Lec. 35Lec. .36.Lec. 37.
ExpoſitioEbionitaꝝ qͥ ꝯpellebant xp̄ianos per legaliū obſeruatōem iudaiſ-re: ⁊ ꝑ hoc aſſerebant non niſi in azimo fieri ꝯſecratōem: Ad huiꝰ hereſis ꝯfutatōem eccleſia romana in fermentato conſecrauit. Hereſtaūt hac̓ extincta: ad priorē ritum redijt celebrandi in azymo. quem⁊ nunc tenet: cui ⁊ qͥlibet latinus ſe ꝯformare tenetur de neceſſitate.nō ſacramenti: ſed ꝯſecrantis: ita ꝙ ſi ſacerdos nunc in fermētato celebraret: vere quidē ꝯficeret: ſed ſic ꝯficiendo peccaret. De hͦ lec. 3.4.☞ Sed adhuc dubiū eſt: quanti panes ⁊ qͦt: vna ꝯſecratōe ꝯſecrari poſſent: ſic de vino. Ad qd̓ dicendū: ꝙ tot ⁊ tāti: qͦt ⁊ qͣnti p̄nt eſſein proſpectu celebrantis. Nō pōt aūt ſacerdos pane abſentē ꝯſecra-re: puta celebrans in eccleſia: nō pōt ꝯſecrare oēm panē exiſtētem inforo: neqꝫ vinū in celario. Tum qꝛ in forma ꝯſecratōis ponitur pronomen demonſtratiuū (hoc) qd̓ non demouſtrat niſi contentū ſubſpēbꝰ preſentibꝰ oculis. Tum qꝛ ad ꝯſecrandū requirit̉ intētio ſacerdotis q̄ feratur ſuꝑ certā materiā quā intēdit ꝯſecrare. Hoc aūt fie-ri nō pōt abſente materia. Un̄ ſtans in foro: oēs panes ibi exiſtētesin ſuo ꝓſpectu ad qͦs dirigeret ſuā intentionē ꝯſecrare poſſet. Dumem̄ ſacerdos materiā habet pn̄tem ad quā determinate dirigit intētionē ꝯſecrandi oīa aſſunt ſub̓alia q̄ ad ꝯficienda eucariſtiā reqͥrunt̉Ideo fit ꝯſecratio. De hͦ lec. 37 ☞ Sꝫ circa hec v̓ba (Bn̄dixit freIgit. dedit ⁊c̄. Dubiū: quē ordinē xp̄s obſeruauit: ⁊ qͥbꝰ verbis ꝯſecrauit ⁊ ſunt diuerſe o. doctoꝝ. Nā potuit xp̄s tanqͣꝫ deus ꝯſecrare: ⁊panē in corpus ſuū ꝯuertere: ac vinū in ſanguinem ꝓpria ꝟ̓tute diuina ſine ꝓlatione quorūcūqꝫ verboꝝ: ſicut ſola volūtate celū ⁊ terrāa pͥncipio creauit. Potuit etiā ꝓferre quedā v̓ba ſecreta ⁊ ſic benedicendo ꝯſecrare. Potuit ⁊ hijs verbis (hoc eſt corpus meū) qͥbꝰ etnos ꝯſecramus ex ſua inſtitutōe: ⁊ ipſe conficere. Potuit deniqꝫ prius ꝯficere: ⁊ poſtea diuidere ac dicere ¶Accipite ⁊c̄.) aut prius diuidere ⁊ poſt tradendo ⁊ dicendo: hoc eſt corpus meū ꝯſecrare. Quodhoꝝ aūt fecerit nō eſt certū ex ſcpͥtura. Eſt tn̄ cōior. op. ꝙ xp̄s accipi-endo panē in manu bn̄dixit ꝯſecrando hijs verbis. hoc eſt corpꝰ meum: ac deinde fregit ac dedit diſcipulis dicens (Accipite ⁊ māducate ex hͦ oēs) ⁊ ẜm hoc eiſdem verbis ꝯſecrauit: quibꝰ et nos. de quoLec. 36. S Et nota ꝙ inter diſcipulos xp̄i fuit ⁊ iudas: cui etiādn̄s tradidit ſacra miſteria: licet eum nouerat indignū: quoniā ꝓptocculta peccata: ſubtrahenda non eſt eucariſtia: dum per hoc ſeque-retur manifeſtatio occulti peccatoris. Non aūt dando Iude panēintinctum: dedit ei corpus ſuum: ſed prius cum alijs dederat ⁊ Iude ⁊ poſt cōmunionem dedit panem intinctum: vt dicit Magiſterdiſtin ii. lib̓. 4. vide de hoc Lectione. 37.☞ Sciendum etiam ꝙ xp̄s dedit diſcipulis ſuis in cena corpus