Cgloſumere illud ſacramentum: vt mures ⁊ porci ⁊ infideles. nō credentes: nec cogitantes de ratione ſacramenti. Sacramentalis tm̄ eſtcum manducantur ſpecies ab eo qui attendit eas eſſe ſacramētalesid eſt inſtitutas ad repreſentandū ⁊ continendū res ſacras: etiam ſinon credat ibi contineri verum corpus xp̄i ⁊ eius ſanguinem: ⁊ ta-men ſine reuerentia debita manducat. Et ſic māducant peccatoresſine purgatione ſua accedentes. Manducatio ſpiritualis tm̄ eſt.dum percipitur fructus ſacramenti abſqꝫ ſpecierū ſumptione: hocmodo manducant quicunqꝫ ſunt in gratia affectātes fructū huiusſacrificij: licet ſpecies non ſumant. Manducatio ſacramentalis⁊ ſpūalis ſimul: eſt dum ſpecies ille panis ⁊ vini digne ſumuntur:id eſt recta fide: intentione: deſiderio ⁊ charitate: primi ſcd̓i ⁊ quartiꝟe ſumunt corpus xp̄i: tercij accipiunt fructum tm̄. ſpiritualem ſcꝫanime refectionem: ⁊ non verum corpus xp̄i. Quarti vtrumqꝫ accipiunt: verum ſcꝫ corpus ⁊ ſanguinem xp̄i ſub ſpeciebus quas man-ducant: ⁊ etiam ſpūalem refectionem. de hoc latius Lectōe. 87.☞ Sed poſſet queri de manducantibꝰ ſacramentaliter qͣꝫdiu manet in ſumente verū xp̄i corpus. Reſpondet̉ breuiter ꝙ manet cor/ Xec. Mpus xp̄i realiter ſub ſpeciebus qͣꝫdiu ſpecies non alterantur tantaalteratione ſub qua nō maneret ſubſtantia panis: ſi conſecratio fa-cta non foret. Species ille alterantur per omnia ac ſi forent in ſub-iecto: ſupplente dn̄o impotentiam nature Facta alteratione quedicta eſt: deſinit ibi eſſe corpus xp̄i: ⁊ manet vbi eſt: ſi ſpēs ille ꝯſecrate non fuiſſent: ſcꝫ in celo aut ſub alijs ſpēbꝰ conſecratis in alio locoNon tamen localiter mouetur ab illis ſpēbus per medium ad celūaut alium locum: ſed ſimpl̓r deſinit eſſe ſub illis ſpeciebus. De hocLec. 84. ☞ De fructibꝰ aūt huius cōionis vix aliquid breuiterL. 85. 280 1dici poteſt. Cum em̄ ſacr̄m ſit nobis ſacrificium ſacrificiorum: ⁊ memoriale illius ſummi ſacrificij: ſummi pontificis noſtri ieſu chriſtifilij dei: quod ip̄e pro omniū ſalute in cruce obtulit. Omnis ſacrificij fructum in digne ſumentibus operatur ſcꝫ peccati expiationem.pacis ſtabilitatem: cordis cum deo vnionē: gratiarumactionem.Quia etiam eſt nobis cibus reficiens animā. oēm operationemquā cibꝰ corꝑalis oꝑatur in corꝑe iſte panis celeſtis oꝑat̉ ſpūalit̓ inanima: deperditū reſtaurat: vita ꝯſeruat: gratiam augmentat.Quia viaticū: ideo in via ambulantes roborat ⁊ cōfortat in itine-re: letificat in labore: et ꝑducit ad terminū in beatitudine. Nā panisꝯfortat: ⁊ vinū cor hōis letificat: ⁊ cibꝰ celeſtꝭ dat vitā et̓nā. Qꝛ cōioideo om̄e meritū xp̄i ⁊ eccl̓ie cōicat ſumenti. Quia pignus eterneglorie. ideo ſpem ſalutis certificat: eleuat deſideriū: ⁊ inflāmat. Dehis fructibꝰ latiſſime ꝓſequūtur. Lec. 85. et. 86.L iiij