Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

ꝑte tua: ⁊ infra. Preſenti pagina reſpōdemus: ꝙ cuꝫ excuſetur honeſte qui ad preſentiam delegatorū iudicū non poteſt ſecure venire citatus tu vel tui quotiens ad illos iudices vos euocari cōtigerit adquorum preſentiam vobis periculoſumᵈ eſt ire: libere poteris appellareetiam ſi in litteris cōmiſſionis ap. fuerit remediū intercluſuꝫ: niſi iudicesᶜvobis aſſignent locum idoneuꝫ ⁊ ſecurum. Idem epiſcopo decano ⁊precentori herforden̄. Licite appellat reus ſi nō auditur excipiēs prouratoreꝫ actoris nō habere ſufficiēs mandatuꝫel ſe prius conuentū per alias litteras de quibꝰnon ſit mentio in ſecundis.Ignificauit nobis mgr̄ hoſpitalis eboracen̄. ⁊ infra. Preterea capitulum eboracen̄. auctoritatequarūdam litterarū in quarum ſigillo cōtinebatur ſigillum capituli ad citationesᶠ tantum cum aliud ſigillumcapituluꝫ illud noſcatur habere quēdam cōſtituebātᵍ actoreꝫ: ſꝫ licet idēmagiſter allegauerit: ꝙ occaſione litterarū illaꝝ actor nō deberet admitti: ⁊ inſuper adiunxiſſet ꝙ auctoritate litterarū quarūdam a nobis ⁊ alios iudices obtentarum priusʰ cōuētus nō debuit ꝑ litteras poſterioresin quibus nulla fiebat mētio de prioribus conueniri: iudices tamē exceptiōes huiuſmodi admittere noluer̄tpropter qd̓ vocem ad nos ap. emiſitQuocirca mādamus quatenꝰ ſi vobis ꝯſtiterit ob dictas cauſas vel earū aliquāⁱˡ ad noſtrā fuiſſe audientiāappellatū reuocato in irritū quicqͥdpoſt appellationeꝫ hmōi noueritiseſſe factum partes ⁊c. Idē magiſtro. G. archidiacono ⁊. V. normāno canonicis ſueſſionen̄. Licite appellat reus ſi non auditur petens declarari rem petitam in libello Ignificātibusˡ T. ⁊. R. fratribus noſtro fuit apoſtolatui de

claratū: ꝙ cū inter ipſos ex vna parte. ⁊. V. ex altera ſuꝑ quadā terra coram iudicibus delegatis queſtio verteret̉: ipſi cū plures terras haberentvt terra illa ſuꝑ qua queſtio vertebatur oſtēderetur eiſdē a iudicibus poſtularunt: qd̓ cum ipſi facere denegarētᵐ: ad noſtraꝫ audientiā ꝓuocauerūt. Quocirca mandamus quatenꝰſi eſt ita: reuocato in ſtatum debitumſi quid poſt appellationē noueritisattentatū ⁊c. Ideꝫ eboracen̄. ep̄o⁊ de luc. ⁊ de mōte molli abbatibus. Iudex a quo non poteſt ſtatuere terminū adfiniendam appellationem ꝙ ſi fecerit. intelligiturſtatuiſſe ad ſe preſentandum.inſinuatione prioris ⁊ canoInicoruꝫ ſancte barbare nobisinnotuit: ꝙ cū inter ipſos ex vna ꝑte⁊.v. camerariū de tangar ex altera ſuper qͦdā manerio corā iudice ordinario queſtio verteret̉: ⁊ idē camerariꝰad noſtrā audiētiaꝫ appellauerit: appellationi terminum nō p̄figens dictus iudex qͥ cām illius videbatur fouere: ꝓ eo ꝙ qͥdam clericus cōmenſalis ſuus dicti camerarij in eadeꝫ cauſa fuerit aduocatusª hunc terminumap. prefixit: vt ad feſtum purificationis vtraqꝫ ꝑs eſſꝫ ab ap. ꝓſecutōe reuerſaᵇ: lꝫ nō potueritᶜ nobis legē imponere vt eam teneamur infra dictūterminum expedire: cum ⁊ ſecūdū legitimas ſanctiones lis que in conſiſtorio principis ſperatur inferri: abſqꝫ damno more intacta permaneatdonec ipſam faciat introduci ⁊ a proceribus dirimi iuxta morem: interimautem nuncius camerarij preueniēsnuncium eorumdeꝫ: nec ipſo vſqꝫ adterminum legitimum expectatoᵈ impetrauit litteras ⁊ receſſit. Quia vero fraus ⁊ dolus alicui patrocinarinon debet. Mandamus quatenusſi eſt ita: partibus conuocatis audiatisᵉ cauſam ⁊ cetera.

