Primus

De of. ⁊ po. iudi. dele.

iudice quē ei ꝓprioᵍ motu cōceſſimus: ſed de illo potiꝰ quē ipſe duxerat eligendū: ⁊ iudices ſuas nobisꝑ eū lr̄as deſtinaſſent: de ipſo pariter cōquerentes verbis ipſiꝰ fidē nōduximꝰ adhibendā: ſed vt in eo ſaltē puniret̉ in quo peccaueratʰ ꝯtraacta iudicū q̄ temere violarat ipſuꝫſicut nec debuimꝰ voluimꝰ exaudire ne videretur dolusˡ ſuus ei pr̄ocinium attuliſſe. ¶ Idem albertocapellano ſancte. m. bon̄.¶ Delegatus non tenetur admittere collegaꝫ ſibi adiunctuꝫ per litteras ſurreptitias nec ipſiusgatum.Oram dilecto filio. M. dia.cardinali quē tibi ⁊. h. nuncio⁊ clerico ſancte agathe aduerſariotuo qui cū inſtrumētis eiuſdē eccleſie: ſꝫ abſqꝫᵏ litteris de ratihabitione ad apo. ſe. acceſſerat ſed de ratocauerat ſub fideiuſſoria cautiōe cōceſſimus auditoreꝫ: ꝓponere curauiſti: ꝙ cum quidā in parrochia ſcēm. in honorē beate agathe eccleſiācōſtruxiſſet. Alex. pre .n. cauſam ſuꝑ hoc abbati ſancti ſtephani ⁊ priori ſancti victoris cōmiſit terminandam: qui ꝓ eccleſia ſancte. m. diffi-

nitiuā ſnīam ꝓtulerunt: verum capellanus ſancte agathe ſnīe parere contēpſit. Cum ſuper eadē cā coram ferrar̄. ep̄o ꝑ annū diſceptatūfuiſſet. pars eccleſie ſancte agathehorū veritate ſupp̄ſſaˡ magiſtruꝫ. l.bon̄. canonicū obtinuit eidem ep̄oin cauſe deciſioneᵐ adiungi: qͥ cumcauſe intereſſe nō poſſet: p̄dictꝰ epiſcopus cui ꝑ ſequētes lr̄as mandabatur: vt ſi ambo intereſſe non poſſent mādatis apl̓icis exequēdis eaipſe nihilominꝰ adimpleret ſnīamⁿp̄dictā cōfirmauit: ⁊ infra. Nunciꝰvero eccleſie ſancte agathe int̓ aliaꝓpoſuit ꝙ cū dictꝰ magiſter vicesſuas alij delegaſſet: ep̄us admittereº noluit ſubdelegatū: ſed poſt appel. ad nos interpoſitā ſolꝰ in cauſe cognitione ꝓceſſit: ⁊ infra. Sedfuit econtra reſponſum ꝙ ferrariē.ep̄s ſolus procedere potuit cū invltime cōmiſſionis litteris fuiſſet inſertū: ꝙ ſi ambo intereſſe nō poſſētpredictus ep̄us nihilominus exeqͥꝓcuraret: qd̓ª non intelligitur vt ſiper ſe vel per alios intereſſe nō poſſent: qꝛ id raro vel nunꝙͣ continge

