TerciusꝘ vicia aliorum quādoqꝫ ſint toleranda. Ca. xvijVam temere in noſmet legem ſanximus iniquāNam nemo vicijs ſine naſcitur/ optimus ille ēQui minimis vrgetur/ amicus dulcis vt equum eſtCum mea compeſet vicijs mala/ pluribus hiſceSi modo plura michi bona ſuūt inclinet/ amariSi volet/ hac lege/ in trutina ponecur eademQui ne tuberibus proprijs offendat amicumPoſtulat/ ignoſcat verrucis ipſius equum eſtPeccatis veniam poſcentem reddere rurſusPars hominum gaudet vicijs conſtanter ⁊ vrgetPropoſitum/ pars multa uatat modo recta capeſcēsiterdum prauis obnoxio iam michi dulcesIgnoſcent ſiquid peccauero ſtultus amiciInqꝫ vicem illorum paciar delicta libenterꝘ qͥ aliū corripit ſeipſū pͥus dꝫ corriꝑe. Ca. xviijAllere feſtucam ſi vis de fratris ocelloQue tua turbauit lumina tolle trabemPeſtꝙͣ purgatus fuerit tibi mentis ocellusVtilius fratrum corda mouere potesſſec poterat quiſꝙͣ feſtucam tollere ꝑuaniEx oculo alterius/ ꝓprio qui lumine grandemꝯciret ineſſe trabem Sūā crimina quēqꝫ remordēt̉Qualit̓ ſe quiſqꝫ exciminare debecit Capitulū. xix.It bonus et ſapiens qualem vix repꝑit vnumNilibus ex cunctis hominū conſultus Apolloludex ipſe ſui/ totum ſe exploret ad vnguēQuid proceres/ vaniqꝫ leuis/ quid opinio vulgiSecurus/ mūdiqꝫ inſtarteres qtqꝫ rocundusExterne ne quid labis per leuia fidatNle diem ꝙͣ longus erit ſub fidere cancri

Ora ciuſSedulisVirgili.