De vſufructu. De uſu ⁊ habitatione. Secundus De vſucapionibꝰ ⁊ longi temp. preſcrip.

2 3

deberi. ¶ Cū auteꝫ finitus totusfuerit vſufruc. reuertit̉ .ſ. ad ꝓprietateꝫ. ⁊ ex eo tēpore. vnde proprietatis dominus incipit plenam in rehabere poteſtatem.¶ſu ⁊ habitationeIſdeꝫ iſtis modis ꝗbus vſufru. ꝯſtituit̉ᵈ ēt nudus uſus cōſtitui ſoletᶜ hiſdēqꝫ illis modisᵇ finitur: ꝗbꝰ ⁊ vſufr. deſinit. Minusᶜ ātſcꝫ iuris ē in vſu qͣꝫ in vſufruct. nāis ꝗ fūdi nudū habet vſuꝫ: nihil vlterius habere intelligit̉ qͣꝫ vt oleribꝰ pomis floribus fenoᶠ ſtramētisᵍ ⁊ lignis ad vſū qͦtidianūᵇ vtat̉̉.In eodē qͦqꝫ fūdo hactenus licetei morari: vt neqꝫ dn̄o fundi moleſtꝰ ſit: neqꝫ his ꝑ quos oꝑa ruſticaliūt īpedimētoᵏ ſit: nec vlli alij iusqd̓ hꝫ: aut locare: aut vendere: autgratis ꝯceder̄ pōt: cūᵐ is ꝗ vſufructū hꝫ pōt hec oīaⁿ facer̄ ¶ Iteꝫ isꝗ ediū vſū hꝫ hactenus ius habereītelligit̉ vt ipſe tm̄º inhabitet: nec h̓ius ad aliuꝫ tranſferre pōt: ⁊ vix receptū eē videt̉ vt hoſpitē ei reciꝑeliceat ⁊ cū vxore ſua liberiſqꝫ ſuis:itē libertis necnō ꝑſonis alijs libisꝗbus non minus qͣꝫ ſeruis vtiturhabitandi ius hꝫ: ⁊ conuenienterſi ad mulierē vſus ediū ꝑtineat cuꝫmaritoᵖ ei habitare liceat. ¶ Itemis ad quē ẜui uſus pertinet ipſe tm̄ᵈoꝑa atqꝫ mīſterio vti pōt. ad aliuꝫ

v̓o nullo mō ius tranſferre ei ꝯceſſū ē. Idē .ſ. iuris ē ⁊ ī iumētoʳ. ¶ Sꝫ⁊ ſiª pecoris uel ouiuꝫ uſus legatusſit neqꝫ lacte neqꝫ agnis neqꝫ lanautetur uſuarius: quia ea in fructuᵗſunt. Plane ad ſtercorāduꝫ agrūpecoribus uti pōt. ¶ Sꝫ ſi cui habitatioᵈ legata ſiue aliquoᵗ mō ꝯſtituta ſit neqꝫ uſusʸ uidet̉ neqꝫ uſufructusᶻ ſed quaſi proprium aliqd̓ius: quāqͣꝫ habitationē habentibꝰpropter reruꝫ utilitatē ẜm marcelli ſententiam noſtra deciſioneª promulgata permiſimus nō ſolum inea degere: ſꝫ ēt alijs locare. Hecde ſeruitutibus ⁊ uſufru. ⁊ uſu ⁊ habitatiōe dixiſſe ſufficiat. de hereditatibus aūt ⁊ obligationibus ſuislocis proponemusᵇ. Expoſuimꝰſummatim quibus modis iure gētium res nobis acquirūtur. modouideamus ꝗbus modis legitimo⁊ᵇ ciuili iure acquiruntur.¶ De uſucapionibus ⁊ lōgitemoris preſcriptionibiUre ciuiliᶜ conſtitutū fuerat utqui bōa fide ab eo ꝗ dominꝰnon eratᵍ cum crediderit eum dn̄meē rē emerit: uel ex donatione aliaueᵇ iuſta cā acceperit: is eam rem ſimobilis erat āno ubiqꝫ uno: ſi immobilis biennio tm̄ in italicoⁱ ſolo uſucapiebat: ne reruꝫᵏ dominiain incerto eſſent. ⁊ cum hocᶠ placi-

