epiphaniarū. vij. diebus dn̄ice paſſionis reſurrectiōis cū ſeptē ſequētibus aſcenſiōis pēthe. cum duobꝰqͥ ſequūt̉ natiuitatis iohānis baptiſter feſtiuitatum oīuꝫ glorioſe virginis xij. apoſtoloꝝ: ⁊ p̄cipue petri⁊ pauli beati laurētij: dedicationisbeati michaelis: ſolēnitatis oīm ſāctoꝝ: ac diebꝰ dominicis/ ceteris qͣꝫſolenitatibꝰ: quas ſīguli epiſcopin ſuis dioce. cum clero et popuduxerint ſolēniter venerādas (qͥbꝰvtiqꝫ ſolēnibꝰᵇ ferijs niſi neceſſitasvrgeat vel pietasᵈ ſuadeat vſqꝫ adeo cōuenit ab hmōi abſtinere vtcōſentientibꝰ etiā partibꝰ nec ꝓceſſus habitꝰ teneat nec ſententia quācōtingit diebꝰ hmōi ꝓmulgari licꝰdiebꝰ feriatis qͥ gratia vindemiarūvel meſſiū ob neceſſitateſ hoīꝫ īdulgent̉ procēdi valeatꝭ ſi de partiū ꝓceſſerit voluntate.De ordīe cognitionū.Elemēs. iij. alatrino epiſcopo.¶ De peremptoria exceptiōe an̄ ſnīam iudex cōgnoſcit ſed ſufficit ſuper principali pronunciare.Ntelleximꝰ ꝙ cū quedmulier peteret quendātīvirū teſtes ad ſue intentiuis aſſertionē induxit pequos pars viri futurū ſibi p̄iudiciūmetuens exceptionē cōſanguinitais obiecit: ex qua intēdit petitōeꝫmulieris elidi: ⁊ infra Inqͥſitōi tutaliter duximꝰ reſpōdedū ꝙ cuꝫ exce̓ptione ꝓbata queſtio principaliperimat̉ (ante eſt cognoſcendumde ipſaſqͣꝫ ad diffinitiohis articuliꝓcedat̉ quo facto virum ab impetitione mulieris ꝓut expoſcit ratioiurigꝭ abſoluas. ¶X XA¶ Innocetius. iij. ep̄o nouarienſi.¶ Si reꝰ ꝯͣ actorē ſpoliatorē ſpoliationeꝫ opꝑnit aut excipiēdo ⁊ tūc prius audit̉. ⁊ ea ꝓbatadere nō cogitur ſꝫ ꝑ hoc nō reſtituit̉. aut agēdo⁊ tūc ſil̓ vtraqꝫ qō termīat̉ ⁊ ea ꝓbata reſtituet̉.
ꝯnūciandū ettie ippscilleeſte.EuUm dilectꝰ filius abbas de feextilloſde nobilibꝰ viris dominis de artone depoſuerit qōnemꝙ manu armataᶠ ⁊ cum exercitu acaſtrū monaſterū veniētes in p̨̄dislīaliū ⁊ alijs danificare dictū cenodiū p̄ſumpſerūt: de qͥbꝰ iuſticiā ſibifieri poſtulabatꝭ ei citra litis ꝯteſtatione ſub forma exceptiōisᵍ fuit exaduerſo reſpōſuꝫ: ꝙ per ipſius dolumʰ ⁊ violentiā caſtrū ſirati amiſeFant: qd̓ ⁊ progenitores eoꝝ tenuerant k ipſi poſſederāt in quiete ſibipetētes prius reſtitui/ qͣꝫ petltionibus ipſius reſponderetꝭ p̄ſerti cumteſtes haberēt p̄ſentes per quos intentionē ſuā incōtinētiª ꝓbare volebant Uerū ex parte abbatis fuittaliter replicatū ꝙ ab eo reſtitutiopeti nō poterat qui nō fuerat ſpoliator preſertim cū dictū caſtrum adius ⁊ ꝓprietatē ſui monaſterij pertineret: qd̓ etiā pars aduerſa nullatenꝰ denegabat (vnde verꝰ dn̄s adque ab alio res ſua poſſeſſa reuertitur: etiā poſt tempora longiorā retentionisᵇ debebat cōmodū obtinere ⁊ iudiciū reſtitutorium (cōtraſpoliatoreᶜ tātū cōpetere