Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Primus

De officio iudicis.

denter corrigens ꝑᵏ teipſum q̄ minus ꝓuide attētaſti p̄dictas ſnīasſine difficultate relaxesˡ. Idem Ordinarius cui cōpetit abſoluere ab excōicatione pōt alijs abſolutionē demandare.Is quibꝰᵐ ex officio in certiscaſibꝰⁿ cōpetit illos abſoluere qͥ ꝓ violenta manuū iniectōe incidunt in canonē ſnīe ꝓmulgate: lꝫalijs hmōi abſolutioneꝫ cōmitterecū viderint expedire.De officio iudicis. Honoriꝰ. iij. archiep̄o ſancti leonardi ⁊ abbati ſalernitano. Ad officiū iudicis etiā delegati ſpectat ꝓuidere aduocatū parti que non poteſt habere ⁊ poterit dare domeſticum.E lr̄is vr̄is accepimꝰ ꝙ cuꝫcām q̄ inter abbatē ⁊ cōuentū foſſe noue ex parte vna ⁊abbatem ⁊ cōuentū monaſterijª ca

nen̄. ex altera ſuꝑ quibuſdā poſſeſſionibꝰ monaſterij ſancti petri d̓ almaphia vertebat̉: ⁊ īfra. Quia ꝑsp̄dicti monaſterij ꝓpoſuit: ꝙ habere nō poterat aduocatū veſtrū ſuꝑhoc īplorādoᵇ officiū: tu frat̓ archiep̄e eidem de magiſtro. R. clericotuo ad exhibendū in cā ipſa patrociniū ꝓuidiſti (verū frater. S. canē.monachꝰ ꝓpoſuit in p̄iudiciū eiuſdem monaſterij factuꝫ eſſe: eo ꝙ dictus. R. clericꝰ domeſticꝰ tuꝰ erat ⁊infra. Mandamꝰ: quatenª hoc nōobſtanteᶜ in negocio ipſo rōne preuia ꝓcedatis. Gregorius nonꝰ Cū imploratur officiū nobile fit litis cōteſtatio ſecus in mercēnario.i. I. Udicis officiuꝫᵈ vbicūqꝫ proactione ꝓponit̉ᵉ: veluti cū reſtitutio in integrū principaliter poſtulatur: litis ꝯteſtatio nō expoſcit

fi. prime colū. colla. iiij. ar. ꝯͣ. jͣ. de cleri. cōiug. diuerſis fallacijs.i Relaxes. ⁊ ſic videt̉ ꝙ ſnīe late tenuerūt. ſed ꝯͣdicit lr̄a ſuꝑior vbidicit: nullā hēas iuriſdictionē ordinariā vel delegatā. ⁊ ſic videt̉ ꝙſnīa nulla fuerit. ⁊ ſic debuit dicere denuncies nō tenere. vt. sͣ. de off.dele. cū cōtingat. vn̄ dicas ꝙ iſta ſentētia abſolutionis potiꝰ ad factū refert̉. ſi. jͣ. d̓ teſti. dilecto. qꝛ forteilli abſtinuerūt timore talis ſnīe. ſꝫꝓpter obſeruationē talis ſnīe nullūius acquirit̉ ep̄o.jͣ. de reſti. ſpo. oliminter. ⁊ expone relaxes .i. relaxataseſſe oſtēdas. ſic. jͣ.vt lit. nō cōteſ. accedēs .i. ſi eccl̓ie ille ei nō ſubſunt ſētentia nō tenet. jͣ.de relig. do. cuꝫ dilectus. Uel poſſꝫdici ꝙ ſi eccl̓ie illenō ſunt exēpte tn̄ep̄s nō hꝫ primoloco correctioneꝫſꝫ abbas cui ſubſunt nullo medioad quē ꝑtinet correctio pͥncipaliterillorū clericoꝝ: necep̄us pōt ei auferre iuriſdictioneꝫ illā niſi cuꝫ abbas fuerit negligēs. ar. sͣ. e. irrefragabili. ⁊. c. quanto. ꝓut notat̉. sͣ. e. paſtoralis. ⁊ ẜm hoc ponitur ꝓprie hͦꝟbū relaxes. qꝛ n̄ debuit ep̄s illos corrigere ꝙͣdiu abbas illos corrigere ſit paratꝰ. ⁊ iō dic̄ minꝰ ꝓuide attētaſti. ſꝫ potiꝰ de fcō relaxant̉Is quibꝰ ex officio .