Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

ad ipſos rectores ꝑtineat vl̓ etiā adpatronos: ⁊ ſi in his patronoꝝ nō ērequirendus aſſenſus: vtrū ius illisſaluū maneat eligēdi: vt cū ipſas eccleſias vacare ꝯtigerit: intitulati huiuſmodi nō ſunt alijs p̄ferendi. Adqd̓ breuiter rn̄. ꝙ ꝑ intitulationē huiuſmodi nullū patronis p̄iudiciumgeneretur: qui poſſint alios ad illaseccleſias cū vacauerint p̄ſentare: niſi de pr̄onoꝝ ꝓceſſiſſe taſſenſu. Grego. ix. archiep̄o eboracen̄. Patronus etiā clericus eccleſiā vacātē cōferre nō pōt ⁊ ſi cōtulit pōt nihilominus ad illamſentare.Ranſmiſſe ad nos tue litterecōtinebāt: ꝙ cū capitulū eboracen̄. eccleſiaꝫ de gamēforde vacātē in qua ius obtinet patronatꝰ. R.clerico ꝯceſſiſſent: ipſi poſtmoduꝫ. l.clericū tibi ad eādeꝫ eccl̓iam p̄ſentarūt poſt appellationēª ab eodē. R.ad ſe. ap. interiectā ⁊ infra. Cōſultationi tue. T. rn̄. ꝙ cū ex viᵇ iuriſpr̄onatꝰ nō ꝯceſſio: ſꝫ p̄ſentatio ꝑtineatad patronū p̄ſentatū: ſi ei aliqͥd nonobſiſtat canonicum inſtituere in ip̄aeccleſia poteris vtpote potioremᶜ.De cenſibus ⁊ exactionibus et procurationibus. Ex ꝯcilio apud guarmatiam. Eccleſie fundande dꝫ ꝓ dote tribui māſus liber a quolibet ſeruitio tꝑali ad eccleſiaſticū tn̄ tenet̉. ſed ſi aliqͥd cōfert̉ eccleſie vltra māſum tenet̉eccleſia ex eo ſoluere onera cōſueta.Ancitūᵈ eſt vt vnicuiqꝫeccleſie vnꝰ māſusᵉ īteger ⁊ abſqꝫ vlloᶠſeruitio tribuat̉: ⁊ preſbiteri

in eis ꝯſtituti nō de decimis neqꝫ d̓oblatiōibꝰ fideliū: nō de domibꝰ neqꝫ de areis vl̓ de ortis iuxta eccleſiāpoſitis: neqꝫ de p̄dicto manſo aliqd̓ſeruitiū faciāt p̄ter eccleſiaſticūᵍ: ⁊ ſialiqͥd ampliꝰ habuerint inde ſenioribusʰ debitū ſeruitiū impendant. Augu. ſuꝑ epiſtola ad romanos Solutio tributi arguit ſubiectionē.Mnis aīa ſublimioribꝰ poteſtatibus ſubdita ſit ⁊ īfra. Etvos ſubditiᵏ eſſe debetis. Ideo enītributa preſtatis: qꝛ hec eſt ꝓbatioſubiectōis. Gre. ſtephāo cātori. Non poteſt epiſcopus nouū cenſuꝫ imponere monaſterio.Cientes ⁊ infra. Aſſeruit p̄dictus abbas p̄ſbiterumᵐ maſſenouas monaſterio ꝯſuetudines velle īponere ⁊ infra. Mādamꝰ qͣtenꝰſi ab initioⁿ hoc nō fuerit etiā labentibꝰ tꝑibus aliqͥd nouiter non ꝑmittas imponi. Idē ꝯſtantinopolitano ep̄o. Lecus ⁊ pauꝑ ad collecta nō tenent̉.Icet multū ⁊ infra. Dixit quonqꝫ p̄dictus cecus ꝙ ad collectas inter alios pariter cōpellat̉ qd̓fieri nō ꝑmittasᵖ: qꝛ eū quē cecitasſua grauat. inhumanuꝫ eſt nimis incollectiōe affligere cui debuerat excollectis ſi eſſet neceſſitas miſereriq.Paſchalis. ij. comitiſſe mathild̓. Petēs cēſum dꝫ rationē exprimere.Eruenitᶠ ad nos ⁊ infra. Inqͥſitioni. t. t. r. ꝙ cenſus ignorantieᵍ nec diuinisª nec humanis legibus inueniturᵇ. oꝫ quippe vt oīs cēſus ad quid ⁊ quando perſolui debeat preſciatur.