dinoſcit̉⁊ infra MNos aūt diſtinguēdum eēcredimꝰ ꝙytrū ſpoliationis queſtioab eiſdē nobilibꝰ ſit obiecta in modum actionis ad reſtitutionē petēdam an in forma exceptiōis ad intentionē aduerſarij repellendā (cīea in modū actiōis ꝓpoſita intellgant̉ mutue petitiones ſeſe tanqͣꝫiuerſe minime cōtingentes. ac peroc iuxta regulāᵈ iuris qua dicit̉j prior appellat prior agat que prius eēt ꝓpoſita prius foret tractandaqͣꝫqꝫ in ide iudiciū ambe deducte viciſſimqꝫ tractate ſiml̓ eſſent eademᵉ ſententia termināde. Sꝫ qm̄queſtio illa ab eiſde nobilibꝰ tātuꝫ
ſquā etceſtttne iCipit actēſciden.Iiitꝭ fundata intētiōe actorisla inba.excep. ſi quidē E nō ſentētiare ſuper eaᵉed tm̄ ſupenūtiandū ſit Super hoc fuit diuerſitas inter doctoresB. dicebat ꝙ ſuper incidetiue exceptione proKLnūciari nō ī3 tm̄a ſꝫcognoſci decipalieo ipſotͣ ſuꝑ prīſatis īelligit̉ eſſe ꝓnunciatū ſuper incidēti ꝑuādā ꝯn̄aꝫ ⁊ hocdicebat ꝑ leges illas. C. de oiudil. i. ⁊. l. iij. ⁊bi dr̄A adficiū iudicis ꝑſaꝫ incionē examīade ea prod de head. l.lul. qm̄ aledruC. ad. l.ꝯfa. de8.cebff. de iudi. d̓ia re⁊. jͣ. de cā poſ. cū ſuper. ⁊. ff. de mino.tra vtile. ff. de pͥua.l. iij. ⁊. ff. de libe. cā.liberis. §. vlti hniſi īpediat̉ ꝑꝑ cōditionē ſue perſone: qꝛpedaneꝰ iudex. vt. (de iudi. quotiēs vl̓cōditionē rei/ vl̓ qꝛpupillꝰ ē: cui moutur queſtio ſtatrcidenter tūc nō pr̄nunciat̉ ſed defert̉ſuper cauſa ſtatusſed de hereditate. Cde dr. iu. l. ibn̄s ī⁊ azo. cū eo diſtinguit ⁊ bene inter incidētes qōnes ⁊ emergētes ſiue exceqō dicit̉ que cōptit reo etiā ante licōteſta puta pactūde nō petendo resiudicata/ delatio iuFamēti/ conſangui94V nitas que obſtat matrīonio vel aliud quodcunqꝫ impedimentum ꝑpetuū ⁊ cōſil̓ia. In his eī obtinet ſnīa. B qꝛ nō ꝓnūciat̉ in his (edeſſe apparet k in his nō ꝓnunciat̉ niſi qn̄ cira. iij. q. xi. aliqn̄. ꝟſi. qͥ confitet̉. ⁊. C..fa. de plag. preſeꝫpuincieicat. jͣ. e. tuā. ⁊. iij. q. xi. §. ſi de hereditatra. cū ciuilis cifi. ſint legi. lator Emergētes dicūt̉ ille q̄ cōpetūt ⁊ emergūt̉ ina an dilatio ſit dāda an nō an talis teſtis ſit recipiēdꝰ vl̓ nōpoſitio vl̓ interrogatio faciēda ſit vel nō vel vtrum aliquisſionet libertatis vel non. ⁊ in iſtis emergentibus obtiAAM. ⁊. P. ⁊ ſic intelligitur lex illa. ff. de libera. cā. liberis.in iſtis ꝓnunciari dꝫ al̓s nō poſſet ꝓcedere iudex in principali: niſi in his ꝓnunciaret̉. ⁊ ſic intelligit̉ lex. ff. de iudi. de qͣ re. ⁊ deHcre. cū ſuꝑ vel dic de qua re cognouit verū ē prīcipalit̓ Alā legēX dintra htile reſpodet̉ qꝛ ibi np fuit ꝓnunciatū ſuꝑ incidēti .ſ. ſuꝑ etaꝫ