ſ. ordinarie poteſtatis.vt dictū eſt.n Caſibus. primo ex officio legationis. sͣ. de offi. leg. qd̓ trāſlationē. ⁊. c. excōmunicatis. ⁊. c. nemini. Itē ſi cui cōmittat̉ hoc ex pͥuilegio: vt archidiacono bonon̄. qui ex priuilegio abſoluit excōicatos in ſtudio bonon̄. cōmorantes vel delinquētes ibidē. Sed cōtrahoc eſt manifeſtū ar. ꝙ cōmittere nō poſſit. sͣ. de offi. dele. c. vl. §. vlt.cū ei nō cōpetat hoc ex officio: ſed ex priuilegio. ⁊ ſic certū miniſteriūſibi cōmittit̉ in hac parte. ⁊ huic forte ſtandū eſt ꝙ pōt. qꝛ nō dicit̉ illud certū miniſteriū cū illud ſibi cōpetat rōne dignitatis cui ꝯceſſuꝫfuit priuilegiū ꝑpetuū. Itē ep̄i in certis caſibꝰ poſſunt tales abſoluere. jͣ. de ſen. excōi. mulieres. ⁊. c. de monialibꝰ. ⁊. c. qd̓ de his. ⁊. c. vlti.Itē abbas abſoluit tales. jͣ. de ſen. excōi. cū illorū. Item in articulomortis poſſunt ep̄i ⁊ ſacerdotes tales abſoluere. xvij. q. iiij. ſi qͥs ſutadente. ⁊. jͣ. de ſepul. c. vlti. Et in oībus iſtis caſibus ꝑſone ſuperiꝰ nominate cū viderint expedire pn̄t ſuꝑ his iure ordinario cōmittere vices ſuas auctoritate huiꝰ canonis. Itē intelligo in oībus alijs excōmunicationibꝰ: ꝙ illi qͥ ordinario iure vel delegato a pͥncipe pn̄t abſoluere: pn̄t cōmittere vices ſuas cū viderint expedire: dūmodo delegatus hēat iuriſdictionē. ⁊ ſic nō ꝯͣdicit. sͣ. de offi. deleg. c. vl. in fi. b. E litteris. monaſterij .ſ. noue foſſe.b Implorando E ſic ptꝫ ꝙ ad officiū iudicis ꝑtinet ꝓuidere partibꝰ de aduocatis: ſi alias hr̄e non pn̄t. ff. de offi. ꝓcon. l.nec quicꝙͣ. §. aduocatos. ⁊. ff. de poſtu. l. i. §. ait pretor Debet etiā at̄tendere iudex vt eqͣ diſtributio aduocatoꝝ fiat. C. de poſtul̓. ꝓuidendū. ⁊. iij. q. vij. §. tria. ver. ſi vero in vno hͦ em̄ oliꝫ obtinuit qn̄ ſalariade publico dabant̉ hodie vero qͥlibet dꝫ ſibi ꝓuidere ẜm ꝙ meliuspōt. C. de iudi. ꝓperandū. §. illo ꝓculdubio Pauperibꝰ tn̄ ⁊ hmōiꝑſonis debilibꝰ qͥ ſibi ꝓuidere nō pn̄t: dꝫ p̄tor de aduocatis cōſulere ⁊ ꝓuidere. ff. de poſtu. l. i. §. ait pretor. c Obſtante. ex hͦ prꝫ ꝙhec exceptio nō eſt admittēda: habeo te ſuſpectū. qꝛ aduocatꝰ alteriꝰeſt clericꝰ tuus vel cōmēſalis vel familiaris lar. ꝯͣ. jͣ. de ap. ex inſinuatione ſed nō eſt ꝯͣ. qꝛ ibi nō d̓r ꝙ ꝓpter hoc iudex recuſari pōt vt ſuſpectus ꝙ aduocatꝰ ſit cōmenſalis iudicis ſꝫ dicit̉ ꝙ iudex videbat̉fouere latent̓ partē ſui clerici cōmenſalis qui erat aduocatꝰ/ vnde exeo ſumitur arg. cōtrarium. Udicis officiū. iudicis officiū latiſſime ptꝫ. ff. de iur. om. iudi. l.i. Quedā gͦ ſunt in quibꝰ officiuꝫ iudicis īplorat̉. pōt em̄ iudex ſup-

