Secundus

De ſentētia ⁊ re iudicata

ſitā ⁊ receptas īducias: quoniā infraterminū tibi fi. t. ad eam proſequendam prefixum iter nō arripuerasᶠ cōtra te ſentētiam proferens: memoratis. G. ⁊. A. pretaxatam domū ſecūdum veron̄. ciuitatis conſuetudineꝫadiudicare curauit. deinde cuꝫ cauſafuiſſet ad nos per ap. delata: brixien̄.epiſcopus delegatus a nobis ſentētiam contra vos ſpreta forma canonum ſecundum eandem conſuetudinem ſicut prefatus legatus fecerat ꝓmulgauitᵏ. Nos autē conſiderātesꝙ licet vſus vel cōſuetudinis nō minima ſit auctoritas: nunquā tamē veritati aut legi preiudicatᵐ: p̄ſcriptaꝫſentētiā reuocauimus: ⁊ vos ab īpetitione abſoluentes illoꝝ: vobis ⁊ eccleſie veſtre domū adiudicauimꝰ ſupradictā. ¶ Idē eboracen̄. archiep̄o¶ Sentētia iniqua retractatur ꝑ ſuperiorē lꝫ cāfuerit appellatione remota cōmiſſa. Si autē continet manifeſtā iniquitatem eſt nulla.i ¶ Nter ceteras: ⁊ infra. Itē cuꝫaliqua cauſa ap. re. cōmittitur⁊ ſentētia fertur iniqua: eam euacuariⁿ oportet: nec ei debꝫ ſtari: ſi iniquitatem contineat manifeſtamº.¶ Clemens tertius.¶ Sentētia lata contra abſentem nō contumain cauſa matrimoniali non valet.Enorᵖ litterarū tuarū oſtēditꝙ cuꝫ inter. r. ⁊ m. mulierē queſtio matrimonij verteretur: ⁊ rheatino epiſcopo cōmiſſa fuiſſet: idē eundeꝫ. R. muliere abſente ab impetitione ipſius abſoluit. Ceteruꝫ eadē mulier a nobis ad te litteras impetrauitvt de cā cognoſceres: ⁊ eaꝫ fine debito terminares: ⁊ infra. Dictus veroR. a te vocatus ad cām infirmitatepretenta nō affuit: ſed quia nocte ſequente aliā ſibi cōpulare preſumpſit

in eum excōicationis ſentētiam promulgaſtiª a qua poſtmodū abſolutꝰad te veniens oſtendit litteras epiſcopi me morati. quibus eum ab inquietatiōe ipſius abſolutū fuiſſe patebatQuia igit̉ mulier ſuos teſtes offertad probādum: ꝙ idē. R. eam deſpōſatiōis ānulo pu. ſubarraſſetᵇ: tu qͥdſuꝑ his agere debeas poſtulas edoceri. Iōqꝫ inqͥſitioni tue taliter reſpōdemus: ꝙ nō obſtante illicita abſolutioneᶜ quā epiſcopus fecit: in cauſa ꝓcedas eidem. R. ſub pena excōicatōnis artius interdicens: ne ad eā quaꝫſuꝑinduxit accedatᵈ prius ꝙͣ fueritcauſa deciſa.¶ Idem.¶ Sentētia diuortij in cā matrimoniali rite lataad ſolam cōiugis cōfeſſionē aſſerentis cōtrariuꝫnō reuocat̉. ſꝫ īteriꝫ ei ſtat̉. dōec ꝯͣriū doceatur.Onſanguinei. e. latricis preſentiū: ſicut tuis litteris intimaſti:cōpaternitatē inter ip̄am ⁊ virū ſuuꝫlegittimeᵉ probauerūt: ita ꝙ inter eoſſententiā diuortij ꝓtuliſti. Predictavero. E. cum ſit tibi poſtmodū confeſſa: ꝙ eius cōmater in veritate āteſententiā nō fuiſſet: ſed poſt ſeparationē cōpaternitatē cū eo contraxit:⁊ tandē ad ſecūdas nuptias cōuolauit: ⁊ infra. Fraternitati tue reſpōdemus: ꝙ propter ſolā cōfeſſionē mulieris nō eſt recedēdum a ſententia ꝑiudicium eccleſie rationabiliterᶠ promulgata: niſi legitime in contrariumꝓbareturᵍ. ¶ Innocētius tertiusarchidiano ⁊ ſacriſte magalon̄.¶ Si papa cōtra ꝓnunciationeꝫ ſuā confert beneficiū hoc tacito ſurrepticia dr̄ collatio ⁊ nō tꝫ.Um olim magalonen̄. ep̄s. Prde caſtro nouo ad vacantē archidiaconatū eiuſdem eccleſie nominaſſet. I. prepoſito: vt nullus ibi niſi prius dupliciʰ ſibi voce conceſſa in

trāſit in rē iudicatā: qꝛ iudicatis acquīeuiſſe videt̉. jͣ. eo qd̓ ad cōſultationē. vn̄ poſtea nō audiet̉: īmo cōpelletur alter alteri adherere.m cauſa. arripueras. ex quo aliquis nō ꝓſequitur appellationē infra terminū ſibi prefixū: extunc iudex ꝓcedere pōt tanꝙͣcitatus ꝑemptorie nō veniſſet. jͣ. de appel ſepe cōtingit. qꝛ ꝑinde eſtac ſi non appellaſſet. jͣ. de appella. cūſit romana. vn̄ in hͦnō ꝑeccauit iudexBer.zauit¶ Promcce hͦ obtinuit cōſuetudo bis cōtradictorio iudicio: etgo debuit valere.ff. de legi. cuꝫ de cōſuetudīe. ⁊. jͣ. de ꝟ.ſig. abbate. Solu.hec cōſuetudo fuicōtraria iuri ⁊ mala in p̄iudicium eccleſie. ⁊ iō non fuitſeruanda. vnde advltimuꝫ caſſat̉ ſententia: alias ſi bona fuiſſet conſudo ſeruaret̉. sͣ. d̓ eoqui mit. in poſ. cuꝫvēiſſent.orte talis erat cōitudoilla: ꝙ qui emit a p̄lato eccleſie ſolo tenet venditior lꝫ nōprobet precium invtilitatē eccleſie ꝟſum eſſe: contra illud. x. q. ij. hoc iusporrectum. xij. q. ij.ſine exceptionel ¶ Conſuetudinis.ſic. xi. di. conſuetudinis. ⁊ sͣ. d̓ cōſue.c. vl. vbi exponiturhec auctoritas.m ¶ Preiudicat. veum eſt ꝙ conſuetido nō p̄iudicat le: niſi ſit rationabilis ⁊ legitime ſitpreſcripta. naꝫ tūcbene preiudicat legi. sͣ. de cōſue. c. vlvbi plene d̓ hac materia dr̄. ⁊ hec conſuetudo n̄ fuit rōabilis īripta¶ Nter ceteras. euacuari. cū ſentētia tenuerit ⁊ appellatū fueritab ea: vel euacuetur de facto: cū eſt nulla. ſimile. jͣ. de re. eccle. nōalie. ſi qͥs preſbyteroꝝo ¶ Manifeſtam. puta qꝛ lata eſt ꝯtraius ſcriptū: ſcꝫ contra leges vel canones. sͣ. eo. c. i. ita ꝙ in ipſa ſentētia continebatur error. ij. q. vi. §. diffinitiua. ver. Item ſi ſententia cōtra ius ſcriptū. ⁊. jͣ. de cōfir. exanimata. ⁊. jͣ. de ſenten. excom. ꝑtuas. ⁊ hic in fine: ⁊ ita ipſo iure nulla eſt talis ſententia. vt. sͣ. e. c. i.vbi de hoc. Aliud eſt cum lata eſt cōtra ius litigatoris: qꝛ tunc trāſit in rem iudicatam: niſi fuerit appellatum. jͣ. eo. cum inter vos. Etſi per iniuriam iudicis dānatus fuit: poterit agere contra iudicemqui fecit litē ſuam ad intereſſe. ff. de iudi. filiuſ familias. ⁊. ff. de euic.ſi per imprudentiam. ⁊. jͣ. de emp. ⁊ vendi. c. vlti. ⁊ infamis efficitur.epe. iudi. qui ma. iudi. l. ij.Enor. infirmitate. qd̓ ſi verum fuiſſet iuſta erat excuſatio. sͣ. deprocu. querelam. ⁊. v. q. iij. ſi egrotans. īmo nec tunc res iudicata cēſetur. ff. de re iudi. queſitum. i. ⁊. ij. Rn̄. nec mādanda eſt ſententia executioni infirmitate pretenta. ff. de iudi. ſi pretor. in fine. ſed hicfalſo allegabat. vt bene declarant ſequentia

