canonis miſſeDicit̉ quale eſt in ſua ꝯſiſtentia naturali. Nam ꝑ iſtam cōuerſionēibi eſt corpus xp̄i eo modo quo eſt extra ſacramentū: quantū ad ſibiinherentia. Un̄ ſi extra non eſſet viuum: ſic̄ in triduo mortis: etiamſub hoſtia nō eſſet viuū: ſic ſi extra eſſet a ſanguine aut a deitate ſe-paratum: ſolū corpus eſſet ſub hoſtia ſine anima ſanguine ⁊ deitateUnde illud d̓r eſſe ibi ex vi cōuerſionis qd̓ eſſet ibi facta ꝯuerſioneſiue ꝯſecratōe: qͣlitercūqꝫ ſe hr̄et in ſubſiſtentia naturali. Un̄ patet ꝙ Lec. 41.corpus in qd̓ ꝯuertit̉ panis ſubſtantia: nihil aliud eſt qͣm illud qd̓ ꝑaniam xp̄i viuificatur: qd̓ idem fuit numero in xp̄o viuente ⁊ mor-tuo: in ſepulcro: in cruce: ⁊ in celo: ſiue ſit materia pͥma ſiue materiaformata aliqͣ forma preuia forme vitali: ẜmo aliquoꝝ quā tn̄ nō credo veram. ☞ Et qꝛ nunc de facto corpus xp̄i in ſua naturali Lec. 42.ꝯſiſtentia puta in celo eſt viuū: īmortale: glorioſum: habens anima⁊ ſanguinē: ideo corpus xp̄i eſt in ſacr̄o vi ꝯuerſiōis. Predicta veroꝯcomitanter: ⁊ eſt ibi viuū: īmortale glorioſum: habens animam ⁊ſanguinē/ ⁊ ita dr̄ ibi eſſe anīa. nō ex ꝯuerſiōe: ſed ex ꝯcomitātia.☞ Fit aūt hec ꝯuerſio nō ꝟ̓tute aliqͣ creata: ſed v̓tute increata diuina: aſſiſtente ſuo ſigno ſcꝫ vbis ꝯſecratōis rite ꝓlatis: ex pactōe diuina Pactū em̄ fecit xp̄s cū eccl̓ia per diſcipl̓os repreſentata: ꝙ adꝓlatōem hoꝝ verboꝝ ip̄e vult aſſiſtere ⁊ panē in corpus ſuū ꝯuerte Lec. 43re. ☞ Eſt ergo in ſacramento eu kariſtie xp̄s totꝰ .i. ẜm huma-nam naturā ⁊ diuinā ⁊ ẜm oēs ꝑtes hūane nature eſſentiales: inte-grales ⁊ organicas: cū ſingulaꝝ ꝓprietatibꝰ ⁊ qualitatibꝰ tā ſpūalibꝰvirtutibꝰ ⁊ gr̄a: qͣꝫ corꝑalibꝰ quibꝰ nunc ꝑficit̉ in celo. Non tameneſt ibi circūſcpͥtiue ſeu localiter: vtputa ꝑs in parte: ⁊ totum in totoſed diffinitiue quō aīa eſſe dr̄ in corꝑe: qꝛ totus in toto: ⁊ totꝰ ſub qͣlibet parte hoſtie: ſine tn̄ partiū ꝯfuſione: ſed manente ꝑfecta earumdiſtinctōe: nō quidē locali: qꝛ oēs partes ſimul ſunt reſpectu cuiuſ-cūqꝫ partis hoſtie ⁊ locis circūſtantis: ſed reali: per quā vna non eſtalia. De quo Lec. 43. ☞ Et ſicut eſt totus xp̄s ſub qͣlibet particula hoſtie. Iſta eſt totus ſub diuerſis hoſtijs cōſecratis: ſine locali Lec. 44motu de vna ad aliam: per aerem mediū. ſicut nec mouet̉ de celo ꝑaerem ⁊ elementa media deſcendendo ad hoſtiā tꝑe ꝯſecratōis: ſedmanens in celo de nouo incipit eſſe ſub hoſtia: nō per motū locale:ſed per conuerſionē panis in ip̄m vir: ute diuina: ad ꝓlatōem legittimam verboꝝ ꝯſecrationis. Sic manens in vna hoſtia ꝯſecrata: in-cipit eſſe in alia: ſine locali motione qua relinquat priorem: licet denouo incipiat habere locum poſteriorem. De quo Lec. 45.Ccidentia aūt panis virtute diuina ꝯſeruant̉ eadē num: ro Lec. 45.s ſine ſubiecto. Que etiam agunt ⁊ patiuntur corrūpun̉⁊ generant̉ teſte experientia per oīa: ac ſi eſſent in ſubiecto.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten