Druckschrift 
Epitoma Expositionis sacri canonis Missae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L ec. 15.CanonLec .13

Expoſitioqut ſibi bonum qd̓cunqꝫ accedat: ſed a nobis benedicitur id eſt benedictus predicatur laudatur colitur: qꝛ ip̄e venit plenꝰ bn̄dictōe qui benedixit nobis in om̄i benedictione ſpūali (in nomīe dn̄i) id eſtpatris: qui dn̄s eſt celi terre vniuerſoꝝ. Uenit aūt xp̄s in nomīepr̄is: ſicut ipſe ait. qꝛ in om̄ibus geſſit: ſuā ſed patris gl̓iam q̄ſi-uit: Ego inqͥt gloriam meā non quero: ſed honorifico pr̄em meum.Et repetit̉: oſanna in excelſis: exponat̉ vt ſupra. Repetit̉ aūt ꝓpt̓ duplicem ſtolā ſeu gloriā in excelſis ꝓmiſſam ſcꝫ corꝑis anime. Uelvt ſaluet a duplici miſeria. A miſeria culpe per grām: a miſeria pene per gl̓iam. Oramꝰ ergo dn̄m bn̄dicendo: grās agentes et dicen-tes: benedictus ſit ineternū: ſuꝑbn̄dictus venit in nōie domini:id eſt oꝑatōe diuina in altarꝭ ſacr̄o: quatenꝰ eum ſic venientē digneſuſcipientes: ab eo ſalutis benedictōem ꝯſequi mereamur: nūc et inexcelſis: hic in futuro Amen.Sequitur canonis expoſitio que eſtpars miſſe altera principalis.E igitur clementiſſi-me pr̄ Poſt partē primā miſſe que preꝑato-ria eſt ad ſequentes. Sequit̉ ꝑs ſcd̓a que canond̓r: in qua ꝑficit̉ euchariſtie ꝯſecratio. Hec autēd̓r canon: qꝛ canō d̓r inſtitutio vel regula. Quiahec verboꝝ connerio: regula eſt ad venerabiliseucariſtie ꝯſecratōeꝫ ordinata: partim a chriſtopartim a patribꝰ ꝯſtituta. A xp̄o quidē inſtituta ſunt v̓ba ſub̓aliaformā integrāt ꝯſecratōis. Cetera vero verba ad dei laudē dicunt̉ac or̄oes ꝓppl̓o offerunt̉: vno tꝑe: nec ab vno tm̄: ſed diuerſistꝑibꝰ a diuerſis edita ſunt: per btm̄ Gelaſiū papā quinqͣgeſimꝰpͥmus fuit a btō Petro ſimul ſunt ordinata. Quāuis nōnulla piſtum ſint a ſūmis pontificibus addita Dicit̉ etiā ſecretū. ra-tione ſignificatōis. oꝑatōis. ꝓlatōnis: qm̄ ſignat ſecretiſſima fideimiſteria. Fiūt ibi ſecretiſſime oꝑatōes om̄i creato intellectui incō-prehenſibiles in ſub̓aꝝ cōuerſionibꝰ: de quibꝰ infra dicet̉. Debetqͦꝫ ꝑs illa miſſe ſub ſilentio ꝓferri. ne tanti miſterij ꝟba per qͦttidia-num vſum manifeſtam ꝓlatōnem vileſcant. Atqꝫ vt ſacerdos hecverba ſilenter ꝓferens: maiori deuotōe cordis in deum feratur: quiexauditor eſt cordis: non clamoris vocalis. Ea ꝓpter etiā ſacerdoscelebrans quibuſdā cortinis velatur in latcribus altaris dependentibus: ne a conſpicientibus impediatur eius deuotio: qꝛ ingrediturſecretum fidei maximū. In cuius figura: ſanctaſanctoꝝ in moſaicotaber naculo: dependente velo claudebatur: nec niſi ſūmo ſacerdoti