cis.:plere d̓ iure q̄ aduocatꝭ deſunt. vt. C. vt q̄ aduo. deſunt iu. ſuꝑ. l. vna. de hocdixi. sͣ. de poſtu. bone. Itē interrogare dꝫ quotiēs eqͥtas mouet iudicē. ff. d̓interro. act. vbicūqꝫ. ⁊. xxx. q. v. iudicantē. etiā poſtꝙͣ eſt in cā cōcluſum. jͣ. defi. inſtru. cū iohānes. Itē locū hꝫ officiū iudicis in oībus que cōtingunt pꝰlit. cōteſ. circa rē petitā: vt in fructibꝰ ꝑceptis poſt lit. cōteſ. ſiue dānū det̉ incā. ea em̄ q̄ poſt lit. cōteſt.accidūt valde ꝑtinent adofficiū iudicis. ff. de rei vēdi. nō ſolū. ⁊. l. itē. §. i. C. d̓rei ven. certū. ⁊. ff. de edil.edic. ediles. §. itē ſciendū.Oīa talia q̄ continguntpoſt lit. cōteſ. petunt̉ offōiudicis ⁊ nō iure actōnisilla q̄ cōtingūt ante lit. cōteſ. ſpāliter debēt peti inlibello: ⁊ niſi fuerint petita iudex de illis nō ꝓnunciabit. vt in p̄dicto. §. iteꝫſciendū. Itē de dolo culpa ⁊ negligentia poſt lit.cōteſ. admiſſa. ff. de rei vē.qͥ petitorio. §. i. ⁊ in multalijs locū hꝫ iudicis offm̄ſed hoc offm̄ cōpetit maiori ⁊ minori: ⁊ multa poſſent poni exēpla in his ⁊in alijs incidentibꝰ an̄ li.cōteſ. ⁊ poſt ꝓcedit̉ ſine litis cōte. vt. sͣ. c. ꝓxi.e Proponit̉. hͦ ideo dicit. qꝛ iudicis offm̄ nemini dat̉ niſi tunc demū cū alia actio nō ſupereſt. nā ſi cōi auxilio quis munitus eſt nō dꝫ ei tribui extraordinariū. ff. de mino. ī cauſe. in pͥn. ⁊ loco actionis habet̉. ⁊ qꝛ qͣſi ordinariū eſt iudiciū cū pͥncipalit̓ poſtulat̉ ſicut in alijsiudicijs dꝫ lis ꝯteſtari. ff. de mino. papiniaꝰ. §. vl. ⁊ iſtud officiū iudicis nōꝑpetuat̉ per lit. cōte. vt ibi d̓r. īmo īfra certū tp̄s dꝫ terminari: puta ſi eccleſia eſſet leſa in aliqͦ ꝯͣctu celebrato ſolēniter tunc dꝫ petere directe reſtitutionē ꝯͣ illū ꝯͣctū. Idē eſt de minore ſi directe petit reſtitui. Sed ꝯͣ videt̉ ꝙ poſſit expediri cā reſtōnis lit. nō cōteſ. dicit em̄ lex ꝙ cā cognita ⁊ pn̄tibus aduerſarijs. vel ſi ꝑ cōtumaciā deſunt cāe in integ. reſti. ꝑpendende ſunt. ff. demino. in cauſe. §. cā cognita. Et ſic videt̉ ꝙ ſi altera pars ſit ꝯtumax ꝙ poſſit cā expediri. Quid ergo fiet ſi eſt cōtumax. iſtud de facto vidi ⁊ vario mōdicebant ſapiētes. Quidā