d ¶ Deleganti. cuius vicē gerebant. sͣ. eo. ſane. iniuria em̄ iudicū aceuꝫ pertinet cuiꝰ legatione fungunt̉. ij. q. vij. accuſatio. in fi. ⁊. iij. q. i.nulli. īmo ipſos tanꝙͣ delegātē honorare debēt partes. xciij. di. c. vl.⁊. xciiij. di. c. i. e ¶ Sigilla violauit. ⁊ ideo eſt puniendꝰ tanꝙͣ falſarius: ⁊ ob hoc ſolū priuari debuit beneficio. sͣ. de reſcrip. olim. ⁊. jͣ.de fal. ad audient iſctine. iangit iulud qd̓ legitur in libro regū. Cuꝫ vrias rogatꝰ a regedauid nollet accedere ad berſabeevxorē ſuam quamdauid rex cognouerat timēs ne cōcepiſſet ex eo ſicut⁊ fecerat. quod cūipſe facere nollet:rex miſit vriam adioab principē militie cū lr̄is cōtinētibus: vt ponereteū int̓ fortiſſimoshoſtes: vt occideretur ab eis. quod⁊ factū eſt. ſed iſteſtultus fuit: qꝛ recepit lr̄as illas ſi habebat eas ſuſpectas. qꝛ primo debuit eas videre diligenter: ⁊ ſi qͥd ineis eſſet iniquumdebuit cōtradicere relationi iudicūſi cōtra veritatē referebant. Iudicesem̄ debēt oſtendere partibꝰ relationē qua faciunt ſuꝑiori. ij. q. vi. biduū. in fi. ⁊. C. de rela. l. i. ⁊. ij. al̓s poſſet appellare: vt ibi. Et quotiēs iudex ſe relaturū pollicet̉ ilico litigaibus acta edere tenet̉. jͣ. de appel. intimaſti.g ¶ Proprio motu. ſic ergo videt̉ ꝙ iudex maxime quē pͥnceps cōcedit poſſit recuſari. ar. ꝯͣ. jͣ. de ap. nouit. ⁊. ff. de offi. p̄fec. p̄to. l. i. creditem̄ princeps non aliter fore iudicaturū ꝙͣ ipſe eſſet iudicaturꝰ: vt ibidicitur. ar. cōtra. inſti. de ſatiſda. tuto. in prin.h ¶ Peccauerat. ſic. sͣ. de trāſ la. c. quanto. ⁊. c. inter corporalia. ⁊. jͣ. dereꝑa. paſtoralis. in fi. sͣ. de tēpo. or. litteras.i ¶ Ne videret̉ dolus. quia fraus ⁊ dolus nemini debent patrocinai. sͣ. de reſcrip. ſedes apoſtolica. jͣ. de teſta. c. officij.Oram. abſqꝫ lr̄is de ratihabitione. ⁊ ideo audiri nō debuit. jͣ. d̓ꝓcur. c. i. niſi cauiſſet de rato. ſed qualit̓ admittit̉ iſte. h. ad agerdū cōtra ſnīam cū nō haberet mandatū. ad hoc dici pōt ꝙ iō admiſſus fuit: qꝛ erat cōiuncta ꝑſona. qꝛ clericꝰ illiꝰ eccl̓ie ⁊ canonicus plebis de paſtino: cui ſubeſt eccl̓ia ſancte agathe: ⁊ cōiūcta ꝑſona lꝫ admittat̉ ad agēdū. cauere tn̄ dꝫ de rato. ff. de ꝓcu. ſed ⁊ he ꝑſone. ⁊. l. pōponius. in fi. ⁊ ideo caueat de rato. qꝛ pōt contingere ꝙ illi de plebenō habebūt ratū: vn̄ eis res iudicata nō obeſſꝫ. C. qͥ. res iudi. nō nocet. l. i. ⁊ ideo ille. h. cauit de rato ſub fideiuſſoria cautione. vel pōt dici ꝙ iō cauit de rato: qꝛ de mandato dubitabat̉. qꝛ tunc locū hꝫ cautio rati. vt. C. de ꝓcuta. l. i. ſed videt̉ ꝙ cautio iſta fragilis ſit: qꝛ ex eanō pōt agi ad ītereſſe cū res talis ſit q̄ nō p̄t eſtimari. vn̄ nō videturadmittēda ꝓpter fragilitatē ipſiꝰ. ff. ad treb. qui ita. §. i. ⁊. jͣ. vt li. noncōteſ. accedēs. ij. ſed agi pōt ad īpenſas factas in lite. ff. rē ra. ſi ſine.