Octauusrpec pluuius optes/ necte peregrina morenturhabbata/ nec dampnis alea nota ſuisec quot tranſieris/ ſed quot tibi quere ſuperſintvilia/ quo maneas/ nec ꝓpe finge morcisTempora nec numera/ nec crebro reſpite romamSed fuge/ tutus adhuc parthus ab hoſte fugoDura aliquis p̄cepta vocat inea/ dura fatemurEſſe/ ſed vt valecs/ multa dolenda feresVere bibi ſucos ꝙͣuis inuitus amarosEger/ et oranti menſai negata michi ēUt corpus redimas ferrum pacieris et ignesArida nec ficiens ora lauabis aquaSed tamen eſt artis triſtiſſima ianua noſtreEt labor eſt vnus tempora prima patiAſpicis vt preſſos vrant iuga pͥma iuuentosEt noua velocem cingula ledat equūforſitan a laribus patrijs exire pigebitSed tamen exibis/ deinde redire volensNecte lar patrius/ ſed qmor reuocubit aīcePretendens culpe ſplendido verba tueCum ſemel exieris centum ſolacia cureEtrus et cōmites/ et via longa deibuntNon ſatis eſſe putes diſcedere/ lentus oabeſtodum perdat vires/ ſitqꝫ ſine igne cinisQuod niſi firmata ꝓperabis mente reuertiInferet arma tibi ſeua/ rebellis amor.Capitulū. vi.De fugiendis beneficijs.Allitur hemonie ſiquis mala papula terre¶¶Et magicas artes poſſe iuuare putatIſta beneficij vetus eſt vic/ noſter ApolloInnocuam ſacro carmine monſtrat opem
Quidiū.