Lec. 8.
¶ proſacramentū corſacramen-poris et ſang-taliteruinisieſuQuod ore ſūpſimus domīeſincera per fidem ⁊ chariſumptionetatꝭ deuotōeꝫſpirituali.pura mente capiamus et dein tempore preſentiad anime vegetati-onem conceſſo.munere temporali fiat nobispreſeruatiuum a recidiua⁊ cōſeruatiuum in gratiaꝑſeuerans in vitā eternā.remediū ſempiternum Amē☞ Hec eſt or̄o ſecunda reſpiciens vtrāqꝫ ſumptōem: qua petunt̉per ſumptionem ſacramenti ꝯferri bona: videlicet mentis puritasſpiritualiter reficiens ⁊ ſalus tandem ſempiterna. Ꝙ autem ſacra-menta dicunt̉ munera tꝑalia ad ſpēs referendū eſt: que tꝑales ſunt⁊ mutabiles: vel etiā ad corpus xp̄i ⁊ ſanguinē res ꝯtentas q̄ dicunt̉munera tꝑalia: non in ſe: qꝛ glorioſa ⁊ perpetua: ſed quantū ad mo-dum exiſtendi ſub ſpēbꝰ ſacramentalibꝰ: ⁊ ſumēdi ſub illis. Hic em̄exiſtendi modus ⁊ ſumendi tantū in pn̄ti tꝑe cōuenit corpori ⁊ ſanguini: ⁊ nobis contra huius tꝑis miſerias donatus eſt. per quē ꝑuc-nire mereamur ad fruitōem refectōis ſempiterne. Solent nōnulliꝓ ſua deuotōe alias addere or̄ones: ⁊ varij varias: ne ſi tp̄s poſt di-ctas or̄ones: ſuꝑfluat: priuſqͣꝫ ad cōplendas legendas fuerint expediti: in illo nō vacet ab oratione: ne locū dent diſtractōi. De hijs nihilordinauit eccleſia: idcirco tales omitti poſſunt ſine ꝯſciētie ſcrupulonec culpatur deuotio eas adijcientis.☞ Sed circa huius ſacramenti ſacratiſſimā ſumptōem aliqͣ breuiter ſunt addenda. Et primo ꝙ quadruplex diſtinguitur manducatio huius ſacramenti: quedam pure corporalis: quedam ſacramentalis tm̄: quedam ſpūalis tm̄: quedam ſimul ſacramentalis ⁊ ſpiri-tualis. Prima eſt dum ſpecies ille manducantur ſicut alius cibꝰnullo reſpectu habito ad contenta. Quomodo etiam beſtie poſſunt