§. cū aūt ꝓcurator. ⁊ hoc magis expedit reo: vt dicit Io. ꝙ ei caueat̉de rato ꝙͣ ꝓbet̉ mandatū. qꝛ ꝑ hͦ cōſequit̉ ſumptꝰ: vt h̓ dicit. ſed credo ꝙ in tali caſu cū res talis ſit q̄ eſtimari non poſſit: tutiꝰ eſſet reo ſiille ꝓbet mādatū. qꝛ dn̄s poſtea ꝯͣ ſnīam venire non pōt. Sed forteex iſta cautione poſſet agi ꝯͣ fideiuſſores ad intereſſe ſi dn̄s rē ratamnō hūerit. ⁊ eſtimabit̉ inquātū leſa ſit eccl̓ia eo ꝙ non ſtat̉ ſnīe: ne qͦtidie litiget. ar. jͣ. de arbi. ꝑ tuas. vbi agit̉ ad ītereſſe in cōſil̓i cā. Iteꝫex hͦ vr̄ ꝙ qn̄ dubitat̉ de mādato ſimpl̓r ſit cauendū de rato: etiā ſi il-

le diceret ſe velle ꝓbare mandatū. ⁊ hoc videt̉ ꝑ. l. C. de ꝓcur. l. i. ⁊ per fideꝫiuſſoriā cautionē ⁊ non nudā. ff. de procur. ſeruū quoqꝫ. §. ait p̄tor. Sed videtur ꝙ iſte ſine cautione debuit audiri ex eo ꝙ habet inſtrumēta eccl̓ie. ar.ff. de leg. iij. qui cyrographū. Rn̄. iſta non erant talia inſtr̄a: ſed inſtrumenta cauſe per que intendebant ꝓbare de iure eccl̓ie. ⁊ illa lex loquit̉ de inſtrumento cautionis legato:⁊ hoc cōſtabat. vn̄ eo ip̄oꝙ legat̉ inſtrumentū ītelligit̉ eſſe legatuꝫ illud qd̓ꝯtinet̉ in inſtrumēto. al̓sinutile eſſet legatū. al̓s inſtrumentū alteriꝰ non prodeſt cū verba inſtrumenti nō adiuuent recitanteꝫC. de ꝓba. ad ꝓbationeꝫqͣliter ſit intelligendū qd̓dicit̉ lr̄is de rato. dicit̉. jͣ.de reli. do. cū dilectꝰ. in. i.l¶ Supp̄ſſa. ⁊ ideo litterenō valuerūt cū cōſenſeritin ferrarien̄. litē cōteſtādo⁊ producēdo teſtes coraꝫ.eo. ſic. jͣ. de re iudi. int̓ monaſteriū.¶ Deciſione .i. cognitione. ſicut eſt in antiqͣ: ⁊ bn̄⁊ hoc probat̉ per hͦ qd̓ dicitur: horū veritate ſupp̄ſſa. ſi de hmōi ꝓceſſu mentionē feciſſꝫ: tunc bene diceret deciſionē: ⁊ tūc nonpoſſet ep̄us ꝓcedere ſineadiuncto vel ſubdelegato ipſius. vt dicūt in illagl. magna. ſic. sͣ. e. inſinuāte. jͣ. de iudi. c. pe.n ¶ Snīam. latā ꝑ abbatēſancti ſtephani. ⁊ prioreꝫſancti victoris.o ¶ Admittere noluit. ſed videt̉ ꝙ ferrarien̄. male fecerit: qꝛ illū ſubdelegatūnō admiſit. qꝛ delegatus a principe pōt alij cām delegare cuꝫ id ſit ei a legeconceſſum. C. de iudi. a iudice. ⁊ sͣ. e. paſtoralis. in priu. ⁊ jͣ. e. qm̄ apoſtolica⁊. jͣ. de ap. cū cām que. Sic ergo male fecit ferrarien̄. ꝯͣ p̄dicta: qꝛ debuit