⁊ clericus ꝙ patronꝰ preſentet vtrūqͣꝫ cū eccleſia non dicat̉ collegiata. vt.sͣ. de elec.ata eccleſia nullū pōt p̄ſentare.itionē. q̄ appellatio non tenuit cū nullū iushabꝯ̄ ꝑtineat ꝯceſſio ſed p̄ſentatio. vt. jͣ. ſeqͥtur. qꝛVnb̓ dato hat. in fi. ⁊ ita nō intererat eiꝰ appellare: quianō ſolēt audiri ⁊c̄nō ſolēt sͣ. de elec. cū int̓R. ⁊ sͣ. de his q̄ fi. a ma.par. ca. ex ore.b Ex vi. no. ergo vim ⁊poteſtatē quā habet pr̄onus: qꝛ pr̄onꝰ in eo ꝙ patronꝰ eccleſiā donare nōpoteſt. sͣ. eo. qd̓ aūt. ⁊. c.illud. ſed ſolā p̄ſentatōeꝫvt hic patet. vnde nil aliud ſibi vēdicare debet. sͣeo. cū ſeculū. ⁊ ita ꝯceſſioiſta nulla fuit. vnde nō p̄ſtitit impedimētū ſecūdep̄ſentationi quā idē capituluꝫ poſtea fecit. ſic. sͣ. e.illud. ⁊. c. cū laici. ⁊ eſt ar.hic ꝙ nō p̄ſtat īpedimentū qd̓ de rigore nō ſortit̉effectū. ſed videt̉ ꝙ capitulum eboracen̄. faciēdoqd̓ nō licet: ꝯcedendo eccleſiaꝫ priuari debuit poteſtate: ſaltē ea vice p̄ſentandi: qꝛ dixit ſibi ius: vtpuniat̉ in eo in quo deliquit. sͣ. e. paſtoralis. sͣ. detranſla. ꝙͣto. ⁊ arg. xvi. q.vi. placuit. ꝓpter hoc nōpuniunt̉: qꝛ ⁊ ipſi ijdemcorrexerunt factum ſuump̄ſentando ꝓut debebātnec eſt iſte caſus in quo pͥuetur quis ptāte eligēdiqꝛ cū ſit illud pena nō dꝫimponi: niſi exprimat̉ ꝙſit imponēda. Pretereanon peccauerūt eligēdoqꝛ non elegerūt: ergo puniri nō debēt in eo ī quonon peccauerunt.c Potiorem. ⁊ vere potior eſt: qꝛ nullū ius hūitvt dictū eſt.Ancitū. iſtud. c. habes. xxiij. q. vl. ſancitum.e Manſus. manſus d̓rin vulgari italicorum quātitas terre que ſufficit duobus bobus in annof Ullo ſeruitio. ſed quid dices ſi māſus ille prīo fuit tributariꝰ alteriꝰ ecad laborandum.cleſie: qꝛ eccleſia alia parrochialis decimas inde ꝑcipiebat. Ala. dixit ꝙmāſus iſte in fauorē eccleſie a tributo liberat̉ ſicut ſeruꝰ factꝰ p̄ſbiter a ſeruitute liberat̉. ad qd̓ induxit. xxiiij. q. vl. ẜm canonicā. alia aūt p̄dia collataeccleſie a tributo nō liberant̉. vt hic in fi. qꝛ res trāſit cū onere ſuo. sͣ. de pigno. ex litteris. sͣ. de deci. cū nō ſit. ⁊. C. ſine cen. vel reli. l. i. ij. ⁊. iij. ff. de pig.act. ſane. ⁊. l. ſe. §. ſi fundus. ⁊. xxiij. q. vl. tributū. ⁊. xi. q. i. ſi tributū. ⁊. C. deep̄i. ⁊ cle. l. iij. in fi. niſi forſitan quid ſpāle dicat̉ in dote eccleſie. argu. sͣ. dedeci. nouū genꝰ. ſed veriꝰ credo ꝙ manſus ille qͥ datur eccleſie etiā in ipſafundatione ſi primo erat tributariꝰ vl̓ ſoluebantur decime de ipſo eccleſieparrochiali nō dꝫ ꝓpt̓ hͦ eccleſia iure ſuo pͥuari. xvi. q. i. eccleſie antiquitꝰxxiij. q. viij. tributū. niſi fortaſſis modicū lederet̉ qd̓ de facili pati poſſet. ſꝫſi ex hoc lederet̉ nō dꝫ iure ſuo pͥuari: qꝛ tūc etiā pͥuilegiuꝫ ꝑdit̉ ꝓpt̓ enorme detrimētū. jͣ. de ꝟ. ſig. qͥd ꝑ nouale. ⁊ hͦ bn̄ licitū eſt ꝙ ꝑ tale ſeruitiū tributū eccl̓iaſticū appellari pōt ad qd̓ tenet̉ eccl̓ia. vt. jͣ. ſequit̉.g Eccleſiaſticū. ecce ꝙ eccleſia pōt ſoluere tributū eccl̓iaſticū. ar. xviij. q. ijẜuiciū ⁊. xij. q. ij. eccl̓iaꝝ. ⁊ xi. q. i. ſi tributū: ⁊. xxiij. q. vl. tributū. vt dictū ē.

