Druckschrift 
Epitoma Expositionis sacri canonis Missae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

canonis miſſecucariſtie. Dicendum ꝙ eucariſtia eſt quedam forme ſcꝫ ſpecies ſi-ue accidentia panis ⁊ vini: que per ſe ſtant ⁊ in nullo ſubiecto recipiuntur: ideo non eſt ibi aſſignare formā preter ſpecies: nec ibi eſt ali-qua materia. Nam ſole iſte ſpecies conſtituunt ſacramentū eucari-ſtie. Quia tn̄ ſpecies ille ſunt ſacramentum. ideo ſunt ſigna rei contente: ꝓpter quod non nulli dicunt ꝙ ip̄a ſignificatio ſpecieꝝ ſit for-ma eucariſtie: ⁊ ſpēs ip̄e velut materia. Ueꝝ qꝛ ſignificatio non di-ſtinguitur a ſigno ſignificante: ẜm ꝓbabilem opinionē. Ideo ẜm eānon erit diſtinctio inter formam ⁊ materiam eucariſtie: eo ꝙ ſoleſpecies ſunt eucariſtia. ☞ Conſequēter ergo loquendo de for-ma conſecrationis. Eſt hec catholica veritas: ꝙ hec quattuor dicti-ones. Hoc eſt corpus meum: ſunt forma conſecrationis. Hijs em̄verbis conficitur eucariſtia: hoc eſt: ad prolationem horum verboꝝſubſtantia panis conuertitur in verum corpus chriſti. Ita ꝙ in primo inſtanti non eſſe verborum: quando iam perfecte finita ſunt: deſinit eſſe ſubſtantia panis ⁊ incipit eſſe corpus chriſti: ſub eiſdem accidentibus ſeu ſpeciebus: ſub quibus fuit ſubſtantia panis. Et hocverum: ſi verba proferuntur a ſacerdote intentione conſecrandi fu-per debitam materiā: Ꝙ autem additur (enim) ex inſtitutione eccleſie factum eſt ꝓpter connexionem formē ad precedentia: que con-iunctio em̄ non eſt de neceſſitate conſecrationis: quia ea dimiſſa ni-hilominus fieret conſecratio. licet ſacerdos ex propoſito omittens:peccaret mortalit̓. Tenetur em̄ ſe conformare ordinationi eccleſieQuecūqꝫ aūt dictio ex his quattuor. Hoc. eſt: corpus: meum: ſiueex ꝓpoſito: ſiue inaduertenter obmitteretur non fieret conſecratio.Et de hͦ late Lec 38 ☞ Sꝫ qͥde ſi cetera v̓ba p̄cedentia omitterētur. Rn̄det̉ lꝫ h̓ Scotꝰ ſit alteriꝰ opiniōis: tn̄ hͦ cōiter tenēt doct̉. ꝙhec qͣttuor ſola ſufficiūt ad effectū conſecratōis. Un̄ ſi ſacerdos intētione cōſecrādi hec ſola qͣtuor ꝟba ſuꝑ debitā materiā ꝓferret: oībꝰp̄cedētibꝰ ⁊ ſeq̄ntibꝰ omiſſis: vere cōſecraret: licet ſic cōſecrādo gͣuit̉peccaret. de qͦ in dicta Lec. 38. ☞ Si q̄rit̉: qͥd ſi his v̓bis alia verba addant̉: aut mutent̉ ꝑ trāſpoſitōeꝫ: aut alioꝝ equolentiū poſitionē? Rn̄det̉ breuit̓ ꝙ dupl̓r pōt fieri mutatio v̓boꝝ: aut ſic. ꝙ nō ob-ſtāte illa mutatōe manet oīno idē ſenſus ꝟboꝝ in aīo audietꝭ: ⁊ verboꝝ ſignificatio in aīo intelligētꝭ ẜm vſus accōmodatōeꝫ: vt loquit̉Alexand̓ de ales: vt ſi loco illoꝝ ponerent̉ alia eis ſinonima: Putaloco latinoꝝ. greca. habraica. aut vulgaria eis corrn̄dentia. Sic nōimpediret̉ ꝯſecratio: ptꝫ qꝛ greci ſuis ꝟbis cōſecrāt ⁊ xp̄s ⁊ apl̓i ver-bis heb: aicꝭ ꝯſecrarūt. Sil̓r ſi ꝑ additōeꝫ alicuiꝰ ꝟbi in pͥncipio. medio: aut fine: vel trāſpoſitōem: nō mutat̉ ſenſus: nō īpedit̉ ꝯſecratioSi vero ꝑ mutatōnem mutat̉ ſenſus orationis non fit conſecratio