ip̄mſubdelegatū recipere. Sed ꝯͣ hoc qd̓ dixi facit: qꝛ ſnīa ferrarien̄. poſtea confirmatur. dicūt quidā ꝙ ideo noluit ipſum admittere. qꝛ ſub hac forma ſcriptū fuerat: ꝙ ſi ambo ⁊cͣ. tu frater ipſe ſolus procedas. qꝛ tūc extat cōditio.vt videt̉ hic circa fi. ẜm hoc videt̉ ꝙ aliqͥs non poſſit cōmittere vices ſuasqn̄ clauſula illa apponit̉: ꝙ ſi nō oēs ⁊cͣ. ſi ipſe nō poſſit intereſſe. Dicas gͦꝙ ferrarien̄. ideo iſtū ſubdelegatū non admiſit. qꝛ lr̄e impetrate fuerūt tacita veritate nulla facta mentione de proceſſu corā ferrarien̄. corā quo lis fuitcōteſtata ⁊ teſtes ꝓducti: vt ptꝫ in integra. jͣ. de re iudi. inter monaſteriū. vn̄nō valebant. ⁊ ita nec ſubdelegatū nec delegatū admittere tenebat̉: ⁊ ſoluſep̄s iuriſdictionē habebat. ⁊ hec fuit cā qͣre ſnīa ipſiꝰ cōfirmabat̉: vnde nōvaluit appellatio propter hoc facta. vt dicit hic.a ¶ Qd̓ non intelligit̉. Pone ꝙ plures ſint iudices dati cū illa clauſula: ꝙſ nō oēs ⁊cͣ. quero an ille qui nō pōt intereſſe poſſit cōmittere vices ſuas:⁊ an ſocij teneant̉ illius ſubdelegatū admittere: ꝙ poſſit cōmittere planuꝫeſt. qꝛ hoc habet a lege cōceſſū. C. de iudi. a iudice. ⁊. jͣ. e. qm̄. ⁊ sͣ. e. paſtoral̓.⁊. jͣ. de ap. cū cām que. ⁊ etiā ſi intereſſe nō pōt. sͣ. e. ſuꝑ qōnuꝫ. §. ſi vero. sͣ. e.ſi pro debilitate. ⁊. c. paſtoral̓. §. vlti. īmo alias cōmittere nō dꝫ niſi qn̄ eſt īpeditus. sͣ. e. paſtoralis. in prin. ⁊ in. c. ſi pro debilitate. Sic patꝫ ꝑ iura iſtaꝙ delegatꝰ pōt cōmittere vices. ⁊ qn̄qꝫ etiā īpeditꝰ eſt: gͦ alij tenēt̉ admittere ſubdelegatū ipſiꝰ. al̓s talis cōmiſſio deluſoria eſſet: ⁊ ſic fierent ludibrioleges qd̓ eſſe non dꝫ. C. de bo. q̄ libe. l. vl. §. vbi aūt. ⁊ cū effectu verba ſuntintelligenda. jͣ. de cle. non reſi. relatū. ⁊. ff. qd̓ qͥſqꝫ iur. l. i. §. hec aūt verba. p̄terea optime hoc ꝓbatur. sͣ. de elec. qꝛ propter. §. illud. vbi habes ꝙ ille qͦnon pōt intereſſe pōt alij cōmittere vices ſuas. ⁊ illi tenent̉ recipere illum.alias non valeret electio. ⁊ qd̓ per nos facere nō poſſumꝰ: ꝑ alios facere debemus. ff. de procu. l. i. ⁊. ff. de admi. tu. ita tn̄. §. geſſiſſe. Sed cōtra videt̉ expreſſe ꝑ hanc allegationē. qꝛ ẜm eā fuit cōfirmata ſnīa. Preterea nō tenentur illū recipere ad madatū illius. qꝛ par eſt illis. ⁊ par ī parē non hꝫ imperiū. sͣ. de elec. innotuit. ff. ad treb. ille a quo. §. tēpeſtiuū. Nec illud videt̉ ſeqͥ

b iij