Idē.¶ Noua pedagia ſine conſenſu principis imponens cōione priuatur.l ¶ Nnouamusᶠ ⁊ infra. Nec qͥſꝙͣ alicui nouas pedagiorū exactiones ſine auctoritate ⁊ cōſenſuregūᵏ ⁊ pͥncipū ſtatuere aliquo modo preſumat. Si qͥs aūt ꝯtra hoc fecerit ⁊ cōmonitꝰ nō deſtiterit: donecſatiſfaciat cōione careatª xp̄iana.¶ Idē cātuari. archie. ⁊ eiꝰ ſuffra.¶ Qui per colluſionē inſtituit eccleſiā cenſualēilla priuabitur.Um clerici ⁊ infra. Ad hoc qꝛclerici qͥdā cū religioſis colluſioneᵇ facta citra auc. dioc. ep̄iᶜ eccleſias quas tenēt eis ꝯſtituūt cenſuales: vt poſt deceſſum eoꝝ eedē eccleſie ꝑ rep̄ſentationē eorūdeꝫ religioſorum ad filios vel nepotesᵈ clericorum ipſorum poſſint tranſferri. Pre

cipimꝰ vt ſi qui inuēti fuerint faceretalia eos a p̄ſcriptis eccleſijs nō diſferatis. ap. pꝰ po. remouere. ¶ Idē¶ Si collectores grauant eccleſias priuari debent officioA que de auaricie ⁊ īfra. Cū¶ aūt ꝓpter beati petri viſitationē denarioꝝ collectāᵉ ꝑ archidiaconatus veſtros feceritis: eccleſias vl̓parrochias non grauetisᶠ. Qd̓ ſi ſecus preſumpſeritis: id qd̓ videminihabere aufereturᵍ a vobis.¶ Lucius tertius.¶ Qui recipit iuramentū de nouo cenſu impoſito eccīe ꝑſoluēdo ꝯpellat̉ iurātē abſoluere.Ignificauit nobis. T. rectoreccleſie de fulcig. ꝙ cuꝫ a monachis de caſtig. ad regimē ipſiꝰ eccleſie fuiſſet electꝰ de ſoluēdo eis annuo cēſu triū marchaꝝ quas p̄deceſſor eiꝰ ſoluerat p̄ſtitit ſacramentuꝫ:poſtmodū ep̄s dio. ne ipſum cēſummonachis ſolueret niſi prius cōſtaret ꝙ epiſcopaliʰ auctoritate fuiſſetimpoſitus: in periculū ordinis ſui interdixitᶠ ⁊ infra. Quo circa mādamꝰquatenꝰ ſi p̄fatū cēſuꝫ auctoritate p̄ſulis ⁊ nō de nouoᵏ impoſitū fuiſſeꝯſtiterit: epiſcopo p̄cipias vt ꝓhibitionē ſine dilatione relaxet. Si verocenſus ſit de nouo impoſitꝰ: ſiue auctoritate epiſcopi hoc factū fuerit ſiue nō eoſdē monachos vt clericuma iuram̄to abſoluāt ap. re. cōpellas.¶ Idē rauenen̄. archiep̄o.¶ Archiep̄us viſitās ꝓuinciaꝫ etiam a monaſterijs ꝓcurari debet.s Opite ⁊ infra. Sane cū interte ⁊ monaſteria bononie ſuꝑꝓcuratiōibꝰ quas ab eis exegeras

Reterea. ignorāte. ſecus ſi ſciēte ⁊ iuſta cā ſubeſſet. pone exēplūvolūt iſti ſacerdotes ꝯſtituere cēſum vt eoꝝ ꝯſanguinei ſuccedāt pꝰmortē illoꝝ. jͣ. eo. cū clerici.c ¶ Soluerint. ſupple ſunt puniēdi. jͣ. e. cū clerci.d ¶ Siue. ꝓ ⁊.c ¶ Et eis defunctis. qꝛpēſio illa nō ligabat ſuciceſſorē eiꝰ qͥ eccleſiaꝫ nonpotuit ꝯſtituere cēſualeꝫvt dicit hic in fine. ⁊ sͣ. detranſac. decetero. vn̄ ſi petāt