ia diccsiut
riū bellū indicit paſſionibꝰ mota vel ſpe p̄mij vel timore ſuꝑplicij vim facit priſtinis deſiderijs et violenter ſe ipām vin-cere cōtendit Gregoriꝰ Conſuetudo que lōgius fuerit ꝓ-tracta et cōfirmata nō cū ꝑuo labore vincitur oē pccm̄ cōſuetudine vileſcit et fit hoī quaſi nullū ſit O felix mortale genꝰſi ſemꝑ haberet eternū p̄ mente bonū finēqꝫ timeret AīaO hō iam me miſeram in hac lacrimaꝝ valle ꝓiectam ſatist̓ruiſti ſed nō infructuoſe docuiſti Miſerere nūc michi/ miſerere et fac qd̓ dudū ꝓmiſiſti/ ꝓpone paululū de felicitateꝑpetua/ ſi forte valeam ex hoc aliqua capere mentis ſolacia/na alternis vti delectabile ē Quia ſcd̓m auguſtinū ſiue plectendo/ ſiue ignoſcendo/ ſiue corrigendo/ ſiue det̓rendo/ ſiuecōſolando/ ſemper bene agitur vt vita hominis corrigaturSeneca Generoſus eſt animus hominis/ et in poteſtatemrecalcitrans/ facilius ducitur ꝙͣ trahitur Attēde ergo quāglorioſus eſt animꝰ hominis ſepe enim facilius ducitur le-uibus et blandis ꝙͣ terribilibus et aduerſis ſepe magis allicitur ꝓmiſſis conſolatorijs ꝙͣſi cogatur minis et terroribꝰUnde ſoror noſtra ſponſa trahi cupiebat odore celeſtiumvngentorum / ac ſapore cariſmatum diuinorum/ et ſic cumſponſo currere in viam mandatorum/ non iam ex timore ſꝫex amore delectabiliter ad implereCur ſpiritualis conſolacio multis ſubtrahitur et aduerſiserudintur HomoO anima verū eſſe ꝓfiteor qd̓ loqueris ſed heu multi ſunt/qui deū imitari nolunt in ꝓſperis/ vn̄ neceſſe habent deter.reri aduerſis Multi enim ſunt q diuina cariſmata vel ꝓpt̓cecitatē nō intelligūt/ vel ꝓpter negligenciā vanis occupationibꝰ ꝑdūt Un̄ vt eſtimo deꝰ ex ſue īfinite bonitatꝭ īmeſitate ſꝑ ꝑatꝰ eēt magꝭ cōſolacōibꝰ fouere ꝙͣ aſꝑitatibꝰ deterrere ſi hoīēs eq̄ diſpoīti eēt vt ſuā diuina cōſolacōeꝫ reciꝑentque adeo ē p̄cioſa ⁊ ml̓tū copioſa atꝫ delicā ꝙ nl̓lomō decꝫ l