a ¶ Promulgaſti. ⁊ merito tanꝙͣ contra contumacē: cum ex facto ſequentiappareat ꝙ malicioſe pretendebat infirmitatē. ⁊ ita ſequens p̄ſumptio elidit primam. ſic. ff. de in īteg. reſti. diuus. b ¶ Subarraſſet .i. fidem conſenſus de preſenti dediſſet: alias ſi loqueretur de conſenſu de futuro: nonmandaret papa virum ſeparari ab illa: cum qua poſtea contraxit per verba de preſenti: quia ſic ſoluta erant priora ſponſalia. jͣ. de ſponſa. c. pe. ⁊ vlt.⁊. jͣ. de ma. cōtra. cōtra interdi. ec. c. ij. ⁊ eſt vulgareloci illius. ſic. xxvij. q. ij. ſiquis vxorem. Uel poteſtdici ꝙ ſubarratio fit perīmiſſionem annuli interueniente cōſenſu tacite vl̓exp̄ſſe. vt hic dicit. ⁊ dic tacite: vt ī muto. exp̄ſſe vt inloquēte. ⁊ ſtabit̉ huic ſubarrationi: ꝙͣuis nihil dicat ꝙͣdiu cōtrariū non ꝓbabit̉ qꝛ p̄ſumit̉ ꝓ mr̄imonio. ar. xxvij. di. qd̓ īterrogaſti. xxx. q. noſtrates. ⁊. c.femine. nihil .n. intereſt anfacto vel verbo quis declaret voluntatē ſuā. xliij.di. c. i. ⁊. xli. di. c. i. ⁊ de pe.di. i. in actione. ⁊. jͣ. de pe.⁊ remiſ. oīs vtriuſqꝫ. §. vl.⁊. ff. de legi. de quibus. niſi probet ſe animo nō contrahendi id feciſſe. Arg.xxij. q. ij. qd̓ ait. ⁊. ff. de ac.⁊ oblig. obligationum.c ¶ Abſolutione. facta cōtra muliereꝫ abſentem: vtſuperius patꝫ. ⁊ ita ſentētia lata cōtra abſentē nōcontumacē nulla eſt in qͦcunqꝫ negocio: qꝛ ea nonobſtāte citra aliquam appellationeꝫ cognoſcit̉ decā. Et hoc ꝓbatur. iij. q. ixcaueant oīa. abſente reuera. abſens ⁊ ſi citatꝰ eēt aliquis ad ſentētiam ⁊ iuſta de cā impeditus venire nō poſſet reuocat̉ ſnīa.jͣ. eo. cū bertoldus. alias ſifuiſſet ꝯtumax nō reuocatur. xxiiij. q. iij. d̓ illicita. iij.q. ix. §. niſi. ⁊ in aut̓. vt oēſb. iu. §. ſi ꝟo neqꝫ col. v.d ¶ Accedat. ſꝫ qͣliter mulier illa ſecūda priuat̉ iure ſuo āte finē cāe ꝯͣ illudsͣ. vt litepēdēte. laudabilē. ⁊. viij. q. iiij. nōne. Solū. cū aliqͥs cū aliqua contraxit in facie eccleſie approbāte eccleſia: ſi poſtea matrimonium accuſeturlocū habꝫ illa decretalis. laudabilem ⁊ ſimilia alia iura. Sed cum aliquiscontrahit lite pēdente cū aliqua: vel contra prohibitionem eccleſie: tunc locū habꝫ qd̓ hic dicit̉. ⁊. jͣ. de ma. contra. cōtra inter ec. c. i. ⁊ vl. quia cū res. facta eſt litigioſa. non debet in aliam tranſferri perſonam. xi. q. i. quia res. C.quo ad veritatem. f ¶ Rationabiliter. ⁊ illud referas quo ad orOnſanguinei. legitime. quo ad ordinem iuris: non ¶ de litig. l. vlti.dinem tantum. g ¶ Probaretur. per legitimos et idoneos teſtes: ⁊non per illos qui primum falſum tulerūt teſtimoniū cū periuri ſint. sͣ. de teſti. ſicut ſic. sͣ. eo. lator. vbi de hac materia. ad confeſſionem mulieris ⁊ etiaꝫviri nō reuocatur ſententia per eccleſiam lata ſcd̓m ius: ſicut nec ad eorumconfeſſionem matrimoniū ſeparatur. jͣ. de eo qui cognouit conſanguineam¶ Um olim. duplici voce. forte hoc dicebat ſe habere de conſuetudinevxoris ſue ſuper eo. ber.ratione dignitatis: vnam ratione prepoſiture ⁊ aliam ratiōe canonie. Sꝫnō videt̉ ꝙ propter pluralitatē ſtipendioꝝ plures habeat voces: cum voxvnius potior eſt ꝙͣ alterius rōne dignitatis: ſicut de teſtibus. sͣ. de teſti. in

s iiij