a ¶ Cū. totꝰ. no. totꝰ. ſi .n. pro parte non redit ad proprietatem. vt. ff. ꝗ.mo. vſu. a lege excepta. Item ſi ſūt duo confructriarij vno perdente alteti accreſcit. vt. ff. de vſufructu accre. l. i. §. pen. accur.Supra tractatū eſt d̓ vna ſeruitute perſonali vi¶ De viu ⁊ habitatdelicet de vſufructu: hic ſeꝗt̉ de alijs. are.Iſdem. Totusinet itulus in trespartes diuiditur. Primo ponit de vſu. Secūdo de ſeruitute habitationis. Tertio facit qd̓im preambulum tranſiens ad alias materiasSecunda ibi. ſed ſi cui.Tertia ibi. Hec de ẜuitutibus. ⁊ hoc dicit in ſūma. Eiſdem modis cōſtituitur ⁊ finitur vſusſicut ⁊ vſufructus. Etregulariter qui habetvſum non poteſt in fundo morari ſi eſt moleſtꝰdomino ⁊ laboratoribus in eo. Item nō poteſt vſum vendere vl̓ locare. h. d. Areti.b ¶ Cōſtituitur .ſ. in teſta mēto ⁊ int̓ viuos vi.sͣ. ij. i. §. i.¶ Solet. niſi ꝙ vſuspro parte conſtitui nonpōt. vt. ff. e. l. vſus ꝑs.ſeſt aliud in vſufructu:vt. ff. de vſufruc. l. vſufructus ⁊ ab initio. Eteſt rō qꝛ diuiduꝰ eſt qd̓non eſt in alijs ſeruituribus vt. ff. ad. l. fal. l. i..§. ſi vſufructus. nec obſtat ſi duobus vſus conſtituit̉ ꝙ concurſu partes fiunt quia occaſioneideſt neceſſitate magisꝙͣ ratione contingit. vt.ff. de riuis. l. labeo. ac.¶ ¶ Modis. quos. sͣ. ti..i. §. finit̉ habuimꝰ.t ¶ Minus iuris. ſedcaſibus equales ſūt fructuarius: ⁊ uſuarius ut in uſu pecunie. ut. ff. de uſufruc. ea. re. l. hec ſenatus. §. fi. Item de fundo de quo tantū fenū tollit̉ quantum ſoli ſibi ſufficit. ut. ſidi. Item in ſilua remota ex qua uterqꝫ ligna uendere pōtrit. vſ ¶ Feno. .i. herba.¶ Stramentis .i. de melega: genꝰ eſt bladi.h ¶ Quotidianuꝫ. ꝗd ſi hodie uſus ꝗ mihi ſufficit ꝯſtituat̉ ⁊ eras ab alioin alio fūdo conſtituat̉? ℟. locꝰ erit electioni uel gratificationi in toto uel īꝑte. arg. jͣ. de leg. §. ſi generaliter. ⁊. ff. de reli. l. fi. Accur.i ¶ Utat̉ nūꝗd in vino uel frumento ⁊ oleo? R. ꝗdam nullo modo. alijcontra quorū ſententia eſt uerior. ut. ff. eo. penū. §. preter. Item ꝗs colitagrū; rn̄. proprietariꝰ ſi vult al̓s uſuariꝰ. ut. ff. eo. ſi domꝰ uſus. ⁊. ff. deuiufruc. l. hactenꝰ.k ¶ Impedimento. als .i. ſi alia de cauſa inueniat dominū ⁊ eiꝰ familiāpoterit prohibere. ut. ff. e. l. ſi habitatio. §. fi.l ¶ Alij. qͣſi dicat niſi proprietario.m ¶ Cum .i. quāuis.¶ Hec oīa. sͣ. ti. i. §. finit̉. cōtra. ſolu. ut ibi ſic. ff. loca. l. locare. contraſol. ibi in predialibꝰ ſeruitutibꝰ loꝗt̉ hic in perſonalibꝰ.ij. Habens uſū domus poteſt in ea habitare cū maritouel ut̓ore ⁊ tamilia ⁊ hoſpitem recipere. ſed tale ius non poteſt alteri cedi.o ¶ Iteꝫ is. ut ipſe tm̄. ut. ff. e. l. ij. §. i. contra. ſol. ibi ponit̉ ſolū pro ſolū.h. d. Aretinꝰ.modo ut. ff. de vulga. ſubſti. l. ꝗ liberis in prin.y ¶ Cum marito. preſenti ⁊ futuro. ut. ff. eo. l. ceterū. §. mulieri. ⁊ generaliter omnes recipiet quos ⁊ maſculꝰ dummodo honeſte. ut. ff. e. l. i. nōolū. ⁊. l. non aliter.tem. Qui habetuſū ſerui ipſe tm̄ uti poteſt. Et idemtemIniumento? ſed ſi pecoris vſū habet ſolū vtet̉ ad impinguandum. h. d.Aretinꝰ.q ¶ Ipſe tm̄. non autem locare poteſt: ſi tamen aliquid conducat faciendum in eo poterit vti opera uſuarij ſerui. Item ipſe eidem ſeruo ſuoopera poterit locare. acquirit autem ex re non ex opera uſuarij. ut. ff.

