Lec. 87.Lec. 88.
CōioEt quanto plus ꝓficit ſumentibus digne: tanto ex oppoſito no-cet accedenxibus indigne. Hij traditori iude: Iudeis cōdemnantibꝰ⁊ crucifixoribus ſanguinē xp̄i effundentibꝰ tanqͣꝫ rei mortis xp̄i cō-parant̉. de qͦ lec. 85. ☞ De frequentatōe aut huius ſacramen-ti hoc breuiter dr̄ ꝙ licet vtrūqꝫ accedere ſcꝫ ad ſacramentalē cōionē⁊ ab eadem abſtinere in caſu meritoriū eſt ⁊ laudabile. ceteris tn̄ paribꝰ melius eſt accedere ſumēdo ſacramentaliter ⁊ ſpūaliter qͣꝫ abſtinendo tam ſpūaliter ſumere. Nam pl̓es effectus ꝯſequūt̉ ſacramē-tum ſacramētaliter ſumptū: ex oꝑe oꝑato: que non ꝯſequuntur eiusſumptōem ſpūalem tm̄. Un̄ patet imprudētia eoꝝ atqꝫ ſtulticia quidiſpoſiti abſtinent a ſacramentali cōione: ſtulti qͦ ad ſe et improuidiqͦ ad ꝓximos: īmo ingrati quo ad deum: qꝛ ſibi ſubtrahunt gr̄e augmentū: ꝓximis auxiliū: deo honorē ⁊ gr̄arumactōem. De quo latiꝰLec. 87. ☞ Finaliter aliquid de negligentijs q̄ non nunqͣꝫ contingunt addendū. de quibꝰ tn̄ latius Lec. B. tractatur.☞ Poſſunt em̄ defectus ꝯtingere circa ſub̓alia ⁊ neceſſaria ſacramentoꝝ: puta circa materiā. formā. miniſtrū: aut eius intentionemAut circa ceremonialia nō neceſſaria: vt ſunt locus. tp̄s. veſtes. va-ſa. luminaria. orōnes. geſtus. ⁊ hmōi. Tercio ꝯtingere pn̄t circa re-uerentiā ſacramēti vt ſi fundat̉ calix: aut gutta ſanguīs ſtillet in ter-ram. Quarto circa miniſtꝝ: qꝛ forte memorat̉ ſe non eſſe ieiunum.De hijs qͣdruplicibꝰ defectibꝰ breuiter aliqͥd dicendū. De primoſi defuerit materia neceſſaria panis vel vini: ſi id ſacerdos dep̄hen-derit an̄ ꝯſecratōem: accipiat de nouo materiā debitā: ꝓcedat ad eiꝰꝯſecratōem nihil repetendo: vbi timet̉ ſcandalū ppl̓i circūſtantꝭ. Sivero poſt ꝯſecratōis v̓ba poſt ſumptōem vel ante cognouerit defe-ctum. puta calicē vacuū vel aqua tantū infuſum: qꝛ de pane vix contingere poſſet: ꝓcedat ad cornu altaris ⁊ infuſo de nouo vino: rede-at ad mediū altaris: et ab eo loco incipiat (Simili mō poſtqͣꝫ cena-tum eſt ⁊c̄.) legendo cū intentōe ꝯſecrandi vſqꝫ ad illū locū. ¶Un̄ ⁊memores) ⁊ ſtatim ſine oſtenſione ad ppl̓m ſumat: ⁊ poſt ablutōemaccipiens ad finem miſſe ꝓcedat: ⁊ hoc fieri pōt breui tꝑe ſine ſcandalo populi: ita docet Scotus. Ne tn̄ hec negligentia contingat: ſacer-dos in p̄ꝑatōe calicis faciat miniſtrū guſtare vinū in ampulla priuſ-qͣꝫ fundat in calicē. Caute etiā dum calicē ⁊ patenā in manus ſacrificaturus accipit videat: ac ſe certum faciat vinū fore in calice ⁊ panēin patena. ☞ Si negligētia circa formā ꝯtingeret talis ꝑ quāimpediret̉ ꝯſecratio: de qͦ ſupra habitū eſt: repetat̉ forma debita ſuꝑmateriā debitā: ⁊ hoc dū certꝰ fuerit ſe formā nō integre protuliſſe.ſi vero dubitat ꝯſiliū eſt doctoꝝ vt ꝓcedat: qꝛ ꝯtingere pōt ꝙ ex diſtractōe ſubita obliuiſcat̉ ſe ꝓtuliſſe. De intentōe ſupradictum eſt