Iibei

S2vtrinqꝫ preſtari. XoC¶ Grego. ix. ep̄o beluacen̄.¶ Epiſcopus iurat de calūnia ſi per ſeip̄m4gare propoſitis nō tactis euangelijs. Sper ſindicū litigat per illū poterit iurare. AActorvero refutādo hoc iuramētū ſine cā cadere debꝫab inſtituta actione reꝰ autē dꝫ haberi ꝓ cōfeUm in cauſa pecuniaria quāinter te ⁊. R. motā eſſe proponis: nō per te ſꝫ per ſindicū vl̓ actoreꝫ elegeris litigare: per illūˡ quidēpreſtādū erit calūnie iuramentū qd̓ſi per teipſumᵏ propoſitis tantū ſꝫnō tactis euāgelijs ſic vt in dicēdoteſtimonio a te videtur hmōi iuramentū exhibendū: ⁊ infra ¶ena veIrol recuſantis hoc iuramētū cū preſtandū fuerit eſt vt actor ab inſtituta cadat actione reꝰ haberi debeatpro confeſſo.De dilationibus.¶ Alexā. iij. cant. ⁊ vnigorien̄. ep̄is¶ Terminus peremptorius nō debet eſſe nimisbreuis niſi neceſſitas aliud ſuggerat.Ilecti filij abbas ⁊ monad Ochi de. H. nobis inſinuare curarunt: ꝙ cū cāꝫ quevertitur inter ipſos ⁊ moniales deleden̄. ſuper eccleſia de alten̄. decanō ⁊ archidiaco. lincon̄. commiſerimus terminandā ipſi timentes ſe aiudicibus aggrauari: eo ꝙ ad primam citatione terminuꝫ ſibi nimisbreuēᵐ ⁊ peremptoriū ſtatuerūt adnoſtrā audiētiā duxerint appellan

dum: ⁊ infra. Quia vero nō ſpectatad iuris ordineꝫ diē peremptoriūⁿmaxime cū de rebus eccleſiaſticis agitur niſi forte neceſſitate vrgentetaliter maturare (mandamꝰ quatenus ſi ē ita reuocato in irritū: ſi qͥd īueneritis poſt appellationeꝫ huiuſmodi attentatū in cauſa iuxtarum ⁊c̄. g¶ Celeſtinus tertius. F A8¶ Inducie deliberatorie denegant̉ reo ſi per lit-teras citatorias plene potuit inſtruſꝫ deliberareingiltociſuper eo de quo queritur.Reterea adieciſti ꝙ cū cauſeꝯ.gtibi a ſe. ap. delegant̉ ſ in lit/ Sͦęteris citatorijs reſcriptū apoſtoli-cū inſeris (vt eo viſo d̓liberare vale gatª qui ab altero cōuenitur: ⁊ infra¶ Quia igitur quid agendū ſit ī hocęªXcaſu deſideras edoceri talit̓ tibi reſpondemus ꝙ reo ad iudiciuꝫ legiel.time conuocato: ſi ex reſcripto ſibi3tranſmiſſo pleneᵈ potuit inſtrui ſu Sgͣper eo de quo in iudicio cōuenitur. yxainducie deliberatorie nō ſunt vltē ærius indulgende ſed procedenduꝫ &tpotius ē ad examīationē cauſe k fi55nem ei debitū imponendū? gi. boc o.o. f¶ Hono. iij. ferrentino ep̄o. 2 vee¶ Per declaratiouē libelli per quā natura nego Aicij nō mutat̉ noue dilatorie nō dabuntur. re.5Ittere tue ac petitio archip̄ſbiteri ſanctoꝝ priſce ⁊ aquilede vrbe nobis exhibite cōtinebant ꝯꝙ⁊ infra. Idem archipreſbiter cōtraxeſobiles viros. A. ⁊. G. libellū eccle. oP