h Senioribꝰ .i. dn̄is. ⁊ eſt arg. ꝙ res trāſit cū onere ſuo. xvi. q. i. fiquis laicus. ⁊. c. di. c. rōnis. B. Seruitium .i. cenſum. Mnis aīa. vos ſubditi. hoc dictū fuit laicis ſicut illud. xi. q.i. magnū. ⁊ sͣ. de maio. ⁊ obe. ſolite. ⁊ pōt extēdi ad clericos circa exteriora. xxiij. q. vl.tributum. vel quiaobedire debēt p̄latis ſuis. xxiij. diſtī.quāꝙͣ. sͣ. de elec. ſinificaſti. Uin.l Probatio. x. q.iij. illud. C. de epiſ.⁊ cle. nulli.Cientes. preſbiterum. id ēep̄m. xciij. diſt. legimus. ⁊. xcv. di. ecce⁊. xviij. q. ij. hͦ tātū.n Ab initio. ſic ergo ab initio poteſtimponi cenſus abip̄o patrono de cōſenſu ep̄i. sͣ. ti. ꝓxi.p̄terea. ij. ⁊. xviij. ꝗij. eleutherius. jͣ. e.ꝙͣto. poſtea vero īponi nō pōt: nec īpoſitus augeri. jͣ.e. ꝓhibemus. ⁊ itaeſt hic ar. initiū eſſeſpectādū. C. de bo.que lib. cū oportetin fi. ff. de pe. ſi qͥs.§. qui abortionis.i. q. i. quibuſdā. C.cōia de vſuca. l. i. ⁊vl. de ꝯſe. diſ. i. placuit. ⁊. ff. cōmo. l. i.in fi. ⁊. vi. di. teſtm̄.⁊ sͣ. d̓ lo. ⁊ ꝯdu. ꝓpter ſterilitatē. §. i.⁊. ff. de neg. ge. ſedan vltro. §. i. in fin.ff. de ꝟbo. ob. continuus. §. cū qͥs. ff.de ꝯͣ tab. act. quidergo. §. ſufficit. ar.ꝯͣ .ſ. finē eſſe ſpectādū. jͣ. qui fi. ſint le.tāta. in aut̓. de nuptijs. §. quia vero.col. iiij. xxij. q. ij. qd̓ait. ff. qͥ ſatiſda. co.ſi anteꝙͣ de pe. diſtin. iij. §. i. in fine. vij. q. i. ſuggeſtum. ⁊ sͣ. de renū.capitu .i. argumē. contra. ſcilicet medium eſſe ſpectandum. vnde illudcū media ſemꝑ gaudebaꝫ ludere forma. maior eniꝫ medijs gratia rebus ineſt. sͣ. de teſti. cū tu. ⁊. xlv. di. diſciplina. ⁊ ca. ſunt nāqꝫ. ⁊ sͣ. deoffi. dele. querenti. ⁊. xxiij. q. iiij. quidā cū bonoꝝ. in fi. ff. de pe. reſpiciēdū. C. de cuſto. ⁊ exhi. re. ſi quis. arg. ꝯͣ ꝙ mediū nō ſit inſpiciēdū.C. de here inſti. ſed ⁊ ſi. §. ſolemꝰ. ſo. mediū ſpectādū eſt in diſſentiōeopinionū. ⁊ opinio media magis eſt amplectēda. sͣ. de offi. dele. q̄renti. qd̓ d̓r initiū eſſe ſpectādū ⁊ finē eſſe ſpectādū ſoluit̉. sͣ. de elect.dudū. vbi de hͦ inuenies ⁊ oīno alias ꝯcor. Icet multū. hec eſt pars illius. sͣ. de reſti. ſpo. lꝫ.p Non ꝑmittas. qͥd ad papā de iſto ceco cū nō videatureſſe de ſua iuriſditione: ſed potius ad ſecularē: immo cū ſit miſerabilis ꝑſona eius ꝓtectio ꝑtinet ad eccleſiā. lxxxvij. diſtin. capi. i. ⁊. ij. ⁊ratione peccati ſaltem pertinet ad eccleſiam. sͣ. de iudi. nouit. ⁊ arg.xi. q. i. relatū. Uin.q Miſereri. potius eſt miſerandū. talibus ꝙͣ auferendū. C. ne no.vec. l. i. qui cū morbo corꝑali laborāt a ꝑſonalibus muneribus excuſantur. C. qͥ mor. ſe excu. l. i. ⁊. ij. li. x. ſed priuilegiū illud non extendit̉