Cōioquarta. diſtin. 2. Ꝙ ibi eſt vera fractio: nō aūt corꝑis xp̄i qd̓ integemanet ſub qͣlibet fractōis ꝑticula. Sed forma ⁊ ſpes panis frangut̉qͦ ibi ſunt ſine ſubiecto: vt ſupra dictū eſt. Nā ad corpꝰ xp̄i nulla na-turalis ⁊ materialis actio terminat̉: qꝛ nō ibi qͣntitatiue: qͥ modꝰ re-quirit̉ in ſubiecto recipiēte actōem materialē ⁊ naturalē. Et ẜm hocintelligenda ſunt v̓ba apl̓i. Panis quē frāgimꝰ: qꝛ forma pāis exte-rior: ibi frāgit̉ q̄ qn̄qꝫ panis d̓r: eo ꝙ prius in pane fuit: vn̄ qͦtienſcū-qꝫ vel panis vel corpus xp̄i frangi d̓r: referendū eſt ad ſpēs pāis: ſubqͥbꝰ fuit ſub̓a anis ⁊ nunc corpus xp̄i ſub eis ꝯtinet̉. Sed nec pāisvere frangit̉: q. ibi nō eſt nec corpus xp̄i: qꝛ nō eo mō ibi eſt qͦ frangipōt. vt dictū eſt. Et licet corpus xp̄i ſub ſpēbꝰ nō frangit̉. tn̄ ſub ill̓vere manducat̉: qꝛ vere ſub ſpēbꝰ in os ſumentis accipitur: ⁊ ad ſto-machū traijcit̉: q̄ ſufficiūt ad rōem manducatōis: licet non maſticet̉neqꝫ ad diuiſionē ſpēꝝ diuidit̉: neqꝫ etiā digerit̉: aut in ſub̓am ſu-mentis ꝯuertit̉: vt infra dicet̉. Sed ſub qͣlibet maſticatōnis ꝑticulatotus xp̄s ꝯtinet̉. Neqꝫ diuiſio cibi. nec digeſtio: nec ꝯuerſio eiꝰ inſub̓am rei alite: ſunt de rōne comeſtionis. Multa em̄ q̄ comedunt̉integra glutiunt̉: nec oīa comeſta in ſub̓am comedentis cōuertunt̉neqꝫ digerunt̉. Utꝝ aūt corpus ſit multotiens ſub hoſtia: et anſub qualibet parte hoſtie etiam punctuali: ⁊ an recipiētes ꝑticulasdiuiſas recipiant: idem vel diuerſa: late tractat̉: Lec. 80. Et dicit̉breuiter quo ad primū: ꝙ (multotiens) dicit quandā interruptio-nem ſeu diuiſionem ⁊ illa poteſt referri ad tēpus: ſic ille d̓r multo-tiens fuiſſe in loco aliquo: qui pluribꝰ interruptis vicibꝰ: fuit in taliloco: ⁊ ſic qui per totam diem manet in domo: non dr̄ in die illa pluries ſeu multotiens fuiſſe in ea: licet ꝓ qualibet hora fuerit in ca: ſiaūt fiat interruptio tꝑis: ita ꝙ pro prima hora fuerit in domo: et inſecunda hora nō fuit in ea: ⁊ iterum in tercia fuerit: tunc dicit̉ mul-totiens illo die fuiſſe in domo. Et hoc modo corpus xp̄i nō eſt multotiens ſub hoſtia ⁊ partibꝰ eius: qꝛ poſt conſecrationem manet ſubhoſtia ⁊ ſingulis eius partibus donec deſinunt ſpēs ſub quibꝰ fuiſ-ſet panis ſi cōſecratio facta nō fuiſſet. Uel poteſt interruptio illa re-ferri ad partes realiter diuiſas ſeu diſtinctas: quantū ad eſſe: nō cu-rando de earū quātitatiua continuitate: ⁊ ſic corpus chriſti eſſe multotiens ſub hoſtia eſt tantum dicere: corpus xp̄i eſt ſub pluribꝰ par-tibus hoſtie a ſe inuicem realiter diſtinctis ⁊ ſub qualibet totum. ⁊ſic verum eſt ⁊ concedendū: ꝙ corpus xp̄i eſt multotiens ſub hoſtiaid eſt partibus hoſtie. Si vero interruptio refertur ad diuiſionempartium hoſtie diſcontinuaꝝ tunc ſub hoſtia nondū diuiſa non eſtmultotiens. Sed multotiens eſt ſub hoſtia in partes diſcētinuasdiuiſa: ⁊ totiens quot ſunt particule diuiſionis.