eo. plenū. §. fi. ⁊. l. ſequēti.r ¶ Et in iumento. facit. ff. e. l. plenū. §. ſed ſi bonū ⁊. §. equitij.s ¶ Sed ⁊ ſi. neqꝫ lacte niſi modico vt. ff. eo. plenū. §. ſed ſi pecoris. alijs autemnullo modo ẜm. P. Ioan contra. dicit enim omnibus his ad ſuū vſū ⁊ ſuorūpoſſe vti: vt ino diximꝰ.t ¶ In fructu. ſic. sͣ. de re. diui.§. in pecudum.Babitanio eſtius dintinciumSed ſi cuiab vſufructu: ⁊ vſu etideoeam locare poteſt. hoc dicit.Aretinꝰ.v ¶ Habitatio. ſiue dicaturhabitatio ſiue vſufructus habitationis idem eſt vt. C. eo. cūantiquitas.x ¶ Aliquo .ſ. inter viuos pactionibus: ⁊ ſtipulationibusſic. sͣ. de ſer. §. fin. ⁊ de vſufruy ¶ Uſus. qꝛ locat. vt. C. e. cuꝫctu. §. i.antiquitas. ſꝫ vſuariꝰ non: vtsͣ. eo. circa prin. accur.3 ¶ Neqꝫ vſufructꝰ. qꝛ hic nonfinitur niſi morte vt. ff. eo. ſihabitatio circa prin. ſed vſufructus multis modis dicit̉ vt. sͣ.de vſufruc. §. finit̉.a ¶ Deciſione. vt. C. eo. cumantiꝗtas. hic excuſat ſe quare de here. ⁊ ob. non dicit cumvidetur hoc dicere deber̄ vt. sͣ.de re. cor. §. i.b ¶ Proponemus .ſ. jͣ. de here. inſti. vſqꝫ ad ti. jͣ. de oblig.⁊ exinde vſqꝫ ad ti. de autē.c ¶ Expoſuimus. hec continuatio refertur. sͣ. de re. diui. §. ſingulorum.d ¶ Et. pro id eſt.ē viucapio. Scilicꝫ mobiliū vt pꝫ. jͣ. eo. in prī. ⁊. C. ꝗ.n̄ ob. lō. tēp. p̄ſcr. l. ij. ſꝫ ī. ff. eovſucapio large ſumit̉ ꝑ totumtitu. ⁊ maxime in. l. qͣre.Ire ciuili. Totus iſteritulus diuiditur in noueꝫpartes. Nam ponit primo ꝙad vſucapionem requiritur bona fides ⁊ iuſtus titulus ⁊ ſpatium temporis. Secūda ꝙ licet predicta interueniant non tamen procedit vſucapio propter naturam vel vicium rei. Tertio rediens ad primam regulam ponit qualiter in re aliena mobili poſſeſſa tradens debet habere bonam fidem. Quarto ꝙ in rebus immobilibus non vicio poſſeſſismale fides auctoris non nocet ſucceſſori. Quinto ponit caſū in quo res furtiuapōtuſucapi. Sexto an res fiſci poſſit vſucapi. Septimo qualis debeat eſſe res ul̓titulꝰ. Octauo an poſſeſſio auctoris proſit ſucceſſori. Nono quanto tempore resaliena alienata a fiſco uel donata ab imperatore vſucapiatur. Secunda ibi. ſedaliquando. Tertia ibi: Sed tn̄. Quarta ibi. qd̓ autem. Quinta ibi: aliqn̄. Sexta ibi. res fiſci. Septima ibi. nouiſſime. Octaua ibi: diutina. Nona ibi. edicto. Item prima ſubdiuidit̉. nam Primo ponit ius antiquū. Secundo corrigit. Secunda ibi. ⁊ cum hoc. Et. h. d. Hodie res mobilis triennio cū titulo ⁊ bona fide vſucapit̉: res v̓o immobilis. x. annis inter preſentes ⁊ inter abſentes vigīti annis ubiqꝫ locorū. h. d. Aretinꝰ.e ¶ Iure ciuili. i. l. xij. tabu. uel romanorū per excellentiam. ut. sͣ. de iure na. §.f ¶ Qui bona. qd̓ preſumitur ſi a domino credat ſe emere ut. ff. de contrahen.ſed ius. ⁊cͣ. Accurſius.empt. l. ꝗ a quolibet. ul̓ ꝙ putat uendentem habere ius uēdendi. ut. ff. d̓ uer. ſig.bone fidei emptor. que bona fides preſumit̉ ſemper ut. ff. de proba. uerius. Exigitur autem bona fides inuenditione duobꝰ temporibus ſcꝫ tempore contractꝰet tempore traditionis. In alijs autem contractibus ip̄s traditionis ſufficit necnocet poſterior ſcientia. ſecus in pe. he. ut. ff. pro ſolu. l. penult. ⁊ pro emptore. l..ii. ⁊. C. de uſuca. tranſfor. §. ſed tm̄mo. ⁊. ff. de peti. here. ſed ⁊ ſi. §. qd̓ ſi ab initio.g ¶ Non erat. ſi enim erat dominꝰ: ⁊ accipiens ſit dominꝰ per traditionem: unde non uſucapit ut. ff. eo. ſeꝗt̉. §. lana. ⁊ de capti. l. in bello. §. ſi ꝗs ſeruū ⁊ sͣ. deh ¶ Alia. cum ſint multe cauſe ſiue tituli ut. ff. de publi. l. i. §. ſed cur. uſqꝫ ad. l.re. di. §. per traditionem.eum qui.In italico .i. in italiam: non ergo etiam in prouinciali. ut. C. de uſu. tranſſor. l. una.h ¶ Ne rerum dominia. hec eſt ratio quare vſuca. ſit inducta ⁊ alia .ſ. ut aliquisſit litium finis. ut. ff. pro ſoc. l. fi. accur. 1 ¶ Et cum hoc placituꝫ