dicebant ꝙ danda eſt reſtitutio. alij ꝙ nō ſatisvidet̉ expediri ꝑ hanc decre. Dicas gͦ ꝙ altera parte abſente ꝑ cōtumaciālit. nō cōteſ. nō eſt facienda reſtitutio nec ſnīa ſuꝑ hoc ꝓferēda eſt ſed debꝫactor in poſ mitti cā rei ſeruande de illa reſuꝑ qua petit̉ reſtitutio ſi. sͣ. d̓ offi. dele. cōſultationibꝰ. Si vero lis eēt cōteſtata tūc daret̉ reſtitutio leſioneꝓbata. Sed per aut̓. videt̉ ꝙ altera ꝑte abſente poſſit reſtitutio indulgericitra lit. cōteſ. in aut̓. vt ſpon. lar. §. hoc aūt. colla. ix. ⁊. C. vt heres ab here.ſe abſti. l. i. ⁊ aut̓. ibi poſita. ſed aut̓. illd̓ intelligit̉ in caſu ſuo tm̄ .ſ. cū minorvult abſtinere ab hereditate: ⁊ tunc vocādi ſunt creditores quoꝝ intereſt p̄ſentes eſſe cū minor ſe abſtinet vt videant bona hereditaria mobilia ⁊ īmobilia vbi debeant cuſtodiri. ⁊ ſi infra tres mēſes nō venerint licitū eſt mīori abſqꝫ periculo abſtinere aucͣte iudicis corā quo illa petit̉ reſtitutio. ⁊ ē rōquare ꝓcedat̉ in caſu illo lite nō cōteſ. qꝛ minor nō petit reſtitui ꝯͣ aliquemſed ꝯͣ factū ſuū vt ei liceat abſtinere ab hereditate quā adiuit. qꝛ alit̓ eī conſuli non pōt niſi ꝙ abſtineat. ⁊ ſi creditores eſſent p̄ſentes nō fieret cōteſtatio cū eis. qꝛ ꝯͣ eos nō petit̉ reſtitutio. ſed cū petit̉ ꝯͣ aliquē ⁊ ipſe eſt contumax lite nō cōteſ. ꝓcedit̉ per miſſionē in poſſeſſionē. vt dixi. ⁊ lex illa in cauſe. §. cā. intelligit̉ lite cōteſtata: cū minor petit reſtitui ꝯͣ factū ſuū ⁊ nō cōtraaliquē. Et ꝙ ſic intelligat̉ ſatis videt̉ ꝑ legē q̄ dicit ꝙ litis cōteſt. in hmōireſtitutionibꝰ eſt facienda ꝑ quā etiā litꝭ ꝯteſtationē nō ꝑpetuat̉ iudicis officiū. ff. de mi. papinianꝰ. §. vl. Itē hͦ eſt ar. ꝙ actio ẜm canones ſit ꝓponenda. ar. ꝯͣ. jͣ. de iudi. dilecti. vbi de hͦ. vn̄ expone ꝓ actione .i. loco iuris cōis. ⁊qꝛ ei qͥ nullo iure cōi iuuat̉ dat̉ reſtitutio in integrū ꝑ officiū iudicis. ⁊ hͦ officiū qd̓ loco actionis ꝓponit̉ cōpetit ordinario principalit̓ ⁊ incident̓. ſꝫ incidenter delegato vel principalit̓: ſi hoc ei principalit̓ cōmittat̉. ar. jͣ. de ī integ. reſti. c. pe. vbi de hoc. ⁊ idē intelligit̉ cū maior reſtituit̉ principaliter qn̄alia actio non ſuꝑeſt. verbi gr̄a. aliqͥs abſens fuit cā reipublice p̄ſcriptū eſtꝯͣ ipſum ꝓpter eius abſentiā dꝫ reſtitui officio iudicis. C. ex qui. cau. ma. ininteg. reſti. l. i. ⁊. ij. ff. e. ti. per totum. ⁊ officiū iſtud dat̉ fauore ſue perſone etnō ꝓpter ipſam rē. vn̄ pōt cōputari inter ꝑſonales actiōes ⁊ non inter rea

i iij