QXęAA¶ xyyoSreluſoriū ſit. jͣ. vt lit. pen. eccleſia ſancte marie Et alie interrogatiōes pluresfaciende ſunt: puta an ſit heres: vel quota ex parte ſit heres ⁊ an in ptāteſeruū habeat: cuiꝰ noīe noxali iudicio agitur. Itē an quadrupes qui damnum dedit ſit eiꝰ Item an̄ ex teſtamēto ſit heres Iteꝫ an edes ſit ſua ex qͣdamnū timet̉: que colligunt̉. ff. de inter. ac. qui interrogat̉. ⁊. l. ſi quis in iufre. ⁊. l. ſi fideiuſſor. §. illd̓.vSQ.⁊. l. defenſor. §. vlt. ⁊. l. nōcen̄.alienū. Itē ꝙ reſpondeat cuius etatis ſit reꝰ: ſi d̓p̄mea dubitat̉. ff. e. de etate.SItē quādocūqꝫ ⁊ ante litis ꝯteſta. ⁊ poſt litis cōteſta. vbicūqꝫ eqͥtas mouet iudicē debet interrogare. ff. e. vbicunqꝫ ⁊. xxxq. v. iudicantē pars ad īterrogationeꝫ aduerſarijreſpondere non cogit̉ tn̄ſi reſponderit tenꝫ reſpōſio. ff. e. ſi ſine. ⁊. jͣ. de do.⁊ contu. ꝓutſ certum debet reſpondere. ff. eo. deęta. §. nihil.Um in cāſper illūquidē) iſtud regula⁊re eſt. sͣ. c. ꝓxi. ⁊. c. in pertractandis. ⁊. c. imperatorū. ⁊ sͣ. eo. c. i.k ¶ Per teipſum/ ex quiſſumpſit officiū in ſe dꝫiurare de calumnia cū ſitacceſſoriū ſine quo nō p̄tcauſa expediri. ar. sͣ. de oſfi. dele. preterea.dentiā (in hoc ei deferiqꝛ nō tangit ſacra: ſicutin teſtimonio. xi. q. i. īperatorum. ⁊ L. de epiſco. ⁊Rcleri. aut̓. iudex. ⁊ ī aut̓.de ſan. epiſ. §. nulli vero.colla. ix. ⁊. ij. q. v. qua decauſa quādoqꝫ tn̄ tangſacra .i. q. vij. quotiensC. d̓ ſan. epiſ. aut̓. ſꝫ iude(ſed ꝯͣ. sͣ. e. c. i ꝟbi dicit̉.ep̄s iurare nō dꝫ ſed alijſhoc officiū delegare noneſt contra huia nō dicitur ibi ꝙ nō debeat iurare ſed dicitur ꝙ nō decompelli vt ibi dicitur.l ¶ Pena vero. ſic. sͣ. e. imperatorum. ⁊. C. eo. ti. l. ij. ⁊ in aut̓. vt litig. iu. in exor. lit. §. ſi āt. in fi. col. ix. vnde ſumptꝰ eſt. §. iſte ſic actor qui nō vult iurarecadet a ſua cauſa ſed nunqͥd ipſo iure an ꝑ ſnīam (dicas ꝙ ꝑ ſnīam iudiciſqꝛ iudex ꝓcedet cōtra illū: ac ſi nihil ꝓbaſſet reū abſoluēdo; ⁊ eodē modode reo. C. eo. auten. principales in fi.Ilecti filij. nimis breuē ſed quē terminū dicis nimis breuē cū hicnō exprimat̉ quot dierū terminū iudices ſtatuer̄tꝭ hoc relinquo arbitrio iudicis inſpecta qualitate negocij: ⁊ locorum diſtantia. jͣ. deap. cum ſit romana.n ¶ Peremptoriū. qd̓ eſſe nō dꝫ: īmo tribus edictis vel vno peremptorio.qd̓ cōtinere dꝫ tm̄ tp̄s ꝙͣtū tria edicta. xxiiij. q. iij. de illicita. circa mediumver. quicūqꝫ/ ⁊ in aut̓. de litig. §. ſi vero caſu. col. viij. ⁊. ff. de re iudi. ꝯtumacia. ⁊. ff. de iudi. ad peremptoriū. ⁊. l. nō nunꝙͣ vnde qꝛ nimis breuē terminū ſtatuerūt iuſta fuit cā appellādi (ex cā tamē pęremptoriū iſtud pōt moderari ſicut iudex viderit expedire. ff. de iudi. nonūꝙͣ. ⁊ sͣ. de offi. deleg. cōc ſſuluit. circa finē(⁊ hic ver niſi forte (ſicut tempꝰ quod dat̉ cōdēnatis arbiti trariū eſt. jͣ. de re iudi. qd̓ ad cōſultationē: ⁊. ff. de re iudi. l. ij. ſic ⁊ tempꝰ appellationis poteſt moderare iudex. jͣ. de ap. cū ſit romana. ⁊. c. cū ſpeciali.Et qͥ ex cauſa nimis breuē terminū peremptoriū ſtatuerit exprimere debꝫcam incitatione: vt pars illa cāꝫ nō habeat appellādi. sͣ. de in integ. reſtittum ex littęris. in fi. b5Reterea deliberare valeatiq. iij. q. ij. dffefat̉. ⁊ in aut. de litig. oēꝫcolla. viij. B.qꝛ in litteris

