Tertius
De iure patro.
Uerimoniā ⁊ infra. Abſurdū¶ Lvidet̉ oīno: vt ad ſingulas patronoꝝ ẜm humanā ꝯditionē mutatiōesᵍ eccleſiaꝝ ordīatōes mutent̉ʰ⁊ viciſſitudines eccl̓iaꝝ ab aduocatis vel alijs p̄ſumant̉.¶ Idē eboracen̄. archiep̄or¶ Patronus eccleſiā clerico conferre nō poteſt⁊ ſi cōtulerit poteſt hoc nō obſtante ad eccleſiampreſentare rectorē.Um laici ep̄is neſcientibꝰ autnō ꝯſentiētibꝰ eccl̓ias clericiscōcedunt: in qͥbꝰ hn̄t iuſpatronatꝰ: ⁊poſtea pnīa ductiᶠ alios ad eaſdemep̄is rep̄ſentāt: ⁊ illi ad eoꝝ pn̄tationē in eiuſdē eccleſijs ab ep̄is īſtituūtur: eoꝝ dꝫ inſtitutio ſtare: qͥ auctoritate ſunt ep̄i inſtituti: cōceſſiōe pͥoriqueᵏ nulla eſt oīno euacuata. Nonenim lꝫ laicis clericos in eccleſijs p̄ſumptiōe ꝓpria ordinare.¶ Idē abbatibꝰ pͥoribꝰ ⁊ clericisꝑ archiep̄atū eboracen̄. ꝯſtitutis.¶ Religioſi vēdicare vel retinere nō poſſunt eccleſias ſibi cōceſſas a laicis ſine dioceſani cōſenſu niſi legitime p̄ſcripſerint vel poſtea dioceſanꝰconſenſerit.Ura paſtoralis ⁊ infra. MāAdamꝰ quatenꝰ ex donatiōe laicoꝝᵐ niſi auctoritas dio. ep̄i ⁊ ꝯſenſus adſit: nullꝰ veſtrum aliquas ſibieccleſias vēdicare p̄ſumat vel retinere taliter acqͥſitas: niſi legitimaⁿ fuerit p̄ſcriptiōe munitꝰ: aut dioceſaniep̄i habuerit poſtea ꝯſenſumº. Cuꝫenī laici nō poſſint in alios niſi iusᵖ
qd̓ hn̄t trāſferre: hmōi ꝯceſſiones irritas penitus eſſe cenſemus.¶ Idē lingon̄. ep̄o.¶ Si patroni eccleſie vacantis infra tēpus a iure cōceſſū nō preſentāt ep̄s ordinabit eccleſias.¶I vero ordinatio alicuius eccleſie q̄ ad tuā inſtitutionē ſpectat: ⁊ ꝓ ꝯtrouerſia laicoꝝ de iurepatronatꝰ inter ſe diſceptātiū ꝓrogaturq: fas tibi ſit ap. remota in eandēꝑſonā idoneā inſtituere: ita ꝙ repreſentet̉ᶠ ab eo qͥ ius euicerit pr̄onatꝰ.¶ Idem hoſpitalarijs.¶ Si iuſpatronatꝰ eccleſie deuenit ad exēptosꝑ hoc in nullo dꝫ ledi ius ep̄aUm ſeculuꝫ reliq̄ritis: ⁊ infraProhibemꝰ: ne cū rōne feudorū emptorūª aliterue acqͥſitoꝝ: vl̓ ētalio mō iuſpatronatꝰ ī eccleſijs parrochialibus acqͥſieritis: ep̄o ius parrochiale minuereᵇ p̄ſumatis.¶ Idem.¶ Sine conſenſu patroni nō pōt qͥs eccleſiamare.X inſinuatiōe. O. clerici accepimꝰ: ꝙ cū ei frater eiꝰ iuſpr̄onatꝰ qd̓ ī qͥbuſdā eccleſijs habebatliberaliter contuliſſetᶜ eas qͥdeꝫ ſineip̄iꝰ aſſenſu occuparūt ⁊ detinēt occupatas ⁊ infra. Mādamꝰ quatenꝰſi eſt ita eaꝝ detētores vt eaſdē p̄dicto clerico reſtituātᵈ: ꝑ eū libere ordinādas mo. pre. cōpellas.¶ Idē adonen̄. ep̄o.¶ Nō pōt patronus eccleſiam ſibi retinere veletiā alteri cōcedere ꝓpria auctoritate.