per etate ꝓnūciat̉ (ad legē illā. ff. de priua. dicūt ꝙ ſpāle ē ibi bel dicas/neceſſariū eſt vt ibi ꝓnūciet̉ de p̄uaricatione anteꝙͣ admittat̉ ad accuſatōnē (et in modū replicatōis illd̓ obijcit̉/ ⁊ qꝛ illd̓ cōpetit an̄ litꝭ cōteſta tm̄: 7iō pnūcianqūette ijbocEuLegf. c.Rexceptōi dilatorie qꝛan̄ lit. ꝯteſt.Ie dꝫ opponiſtiō dꝫ ꝓnūct ꝭari ſuꝑ illa ſicut in dilatoijs aū lit. ꝯteſ. ꝓnūciat̉:⁊ poſtea ē ꝑeptoriaar. ꝯͣ.jͣ. de fi. inſtru. cū iohānes.ibi ꝓnūciat papa ſuꝑ exceptione incident̓ ꝓpoſita in cā appl̓onis atōibi pōt aſſignari qꝛ cumnō ꝓnunciet̉ ī cā ap. directe ſuꝑ prīcipali queſtiōe(ſꝫ tm̄ confirmat̉ vel infirmat̉ ſnīaꝫ ꝓnūciari dꝫ ſuper inciꝑpoſita in cā appellatōis vl̓ ſiꝰꝓnunciat̉ ſuper talibusnō eſt cōtra ſubām ordīsiudicioꝝ ⁊ ſuꝑ incidēti ſiue perēptoria exceptioneꝓnunciat̉. sͣ. d̓ elec. cū dilecti. ad finē. Illa exceptio videt̉ potiꝰ incidēsꝙͣ emergēs Et idē ēt pōtdici in. l. intra vtile qd̓ ꝓnunciatū fuit ſuꝑ incidēti qōne .ſ. ſuꝑ etate nec ꝓpterea ius offendit̉ nec ēcōtra ordinē iuris ꝙ ibiꝓnūcietur ſuꝑ etate q̄ fuit īcidēs queſtio nec dicitur in iure ꝙ talis ientenſtia nō teneat.¶ Um dilectꝰ (armata) illa vis q̄fit cuꝫ armis publica ē (q̄ vero ſine armispriuata dicit̉. inſti. de publi. iudi. circa fi. §. iteꝫ lexiulia. de vi pri. ⁊. ff. de viꝑu. l. ibende iſti plus peccauerūt. vn̄ ꝟſus. Uis pͥʰuata reū deponit ab orone rerū Sed deportat̉ ſis armata probat.¶ Exceptiōis gͦ qͥ excipit nō cōteſtat̉ liteꝫ/ ⁊ ſicpatet ꝙ qui negat nō excipit gͦ qui excipit nō cōfitet̉. ff. de excep. nō vtiqꝫ⁊. jͣ. de exce. cū venerabil̓.h ¶ Ipſiꝰ dolū ſed quaredebuit nocere eccleſie dolus abbatis ſiue violentia cū delictū ꝑſōe ⁊c. xviqͥ. vi. ſi ep̄ꝫllꝫ hͦ totꝰ cōuētꝰ cōſenſerat abbati vl̓ ab initio vl̓ ex poſtfacto.ar. jͣ. de reſti. ſpo. cū ad ſedē. ī filſꝫ ratihabitigī m aleficio retrotrahit̉ ⁊ māito cōparat̉. ff. de vi ⁊ vi ar. l. i. §. ſꝫ ſi cū qͥsa ¶ Incōtinētilhͦ multuꝫ faciebat ad hͦ vt reſtitueret̉. jͣ. de reſtit. ſpō. lr̄.jͣ. de teſti. veniēs. ij.¶ Retētiōis. xvi. q. iij. §. qd̓ pōt. ꝟ. qd̓ ſi mala. ⁊. C. de preſcrip. xxx. vl̓. xl.an̄. ſi qͥs ēptiōis. §. ſinantē. c ¶ Cōtra ſpoliatorē tm̄ vl̓ ꝯͣ eū qͥ mādauitvl̓ ratā habuit ſpoliationē. ſic. jͣ. de reſti. ſpo. cū ad ſedē. in fi. ⁊. ff. de vi ⁊ viar. cū a telniſi ſcient̓ rem recipiat a deiectore cū ꝑ hͦ ei ſuccedat in viciū. jͣ. d̓re. ſpo. ſepe ꝯtīgit. ⁊ sͣ. d̓ iudi. qꝛ gu. ⁊ hͦ qꝛ ꝑ dolū abbatꝭ ſpoliati ſunt E latius patet reſtitutoriū iudiciū ẜm canones ꝙͣ ẜm leges: etiaꝫ vbi qͥs dolovl̓ metu ꝑdit rē. iij. q. i. reintegrada ſecꝰ ē ī actiōe qd̓ metꝰ cā q̄ dat̉ ꝯͣ illuꝫqͥ metū nō adhibuit. ff. qd̓ me. cā. ſi cū exceptōe. §. aliqn̄. ꝟ. pediꝰ. ⁊. §. ī hac.Iuxta regulā. ff. de iudi. qui prior.