ter agere velitꝭ ⁊ res aperte ſpecificant̉ qd̓ facere dꝫ qui alid petit. sͣ. de libel. ob. ca. ij. ⁊. iij. vbi de hoc. ⁊. ff. de rei ven. ſi im̄ro cōtingit ꝙ per litteras pape oīa ſic ſpecificent̉: ſic ⁊ in cridꝫ a p̄poni in litteris citatorijs quicquid reo obijcit̉ vt paraiꝰ veriat. v. q. i. ſi primates Quidā vero ad cautelā in fine citatiōis appnunt libellū avt ſic plene d̓rare poſſit/ etper litteraslum plene ītuit nō debꝫ.ducias delirias habere:tuit plene eſſe īfctus (nūrendū aconſilia amiciij. q. iij. de inc⁊. ff. qui. ex cau. mal. ab hoſtibꝰ. §. ſecqd̓ ſimpliciterhoc cāu cū ad liblum debeat reſpdere (de ipſo factnō dabunt̉ induciead querendū aducatū Ar. sͣ. de iupaſtoralis. qꝛ ꝑ factum ipſuꝫ deagit̉ dꝫ ſcire vtruiverum ſit quod aeo petitur vel nonalias enim dilatſemꝑ dāda eſt ei qͥvocatur ad iudicūiij. q. iij. offeratactori dilatō ab intio daris verꝯtuit. iij. q. ijſpacium. ver. ei aīItē dant̉ dilatōegratia teſtiū vel inqͣentorū. quardoqꝫ ẜm diſtincnē illius. l. C. glj. ⁊iij. q. iij. §. ſpaciūxcōſiderata locordilationes iſte hodie vident̉ arbitrarioīſtantia/ ⁊ temporis qualitate inducias cōcedat. Ar. jͣ. de ap. cuꝫ ſitromana. ⁊. c. cū ſpeciali. vltra mediū. ⁊. jͣ. de re iudi. qd̓ ad ẜnem niſi forte illis de quibꝰ dicit̉. iij. q. iij. §. ſpaciū. ⁊. C. e. l. i.īducijs n̄ dꝫ iudex maiorē dilationē dare ſꝫ illas bn̄ p̄t abbreuiarex illa littera pꝫ. In pecuniarijs cauſis tm̄ vna dilatio dꝫ dari: ⁊ſine cauſe cognitione ſecūda vel tertia dāda nō eſt niſi cauſa cogͦta. ff. e. l. v̓lti. ⁊. l. oratione. In criminali dantur due actori tres reo. ſieo. l. vlti k dilatio dari debet a iudice ſedēte ꝓ tribunali ⁊ vtraqꝫ ꝑtepreſente. ⁊ cauſa cognita de plano vel ſemiplene. iij. q. iij. §. ſpaciumver. a iudiceE data dilatione iudicis officiū conquieſcit doneē tꝑ̄dilationis effluxerit. C. e. ſiue pars. ⁊. jͣ. de appel. ſignificante IItē lidex debet dare dilationē quādoqꝫ ad maliciā rei cōuincēda .jͣ. de dlo ⁊ cōtu. prout. ⁊. c. cum olim. ver. volētes. Itē pōt facere gr̄aꝫ etiaꝫpoſt ꝑemptorium. sͣ. de of. dele. cōſuluit. vltra mēdium.¶ Ittere tue. tribꝰ annis ⁊⁊ vltra Si quis nō ſoluit penſione reieccleſiaſtice ī emphiteoſim date ꝑ bienniū: cadit a iureſuo. x. dij. hoc ius porrectū. ꝟ. qui rem hmōi. ⁊. jͣ. de loca. c. penul. ⁊ vilhodie vero pōt emphiteota purgare morā/ ſi ce leri reſtitutionenibꝓſꝑexerit. vt in dictis decre lin re priuati requirit̉ trienniū. C. de iuēemphi. l. ij. Idē eſt ſi colonus ceſſauerit in ſolutione penſionis ꝑ bienniū in re ſibi locata. ff. locati. quero. §. inter locatorem Ee hoc cū adngū tempꝰ fuit locatio factalpro re fiſci ſimiliter cadit a iure ſſdiide pub. vec. l. vectigalia. §. nō ſolutis ltamen ſine auctoritate priſūpis agri publici reuocari a curatore fiſci non poſſunt. qui per petiix adiecioſ. plocati ſunt. ff. de pub. ⁊ vec. cōtē ferro. §. ag