yaūt. ⁊ sͣ. de dona. ꝯſultatiōibꝰ. ⁊. jͣ. e. nullus.¶¶ Cōtulerit. de auctoritate ep̄i vt dixi. ſꝫ nūquid laico pōt dari iuſpatronatꝰ. Uin. dixit ꝙ ſic. ar. jͣ. e. ex inſinuatiōe. ſed ibi nō fuit donatio: ſed frater ceſſit fratri ius ſuū: ſeu renūciauit ei ꝙͣtum ad ſe iusp̄ſentādi: ⁊ ita nō fuit donatio: cū ipſe inſolidū eſſet patronꝰ. vt ibid̓r. ſed cuꝫ vniuerſitate bn̄ pōt donari vel vēdi vel obligari. sͣ. e. ex litteris⁊. jͣ. e. cū ſeculū.Uerimoniāmutationeslꝫ proni mutenturſucceſſione vel aliomō: eccl̓ie ſtatꝰ ꝑꝑhoc mutari nō dꝫ:cū in ipſoꝝ diſpoſitiōe eccl̓ia nō ſit. ſꝫpotiꝰ ep̄orum. necpn̄t illaꝫ exͣhere deſua ptāte. x. q. i. ſicqͥdē. ⁊. c. nouerint.ar. ꝯͣ. xvi. q. vlti. decernimꝰ. ⁊. c. filijs.ſed h̓ hn̄t tm̄ ptātēdefendēdi eccleſiā⁊ denunciare ſacerdotꝭ exceſſus ep̄o:ſed ſuꝑ rebꝰ nullaꝫhn̄t ptātē. sͣ. e. preterea.b ¶ Mutent̉. ſi x.di. lege. ⁊. ci. diſuenit. ⁊. iij. q. vi. hͨVcim laici penitētia ducti. ⁊ita licitū eſt penitere ꝯͣ factū ſuū venire. vt. sͣ. de elec. noſti. ⁊. ij. q. vi. §. ſi qͥlibellos. xij. q. i. cete. ff. de mino. ſi minor. C. qͥ bo. ce. po.lij. ff. de mu. ⁊ ho.vt gradatim. §. ſed⁊ reprobari. ff. depoſi. l. i. §. ſi vero depoſuero. ⁊ sͣ. d̓ depo. bona fides. ⁊. ff. de actio. emp. ⁊ vendi. ſi ſterilis. §. vlti. argu. cōtra. sͣ. de filijs preſbi veniens. ⁊ sͣ. de cleri. coniug. diuerſis fallacijs⁊ xvij. q. iiij. ſunt qui opes. jͣ. de deſpon. impu. de illis. ⁊ iij. q. iij. offerat̉. ſol. nō eſt locꝰ pnīe niſi in caſibꝰ: puta ſi iuſta cā ſubeſt. xij. q. i. certe. lxiij. di. §. veꝝ. vel ſi aliqͥd inopinatū emergat. xxij. q. ij. ne qͥs arbitret̉. ⁊ in oībꝰ delictꝭ ⁊ maleficijs. ar. l. di pōderet. ⁊ sͣ. de rebꝰ eccle.alie. vel nō. ſi qͥs p̄ſbiteroꝝ. vel in his q̄ fauore ſui tm̄ ſunt introducta: qͥbꝰ renūciare pōt. vij. q. i. ꝙͣ ꝑiculoſuꝫ. ⁊ in his q̄ recepta nō ſūtplene. ff. de iuriſdi. om. iu. ſi ꝯuenerit. Uin. ⁊ in caſu iſto: vt hic ptꝫ. ⁊jͣ. e. cū aūt. ⁊. c. paſtoralis. k ¶ Que nulla eſt. ſic. sͣ. e. illd̓. ⁊ ita pͥmaelectio q̄ nulla eſt nō īpedit ſcd̓aꝫ. sͣ. de elec. bone. ⁊. c. ꝯgregato. ⁊ sͣde ap. ꝯſtitutꝭ. ar. ꝯͣ. sͣ. de elec. auditꝭ. vbi