p̄monuit. ſimil̓r eſt duꝝ agere crimīal̓r propter penā talionis. ſed exciperepoteſt qͥlibet criminoſus ⁊ excōicatꝰ. sͣ. de excep. dilecti. in fine. Io. Alia rōverior eſt. qꝛ vlterius non poſſet obijcere crimen in modū exceptōis ꝑ corfirmationē quā iſte habuit ⁊ poſſeſſionē corporalem quā mādat papa dari huic cōſequitur iſte plenum ius a quo repelli nō pōt: niſi ꝑ denūciationēvl̓ accuſationeꝫ. vn̄ exceptio locū nō hꝫ: qꝛ ꝑ exceptionē repellit̉ qͥs ab obtinēdo. vt dicit illa decre. ſuper his. ⁊ lꝫ ibi ſit ꝯfirmatus ⁊ habeat poſſeſſionēnondum tn̄ plenū ius hꝫvn̄ adhuc hꝫ ibi locū exceptio. ſed hic nō eſt ita. Indecre. accedēs. erat ille iāinſtitutus ꝑ papā. ⁊ nondeerat ſibi niſi ſola executio quā papa mandat fieri: niſi publice infamatuseſſꝫ: qꝛ executio differri nōdꝫ pretextu exceptōis oppoſite niſi opponeret̉ defalſo. sͣ. ti. ꝓxi. decetero. ⁊jͣ. de fal. ſuper eo.A ꝑte. ꝑiculoſū ē ire.no. ꝙ ibi iudex diemp̄figere dꝫ vbi ꝑtes ſinepericulo poſſint accedere⁊ oēs ſui ſiue teſtes ſiueaduocati. xxxiij. q. ij. ſiue d̓cōiugij. iij. q. ix. hortamurij. q. ij. c. vlti. ⁊. ff. de iudi. ſilocꝰ. īmo nec altera parsq̄ non pōt venire honeſtetenet̉ ire ad locū inhoneſtū. ff. de arbi. ſi cū dies. §.ſi arbiter. Item nō ſolumdr̄ locus incōmodus propter inimicitias. ſꝫ etiamſi excedat duas dietas. vtsͣ. de reſcri. nōnulli. Itemnec extra ꝓuinciarū terminos eſt faciēda citatio. iij.q. vi. neminē. niſi ex ſpāliiuſſiōe pͥncipis. C. d̓ epiſ.⁊ cle. aut̓. ſed hodie. C. deap. cū poſt. in aut̓. vt om̄sobe. iudi. §. ij. col. v. ⁊ vbicitatur qͥs ad locū periculoſum: non ſufficit p̄ſtareducatū. vt. sͣ. vt li. non cōteſt. accedens. Io.e Niſi iudices. no. ar. iudiceꝫ poſſe reuocare grauamen: vt appellans cogatur recedere ab appellatione legitima jͣ. e. cumceſſante.Ignificauit. ad citatones. faciēdas .ſ. qn̄capitulū citabat aliquē: ſigillabat lr̄as illo ſigillo. ſed per illud ſigillū nondebebāt cōſtituere actorē ad cām: īmo cū ſigillo noto ⁊ autētico. vel etiā cicitabāt mittebāt nūciuꝫ cum ſigillo illo: nec tn̄ ſufficiebat ſigillū ad litē totam. ber. g Cōſtituebat actorē. adhuc poterat obijci huic actori ꝙnon erat cōſtitutus de auctoritate archiep̄i eboracen̄. qꝛ ſi capitulū cōuenat aliquē vel cōueniat̉ auctoritas prelati dꝫ interuenire. ⁊ ſi prelatꝰ ſimilit̓agat vel cōueniat̉ dꝫ hr̄e cōſenſum capituli. sͣ. de iudi. cām. ⁊ sͣ. de ꝓcur. c. i.vbi de hoc. ſꝫ ſi capitulū agat ꝯͣ prelatū ſuū vel cōueniat̉ ab ip̄o: tūc dabit̉capitulo actor ad litē auctoritate iudicis ad inſtar minoris: qͥ ſi vult litigare cōtra curatorē ſuū: dabit iudex minori actorē. vt inſti. de aucͣt. tuto. §. vlt.⁊ inſti. de cura. §. vl. Cum enī eccl̓ia eqͥparat̉ minori. ⁊ capitulū dicat̉ eccl̓iajͣ. de teſta. reqͥſiſti. ergo ⁊ capitulū eqͥparat̉ mīori. ſed agebat capitulū ꝯtraarchiep̄m ⁊ ꝯͣ rectore hoſpitalis qui per archiep̄m fuerat inſtitutus: qͥ dice