mōachi pēſionē a ſuceſſore nō dꝫ ſolueref¶ Potuerit. hic eſt arg.bonū ꝙ cēſus de auctoritate ep̄i poſſit imponi denouo ſiue etiā augeri. dicvt ibi no. sͣ. e c. ꝓxi. Ber.g ¶ Eccleſijs. alijs eccleſijs. vt. x. q. iij. illud.h ¶ Prohibemꝰ. ꝑ decre.lateran̄. ꝯci. sͣ. eo. ꝓhibemꝰ. ⁊. xviij. q. ij. hoc tātuꝫar. ē gͦ h̓ ꝙ ꝯſuetudo aliarū eccleſiaꝝ ſeruari dꝫ. jͣ.eo. ſuꝑ eo. arg. sͣ. de ꝯſue.cū olim.Nnouamꝰ. qd̓ iaꝫſtatutuꝫ erat. xxiiij.q. iij. paternaꝝ.k ¶ Regū. reges enim ⁊pͥncipes tm̄ ptātē habētnoua pedagia inſtituēdiff. de publi. ⁊ vec. l. vectigalia. ⁊. C. ne no. vecti. l.i ij. ⁊. iij. alia oīa pedagiainterdicta intelligunt̉: niſi ex ꝯſuetudine cuiꝰ nonextat memoria exiganturjͣ. de ꝟb. fig. ſuꝑ qͥbuſdaꝫa ¶ Careat hͦ eſt pena canonica ẜm leges exilio ꝑpetuo puniri debet. C. neno. vecti. l. vl.Um clerici. colluſiIone. colluſio eſt int̓reū ⁊ actorē occulta ⁊ illicita pactio ꝑ quā alter iniudicio ſe ſuꝑari ꝑmittit.ſi. sͣ. p̄terea.c ¶ Epiſcopi maxime. qͥacolluſio mala nō excuſaretur auctoritate ep̄i: qͥanec ipſe nouum cenſum ſiue penſionem poteſt imponere. sͣ. e. ꝓhibemus.vbi de hoc. alias iuſta ⁊ honeſta cā interueniente videt̉ ꝙ poſſit. vt ibi d̓rd ¶ Nepotes. hͨ eſt cā qͣre iſta ꝯſtituebāt: ⁊ mala: ⁊ iō ius cauſatū eſt malūcuiꝰ enī cauſatū malū eſt: ip̄m qͦꝫ malū eſt. vn̄ puniunt̉. vt h̓ d̓r. b.A que. collectā. p̄ſtatio q̄dā eſt quā anglici ſoluūt romane eccleſie.¶ ⁊ dꝫ eſſe moderata: vt certū ⁊ determinatū qͥd det̉. ff. de dam. infec.ex dāno. ar. C. de iude. iudeos. Ala.f ¶ Grauetꝭ .ſ. qm̄ ſub ſpecie tributoꝝ nō debēt illicite exactiōes fieri: vt h̓patet. ⁊. ff. de of. p̄ſi. illicitas. §. illicita.g ¶ Auferet̉. ne dū q̄rit̉ꝭ vſurpare qd̓ veſtrū nō eſt: ꝑdatis qd̓ vobis cōpetere videbat̉. xiij. q. i. §. ij. circa finē queſtiōis. ⁊. xxv. q. ij. ſic decꝫ. qꝛ pͥuilegiūmeret̉ amittere. xi. q. iij. pͥu ilegiū. B.gnificauit. ep̄ali auctoritate. qd̓ videt̉ ſufficere: iuſta tn̄ de cā. sͣ. e. p̄xerea. ⁊ sͣ. de p̄bē. auaricie. ar. jͣ. de eccle. edi. ad audiētiā.i ¶ Interdixit. ſed in hoc dubito cui potiꝰ obtēperare debuit. videt̉ ꝙ ep̄oxi. q. iij. qͥ reſiſtit. ⁊. xxiij. q. i. qͥd culpatur. ſed videtur potius ꝙ ſeruare debeat iuramētū. maxime cū habeat ꝓbabilem cām: quia p̄deceſſor ſoluit. ⁊ſic erūt monachi in quaſi poſſeſſione. vnde nō debent priuari: vſquequocōſtet. sͣ. vt lit. pē. c. i. Lau. dixit ꝙ potiꝰ ſeruari dꝫ mandatū ep̄i. et littera