colligit̉ ꝙ electio q̄ nulla ēīpediat ſcd̓aꝫ. ſed illud ꝯͣ ibi ſoluit̉. l ¶ Laicꝭ. nec etiā clericꝭ pr̄onis lꝫ eccl̓iaꝫ ordinare. vn̄ hēs ſimilē caſuꝫ de clericis ei qd̓ d̓r hic deUra laicoꝝ. Laici enī eccl̓ias ꝯferre laicꝭ. jͣ. e. c. vl. Ala.nō pn̄t. xvi. q. vl. ſi qͥs deinceps. ⁊. c. ſi qͥs ep̄us. ſi qͥs clericus ꝑlaicos. ⁊. jͣ. de p̓uil. cū ⁊ plātare. nec debēt intereſſe electiōibꝰ: vt ibihabeāt vocē in eccl̓ia collegiata. sͣ. de elec. meſſana. ⁊. c. ſacroſancta.gitima .i. qͣdragenaria: q̄ ſola currit ꝯͣ eccl̓iaꝫ. vt. xvi. q. iij. §. p̄tver. qͣs actiōes. ſed obijcit̉ ꝯͣ hͦ. iſti monachi vel clerici qͥ p̄ſcripſerūthas eccl̓ias: aut habuerūt bonā fidē aūt malā. ſi dices bonā: hͦ nonpotuit eſſe niſi qꝛ ignorabāt ius. ſed ignorātia iurꝭ nō ꝓdeſt ad vſucapiēdū. ff. de vſuca. nunꝙͣ. ⁊ qͥ ꝯͣ legū interdicta mercat̉ non p̄ſcribit. C de agri. ⁊ cē. quēadmodū. li. xi. ⁊ iſti ꝯͣ interdicta canonuꝫ rece
perūt eccleſias. xvi. q. vij. ſi qͦs deinceps. ſi qͦs ep̄s. ſi qͥs clericus ꝑ laicos.sͣ. e. p̄terea. ⁊. c. qd̓ aūt. ⁊. c. illud. ⁊ ita p̄ſcribere nō pn̄t. ſi malā fidē hab uerūt nulla p̄ſcriptiōe iuuant̉. sͣ. de p̄ſcrip. vigilāti. ⁊. c. qm̄ omne. ⁊. xxxi iij. q.ij. ſi virgo. pōt dici ꝙ hic tollat̉ hmōi p̄ſcriptio ꝓpter ſcādalū: qꝛ eccl̓ie nōpoterāt reuocari ſine ſcādalo. qͥdā dicūt ꝙ eo ipſo ꝙ ep̄o ſciente ⁊ non ꝯͣdicēte poſſederūt: intelligit̉ ep̄s ꝯſentire. ⁊ qd̓ ſeqͥtur. aut dioc. hūit poſteaꝯſenſuꝫ: ſupplēt exp̄ſſum⁊ tūc nō eſt neceſſaria p̄ſcriptio: cuꝫ hn̄t ꝯſenſumep̄i. vl̓ pōt dici ꝙ illi qͥ eccleſias receperūt de māulaicoꝝ nō poſſent preſcribere: qꝛ ꝯͣ iura recipiūt: ſꝫeoꝝ ſucceſſores p̄ſcriberepn̄t qͥ hͦ ignorāt ⁊ bonaꝫfidē hn̄t: ex qͦ inueniūt eccleſiaꝫ in poſſeſſiōe: quiaqͥ in locū alteriꝰ ſuccedit:iuſtā hꝫ ignorātie cām. ff.de reg. iu. qͥ in alteriꝰ.o ¶ Cōſenſū. ar. ꝙ ratihabitio retrotrahit̉. xvi. q.i. c. vl. ar. ꝯͣ. ff. de reg. iu. l.perp ¶ Niſi ius qd̓. nemo eīpoteſt plus iuris in aliūtrāſferre ꝙͣ ipſe habeat. ffde reg. iur̄. nemo. jͣ. de do.poſt di. re. nuꝑ. ff. de acqͥre do. traditio. sͣ. e. quodaūt. in fi. liiij. diſ. abbati.ar. ꝯͣ. ff. de acqͥ. re. do. noneſt nouū. inſti. qui. ali. nōlicet. §. ecōtra. C de diſtr.pig. ꝙͣdin. ⁊. l. ſi ceſſante.ff. de vſufr. qd̓ noſtruꝫ. ff.de acqͥ poſ. interdū. So.pͥmū verū eſt. ⁊ iſta ꝯͣriaſpecialia ſunt: nec etiamiſtud ius qd̓ habēt .