bat ordinationē hoſpitalis ad ſe ſpectare. Capitulū vero cōtrariūdicebat. vn̄ in caſu iſto archiep̄s nō p̄ſtaret auctoritatē capitulo cōtra ſe: ⁊ ſic iudicis auctoritate pōt conſtitui ꝑ capitulū iſte actor ſiuꝓcurator. vt dictū eſt. h Prius cōuentus. hec allegatio eſt efficax. sͣ. de reſcrip. ex tenore. ⁊ sͣ. de fo. cōpe. c. pe. ⁊. jͣ. e. vt debitusi Aliquā. ar. ꝙ qͥplura narrat in libello ſuo: quorumvnū per ſe ſufficerꝫſufficit vnū ꝓbarejͣ. de prebē. cū iā dudū. ⁊. jͣ. de accu. accedens. ⁊ sͣ. de reſcrip. inter. ff. de cōdi. ⁊ demō. falſa. §.i. ⁊. jͣ. de priuileg. vtpriuilegia. Ar. contra. sͣ. de reſcrip. exꝑte. vbi de hoc. ff.de excuſa. tu. qui teſtamento. ⁊ sͣ. d̓ reſcrip. olī. ⁊ sͣ. de ꝓba. lꝫ. ſꝫ ibi ſe obligauit ad ꝓbandūvtrūqꝫ. vt ibi dictūeſt. ⁊ ſic vtraqꝫ iſtarum exceptionū legitima fuit ad appellandum.k Et cetera .i. adnoſtrā pn̄tiam conuocetis ⁊ ī cā ꝓcedatis. Io.IgnificātibꝰHec decretalisponitur. sͣ. de libel.obla. ⁊ ibi expōit̉.ſed ibi addit̉ noualr̄a .ſ. oblato libello⁊ ob hͦ variat̉. alioqͥn ſuꝑflueret vnaiſtarum.m Denegarēt. etita ꝓnunciandumeſt ſuper incidentiſiue emergenti. hecqō nō erat īcidēs:ſed potiꝰ emergēs.de hoc plene dictūē. sͣ. d̓ ordi. cog. c. i.t inſinuatiōe Iduocatꝰ. Exhoc ſumebāt qͥdaꝫarg. ꝙ iudex poſſitrecuſari: ſi aduocatus alteriꝰ ꝑtis eſtcōmenſalis ipſiusſed nō eſt ſufficiēscā recuſandi. sͣ. deoffi. iudi. c. i. ſꝫ ſi altera ꝑs eſſꝫ ꝯmēſalis ſiue familiarꝭ iudicis: tūc pōt recuſari. sͣ. d̓ of.dele. iuſinuāte. b Reuerſa. hoc facere nō potuit. qꝛ ſic eſſꝫ imc Potuerit. ſi. xxi. di. inferior. ⁊ sͣ. de el ec. īnotuit. ff. de mino. minornere legem dn̄o pape. vt hic dicit. ⁊. ij. q. vi. anterioruꝫ. §. ad hocff. ad trebel. ille a quo. §. tēpeſtiuum. ⁊ sͣ. de maio. ⁊ obe. cū inferior.d Expectato. de termino cōſtituēdo dictū ē. sͣ. e. ꝑſonas. qꝛ triplexeſt terminus. vt ibi dr̄. Sed de quo termino intelligit̉ qd̓ hic dicit.De anno appellatōis nō pōt intelligi: qꝛ terminus ille bene pōt p̄ueniri: dūmodo nimiū aduerſarius nō p̄currat. jͣ. e. oblate. Io. ītelligit terminū iſtū de termino legali. ſed d̓ illo nō pōt intelligi: qꝛ ſi nōꝓſequit̉ aliqͥs appellatōem vſqꝫ ad annū: poſtea non pōt ꝓſeqͥ: qꝛrata manet ſnīa: vel iudex ꝓcedet in principali. sͣ. e. cū ſit romana. ⁊ſic neceſſe eſt vt intelligat̉ de termino ſtatuto a iudice. vt ītelligamꝰ