iſta preſtat. arg. ad hoc vt ꝓhibitionē relaxet: qd̓ ſatis pōt ꝯcedi: qꝛꝯditio ſubintelligebatur. in iuramēto. hec .ſ. niſi rōnabile aliqd̓ impediat: ⁊ qꝛ preſumptio eſt ꝯͣ eos: ⁊ ex eo ꝙ ipſum iurare fecerint: adquod nō fuerat cōpellēdus: etiā ſi de iure ſolui debeat.k ¶ De nouo. ⁊ ita ab initio pōt imponi. sͣe. ſciē. tes. sͣ. de iure patr.preterea. ⁊ ar. sͣ. vtec. bene. c. vno. ſedex poſtfacto nō p̄tteſt imponi: nec etiam ꝑ cōpoſitioneꝫsͣ. de tranſac. decetero. ſed quē diciscenſum nouuꝫ: pōtdici nouꝰ qͥ nō eſt īpoſitꝰ in fundatione ipſiꝰ eccleſie. xiviij. q. ij. eleutheriꝰ⁊ sͣ. de iurepa. preterea. vel qui nō ēp̄ſtitꝰ tanto tēporeꝙ ad legitimā preſcriptioneꝫ ꝑuenitſꝫ multū refert vtꝝquiſ alleget p̄ſcriptioneꝫ qͥ ea ꝓbataobtinet: licet in veritate fuerit nouꝰ:an vero cenſuꝫ abinitio ꝯſtitutuꝫ qꝛtūc nō iuuat̉ tēpore niſi ꝯſtet ꝙ legitime fuerit cōſtitutus. vel pōt appelri nouꝰ q̄ īpoſitusfuerit poſt lateran̄.ꝯciliū. sͣ. eo. ꝓhibemus. ⁊. jͣ. e. grauis.Lau.l ¶ Auctoritate ep̄ihic euidēter apꝑetꝙ ep̄i nouū cenſuꝫnō poſſunt impōere: ⁊ tu ſupple veꝝeſt ſine rationabili⁊ iuſta cā. vt no. sͣ.eo. ꝓhibemus. dicvt ibi.pite. ꝓcurator. ⁊ tam̄conſtitutꝰ erat abvniuerſitatibꝰ pluribꝰ. ſed ꝓcuratorꝓprie d̓r qͥ mandato domini res ip̄iꝰtractat. ff. de ꝓcura. l. i. non eſt differentia in nominibus ẜm canōesdūtamē cōſtet ꝙ ei detur poteſtas agendi. sͣ. de ꝓcu. petitio. vbi d̓hoc. ⁊ in aut̓. de ſan. epiſ. §. aliuꝫ aūt. ⁊. §. ſi vero ep̄i. coll̓. ix. ⁊ i. q. iij.ſaluator.n ¶ In alijs. ergo ⁊ in monaſterijs bonon̄. qꝛ ideꝫ ius debet haberein bis ⁊ in alijs. sͣ. e. eccleſijs. jͣ. e. ſuper eo. qꝛ vna ⁊ eadē res diuerſoiure cenſeri nō debet. xij. q. ij. cognouimꝰ. ⁊ sͣ. de deci. cū in tua. ⁊ itaeſt hic argu. ex eo qd̓ alij faciunt qui cenſentur eodem iure ⁊ ſub eodē dominio ⁊ tu facere debes. niſi oſtendas contraruiꝫ. c. di. ꝯͣ moreo ¶ Iu re cōmuni. qd̓ ſolū ſufficit. ⁊ hoe ius eſt. x. q. i. decernimus epiſcopum. ⁊ capi. placuit. nec obſtat quod d̓r. xviij. q. ij. luminoſo. qͥaillud intelligit̉ de exēpto.¶ Conſuetudīe. ⁊ ſic duplici iure cēſet̉. vn̄ fortius debuit pro ipſoiudicari: cum vtrunqꝫ per ſe ſufficeret. C. de edic. diui adria. tollē. l. fi.¶ Facultates. qd̓ quidem ſemper ꝯſiderandum eſt. sͣ. e. cū apoſtous. x q. iij. cauēdū inter cetera. ⁊. jͣ. c. vl. jͣ. eo. ꝙͣto. ⁊. c. cum nuper. ⁊ hͦintellige qn̄ cā correctiōis ⁊ viſitationis accidit. jͣ. e. cuꝫ nuper. ſed ſiex alia cā puta ꝓ negocijs ꝓprijs: tūc non habebit ꝓcurationē. ar.x. q. iij. relatū. ⁊. jͣ. e. ti. ꝓcuratiōes. B.