ſ. iuſpatronatus pn̄t ꝯferre ſine auctoritate ep̄i. vt dixi. sͣ. eo. illud. ⁊. jͣ. e. nullusII vero ꝓrogatur. vltra quattuor menſes. sͣ. eo. qm̄. ⁊. jͣ. e. cū ꝓpter.r ¶ Repreſentetur. Sed quid valet ei hec preſentatio: cuꝫ iā ſitinſtitutꝰ ⁊ ius habeat ꝑ hāc p̄ſentationē: nullū ius acqͥrit̉ huic: ſed p̄ſentatur vt pr̄onꝰ ꝑ hoc ſit in quaſi poſſeſſiōe ſui iurꝭ: ne poſtea vexet̉ de factojͣ. eo. ꝯſultationibꝰ.Um ſeculū. emptoꝝ ſic ergo iuſpatronatus trāſfert̉ vēditiōe cū vni¶uerſitate. ⁊ hoc verū eſt: niſi ſpecialiter ſit exceptū. sͣ. eo. ex litteris. ⁊venditio feudi facta intelligit̉ de volūtate dn̄i: aliter nō valeret. in ꝯſti. frede. de feudis. trāſfert̉ etiā in ſucceſſiōe. sͣ. e. qm̄ in quibuſdam. ⁊. c. i. ⁊. ij. ⁊xvi. q. vij. filijs. ⁊ ꝑmutatiōe. xvi. q. vlti. nemini regnū. ⁊ alienatione vniuerſitatis. vt hic. ⁊ donatione cum conſenſu epiſcopi facta. sͣ. e. qd̓ auteꝫ. ⁊. c.illud. ⁊. jͣ. e. nullus. vnde verſus. Iuſpatronatus tranſire facit nouꝰ heres.Res ꝑmutata: donatio venditioqꝫ.b¶ Minuere. ⁊ ita nihil plus iurꝭ debēt iſti religioſi habere ꝙͣ illi a quibꝰius habuerūt: ⁊ ſic ep̄s ius ſuū integrū hēbit: qꝛ ꝑmutationē talē eccl̓ie ordinatio mutari nō dꝫ sͣ. e. q̄rimoniā. ⁊ sͣ. e. cura. ſil̓e. sͣ. de do. int̓ dilectos.sͣ. de re. do. qꝛ monaſteriūvidet̉ ꝙ laicus iuſpatronatꝰ poſſit donare pͥuato: etiā ſine cōſenſuH inſinuatiōe ꝯtuliſſet. ſic ergoep̄i. ſed ſupple ꝙ de ꝯſenſu ep̄i hoc fecit. veriꝰ videt̉ ꝙ hec nō erat vera donatio: qꝛ vterqꝫ iſtoꝝ fratrū erat verus patronꝰ inſolidum. sͣ. e. c. i. ⁊. ff. deoꝑe. li. ſi libertꝰ. in fi. qꝛ res eſt indiuiſibilis. ar. ff. ſi ſer. vē. loci corpꝰ. §. ſi fūdus. ⁊ iō nihil dedit in ꝟitate: ſed ꝯceſſit fratri tm̄ liberā ordinationeꝫ eccleſiaꝝ: vt ipſe ſolus poſſet pn̄tare. ⁊ eſt ſi. ff. de ſer. ſeruitutes. §. ſeruitus.d ¶ Reſtituāt. quia non habuerunt canonicum ingreſſum: vnde debēt ex-
D